دسته بندی ها: ارتوپدی فنی

19 اسفند 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

انتخاب پروتز مناسب

برخلاف تصوری که اکثریت مردم از کلمه پروتز در ذهن خود دارند، پروتز به معنای اندام مصنوعی است. اندام های مصنوعی جایگزین قسمت های از دست رفته بدن در حوادث می شوند. در بسیاری از موارد نیز که فرد با نقص عضو به دنیا آمده است، می تواند با انتخاب پروتز مناسب ، زندگی عادی خود را از سر بگیرد.

پروتز ها در دو دسته کلی پروتز های اندام و پروتز های زیبایی قرار می گیرند که در این مطلب توجه به پروتز های اندام معطوف شده است.

پروتز های اندام با توجه به ناحیه قطع یا نقص عضو، می توانند در دو دسته پروتز های فوقانی و تحتانی جای گیرند. رایج ترین قطع عضو ها را در دو اندام پا و دست می توان دید. انتخاب پروتز مناسب با ناحیه قطع عضو و کارایی آن می تواند زندگی شما را متحول کند و توانایی جدیدی در اختیار شما قرار دهد.

پروتز ها معمولا از مواد مقاوم اما سبک ساخته می شوند که فرد احساس وزن بیشتری روی بدن خود نداشته باشد. عوامل مهمی که هنگام انتخاب پروتز مناسب باید مد نظر قرار داد عبارت است از: سن فرد، وزن و میزان تحرک و شغل فرد. علاوه بر موارد گفته شده، مدت زمانی که از قطع یا نقص عضو می گذرد نیز در انتخاب پروتز مناسب اهمیت دارد.

انتخاب پروتز مناسب

بهترین زمان گذاشتن پروتز مناسب

در مواردی که فرد در اثر حوادث دچار قطع عضو شده است، بهترین زمان برای انتخاب پروتز مناسب بعد از بهبودی و کاهش تورم اندام باقی مانده است. معمولا حدود یک تا 2 ماه بعد از عمل جراحی می توان از پروتز مناسب استفاده کرد. ممکن است بعضی شرایط این زمان را طولانی تر کند مثلا عفونت های اندامی.

اولین قدم برای ساختن پروتز مناسب قالب گیری است. معمولا با استفاده از انتهای اندام باقی مانده، قالب گچی می گیرند. از این قالب برای ساخت پروتز مناسب استفاده می شود. در موارد پیشرفته تر، قالب گیری این گونه است که اندازه هایی از اندام قطع شده شما به کامپیوتر داده و انتخاب پروتز مناسب به صورت کامپیوتری انجام می شود.

روند انتخاب پروتز مناسب

برای ساختن پروتزی مناسب با اندام قطع شده، مرحله اول ساختن یک اندام مصنوعی موقتی است. استفاده از پروتز مصنوعی از دو جهت حائز اهمیت است. اول اینکه اندام قطع شده تا بهبودی کامل به تدریج تغییر شکل می دهد. بنابراین انتخاب پروتز مناسب زمانی انجام می شود که اندام به ثبات و بهبود رسیده باشد.

در درجه دوم شما با استفاده از پروتز موقتی، می توانید به مرور به داشتن پروتز عادت کنید. در این صورت، سریع تر و آسان تر با پروتز دائمی خود کنار می آیید. مثلا اگر اندام آسیب دیده پای شما است، می توانید با به کارگیری پروتز موقتی نحوه راه رفتن با پروتز را تمرین کنید.

برای انتخاب پروتز مناسب ابتدا باید استفاده از پروتز موقتی را افزایش دهید. به کمک فیزیوتراپی و با گذشت زمان، به راحتی می توانید مدت زمان استفاده از پروتز موقتی را افزایش داده و آن را در طول روز بپوشید.

مواردی که هنگام انتخاب پروتز مناسب باید در نظر داشت

عوامل بسیاری وجود دارد که متخصص پروتز قبل از طراحی پروتز مناسب بررسی خواهد کرد. مولفه هایی که اهمیت بیشتری دارد و حتما باید در نظر گرفت شامل موارد زیر است:

  • سطح فعالیت فرد
  • سلامت جسمانی
  • سطح قطع عضو(ها)
  • اهمیت ظاهری در مقابل کارایی پروتز

پروتز های اندامی تاریخی طولانی دارند. تاریخچه پروتز ها از زمانی که آن ها را با چوب می ساختند تا زمانی که مدل های آلومینیومی آن ها مورد استفاده قرار می گرفت، گسترده است. امروزه فناوری های جدید، این اندام های مصنوعی را بسیار جذاب کرده و انتخاب پروتز مناسب کاری آسان شده است.

انتخاب پروتز مناسب برای دست و پا

دو مورد از شایع ترین قطع یا نقص عضو ها در دو اندام پا و دست دیده می شود. پروتز هایی که برای این دو اندام ساخته می شوند انواع مختلفی دارند که می توان آن ها را در دو دسته کلی پروتز های غیر فعال یا منفعل و پروتز های متحرک دسته بندی کرد.

اگر عضو قطع شده شما دست است، امکان استفاده از دو مدل پروتز برای شما امکان پذیر است. نمونه های غیرفعال دست از ظاهر زیبایی برخوردارند. اما این پروتز ها قابلیت حرکت و کارایی فیزیکی ندارند. انتخاب پروتز مناسب در نهایت با توجه به شرایط شما انجام خواهد شد.

نمونه های عملکردی و متحرک پروتز ها معمولا دارای کابل و باند هستند. این پروتز ها با کمک عضلات پشت و شانه قابلیت حرکت دارند. انواع پیشرفته تر پروتز های دست که مایوالکتریک نام دارند، قابلیت کنترل دست از طریق سیگنال های الکتریکی مغز را دارند. در این نمونه ها با استفاده از الکترودهای درون پروتز و مخابره پیام حرکت به مغز، حرکت مچ دست و آرنج مشاهده خواهد شد.

پروتز های پا مانند پروتز های دست انواع مختلفی دارند. دو نوع پرطرفدار این پروتز ها عبارت است از:

  • پروتزی که اسکلت بیرونی سختی از جنس پلاستیک فشرده یا لمینت دارد و به پروتز exoskeletal معروف است.
  • پروتزی که ساختار درونی محکمی دارد. این نمونه از یک قاب سبک ساخته شده که روی ساختاری تیر مانند کشیده شده است.

انتخاب پروتز مناسب پا به عواملی بسیاری بستگی دارد که مهم ترین آن میزان فعالیت روزانه فرد است.

پروتز پا از بخش های مختلفی تشکیل شده است؛ مثل مجموعه مچ، ساق پا و سوکت که محل ورود اندام قطع شده است.

انتخاب پروتز مناسب

انتخاب پروتز مناسب؛ غیر فعال یا متحرک؟!

برای انتخاب پروتز موارد زیادی باید در نظر گرفته شود. این موارد توسط پزشک متخصص پروتز بررسی می شود و متناسب ترین آن ها برای شما آماده می شود. مواردی که قبل از انتخاب پروتز مناسب باید مورد توجه قرار گیرد، به صورت مختصر در زیر آمده است:

سطح فعالیت فرد

معمولا پروتز ها و اندام های مصنوعی برای افرادی که فعالیت های شدید جسمانی ندارند، طراحی می شوند. اندام های کم کار طراحی ساده تری دارند و از نظر وزن سبک تر خواهند بود. علاوه بر این به راحتی قابل تعویض هستند.

سلامت فرد

اگر قطع عضو در اندام های فعال بدن مثل دست یا پا رخ دهد، داشتن پروتزی فعال که شما را به زندگی عادی برگرداند امری اجتناب ناپذیر است. با این حال بسیاری از افراد که شرایط خاص دارند، مثلا از بیماری های قلبی یا دیابت رنج می برند، نمونه های ساده پروتز را ترجیح می دهند. نمونه های ساده تر به دلیل کم وزن بودن و راحتی استفاده طرفدار بیشتری دارد.

سطح قطع عضو

سطح قطع عضو و عضوی که در آن نقص اتفاق افتاده از موارد مهم برای انتخاب پروتز مناسب است. مثلا اگر قطع عضو در پا رخ داده، انتخاب پروتزی که مجموعه مچ پای فعال داشته باشد بهتر است. هم چنین در مواردی که مفصل مچ دست درگیر است، انتخاب نمونه های متحرک پروتز کارساز است.

توجه به زیبایی یا کارایی

در بسیاری موارد انتخاب پروتز مناسب مشکل است چون فرد نمی داند زیبایی را مد نظر قرار دهد یا کارایی. نمونه های پروتز که شباهت زیادی با اندام های طبیعی دارند، معمولا گران قیمت تر هستند. به خصوص زمانی که متحرک باشند. اما نمونه های بسیاری وجود دارد که با وجود کارایی بالا، بسیار ساده هستند. اگر فعالیت های روزانه تان زیاد است، انتخاب پروتز های با کارایی بیشتر توصیه می شود.

کلام آخر

پروتز ها که در واقع جایگزینی برای اندام از دست رفته ما هستند، می توانند زندگی دوباره ای به ما هدیه دهند. در بسیاری از موارد استفاده از پروتز ها مسیر زندگی افراد را تغییر داده است. انتخاب پروتز مناسب با شرایط شما مهم ترین چیزی است که قبل از طراحی پروتز باید به آن توجه کرد. امروزه انواع بسیاری از پروتز ها طراحی و تولید می شوند که بتوانند تمام سلایق را پوشش دهند. بهتر است قبل از انتخاب پروتز مناسب مواردی مثل میزان فعالیت روزانه خود را بررسی کنید. سپس انتخاب کنید داشتن پروتز با ظاهر زیبا برای شما مهم تر است یا پروتزی که کارایی بهتری دارد.

13 اسفند 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

هزینه انجام پروتز

با پیشرفت علم پزشکی و اختراعاتی که در این زمینه به ثبت رسیده است، افرادی که دچار قطع عضو هستند نیز می توانند به کارهای روزمره خود بپردازند. این امر با انجام پروتز امکان پذیر است. پروتز نوعی تکنولوژی پیشرفته است که می تواند جایگزین اندام های از دست رفته افراد شود.

این اندام های ساخته شده عملکردی مشابه با عملکرد عضو از دست رفته بدن دارند. به همین دلیل انواع متفاوتی از پروتزها به تولید رسیده اند. پروتزها باید دارای استحکام و دوام بالایی باشند تا به راحتی دچار اختلال نشوند.

یکی از مهم ترین مسائلی که افراد را از انجام پروتز باز می دارد در ابتدا هزینه انجام پروتز است. با توجه به سنگین بودن هزینه ها، شاید امکان انجام پروتز و پرداخت هزینه های آن برای همه امکان پذیر نباشد. از آنجایی که انواع متفاوتی از این تجهیزات تولید شده است، هزینه انجام پروتزها نیز با یکدیگر فرق دارد.

در انواع متحرک یا ثابت پروتز های ساخته شده هزینه انجام پروتز متفاوت است. در ادامه این مقاله شما را با هزینه انجام پروتز و عواملی که بر هزینه ها تاثیر می گذارد آشنا می کنیم.

هزینه انجام پروتز

هزینه انجام پروتز بر چه اساسی تعیین می شود؟

برای اینکه بتوانید یک اندام مصنوعی مناسب و خوب را تهیه کنید باید هزینه انجام پروتز را در نظر بگیرید. این تجهیزات در انواع متحرک و ثابت ساخته می شوند تا مورد استفاده افرادی قرار گیرند که دچار قطع عضو در اندام های خود شده اند. با این حال هزینه انجام پروتز به عوامل متفاوتی بستگی دارد. در ادامه به این عوامل اشاره می کنیم.

  •     هزینه ماندن در بیمارستان
  •     هزینه انجام فیزیوتراپی و کاردرمانی بعد از انجام پروتز
  •     دستمزد پزشک برای انجام پروتز
  •     هزینه خرید نوع مناسبی از پروتزها
  •     نوع اندامی که نیاز به پروتز دارد.
  •     شرکت سازنده پروتز
  •     جنس استفاده شده در پروتز ها
  •     تعویض پروتز بعد از گذشت چند سال
  •     رشد اندام های افراد یا ایجاد چاقی یا لاغری
  •     نوع فعالیت های روزانه یا ورزشی

همه این موارد می تواند بر هزینه انجام پروتز تاثیر گذار باشد. به طور کلی نمی توان به طور حتم هزینه معینی را برای این امر در نظر گرفت. زیرا افراد متفاوتی برای انجام این روش به پزشک مراجعه می کنند که مشکلات آنها با یکدیگر برابر نیست.

به همین منظور در ابتدا باید با پزشک خود در مورد هزینه های انجام این روش صحبت های لازم را داشته باشید تا هیچ گونه مشکلی از نظر هزینه برای شما ایجاد نشود.

هزینه انجام پروتز چه تاثیری بر ماندگاری و دوام آن دارد؟

انجام پروتز در بیمارستان ها توسط پزشکان ارتوپدی انجام می شود. پزشکان باید دارای مجوز های لازم برای انجام پروتز باشند. هزینه ای که بابت این امر از افراد گرفته می شود به عوامل متفاوتی بستگی دارد.

یکی از این عوامل نوع پروتز و ماندگاری آن است. پروتز های معمولی را باید هر سال تعویض کنید. زیرا استحکام و دوام آنها به گونه ای نیست که تا مدت ها باقی بماند. این امر تا حدود زیادی هزینه های افراد را افزایش می دهد.

پروتز ها در انواع ثابت و متحرک و رایانه ای تولید می شوند. هر کدام از این تجهیزات دارای ویژگی هایی هستند که هزینه های متفاوتی را برای افراد ایجاد می کنند. در ابتدا باید هزینه انجام پروتز را مد نظر قرار دهید. در غیر این صورت هزینه های شما بسیار چشمگیر خواهد شد.

این تجهیزات به گونه ای ساخته می شوند که به مدت 2 الی 5 سال ماندگاری داشته باشند. این امر نشان می دهد حتی بهترین نوع از پروتز ها بعد از 5 سال نیاز به تعویض دارند. زیرا در این مدت دوام خود را از دست می دهند.

استفاده مداوم از این تجهیزات به جای اندام هایی که دچار قطع عضو شده اند، سبب فرسودگی و سایش آنها می شود. با تعویض این نوع از تجهیزات پزشکی، هزینه های شما افزایش پیدا خواهد کرد. از آنجایی که پروتز ها دارای رابط های متحرک هستند به سرعت نیاز به تعویض دارند.

با این حال نحوه نگهداری افراد تاثیر بسزایی در ماندگاری پروتزها دارد. همچنین ممکن است تحرک فردی بسیار کم باشد و فعالیت های ورزشی یا سنگینی نداشته باشد. در این صورت امکان ماندگاری آنها افزایش پیدا می کند.

نوع متریال این تجهیزات چگونه بر هزینه پروتز تاثیر می گذارد؟

همانطور که گفته شد پروتز ها انواع متفاوتی دارند. این تجهیزات از متریال های گوناگونی ساخته می شوند. از آنجایی که از پروتزها مانند اندام های واقعی استفاده می شود باید دوام و ماندگاری بالایی را در برابر شرایط و عوامل متفاوت از خود نشان دهند.

به همین دلیل در ساخت آنها از فلز آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، تیتانیوم، پلاستیک و کامپوزیت کربن استفاده می کنند. استفاده از این فلزات در ساخت پروتز ها سبب می شوند تا هزینه های بالایی برای افراد ایجاد شود.

رابط های حرکتی که در ساخت پروتز ها استفاده می شود باید به گونه ای باشد که بتواند تحت هر شرایطی فعالیت های حرکتی افراد را انجام دهد. در غیر این صورت به سرعت کارایی خود را از دست می دهد و نیاز به تعویض پیدا می کند.

این مشکلات هزینه انجام پروتز را بالاتر می برد. به همین دلیل مراقبت هایی که باید برای افزایش طول عمر این پروتز ها انجام دهید در هزینه های ایجاد شده تاثیر بسزایی خواهد گذاشت.

هزینه انجام پروتز

آیا هزینه انجام پروتز تحت پوشش بیمه قرار می گیرد؟

یکی از مزیت هایی که بیمه برای افرادی که نیاز به انجام پروتز دارند ایجاد می کند، کمک هزینه های درمانی است که تا حدودی تحت پوشش قرار می گیرد. شرکت های بیمه طبق استانداردهای جهانی ملزم به پرداخت بخشی از هزینه های خرید تجهیزات پروتز برای افراد هستند. از آنجایی که قطع عضو نوعی معلولیت جسمی به حساب می آید، به عنوان زیبایی در نظر گرفته نمی شود.

به همین دلیل شرکت های بیمه طبق تعرفه هایی که به آنها ارائه می شود موظف به پرداخت هزینه های افراد برای خرید پروتز هستند. با این حال هزینه های بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارد که تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرد. همچنین هزینه های عمل نیز بر عهده خود افراد است.

در واقع پوشش بیمه برای هر فردی در سال تا سقف مشخصی است. در صورتی که هزینه انجام پروتز از این سقف بالاتر باشد، تفاوت قیمت باید توسط خود افراد پرداخت شود.

هزینه انجام پروتز در چه قشری دارای افزایش است؟

پروتز ها تجهیزاتی هستند که اندازه های متفاوتی دارند. در بسیاری مواقع این تجهیزات به صورت سفارشی ساخته می شوند. از آنجایی که نوع مشکلات قطع عضو در هر فردی با دیگری دارای تفاوت است نمی توان نوع آماده ای از پروتز را مورد استفاده قرار داد.

این امر سبب می شود تا هزینه انجام پروتز برای این افراد متفاوت شود. کودکانی که در حال رشد هستند و مدام اندام های آنان در حال تغییر است، باید در هر دوره ای از زندگی از پروتز مناسب با سن خود استفاده کنند. در غیر این صورت مشکلات بسیاری برای آنان ایجاد می شود.

هزینه انجام پروتز برای کودکان بسیار بیشتر از بزرگسالان است. برای این منظور والدین باید به رشد کودک خود توجه کنند تا آنان بدون هیچ گونه مشکلی بتوانند مانند کودکان همسن خود فعالیت های روزانه و مورد علاقه خود را نیز انجام دهند.

تعویض سالانه این تجهیزات در این افراد هزینه انجام پروتز را افزایش می دهد. علاوه بر آن هزینه های دیگر مانند هزینه عمل، فیزیوتراپی و غیره نیز باید لحاظ شود.

 

Source: www.disabled-world.com, www.jordanthomasfoundation.org

11 اسفند 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

فرآیند اندازه کردن پروتز

غالبا افرادی که جهت دریافت پروتز برای اندازه گیری به مطب پزشک مراجعه می کند، مشتاق هستند که سریعا فرآیند اندازه کردن پروتز را به پایان برسانند و اندام مصنوعی جدید خود را مورد استفاده قرار دهند. اما اندازه کردن پروتز در دو مرحله انجام می شود. نخست، پروتز موقت برای فرد متقاضی در نظر گرفته می شود و در نهایت پروتز اصلی و نهایی در اختیار فرد گذاشته خواهد شد. اندازه کردن پروتز با توجه به اجزای به کار رفته در پروتز و همینطور  نوع پروتز متفاوت است. در ادامه مقاله با ما همراه باشید تا شما را با اجزای تشکیل دهنده پروتز و انواع پروتز آشنا کنیم.

اجزای تشکیل دهنده پروتز

پروتز ها از اجزای متفاوتی ساخته می شوند. این اجزا شامل، سوکت، سیستم تعلیق و سیستم کنترل است. در کنار این سیستم ها مفاصل و بخش های ضمیمه ای دیگری نیز در ساخت پروتز به کار گرفته می شود. اگرچه اجزای به کار رفته در پروتز ها بسیار متفاوت است، اما همه قطعات به کار رفته در ساخت پروتز ها با هدف واحدی به کار گرفته شدند. این اجزا در اندازه کردن پروتز از اهمیت بالایی  برخوردار هستند.

اجزای تشکیل دهنده پروتز، کارایی و عملکرد پروتزها را به مراتب افزایش می دهند. پزشک متخصصی در کنار تیم مهندسان سازنده پروتز و همینطور کارشناسانی که در زمینه اندازه کردن پروتز، فعالیت دارند، با در نظر گرفتن ویژگی های انحصاری مراجعه کننده، اجزای مورد نیاز را در ساخت پروتز به کار می گیرند.

فرآیند اندازه کردن پروتز

از آنجایی که نیازها و نوع قطع عضو در افراد متفاوت، یکسان نیست، اندازه کردن پروتز یکی از اقدامات ضروری قبل از استفاده از پروتز نهایی است. افرادی که متقاضی دریافت پروتز می شوند، غالبا به دنبال قابلیت های متفاوتی هستند. برخی پروتز ها را تنها برای کارکردها روزمره مورد استفاده قرار می دهند.

در حالی که دیگران به دنبال استفاده های متفاوتی هستند. ممکن است فرد متقاضی، از پروتز در نظر گرفته شده در راستای شرکت در مسابقات ورزشی پر فشار، استفاده کند. به این ترتیب، نیاز ها و موارد استفاده یک پروتز تأثیر بسیار زیادی در نحوه اندازه کردن پروتز و اجزای به کار رفته در پروتز خواهد داشت.

توانایی فردی شخص متقاضی دریافت پروتز و همینطور مقاومت اجزای در نظر گرفته شده در ساخت پروتز، در انتخاب و اندازه کردن پروتز نقش بسزایی دارد. پروتزهای دست و پا به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند:

·         پروتز با استخوان بندی بیرونی (Exoskeletal prosthesis):

این پروتز ها پوسته بیرونی بسیار سختی دارند، این پوسته ها کاملا ثابت هستند. به همین دلیل این پروتز ها در مقایسه با دیگر انواع از طول عمر بالاتری برخوردار هستند. بنابراین این پروتز ها برای کسانی که در محیط های کاری سخت  مشغول به کار هستند، بسیار کارآمد هستند.

·         پروتز با استخوان بندی درونی (Endoskeletal prosthesis)

این پروتز ها از یک استخوان بندی مرکزی برخوردار هستند. این اسکلت بندی کاملا قابل تنظیم و دگرگونی است. اما این پروتز ها در مقابل پروتز های نسل قبل، از دوام پایین تری برخوردار هستند. این پروتز ها غالبا با استفاده از یک پوشش محکم و سفت پوشانده می شوند. پوشش به کار رفته شباهت زیادی به پوست طبیعی انسان دارد و ظاهری مطلوب را برای فرد متقاضی به ارمغان می آورد.

پروتز های موقت

مدت زمان زیادی برای انتخاب پروتزهای موقت و تکمیل نمونه نهایی مورد نیاز است. در واقع برای انتخاب یک اندام جایگزین پس از جراحی قطع عضو فرد باید مدتی را منتظر بماند. فرد پس از انجام جراحی، به مدت 4 تا 6 هفته زمان نیاز دارد. در طول این زمان زخم های حاصل از جراحی بهبود پیدا می کنند و فرد می تواند برای اندازه گیری های اولیه به پزشک معالج خود مراجعه کند.

در این زمان پزشک ناحیه مورد نظر را معاینه می کند. به این ترتیب او از بهبودی ناحیه اطمینان حاصل خواهد کرد و اندازه کردن پروتز را آغاز می کند. کسانی که سابق بر این نیز تجربه استفاده از پروتز را دارند با پروسه اندازه کردن پروتز آشنا هستند. از این گذشته شرکت های بیمه و تیم متخصصی که وظیفه ساخت پروتز را برعهده گرفته است، زمان دقیق تعویض پروتز را در اختیار این افراد قرار می دهند.

همزمان با پیشرفت هایی که در روند ساخت پروتز به انجام می رسد، شما می توانید نیازها و انتظارات خود از یک پروتز را با تیم پزشکی خود در میان بگذارید. به این ترتیب تمامی نیاز های شما در اندازه کردن پروتز در نظر گرفته می شود.

شما باید تمام انتظارات خود را به خوبی با پزشک خود در میان بگذارید، آیا می خواهید با استفاده از پروتز های جدید خود به کار و حرفه خود بازگردد؟ آیا می خواهید وارد یک رشته ورزشی یا یک فعالیت خاص شوید؟ شاید شما به دنبال پروتزی هستید که شما را برای انجام یک پیاده روی روزانه آماده کند. تصور می کنید با استفاده از پروتز جدید تا چه اندازه بر میزان فعالیت های شما افزوده می شود؟ تمامی این اطلاعات به تیم پزشکی شما کمک می کند، هنگام اندازه کردن پروتز نیازهای شما را به دقت در نظر بگیرند.

فرآیند اندازه کردن پروتز

اجزای پروتز موقت

صرف نظر از ناحیه مورد نظر برای استفاده از پروتز، پروتزها به قسمت هایی از بدن افراد دارای نقص عضو متصل می شوند و نیاز به تجهیزاتی برای اتصال دارند که در هنگام اندازه کردن پروتز، مورد توجه قرار می گیرند. سوکتی که در محل اتصال بدن و اندام مصنوعی قرار می گیرد. نوار یا ریسمانی که حالت تعلیق پروتز را تأمین می کند. آستین یا پوششی که سوکت را در جایگاه خود ثابت نگه می دارد. سوکت مهم ترین بخش پروتز است. این قطعه میزان راحتی پروتز را مشخص می کند. در کنار این قطعات اندام های مصنوعی پا ،دست ،زانو، لگن، شانه و مفاصل الکترونیکی در کنار دیگر قطعات در ساخت پروتز شما به کار گرفته می شوند.

پروتز نهایی

در حقیقت پس از اندازه کردن پروتز و انجام تمامی اقدامات ضروری نوبت به آن می رسد که فرد دچار نقش عضو، سرانجام پروتز نهایی خود را در اختیار بگیرد. دریافت پروتز نهایی تا چندین ماه پس از انجام عمل جراحی به طول می انجامد. زمانی که تمام اقدامات لازم در راستای اندازه کردن پروتز به انجام رسیده و پروتز به اندازه مطلوب و مناسب رسیده است، شما می توانید پروتز خود را مورد استفاده قرار دهید.

در طول این مدت تمام نقایص موجود برطرف شده و تغییرات لازم برای بهبود کارایی پروتز  انجام می شود. در این هنگام می توانید ویژگی های ظاهری پروتز خود را انتخاب کنید. برخی از افراد ظاهر پروتز را ترجیح می دهند و در حالی که دیگران ترجیح می دهد که پروتز نهایی آنها از پوشش طبیعی تری برخوردار باشد. این کار به چندین هفته زمان نیاز خواهد داشت.

به خاطر داشته باشید که هیچ پروتزی برای استفاده مادام العمر طراحی نمی شود. نام این پروتز به معنای این نیست که دیگر نیازی به تعویض پروتز خود نخواهید داشت. بلکه  پروتز نهایی، اندامی است که از اندازه کردن پروتز با سربلندی بیرون آمده و کاملا با ویژگی های اندام های شما سازگار است. این نکته در هنگام اندازه کردن پروتز به افراد دچار نقش عضو، گوشزد می شود.

به طور کلی عمر متوسط این پروتزها  چیزی در حدود 2 تا 5 سال است. در صورتی که فرد متقاضی دریافت پروتز، کودک باشد، این زمان به مراتب کوتاه تر نیز خواهد بود. چرا که کودکان همواره رو به رشد هستند و به فراخور رشد دیگر اندام های بدن خود به پروتز جدید نیاز خواهند داشت.

از این گذشته هرگونه تغییر وزنی در فرد متقاضی دریافت پروتز، نیز منجر به تغییراتی در پروتز می شود. به این ترتیب، در صورت کاهش یا افزایش وزن خود باید به پزشک مراجعه کنید. او تغییرات لازم را در نحوه اندازه کردن پروتز شما اعمال می کند.

www.msdmanuals.com, www.hangerclinic.com Source:

6 اسفند 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

امکانات پروتز

امکانات پروتز در زمینه های مختلفی مورد بررسی قرار می گیرد. پروتزها در انواع مختلفی طراحی می شوند که بسته به نیاز و شرایط هر فرد مورد استفاده قرار می گیرند. منظور از پروتز استفاده از عضوی مصنوعی است که برای افرادی که عمل آمپوتاسیون را انجام داده اند، کاربرد دارد. همچنین پروتز برای کسانی که از کودکی دچار نقص عضو بودند نیز قابل استفاده خواهد بود.

همانطور که گفتیم پروتز در انواع مختلفی وجود دارد که هر یک از آنها برای هدف های متفاوتی در نظر گرفته شده است. قبل از تصمیم گیری و انتخاب آن باید با امکانات پروتز آشنا شوید تا بتوانید در نهایت انتخابی خوب، متناسب با نیاز های خود داشته باشید.

امکانات پروتز

عدم استفاده از امکانات پروتز

برخی از افراد که با مشکلات قطع عضو روبرو هستند ترجیح می دهند که از امکانات پروتز بهره نگیرند. ما در نهایت باید به انتخاب هر فرد که تصمیم نهایی او است، احترام بگذاریم، اما این افراد باید به عواقب آن نیز دقت داشته باشند. بهتر است قبل از تصمیم گیری به طور کلی همه جوانب بررسی شود.

در مواقعی عدم استفاده از امکانات پروتز ممکن است خطراتی را به همراه داشته باشد. به عنوان مثال اگر یک پای شما دچار قطع عضو شده باشد شما ناچار هستید که از دیگر پای خود به اندازه دو پا استفاده کنید که این امر سبب می شود در طولانی مدت به پای شما آسیب وارد شود.

در مدت زمان طولانی هنگامی که شما از امکانات پروتز بهره نگیرید، این امر سبب نا متقارن شدن و عدم توازن در بدن شما می شود. بنابراین باید عواقب آن را به خوبی مد نظر خود قرار دهید.

پروتز هایی با ظاهری طبیعی

همانطور که گفته شد امکانات پروتز به شکل متفاوتی وجود دارد که یکی از آنها به صورتی طراحی شده که مانند عضوهای دیگر بدن کاملا طبیعی است. در واقع طراح های موجود از انواع پروتز، مانند انگشتان پا یا دست به گونه ای کاملا طبیعی است.

همچنین این پروتز ها دارای وزن سبکی هستند اما حرکت فعالی ندارند. با این وجود برای حمل کردن برخی از اشیا می توانند به شما کمک کنند. این نوع پروتز ها با استفاده از سیلیکون ها ساخته شده است که به رنگ طبیعی  دیگر عضو ها، هستند.

در واقع این عضوهای مصنوعی به گونه ای هماهنگ با آرنج و شانه قرار می گیرندکه افراد بتوانند به راحتی اشیای کوچک را با استفاده از پروتز جابجا کنند.

پروتز هایی متصل به سیم و کابل

یکی دیگر از امکانات پروتز به نوعی است که با سیم و کابل به یکدیگر متصل هستند. همچنین گاهی اوقات با استفاده از کنترل های دستی می توان آنها را حرکت داد. به عنوان مثال اگر امکانات پروتز را برای دست در نظر گرفته باشند سیم و کابل هایی پروتز را در قسمت بازو سرشانه قرار می دهند.

کابل های قرار گرفته شده در ناحیه مورد نظر به حرکت دادن این نوع پروتز کمک می کند. استفاده از این نوع امکانات پروتز فشار یا تنش هایی را برای مصرف کنندگان به همراه دارد. اگرچه که افراد پس از مدتی به با سیم کابل های آن عادت می کنند اما پس از باز کردن آنها احساس خیلی راحت تری خواهند داشت.

از این نوع امکانات پروتز بیشتر کسانی استفاده می کنند که مشغول به درست کردن کارهای دستی هستند و باید از عضوی استفاده کنند که بتوانند کارهای خود را با آن به راحتی انجام دهند.

پروتز هایی که به صورت برقی هستند

یکی دیگر از امکانات پروتز به شکل برقی طراحی شده است. پروتزهای برقی شامل یک موتور و باتری است که در واقع این موتور و باتری موظف به حرکت دادن آن عضو مصنوعی هستند. سنسورهایی که قسمت فوقانی اندام دست شما قرار دارد حرکاتی را به خوبی تشخیص می دهد و مطابق با حرکت دست شما پروتز را نیز به همان جهت حرکت خواهد داد.

برخی از این نوع امکانات پروتز شبیه به دستان طبیعی نیستند اما نوع طبیعی ان به شکل های متفاوتی شبیه به دست های طبیعی طراحی شده اند. این نوع از پروتز های برقی برای افرادی که به ظاهر آن نیز اهمیت می دهند می تواند گزینه بسیار مناسبی باشد.

زخم چیست

پروتز هایی که به صورت ترکیبی تهیه شده اند

از دیگر امکانات پروتز می توان به نوع ترکیبی آن اشاره کرد. در واقع این نوع پروتزها به کمک نیروی انسانی و نیروی الکتریکی حرکت می کنند. این امکانات پروتز که به صورت ترکیبی هستند می تواند در برخی از موارد عملکرد بهتری نسبت به انواع دیگر داشته باشد.

از این نوع امکانات پروتز برای افرادی استفاده می شود که بخش زیادی از اندام خود را از دست داده اند. این افراد به بیش از یک اندام مصنوعی کوچک نیاز دارند به همین جهت از امکانات پروتز ترکیبی باید بهره گیرند. یک عضو مصنوعی که به صورت ترکیبی طراحی شده است به شما کمک خواهد کرد تا از آن برای فعالیت های مختلف و بسیاری از کارها استفاده کنید.

استفاده از پروتز های خاص برای انجام فعالیت های خاص

از دیگر امکانات پروتز می توان به نوعی از آن اشاره کرد که به جهت انجام برخی از فعالیت های خاص طراحی شده است. پروتز هایی که در این مقاله برای شما نام برده شد مانند پروتز های ترکیبی، پروتز های برقی و…. برای انجام فعالیت های خاص و ویژه طراحی نشده اند و ممکن است پس از انجام برخی از فعالیت های کارایی خود را از دست بدهند.

امکانات پروتز سبب شده که شما از این نوع برای انجام فعالیت های ورزشی و بازی و سرگرمی بدون هیچ مشکلی از آن استفاده کنید. به طور کلی این نوع از پروتزها به گونه ای طراحی شده اند که هر کس متناسب با هر نوع فعالیت های فیزیکی که انجام می هد، می تواند از انواع مختلف آن بهره بگیرد.

نکته ای دیگر که در این خصوص وجود دارد این است که در این امکانات پروتز شما عضوی شبیه به دیگر اندام های خود ندارید و با دیگر اندام های طبیعی شما کاملا متفاوت است.

در نتیجه، امکانات پروتز در انواع گوناگونی هستند تا افراد بتوانند متناسب با اهداف خود از امکانات مختلف پروتز بهره گیرند. ابتدا باید هنگام انتخاب پروتز هدف خود را از استفاده از آن مدنظر قرار دهید و متناسب با هدف خود بهترین نوع آن را انتخاب کنید.

به طور مثال اگر ظاهر پروتز اهمیت بیشتری برای شما دارد باید نوعی را انتخاب کنید که از سیلیکون هایی تهیه شده باشد که همانند دیگر عضو های طبیعی تهیه شده است. همچنین اگر فرد ورزشکاری هستید باید نوعی را انتخاب کنید که هنگام انجام فعالیت های فیزیکی، پروتزی که برای شما قرار گرفته است دچار آسیب نشود.

متخصصان اهداف گوناگون افراد را مدنظر خود قرار داده اند و متناسب با اهداف آنها امکانات استفاده از پروتز را افزایش داده اند. تمامی امکانات پروتز را ما در این مقاله برای شما بیان کردیم در نتیجه به راحتی می توانید ویژگی های کلی هر یک از پروتز ها را بررسی کنید.

پس از بررسی باید نوعی را انتخاب کنید که مناسب با شرایط جسمی شما باشد و همچنین بتوانید اهداف خود را به راحتی با استفاده از آنها انجام دهید. اگر در این خصوص نمی توانید تصمیم خود را بگیرید بهتر است به متخصصان مربوطه مراجعه کنید.

آنها اهداف شما را در نظر می گیرند و متناسب با فعالیت هایی که به صورت روزمره انجام می دهید، پروتز های خوبی را به شما پیشنهاد خواهند داد.

Source: www.hangerclinic.com

4 اسفند 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

سوالات رایج پروتز پس از آمپوتاسیون

شما پس از انجام پروتز دوره جدیدی از زندگی خود را آغاز می کنید. در واقع کسانی که با قطع عضو در بدن خود روبرو هستند پس از گذشت مدت زمانی با استفاده از پروتز مخصوص پیوند هایی را انجام می دهند. شما پس از انجام این عمل هیجان زده می شوید.

چرا که این عمل به جهت بازگشت به زندگی عادی انجام می شود تا بتوانید همانند گذشته زندگی معمولی خود را داشته باشید. به همین دلیل باید هنگام انتخاب آن به کیفیت و نوع آن دقت داشته باشید. در ادامه به سوالات رایج پروتز پس از آمپوتاسیون به طور کامل پاسخ خواهیم داد.

 

سوالات رایج پروتز پس از آمپوتاسیون

چرا باید از پروتز استفاده کرد؟

پروتز برای افرادی استفاده می شود که عضوی از بدن خود را از دست داده اند و صرفا به ابزاری مصنوعی برای عضو از دست داده خود نیاز دارند. استفاده از پروتز سبب می شود که شما همانند گذشته زندگی عادی و معمولی خود را داشته باشید و به استقلال کامل دست یابید.

هنگام انتخاب پروتز باید هدف خود را از پروتز پس از آمپوتاسیون مشخص کنید و متناسب با اهداف خود نوع مناسبی از پروتز را انتخاب کنید. موارد مهمی که باید برای خود در نظر بگیرید به شرح زیر است:

  • با استفاده از پروتز چه کارهایی را می خواهید انجام دهید؟
  • چه فعالیت هایی را مد نظر دارید؟
  • می خواهید پیاده روی کنید یا بدوید؟
  • آیا ظاهر آن برای شما مهم است؟

با در نظر گرفتن تمامی این موارد می توانید در نهایت تصمیم گیری و انتخاب خوبی از پروتز پس از آمپوتاسیون داشته باشید. بهتر است در این خصوص سوالات خود را با پزشک متخصص در میان بگذارید تا طراحی متناسبی با نیاز شما را انجام دهد.

پس از آن درمانگرهای حرفه ای به شما در زمینه استفاده از پروتزها کمک خواهند کرد تا بتوانید به بهترین نحو از آن استفاده کنید.

نحوه عملکرد پروتز پس از آمپوتاسیون چگونه است؟

هر یک از پروتزهایی که برای افراد استفاده می شود با یکدیگر متفاوت است. در واقع بسته به قطع عضو یا آمپوتاسیونی که در بدن شما انجام شده از پروتزهایی متناسب با اندام قطع شده استفاده می شود. همچنین بسته به عملکرد و خواسته شما نوع پروتز و چگونگی عملکرد آن مشخص می شود.

متخصصان در این خصوص نسبت به خواسته و عضو از دست رفته بدن پروتزهایی را به شما پیشنهاد می دهند. به طور کلی پروتزی که برای شما استفاده می شود به عنوان عضوی از بدن شما محسوب می شود.  اجزای تشکیل دهنده آن قطعاتی شبیه سازی شده به پا و انگشتان پا است که با استفاده از سوکت های مخصوص به یکدیگر متصل شده اند.

این قطعات به اجزای باقی مانده متصل می شوند. همچنین یک لایه اضافه تر به شکل شیار، بین پوست پا و آن قطعه عضو مصنوعی قرار می گیرد. این شیار که به صورت آستر قرار است، فضای کافی و راحتی را برای شما فراهم خواهد آورد.

سرپیچی که بر انتهای پروتز وجود دارد و به جهت اتصال پروتز و پا قرار گرفته است باید از نوع خوبی انتخاب شده باشد. زیرا در صورتی که آن سرپیچ یا سوکت از نوع خوبی تهیه نشده باشد منجر به تاول، زخم و درد در پاهای شما می شود.

بهترین نوع آن به شکل مکش( ساکشن)، وکیوم و به شکل قفل بر پاهای شما قرار می گیرد. پروتز پس از آمپوتاسیون به هر شکل و رنگی که شما بخواهید قابل طراحی است. از نظر مکانیکی و از نظر رنگ و ظاهر می توانید نوع مورد نظر خود را در نظر داشته و از افرادی که سازنده آنها هستند بخواهید که پروتز انتخابی شما را تحویل دهند.

آیا هنگام استفاده پروتز پس از آمپوتاسیون به ویلچر نیاز خواهد بود؟

شما پس از انجام پروتز پس از آمپوتاسیون مانند گذشته می توانید زندگی راحت خود را داشته باشید و نیازی به هیچ وسیله کمکی نخواهید داشت. اما این موضوع را نمی توان به طور مطلق بیان ک. چرا که هر فرد بسته به نیاز و راحتی خود ممکن است از وسیله های کمکی مانند ویلچر یا عصا استفاده کند.

گاهی اوقات لازم است که شما چنین وسیله هایی را به همراه خود داشته باشید. زیرا ممکن است شما پس از برداشتن پروتز از پای خود نیاز به استفاده از آنها را داشته باشید. به عنوان مثال هنگامی که شما به سفر می روید و باید یک مسافت طولانی را طی کنید بهتر است وسیله های کمکی را به همراه خود داشته باشید. اما به طور کلی هیچ باید و نبایدی وجود ندارد و این یک تصمیم شخصی، متناسب با نیاز شما است.

هزینه پروتز پس از آمپوتاسیون

نمی توان هزینه مشخصی را برای پروتز پس از آمپوتاسیون در نظر گرفت. چرا که بسته به عوامل مختلفی هزینه های آن می تواند متغیر باشد. به عنوان مثال بسته به میزان و سطح قطع عضو، پروتزهای متفاوتی در نظر گرفته می شود که هر کدام هزینه های متفاوتی را برای شما در بر دارد.

همچنین نوع پروتز پس از آمپوتاسیون و دستگاهی که برای انجام این فرایند صورت می گیرد می تواند در تعیین قیمت نیز بسیار موثر واقع شود. گاهی اوقات انجام پروتز پس از آمپوتاسیون تحت پوشش بیمه قرار می گیرد. این امر سبب می شود که هزینه های شما تا حد چشمگیری کاهش یابد.

در نتیجه بهتر است در این باره بیمه خود را بررسی کنید و از کارکنان مربوطه سوال کنید که آیا انجام پروتز تحت پوشش بیمه شما قرار می گیرد یا خیر؟ در نهایت هزینه آن را به صورت حدودی برآورد کنید.

 

سوالات رایج پروتز پس از آمپوتاسیون

چه زمانی برای انجام پروتز پس از آمپوتاسیون مناسب است؟

زمان مشخصی را نمی توان برای انجام این فرایند در نظر گرفت. چرا که مدت زمان بهبودی هر فرد با یکدیگر متفاوت است. پس از انجام جراحی و قطع عضو ممکن است جراحت های ایجاد شده پس از مدت کوتاهی، حدود 2 الی 3 هفته بهبود یابد و شما پروتز پس از آمپوتاسیون را انجام دهید.

اما برخی از افراد به بیش از دو ماه نیاز خواهند داشت تا پروتز پس از آمپوتاسیون را انجام دهند. شما باید پس از عمل جراحی منتظر بمانید که زخم ها و تورم های ایجاد شده به طور کلی بهبود یابد، پس از آن بنا به صلاحدید پزشک می توانید پروتز پس از آمپوتاسیون را انجام دهید.

تا چه مدتی پروتز پس از آمپوتاسیون باقی می ماند؟

پاسخ مشخص و کلی برای این سوال وجود ندارد. زیرا بسته به عوامل مختلفی می تواند متغیر باشد. سن شما یکی از عوامل تعیین کننده ای است که در باقی ماندن پروتز موثر است. اگر شما در سنی هستید که ممکن است در آینده رشد بیشتری داشته باشید مسلما پس از رشد باید پروتز خود را تعویض کنید.

همچنین در مراحل اولیه پس از انجام عمل بدن با تغییراتی مانند کوچکتر شدن آن قسمت از عضو بدن روبرو خواهد شد. در این صورت ممکن است شما نیاز به تعویض قسمت هایی مانند آستر میانی یا سوکت( سرپیچ) آن را داشته باشید.

زمانی که شما با تغییرات جسمی روبرو نباشید در حالت عادی نیاز به تعویض کلی پروتز پس از آمپوتاسیون نخواهد داشت.  فقط لازم است در طی مدت زمانی که از آن قطعه مصنوعی استفاده می کنید، تعمیرات جزئی را انجام دهید. در نتیجه بهتر است هر چند یکبار به پزشک خود مراجعه کنید تا پروتز پس از آمپوتاسیون را بررسی کند تا از بروز مشکلات اساسی جلوگیری شود.

29 بهمن 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

چگونگی ساخت پروتز

ساخت پروتزها شامل مراحل مختلفی می شود. در واقع پروتزها تجهیزات پزشکی هستند که برای برگرداندن عملکرد طبیعی به اندام هایی که دچار قطع عضو شده اند، استفاده می شوند. در واقع ساخت پروتز مناطقی از بدن را که دچار نقص شده است مجبور به حرکت مجدد می کند. در این صورت امکان انجام بسیاری از کارها برای این افراد ایجاد می شود.

پروتز ها اندم هایی مکانیکی و شبیه سازی شده به اعضای از دست رفته بدن مانند دست یا پا هستند. در ساخت پروتز از متریال های متفاوتی به منظور بالا بردن سطح کیفیت و ماندگاری آنها استفاده می شود. بدون شک پروتز ها در زمان های قدیم به این صورت پیشرفته و مجهز نبودند و به مرور زمان انواع متفاوتی از آنها تولید و به بازار عرضه شده است.

چگونگی ساخت پروتز

تاریخچه ساخت پروتز

در حدود 600 سال قبل از میلاد زره پوشان قرون وسطی اولین پروتز ها از جنس آهن سنگین و بدون انعطاف را تولید کردند. این نوع از انواع پروتزها بدون رابط بودند. بنابراین امکان حرکت دادن آنها وجود نداشت. با گذشت زمان و ساخت انواع پروتز توسط افراد متفاوت، باز هم ویژگی های یک پروتز مناسب و با کیفیت در ساخت آنها مشاهده نشد.

این امر در قرن نوزدهم با تغییرات و تحولات اساسی روبرو شد. فردی به نام جی هانگر که در جنگ جهانی پای خود را از دست داده بود توانست در سال 1861 شرکت خود را برای ساخت پروتز یا پای مصنوعی تاسیس کند. طی سالهای زیاد این شرکت هنوز به فعالیت خود به عنوان سازنده انواع پروتز ادامه می دهد.

در قرن بیستم پیشرفت های شگرفی در صنعت ساخت پروتز ایجاد شد. این پروتز ها از موادی مانند پلاستیک های مدرن و سبک تر همراه با دوام و مقاومت بالاتری ساخته شدند. طی این جریان امکان جابجایی و حمل این پروتز ها برای افرادی که دچار قطع عضو بودن بسیار راحت تر از قبل بود. رنگدانه های مناسبی که در این تجهیزات استفاده می شد، شبیه سازی بهتری با پوست افراد ایجاد می کرد.

در این قرن اندام های مصنوعی میوالکتریک به بازار عرضه شد. این پروتز ها با استفاده از جریان برق، عضلات بازو یا پای افراد را به حرکت وا می داشتند. ساخت پروتز میوالکتریک در سال 1940 در سراسر جهان گسترش پیدا کرد.

در سال های اخیر نوع جدید از پروتزها ساخته و به بازار وارد شده اند. این پروتزها به صورت رایانه ای سبب حرکت اندام های قطع شده می شوند. بیشتر از 85 درصد از شرکت های خصوصی ساخت پروتز از CAD CAM برای طراحی مدل های متفاوت پروتز استفاده می کنند.

در ساخت پروتز چه تجهیزاتی نیاز است؟

در تجهیزات یک پروتز، می توانید یک سوکت هوا، یک ساختار داخلی یا اسکلت، دکمه های زانو، کمربندهای نگه دارنده متصل به بدنه، جوراب های پروتز برای پوشاندن قسمت های تماسی و پوست شبیه سازی شده را مشاهده کنید.

با این حال این اندام های مصنوعی در بسیاری از مواقع ممکن است تجهیزات دیگری را نیز در خود داشته باشند. این امر بستگی به موادی دارد که در ساخت پروتز از آنها استفاده می شود.

دستگاه های پروتز در ابتدا باید دارای وزن کم و سبک باشند. به همین دلیل بسیاری از بخش های اصلی آن از پلاستیک ساخته می شود. سوکت هوا را از ماده پلی پروپیلن می سازند. فلزات دیگری مانند تیتانیوم و آلومینیوم را به جای فلزات سنگین دیگر استفاده می کنند.

در مواقعی نیز استفاده از آلیاژهای این فلزات تا حدود زیادی مقاومت و کارایی آنها را در ساخت پروتز بالاتر می برد. در تولید پروتز های جدید از فیبر کربن برای ساخت اسکلت دارای وزن کم استفاده می شود.

در برخی از اندام های مصنوعی مانند پا هنوز هم در برخی از نواحی از چوب و فوم اورتان برای این منظور استفاده می شود. سایر مواد مانند پلی اورتان، پلی پروپیلن، اکریلیک و پلی اورتان از جمله مواد دیگری است که در ساخت پروتز از آنها استفاده می شود.

در ساخت جوراب های پروتزی، پارچه های نرم و بسیار مقاوم کارایی بالایی دارند. جوراب ها در ابتدا از پشم و امروزه از پنبه و مواد مصنوعی دیگر ساخته می شوند.

در ساخت پروتز ظاهر فیزیکی آن باید بسیار ماهرانه طراحی شود. این اندام ها باید شباهت بسیاری به اندام های قطع شده داشته باشند. در کنار کارایی بالایی که این تجهیزات از خود ارائه می دهند، بحث ظاهر از اهمیت بالایی برخوردار است.

پروتز هایی که به صورت اسکلت طراحی می شوند دارای پوششی نرم از مواد فوم پلی اورتان هستند که با شکل اصلی اندام ها مطابقت دارند. در نهایت پوشش جوراب یا پوست مصنوعی روی آنها قرار داده می شود.

چگونگی ساخت پروتز

فرآیند ساخت پروتز ها چگونه است؟

پروتز ها محصولاتی تخصصی هستند که باید تحت نظر پزشک و فیزیوتراپ برای بیمار تجویز شوند. بنابراین نمی توانید آنها را در فروشگاه ها تهیه کنید. بسیاری از تجهیزات پروتزها به صورت جداگانه و برخی از آنها مانند سوکت هوا سفارشی تولید می شوند.

در نهایت بنا به نیاز بیمار تجهیزات مورد نظر به یکدیگر متصل می شوند و مورد استفاده قرار می گیرند. در ادامه به نحوه ساخت پروتز و قسمت های متفاوت این تجهیزات اشاره می کنیم.

1.برای ساخت پروتز در ابتدا باید دقت و توجه خاصی را مبذول داشت. زیرا پروتزها باید بسیار شبیه به اندام های قطع شده افراد طراحی شوند. به همین دلیل متخصص پروتز برای شروع ساخت در ابتدا به مطالعه در مورد عضو قطع شده و ساخت مدل دیجیتالی مناسب با اندام قطع شده می پردازد.

2.در این مرحله طول اندام ها اندازه گیری و محل قرارگیری مفاصل و تاندون ها در نظر گرفته می شود. در این زمان متخصص پروتز از گچ برای ساخت قالب مناسب استفاده می کند. گچ مورد استفاده سریع خشک می شود و نمونه ای از اندامی که باید ساخته شود را برای متخصص ایجاد می کند.

3.ساخت سوکت به گونه ای است که از یک ورق ترموپلاستیک شفاف برای این منظور استفاده می شود. این ورق را گرم می کنند و در بالای قالب در محفظه خلا قرار می دهند. در این زمان هوای بین ورق و قالب از درون محفظه کشیده می شود. طی این جریان ورق مربوطه شکسته می شود و شکل قالب را به خود می گیرد. در نتیجه سوکت هوا تولید می شود.

4.سوکت ایجاد شده را روی بیمار تست می کند تا متناسب با شرایط او آن را تولید کنند. بیمار باید احساس راحتی کند، در غیر این صورت سوکت تولید شده مناسب نیست. با توجه به این امر دوباره گرمادهی به آن انجام می شود تا تغییراتی در آن به وجود بیاید.

5.طی این جریان سوکت دائمی را تولید می کنند. با توجه به متریالی مانند پلی پروپیلن در ساخت پروتز، روی قالب خلا ایجاد می کنند. در واقع اندازه این تجهیزات بعد از عمل کوچک می شود و تا حدود یک سال زمان نیاز است تا تثبیت شوند. بنابراین با تغییرات آناتومی امکان تعویض سوکت وجود دارد.

6.روش های ساخت پروتز ممکن است متفاوت باشد. ساخت قطعات پلاستیکی با استفاده از ایجاد خلا و تزریق آن به قالب برای شکل گیری مواد پلاستیکی مذاب و خنک شدن آن در نتیجه بیرون کشیدن پلاستیک از قالب سبب می شود تا قطعات پلاستیکی ساخته شوند.

قطعات فلزی از تیتانیوم و آلومینیوم نیز در قالب های مخصوص به خود ریخته می شوند. قطعات چوبی نیز با استفاده از اره و سایر تجهیزات نجاری مورد استفاده قرار می گیرند. این تجهیزات در انتها با استفاده از پیچ، چسب و لمینت در کنار یکدیگر متصل می شوند. در نهایت پوست مصنوعی و شبیه سازی شده روی این تجهیزات قرار می گیرد. در این صورت مراحل ساخت پروتز به پایان می رسد.

Source: www.madehow.com

26 بهمن 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

انواع پروتز انگشت دست و بندهای آن

بسیاری از افرادی که انگشت دست خود را به دلایل مختلف از دست می دهند، به پروتز انگشت دست نیاز دارند. در واقع از از دست دادن انگشت دست، کارایی دست ها را به میزان چشمگیری کاهش می دهد اما خوشبختانه با پیشرفت تکنولوژی امکان این امر فراهم شده تا افراد بتوانند با استفاده از پروتز انگشتان دست، عملکرد دست ها را بهبود بخشند.

در گذشته پروتزهای ساخته شده برای انگشتان دست دارای طرح های ساده ای بودند که استفاده از آنها به افراد کمک می کرد که کارایی سایر انگشتان سالم دست خود را بهبود دهند. امروزه پیشرفت فناوری منجر به تولید پروتزهایی شده است که با استفاده از قطعات الکترونیکی کوچکتر و مستحکم تر، کارایی بسیاری برای افراد به ارمغان آورده است.

در مقاله پیش رو قصد داریم در مورد انواع پروتز انگشت دست جدیدی که امروزه مورد استفاده قرار می گیرد، به بحث و بررسی پرداخته و کاربرد هر یک این پروتزها و مزایای آنها را بیان کنیم.

انواع پروتز انگشت دست و بندهای آن

انواع پروتز انگشت دست

مانند هر قطع عضو دیگری در اندام فوقانی، به طور کلی 6 نوع پروتز برای توانبخشی افراد وجود دارد که این پروتزها قابلیت این را دارند که در اندازه های بسیاری کوچک، حتی به اندازه بند انگشت، تولید شوند:

  • پروتز منفعل
  • پروتزهایی که از نیروی بدنی استفاده می کنند.
  • پروتز الکتریکی
  • پروتز مختص برای فعالیت های خاص
  • پروتز ترکیبی یا هیبرید

به طور کلی افرادی وجود دارند که تمایلی به استفاده از پروتز انگشت ندارند. تصمیم گیری در رابطه با استفاده از پروتزها به افراد بستگی دارد و هر تصمیمی که این افراد اتخاذ کنند، کاملاً قابل احترام خواهد بود. اما پیش از تصمیم گیری بهتر است که به خوبی درباره پروتز انگشت درست، تحقیق کرد و اطلاعات لازم را به دست آورد.

در واقع پروتز انگشت دست، یک گزینه مقرون به صرفه است که میزان کارایی دست ها را افزایش می دهد و از طرفی موجب بهبود عملکرد دست ها می شود. افراد مختلف با استفاده از پروتز دست می توانند توانایی حمل وسایل مختلف را به دست آورند.

همچنین به کمک این پروتزها، تقارن در اندام های بدن حفظ می شود و نوعی همترازی در آنها به وجود می آید. با توجه به مزایایی که در مورد استفاده از پروتز انگشت دست وجود دارد، پیشنهاد می کنیم که پیش از هر گونه تصمیم گیری حتماً با یک متخصص پروتز اندام های فوقانی مشورت کنید و در این زمینه از او مشورت بخواهید.

پروتز انگشت دست منفعل

پروتزهای انگشت دست منفعل، یک نوع پروتز انگشت است که استفاده از آن موجب بهبود عملکرد دست ها شده و به نوعی عملکرد آنها را برای زندگی روزمره افزایش می دهد. نکته ای که درباره این نوع از پروتزها وجود دارد این است که پروتزهای منفعل، قابلیت درک ندارند و از طرفی نیز آزادی حرکت انها محدود است.

پروتزهای انگشت دست منفعل شامل پروتز انگشت ماکتی، اتصالات انگشتی در چند موقعیت و پروتزهای تیتانیومی که در مفاصل قابیلت خم شدن دارند، می شود. برای افرادی که انگشت شصت خود را از دست داده اند، پروتز های انگشت شصت منفعل طراحی شده اند که با قابیلت های مختلف در اختیار افراد قرار می گیرد.

بسته به اینکه خواسته بیمار، پروتزهای انگشت دست منفعل را می توان در رنگ های مختلف و با توجه به رنگ پوست بیمار تولید کرد. همچنین امکان این وجود دارد که پروتزها را بتوان با استفاده از طرح های چاپی و از جنس سیلیکون تهیه کرد. این پروتزها به صورت مادام العمر قابل استفاده هستند.

پروتز انگشت بدنی

به طور کلی سه نوع مختلف از پروتزهایی که با نیروی بدنی انسان کار می کنند، برای افراد دچار نقص عضو وجود دارد که عبارتند از:

  • مفصل محور
  • کنترل شونده توسط کابل
  • مچ دست محور

این نوع پروتز انگشت، بسیار با دوام است و از تکنولوژی بالایی برای تولید آن استفاده شده است. مهم ترین مزیت استفاده از پروتزهای بدنی این است که پروتز متصل شده، با استفاده از مچ دست فرد قابل کنترل است. این امر سبب می شود که هر گونه حرکت به کمک پروتزهای بدنی به صورت کاملاً طبیعی انجام شود.

از طرفی کنترل این پروتزها به وسیله قسمت های باقی مانده از انگشتان دست، امکان پذیر است.

پروتز انگشت دست الکتریکی

پروتزهای الکتریکی، دارای موتورهای بسیاری ریزی در هر انگشت هستند و قابلیت این را دارند که حرکت های مختلف را ایجاد کنند. این پروتزها با استفاده از الکترود هایی که عضلات دست یا مچ دست به کار رفته اند، کنترل می شوند.

قابلیت پروتزهای الکتریکی متغیر است. در واقع میزان قابلیت آن برای فرد دچار نقص عضو شده قابل تعیین است. قابلیت های مختلف این نوع از پروتزها با توجه به نیاز بیمار تعیین می شود. پروتزهای الکتریکی مانند پروتزهای منفعل در انواع رنگ ها تولید می شوند، تا در نهایت ظاهری طبیعی برای انگشت دست بیماران ایجاد کنند. استفاده از دستکش های سیلیکونی با طرح پوست دست انسان نیز ظاهری طبیعی به دست ها خواهد داد.

انواع پروتز انگشت دست و بندهای آن

پروتز انگشت برای فعالیت های خاص

در حال حاضر پروتز انگشت مخصوص فعالیت های مختلف طراحی شده اند. کارایی این نوع از پروتزها به گونه ای متفاوت از پروتزهای انگشت معمولی است. در واقع این پروتزها برای فعالیت های مختلفی از جمله کار، ورزش و سرگرمی طراحی شده اند.

همچنین این پروتزها تحولی بزرگ در دنیای پروتزها ایجاد کرده اند. افرادی که دچار نقص عضو شده اند، به کمک به پروتز مختص فعالیت خاص، می توانند فعالیت های تخصصی مختلفی را به انجام برسانند که بدون استفاده از این پروتزها انجام چنین فعالیت هایی ممکن نیست.

پروتز انگشت مختص فعالیت خاص ، فعالیت های ورزشی مانند وزنه برداری تا دوچرخه سواری کوهستانی و فعالیت های کاری مانند نجاری را برای افراد دچار نقص عضو، امکان پذیری کرده است. بنابراین این افراد می توانند به کمک پروتزهای انگشت به اهداف خود دست یابند.

پروتز انگشت دست هیبرید یا ترکیبی

در پروتزهای ترکیبی یا هیبرید از قابلیت های دو یا چند پروتز استفاده کرده اند و به کمک آنها، قابلیت های بسیاری را به پروتزهای انگشت دست افزوده اند. در واقع استفاده از چنین پروتزهایی توانایی عملکردی افراد دچار نقص عضو را به طور چشمگیری افزایش می دهد.

نکته مهمی که در رابطه با این نوع از پروتزهای انگشت دست وجود دارد، این است که در طراحی این پروتزها خواسته ها و تمایلات افراد دچار نقص عضو را در نظر می گیرند. در واقع پروتزهای هیبریدی را می توان با توجه به خواسته ها و تمایلات افراد طراحی و تولید کرد.

افراد دچار نقص عضو نیز با استفاده از این پروتزها می توانند، اهداف مهم خود را تحقق بخشند. به کمک چنین پروتزهایی می توان عملکرد دست ها را بازیابی کرد و به طور کلی بازدهی فعالیت آنها را افزایش داد.

در نهایت باید بگوییم که استفاده از پروتز انگشت دست، توانایی های بسیاری را به افراد می بخشد. در واقع افراد دچار نقص عضو، با توجه به وجود چنین پروتزهایی نباید نگرانی درباره عضو از دست رفته داشته باشند. به کمک تکنولوژی و پیشرفت علم پزشکی امروزه امکان آن فراهم شده تا افراد بتوانند فعالیت های تخصصی مختلفی را انجام دهند.

انتخاب از میان انواع مختلف پروتز انگشت، کار ساده ای نیست و برای اتخاذ تصمیمی مناسب، لازم است که افراد با کاربرد و مزایای هر یک از انواع پروتزهای انگشت، آشنایی داشته باشند و خواسته های فردی خود را نیز در نظر بگیرند و در نهایت با مشورت با پزشک متخصص بهترین تصمیم را در رابطه با پروتز انگشت اتخاذ کنند.

Source: www.armdynamics.com

25 بهمن 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

فاکتورهای که فیبر کربن را به ماده اولیه ارزنده ای در تولید پروتز تبدیل کرده است

شاید بشر نخستین بار، پای مصنوعی را در داستان موبی دیک و با توصیف های زیبای نویسنده این اثر را تجربه کرده است. همه صدای کوبیده شدن پای چوبی کاپیتان را در حالی که نهنگ سفید اسطوره ای خود را دنبال می کرد، به یاد می آوریم. اما اندام های مصنوعی یا پروتز های ارتوپدی امروزی با پای چوبی کاپیتان داستان موبی دیک تفاوت های بسیاری دارد.

در طی ۵ تا ۱۰ سال گذشته شاهد تحولات بزرگی در تکنولوژی تولید پا ها و اندام های مصنوعی بوده ایم. در راستای تحولات رخ داده شاهده ظهور کامپوزیت های فیبر کربن و آلیاژ های بسیار سبکی در ساخت اندام های جایگزین بدن انسان بوده ایم. این آلیاژها و کامپوزیت ها ویژگی ها و قابلیت های متفاوتی را در اندام های مصنوعی به وجود آورده اند.

پیشرفت های به وجود آمده در ساخت پروتز، هزاران نفر را از ناتوانی و معلولیت نجات داده است. پروتزهای پنجه کربنی راه گشای این افراد بوده است. کیفیت زندگی این افراد در مقایسه با گذشته دچار تحولات بزرگی شده است. با ظهور پنجه کربنی ها نه تنها شاهد بازگشت ورزشکاران به روز های طلایی ورزش بودیم، بلکه ورزشکارانی مشاهده کردم که با اتکا بر فیبر کربن، رکورد شکنی کردند.

اما چرا کامپوزیت فیبر کربن تا این اندازه در ساخت اندام های مصنوعی مفید واقع شده است؟ چه عواملی کیفیت این کامپوزیت را تعیین کرده است؟ آیا جذابیت ظاهری، قیمت، تولید آسان یا ویژگی های فنی قابل توجه فیبر کربن را جهت ساخت پروتز در اولویت قرار داده است؟

در پاسخ به این سوال باید به بررسی ویژگی های منحصر به فرد و مورد  قبول در ساخت پروتزها اشاره کنیم. ویژگی های فیبر کربن از کدام قابلیت پروتز ها پشتیبانی می کند. به این ترتیب، متوجه می شویم چرا از فیبر کربن در ساخت پروتزها بهره برده می شود.

ظهور تکنیک های مدرن در قالب گیری

یکی از مهم ترین ویژگی های اندام های مصنوعی امروزی این است که این اندام ها دیگر مانند گذشته تنها در یک شکل به تولید نمی رسند. امروزه پروتز ها با در نظر گرفتن ویژگی های منحصر به فرد، اشخاص و کاربران به تولید می رسد. به این ترتیب، اندام های مصنوعی امروزی با وزن، قد و ساختار عضلانی افراد متفاوت مطابقت دارند.

در حقیقت، با تولید ماشینی پروتزها قادر به تولید اندام هایی که با خصوصیات و ویژگی های کاربر مطابقت داشته باشد، نیستیم. به همین دلیل ماده مورد استفاده در ساخت این اندام ها باید جهت استفاده در  این شیوه قالب گیری مناسب باشد. فیبر کربن به سادگی در قالب تهیه شده نفوذ کرده و در تمام انحناها و خلل و فرج را می پوشاند. این ماده به سادگی فرم دلخواه را به خود می گیرد. از این گذشته با توجه به امکان ترکیب پنجه کربنی با رزین های اپوکسی، امکان تولید ساختار های پیچیده و خارق العاده ای ممکن می شود.

خصوصیات مکانیکی متغیر ماده اولیه در ساخت پروتز

هدف از ساخت اندام های مصنوعی، بازگرداندن توانایی های طبیعی فرد و جبران فقدان عضو طبیعی بدن فرد است. از این رو پروتز باید تمام حرکات و عملکرد های یک عضو طبیعی را به خوبی برای کاربر به ارمغان آورد. بدن انسان پس از هزاران سال حضور در چرخه تکامل به چنین ساختار پیچیده و مقاومی تبدیل کرده است. نسبت توان به وزن در بدن انسان قابل توجه است. نواحی مختلف بدن انسان از قابلیت های بی نظیری برخوردار هستند که بشر را به موجودی فوق العاده تبدیل کرده است.

طبیعت در چرخه خود به هیچ عنوان بیش از اندازه بخشنده نیست. به همین دلیل، هیچ عضوی از میزان مورد نیاز قویتر طراحی نشده است. زمانی که یک استخوان را زیر نظر می گیریم، مشاهده می کنیم که استخوان های نواحی مختلف بدن مشابه از استحکام مشابهی برخوردار نیستند. بلکه میزان کلاژن و هیدروکسی آپاتیت و میزان منافذ موجود در استخوان ها به کلی با یکدیگر متفاوت است.

این پدیده به صورت مستقیم به قانون ولف اشاره دارد. بنا بر این قانون استخوان هایی که بیش از سایرین در معرض فشار قرار دارند، از استحکام بالاتری برخوردار هستند و در برابر فشار و استرس مقاومت بیشتری را  از خود به نمایش می گذارند. استخوان های موجود در انگشتان، از چنین ویژگی هایی برخوردار هستند. این در حالی است که استخوان های بخش هایی که کمتر از سایر قسمت ها تحت فشار قرار دادند از چگالی و تراکم کمتری برخوردار هستند. به عنوان مثال چگالی و تراکم استخوان درشت نی در مقایسه با دیگر استخوان های موجود در بدن ۵۰ درصد بالاتر است.

از سوی دیگر استخوان فضانوردان به دلیل حضور در فضای جو و دور ماندن از نیروی جاذبه، در مقایسه با ساکنان زمین به مراتب ضعیف تر و شکننده تر است. اما خوشبختانه با استفاده از فیبر کربن در ساخت اجزای متفاوت و اندام های مصنوعی متنوع برای بخش های متفاوت بدن می توانیم پروتزهایی مشابه به ساختار استخوانی بدن جهت استفاده در نواحی مختلف بدن تولید کنید. پنجه کربنی به جامعه پزشکی اجازه داده است که چگالی مورد استفاده در ساخت پروتز ها را با توجه به موضع قطع شده در نظر بگیرند. این ماده به با ترکیب با اپوکسی، امکان ساخت دیواره ای مستحکم با درجه استحکام متفاوتی را برای جامعه ارتوپدی میسر کرده است. بنابراین فیبر کربن امکان تولید اعضایی که از قانون ولف نیز تبعیت کنند را میسر کرده است.

مقاومت ویژه بالای فیبر کربن

ماهیچه ها و تاندون ها در بدن حیوانات خونگرم سرعت عمل و حرکت بدن را سرعت می بخشد. این در حالی است که استخوان ها و مفاصل، اندام هایی هستند که وزن بدن را بر دوش می کشند. پروتزهایی که امروزه به تایید جامعه پزشکی رسیده است، به خوبی عملکرد استخوان های بدن را شبیه سازی کرده است. البته اندام هایی که از منابع انرژی خارجی استفاده می کنند، هنوز در مرحله تحقیق و توسعه قرار دارند.

روی هم رفته، پروتزی که به عنوان جایگزین یک استخوان در بدن به کار برده می شود، باید از خصوصیات مکانیکی مشابهی با  استخوان های بدن برخوردار باشد. فیبر کربن هایی که امروزه در صنعت پزشکی تولید می شود از مقاومتی در حدود 700 مگا پاسکال و خاصیت کشسانی در حدود 70 گیگا پاسکال برخوردار هستند. چگالی در نظر گفته شده برای پنجه کربنی چیزی در حدود 1.6 گرم بر میلی گرم است. تمام این ویژگی ها در کنار یکدیگر، مقاومت ویژه بالا پروتز ها را به خوبی مشخص می کند.

فیبر کربن در کنار ویژگی های گفته شده، سختی بسیار بالایی دارد. تمام این ویژگی ها این ماده را به یکی از بهترین مواد اولیه در ساخت پروتزها تبدیل کرده است. البته در کنار فیبر کربن، گزینه های دیگری نیز در زمینه ساخت پروتز معرفی شده است. به عنوان مثال چوب، فیبر شیشه ای که با پلی استر ترکیب شده است، آلیاژهای متنوع فلز، سرامیک و فیبر شیشه و کربن از جمله مواد اولیه پیشنهادی در ساخت اندام های مصنوعی هستند. در این میان ترکیب فیبر کربن در کنار اپوکسی، به عنوان بهترین ترکیب جهت استفاده در صنعت پروتز سازی انتخاب شده است. چرا که این ترکیب شباهت بسیار زیادی به ساختار استخوانی بدن دارد.

توزیع ایده آل وزن

با توجه به اطلاعاتی که در رابطه با فیبر کربن در اختیار شما قرار داده ایم، دیگر به این حقیقت پی برده اید که پروتزی که با استفاده از این ماده ساخته می شود  از مقاومت بالایی برخوردار است و به راحتی می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای پای انسان به کار برده شود. با وجود قالب و استحکام بالای این ماده، شاهد وزن سبک این ماده هستیم. این ماده تا ۶۰ درصد از پای طبیعت سبک تر است. خوشبختانه با روی کار آمدن، مواد اولیه جدید مانند فیبر کربن، وزن تمام شده یک پنجه کربنی کمتر از ۲ تا ۳ کیلوگرم است. این در حالی است که وزن پاهای مردی که در حدود ۸۰ کیلومتر چیزی در حدود ۱۳ تا ۱۴ کیلومتر است. آزمایشات در سال ۷۰ نشان داده است که پروتز های فوق العاده سبک به هیچ عنوان کارایی لازم را از خود نشان نمی دهند.

تداخل میان وزن پروتز و وزن کاربر، نتیجه رضایت بخشی را در پی دارد. توزیع وزن در نواحی مختلف بدن اعمالی از قبیل نشستن، ایستادن، خم شدن و کشیده شدن بدن را ممکن می کند. در صورتی که تداخلی در نحوه توزیع وزن به وجود بیاید. در واقع این موضوع مطرح می شود که نکته قابل توجه در ساخت اندام ها و وزن کلی اندام های مصنوعی در نظر گرفته نشده است، بلکه مسئله اساسی نحوه توزیع وزن در این پروتز ها است. این ویژگی در اندام های مصنوعی که در قسمت زیر زانو به کار برده می شوند، مشهود تر است. در این پروتزها وزن مشخصی به قسمت معینی از پنجه کربنی افزوده می شود و عملکرد پروتز به مراتب بهبود می یابد.  چرا که تنها با افزودن مقدار ناچیزی به وزن پروتز شاهد عملکرد بهتر مفصل زانو خواهیم بود. مطالعات نشان داده است که پروتز های به کاربرده شده در ناحیه دست نیز باید توانایی تحمل وزنی که در تمام طول زندگی بر این ناحیه وارد می شود، برخوردار باشند. برای این منظور، در صنعت پروتز سازی، میزان معینی از وزن را در نواحی مختلف پنجه کربنی، منتشر می کنیم. حال آنکه با استفاده از فیبر کربنی، به سادگی می توانیم وزن نواحی مختلف پروتز را مشخص کنید. این ماده تولید و تهیه پروتز ها را به سادگی مهیا کرده است. پنجه کربنی، به پزشکان اجازه می دهد توزیع وزن را در نواحی مختلف اندام مصنوعی به بهترین شکل انجام دهند. 

نظافت

در کنار مقاومت و استحکام بالا، تمام موادی که در ساخت پروتز به کار برده می شوند باید به سادگی قابل تمیز کردن باشند. علاوه برای این پروتز ها باید از موادی ساخته شوند که از مقاومت بالایی در برابر خوردگی برخوردار باشد. این ماده باید در برابر باکتری ها و عفونت ها نیز مقاوم باشد. اشعه فرابنفش نباید ساختار این ماده را تحت تاثیر قرار دهد.

از این گذشته ماده به کار رفته در ساخت پروتز، باید در برابر تعریق و نمک مقاوم باشد. اندام مصنوعی مورد استفاده باید از زیبایی قابل قبولی نیز بهره مند باشد. رزین اپوکسی پس از پخته شدن در کوره و شستشوی کامل دیگر موجب بروز حساسیت پوستی در انسان نمی شود. به همین دلیل این ماده به هیچ عنوان حساسیت زا نیست. خوشبختانه در صورت تماس پنجه کربنی با پوست هیچگونه التهاب و آسیبی برای فرد به وجود نمی آید. با وجود اولویت های ارزشمند ماده مورد استفاده در پروتز، هیچ ماده ای در رقابت با فیبرکربن پیروز نبوده است. این ماده به عنوان بهترین ماده در تهیه اندام های مصنوعی در نظر گرفته شده است و ویژگی های مورد نیاز اندام های مصنوعی را در خود جای داده است.

پروتز کربنی اندام مصنوعی

ویژگی های کشسانی

مهمترین ویژگی های موجود در پروتئین های موجود در عضلات و تاندون ها، با نام اسلاستین و میلین شناخته می شوند. این اندام ها مانند رودی که ساکن مانده است رفتار می کنند.  در طی هزاران سال، الاستین به عنوان اصلی ترین فاکتور سازنده تاندون ها به ساختار قرص و محکمی تبدیل شده است. اگر بخواهیم ساختاری مشابه با ربات را به شما معرفی کنیم باید به رشته ای از فلز استیل یا نوار باریکی از پلاستیک اشاره کنیم. بیایید به تاندون های موجود در بدن کانگورو توجه کنید. این تاندون ها به جانور اجازه می دهند که فواصل طولانی را با کمترین میزان انرژی طی کنند. هربار که پاهای کانگورو با سطح زمین ارتباط برقرار می کند. در حقیقت یک برخورد الاستیک روی داده است و تمام انرژی زمین به پاهای کانگورو انتقال داده می شود. تمام این انرژی در قالب پتانسیل در پاهای کانگورو ذخیره می شود.

از مجموع انرژی ذخیره شده تنها بخش اندکی صرف حرکات بعدی جانور می شود. انسان ها نیز در هنگام راه رفتن یا دویدن از همین انتقال انرژی استفاده می کنند. از میان تمام موادی که جهت استفاده از در پروتز ارائه شده اند، پنجه کربن بیشترین شباهت را به اندام ها طبیعی داشته است. فیبر کربن به خوبی تاندون ها در برخورد با سطح زمین، چنین رفتاری را از خود بروز می دهد. همین ویژگی فیبر کربن را به متریال مناسبی جهت ساخت پروتز تبدیل کرده است.

مقاومت در برابر فرسودگی

یکی از مهم ترین ویژگی های مورد نیاز جهت ساخت پروتز، مقاومت بالا در برابر فرسودگی است. ماده مورد استفاده در اندام های مصنوعی باید در برابر فرسودگی از دوام بالایی برخوردار باشد. مسلماً ساختار پروتز در تمام مدت استفاده ثابت نیست، اما این ماده پس از دگرگونی های به عمل آمده به ساختار اولیه خود باز می گردد. تمام مواد اولیه شناخته شده، بخشی از عمر مفید خود را در حین خم و راست شدن ها از دست می دهند. به همین دلیل ماده مورد استفاده در این اندام ها نباید از عمر پایینی برخوردار باشد. این ماده باید، از عمر متوسط طولانی برخوردار باشد. پروتز های آلومینیومی دهه ۶۰ تنها یک سال ماندگاری داشتند. پس از این بازه شاهد بروز فرسودگی در بافت این ایمپلنت ها بودیم. گسستگی، ترک در لایه های فیبر کربن موجب گسسته شدن الیاف فیبر کربن می شود. اما بروز چنین اتفاقی در فیبر کربن بسیار نادر است.

اگر هنوز به اهمیت فیبر کربن پی نبرده اید…

هنگام انتخاب ماده اصلی در ساخت ایمپلنت، کامپوزیت، فیبر کربن و اپوکسی به عنوان ماده ممتاز در ساخت اندام های مصنوعی به کار برده می شود. پنجه کربنی از مقاومت بسیار بالایی برخوردار است، این ماده در مقابل ضربات از مقاومت بالایی هم برخوردار است.  فیبر کربن در مقابل فرسودگی بسیار مقاوم است و تحمل وزن بالایی را دارد. علاوه بر این رعایت بهداشت این پروتز ها در مقایسه با نمونه های قبلی به مراتب چشمگیر تر است. فاکتور زیبایی این پروتز نیز، توجه کاربران را به خود جلب می کند. امروزه  صدها هزار نفر با استفاده از پروتزهای پنجه کربنی، زندگی بهتر و با کیفیت تری را تجربه می کنند. این احساس رضایت بخش بدون ظهور فیبرکربن امکان پذیر نبود.

20 بهمن 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

فیبر کربن آخرین دستاورد جهان پروتز

نخستین بار زمانی که اسکار پیستوریوس، سریعترین دونده بدون پا از آفریقای جنوبی تنها در ۱۱.۰۴ صدم ثانیه، دو سرعت ۱۰۰ متر المپیک آتن را به پایان رساند، توجه جهانیان به پروتز ساخته شده از فیبر کربن جلب کرد. پیستوریوس در حالی این رکورد را به ثبت رساند که سریع ترین رکورد حال حاضر جهان از آن یوسین بولت از کشور جامائیکا است. بولت در سلامت کامل، رکورد ۹.۵۸ ثانیه را در دو ۱۰۰ متر به ثبت رسانده است.

پیستوریوس، از پروتز هایی در فرم دو تیغه استفاده می کند. این پاها با خاصیت ارتجاعی فوق العاده خود زندگی افرادی شبیه به پیستوریوس را به کلی متحول کرده است. جهان ورزش در کنار جامعه ارتوپدی از مشاهده این ورزشکار حیرت زده بر جای ماندند و به کارایی بی نظیر فیبر کربن ایمان آوردند.

ارتوپدی به درمان مشکلات و اختلالات به وجود آمده در سیستم اسکلتی-عضلانی و رباط های بدن می پردازد. پیشرفت های به عمل آمده در این علم، دستگاه ها و اندام های مصنوعی متنوع  بیشماری را در اختیار بیماران و جامعه پزشکی قرار داده است.

نقص عضو بزرگترین آسیبی است که فرد را از انجام فعالیت های فردی باز می دارد. علم ارتوپدی با بررسی آلیاژ ها و ویژگی های منحصر به فرد بدن انسان، به دنبال انتخاب اعضای جایگزین مناسبی برای این بیماران است. در همین راستا شاهد ظهور فیبر کربن به عنوان جدیدترین آلیاژ مورد استفاده در ساخت پروتزها بوده ایم.

در گذشته افرادی که به نقص عضو دچار می شدند، دیگر قادر به ادامه زندگی عادی خود نبودند. از این گذشته، انتخاب های موجود نیز به مراتب محدود تر بود. در آن زمان قطع عضو ورزشکار به معنای خداحافظی با روزهای اوج و افتخار بود. اما امروزه پنجه کربنی نام تجاری پارس فلکس به یاری ورزشکاران آمده است. امروزه شاهد حضور ورزشکارانی چون پیستوریوس هستیم که با استفاده از پنجه کربنی در عرصه های مسابقات کشوری و بین المللی حضور می یابند.

در ادامه به شرح مختصری از تاریخچه استفاده از فیبر کربن، نحوه ساخت این الیاف، طریق تولید پروتز های فیبر کربنی و ویژگی های فیبر کربن می پردازیم.

فیبر کربن آخرین دستاورد جهان پروتز

تاریخچه پنجه کربنی

نخستین آزمایشات به عمل آمده در خصوص استفاده از پنجه کربنی در ساخت پروتز ها، به سال ۱۹۶۶ و تلاش های جمعی از پزشکان انگلستان باز می گردد. در همان روزهای نخست تولید این ماده، توجه بسیاری را به ویژگی های منحصر به فرد فیبر کربنی در ساخت پروتز ها و دیگر سازه های دست ساز بشر جلب کرد.

نتایج بدست آمده از استفاده این ماده در ساخت پروتز بسیار خیره کننده ولی بهای ساخت این پروتز ها بسیار گزاف بود. البته در آن زمان به درستی از این الیاف ها استفاده نمی شد. پس از گذشت چند سال شاهد ارتقا صنعت فیبر کربنی و ساخت سوکت های منعطفی از جنس فیبر کربن بودیم.

اکنون بیش از یک چهارم قرن است که شاهد حضور پنجه کربنی در عرصه های مختلف تولید هستیم. در طی این مدت از این ماده در ساخت پروتز ها، کمربند های آرتروز و کفش های متفاوتی استفاده شده است. امروزه اما با وجود پیشرفت های به وجود آمده در خصوص فیبر کربن شاهد استفاده این ماده در ساخت پروتز ها هستیم. زیرا پنجه کربنی، به عنوان تحولی شگرف سطح کیفی زندگی بشر را به شدت بالا برده است.

پیشگفتاری در خصوص پنجه کربنی یا فیبر کربن

فیبر کربن از اتصال اتم های کربن به یکدیگر تشکیل شده است. این اتم ها در اتصالی منظم زنجیره ای از اتم های کربن را تشکیل می دهند. این رشته از استحکام بسیار بالایی برخوردار است. رشته های تشکیل شده توسط کربن، از وزن بسیار کمی برخوردار هستند. استحکام فوق العاده بالا و وزن سبک این رشته ها، پنجه کربنی را به آلیاژ مناسبی در ساخت پروتز ها تبدیل کرده است.

فیبر کربن در انواع متفاوتی تولید شده است. که هر یک از این فیبرها در تولید اندام های خاصی مورد استفاده قرار می گیرند. ویژگی های الیاف کربن به فلز استیل شباهت دارد. در حالی که این رشته ها از وزنی به اندازه پلاستیک برخوردار هستند. همین امر نشان دهنده استقامت و استحکام بالای این فیبر ها است.

در دنیای مهندسی پزشکی و مهندسی، کیفیت یک متریال را با احتساب نسبت استحکام به وزن و نرمی به وزن ارزیابی می کنند. پنجه کربنی با سربلندی در آزمون های مربوطه یکی را پس از دیگری پشت سر گذاشته و به متریال محبوب صنعت مهندسی پزشکی در ساخت و طراحی پروتز ها تبدیل شده است.

فیبر کربن چگونه تهیه می شود

بخش اعظم این الیاف ها را اتم های کربن تشکیل داده اند. اتم های کربن در کنار یکدیگر قرار گرفته و رشته های مستحکم فیبر کربن را تشکیل می دهند. اما در ساخت این ماده علاوه بر اتم های کربن از گاز ها، مایعات و دیگر متریال نیز استفاده می شود. هر یک از مواد اولیه به کار رفته در ساخت پنجه کربنی، ویژگی های متمایزی را به این محصول می افزایند. پنجه کربنی از نرمی بالایی برخوردار است. استقامت و استحکام این محصول به شدت بالا است، در حالی که این ماده از وزن بسیار پایینی برخوردار است.

الیاف یا فیبر کربن از قطری معادل ۵ تا ۱۰ میکرومتر برخوردار هستند. برای اینکه به میزان باریک بودن این رشته ها پی ببرید، باید بگویم ۵ تا ۱۰ میکرومتر برابر است با ۰.۰۰۰۰۳۹ اینچ. پنجه کربنی تا دو برابر از استیل نرم تر و تا ۵ برابر از استیل مستحکم تر است. مقاومت بالای این الیاف در مجاورت دماهای بسیار بالا حیرت آور است.

فیبر کربن در مقابل مواد شیمیایی از مقاومت بالایی برخوردار است و با وجود مقاومت بالای این ماده، میزان انقباض انبساط مشاهده شده در این ماده بسیار ناچیز است. همین ویژگی ها این ماده را به یکی از محبوب ترین مواد اولیه در صنعت هوافضا، پدافند های نظامی و صنعت اتومبیل سازی کرده است. این فیبر به مراتب گران تر از فیبر شیشه و فایبر پلاستیک است.

نحوه تولید پروتز با استفاده از فیبر کربن

با توجه به مقاومت و دوام بسیار بالای این ماده، شاهد استفاده فراوان آن در جامعه پزشکی بوده ایم. فیبر کربن در نگاه نخست و قبل از این که در فرایند تولید پروتز به کار برده شود ساختاری غیر منسجم و ناپایدار دارد. اما پس از اینکه به خوبی با رزین اپوکسی ترکیب می شود، پنجه کربنی مستحکمی را ایجاد می کند.

رزین اپوکسی به کار رفته در این پروتز هافیبر کربن را در جایگاه مورد نظر، ثابت می کند. با فشاری که بر فیبر و رزین وارد می شود، فیبر کربن به خوبی منسجم و پایدار می شود. ترکیب فیبر کربن و رزین، ماده بسیار قدرتمندی را تولید می کند این ماده به مراتب از فلزات و دیگر فیبرها مستحکم تر است. به همین دلیل این فیبر قابلیت بالایی در حرکت و بازگشت انرژی برخوردار است.

فیبر کربن به خوبی قانون هوک را به تصویر می کشد همین موضع بر محبوبیت این ماده در ساخت پروتز افزوده است. قانون هوک به خاصیت کشسانی اجسام اشاره دارد. بر اساس این قانون، برخی از اجسام پس از کشیده شدن به خوبی ساختار اولیه خود باز می یابند. این ویژگی به وضوح در پروتز های ساخته شده با فیبر کربن دیده می شود. قانون هوک دویدن و جست و خیز با این پروتز ها را به زیبایی تمام ممکن کرده است.

 ویژگی های فیبر کربن

نسبت توان به وزن در پنجه کربنی چشمگیر است

میزان مقاومت یک ماده بر مبنای، نیرو در واحد سطح تقسیم بر چگالی محاسبه می شود. هر ماده ای که در عین استحکام از وزن پایینی برخوردار باشد، از نسبت توان به وزن بالایی بهره مند است. موادی مانند، آلومینیوم، تیتانیوم، منیزیم، کربن، فیبر شیشه و آلیاژهای فلز از نسبت توان به وزن بالایی برخوردار هستند.

فیبر کربن بسیار سخت و استوار است

سختی یا نرمی یک ماده بر اساس مدول یانگ ارزیابی می شود. در این مدول از نسبت تنش به کرنش استفاده می شود. به منظور اندازه گیری میزان سختی و نرمی یک ماده، تغییرات ماده را در شرایط غیر استاندارد و زیر فشار مضاعف زیر نظر می گیرند. بر این مبنا، فیبر کربن تا ۴ برابر از پلاستیکی که با شیشه مقاوم سازی شده، مقاوم تر است علاوه بر این، این فیبر تا ۲۰ برابر از چوب کاج مستحکم تر است. این ماده در مقایسه با آلومینیوم نیز ۲.۵ برابر محکم تر و مقاوم تر است.

مقاومت بالای پنجه کربنی در مقابل مواد شیمیایی و خوردگی

اگرچه فیبر کربنی به خودی خود کیفیت خود را از دست نمی دهد، اما اپوکسی به کار رفته در این فیبر به نور خورشید حساس است و باید به خوبی محافظت شود. در راستای حفظ این میزان از مقاومت در فیبر کربن، اقدامات لازم در راستای ارتقا سطح کیفی و مقاومت مواد دخیل در تهیه پروتز های کربنی نیز لحاظ می شوند.

پنجه کربنی رسانای جریان الکتریسیته است

این ویژگی سودمند و در عین حال کمی دردسر ساز است. در صنایعی مانند صنعت قایق سازی استفاده از این ماده موجب هدایت جریان و خوردگی ورق های گالوانیزه می شود. اما در پروتز ها با چنین مشکلاتی روبرو نیستیم.

مقاومت بالای فیبر کربن در مقابل فرسودگی

کامپوزیت فیبر کربن در مقابل فرسودگی از مقاومت بسیار بالایی برخوردار است. اما در صورتی که فیبر کربن دچار فروپاشی و فرسودگی شود نیز شاهد فاجعه بزرگی خواهیم بود. چرا که این ماده هیچ نشانه ای از فرسودگی را از خود بروز نمی دهد. در این حالت فیبر کربن ناگهان ساختار خود را از دست می دهد. آسیب های گزارش شده بر اثر فرسودگی غالباً پس از اعمال استرس و فشار مضاعف بر اندام های جایگزین گزارش شده است.  با این همه، سفتی و مقاومت این فیبر در برابر فرسودگی از فیبر شیشه به مراتب بالاتر است.

مقاومت فیبر کربنی در برابر کشش بالا است

مقاومت کششی و مقاومت کششی نهایی این ماده بسیار بالا است. در حقیقت مقاومت کششی ثبت شده از فیبر کربن از میزان نیرو کششی قابل تحمل دیگر مواد به مراتب بالاتر است. بسیاری از مواد در مواجهه با چنین فشاری با کشش بیش از اندازه و “گردنی شدن” در سطح مقطع خود روبرو می شوند. به منظور درک بهتر این موضوع بهتر است یک نوار باریک از یک کیسه پلاستیکی را جدا کرده و تا جای ممکن بکشید. نوار پلاستیک به کشیده شدن ادامه داده و در یک زمان خاص به شدت نازک می شود. این پدیده را گردنی شدن یا Necking می نامیم. واحد اندازه گیری کشش، نیرو بر واحد سطح است. مواد شکننده لزوماً در یک نقطه مشابه دچار Necking نمی شوند.

فیبر کربن آخرین دستاورد جهان پروتز

فیبر کربن غیر قابل اشتعال است

با توجه به مواد اولیه به کار رفته در ساخت فیبر کربن می توان گفت در بسیاری از موارد از این ماده در ساخت لباس های آتش نشانی استفاده می شود. چرا که این ماده از مقاومت ذخیره کننده ای در برابر آتش برخوردار است. از آنجایی که این ماده به هیچ عنوان مشتعل نمی شود در محیطی مملو از زبانه های آتش نیز بدون آسیب باقی می ماند. این ویژگی، پروتز های ساخته شده از این ماده را به مراتب گران بها تر می کند. چرا که این ماده در مقابل آتش و حرارت بالا به شدت مقاوم است.

فیبر کربن رسانای حرارتی فوق العاده

رسانای حرارتی به معنای انتقال گرما در سطح اجسام است. گرما به واسطه شیب دما از قسمتی از جسم به بخش دیگر هدایت می شود. میزان رسانش گرمایی یک جسم در دما و شرایط استاندارد محاسبه می شود. در حقیقت میزان رسانش گرمایی به سرعت زمان و سادگی انتقال گرما از یک سو به سوی دیگر جسم است.

از آنجایی که فیبر های کربنی از تنوع بسیار بالایی برخوردار هستند، نمی توان بازه مشخصی را به رسانش گرمایی این ماده اختصاص داد. پنجه کربنی ها در مدل های مختلف تولید شده اند. این فیبر ها از مقاومت و رسانش متفاوتی برخوردار هستند برخی از نمونه ها از رسانایی سرما و سایر نمونه ها دارای قابلیت رسانایی گرمایی هستند.

ضریب انبساط حرارتی پایین

این ویژگی به میزان انبساط و انقباض ماده اشاره دارد. ضریب انبساط حرارتی پایین پنجه کربنی، آن را به ماده فوق العاده ای در ساخت پروتزها کرده است. چرا که حرکاتی در پروتز ها گنجانده می شود که از ظرافت بسیار بالای برخوردار است. زمانی که پروتزی برای بخش های مختلف بدن انسان تهیه می شود، نیازمند انعطاف پذیری بسیار بالایی است. به همین دلیل فیبر کربن به دلیل برخورداری از ضریب انبساط حرارتی پایین، انتخاب بسیار مناسبی جهت ساخت پروتز است.

غیر سمی و نفوذ پذیر در مقابل اشعه ایکس

غیرسمی بودن در کنار ویژگی های بیولوژیکی ثابت فیبر کربنی بر محبوبیت این ماده در جامعه پزشک افزوده است. از این گذشته فردی که از پروتز های فیبر کربنی برخوردار است می تواند به سادگی از تکنولوژی تصویربرداری با اشعه ایکس استفاده کند. این الیاف در نگهداری و تعمیر رباط ها و لوازم مورد استفاده در اتاق های تصویربرداری نیز مورد استفاده قرار می گیرند.

اگر چه فیبر کربن به هیچ عنوان سمی نیست اما در صورتی که مستقیماً با پوست در تماس باشد، در دراز مدت می تواند موجب تحریک پوست شود. به همین دلیل در ساخت پروتز ها نیز این مسئله به خوبی در نظر گرفته شده است.  به همین دلیل از ترکیب این ماده با اپوکسی و رزین هایی در ساخت پروتز استفاده می شود. به این ترتیب پوست به واسطه تماس طولانی مدت با پروتزها، به هیچ عنوان تحریک نمی شود.

فیبر کربن از جمله الیاف های گران قیمت است

اگر چه مزایا و ویژگی های فیزیکی، این فیبرها از جمله استقامت و مقاومت در برابر فرسودگی و همینطور وزن بسیار پایین این ماده، موجب محبوبیت این ماده شده است. اما هزینه استفاده از این فیبرها به شدت بالا است. وزن بسیار پایین این ماده در صنعت ورزش و هوافضا بسیار کاربردی است. وزن پایین و مقاومت بالای این ماده در ساخت پروتزها نیز تحول بزرگی را ایجاد کرده است. به همین دلیل هزینه بسیار بالای تهیه و تولید این ماده، با در نظر گرفتن تمام مزایا و ماندگاری بسیار بالای این ماده بسیار مقرون به صرفه است.

تعیین معیاری جهت میزان شیک بودن این ماده، ساده نیست. اما ظاهر متفاوت این فیبرها باعث شده است، مردم بهای گزافی را جهت تهیه پروتزی با این الیاف بپردازند. در ساخت پروتز ها به فیبر کربن کمتری در مقایسه با فیبر شیشه نیاز است. بنابراین این موضوع به عنوان یک توجیه اقتصادی خوب در نظر گرفته می شود.

فیبر کربن بسیار شکننده است

لایه های موجود در الیاف پنجه کربن، از پیوندهای کووالانسی بسیار مستحکمی ایجاد شده اند. اما همین ساختار لایه لایه این ماده را در  برابر شکستگی آسیب پذیر کرده است. در صورتی که الیاف خم شوند و ترکی در الیاف به وجود آید، ممکن است شاهد شکستن فیبر کربن باشیم. البته با استفاده از اپوکسی در ساخت پروتز ها،   حدالامکان از میزان شکنندگی این ماده کاسته شده است.  اپوکسی استفاده شده در ساخت پروتز پنجه کربنی بر میزان استحکام و انعطاف پذیری این ماده افزوده است. علاوه بر این در ساخت این پروتز ها از مواد دیگری نیز استفاده می شود. دیگر مواد به کار رفته در ساخت این پروتز ها، نقاط قوت فیبرکربن را تقویت و نقاط ضعف موجود در این ماده را به کلی برطرف می کنند.

Source: www.compositesworld.com, www.oandplibrary.org, www.materialsciencejournal.org

17 بهمن 1398 توسط  کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز پنجه کربنی

دنیای پروتز بسیاری از مشکلات افراد دچار نقص عضو یا مشکلات حرکتی را حل کرده است. فیبر کربن آخرین دستاورد جهان پروتز مزایای شگفت انگیزی را در دنیای تولیدات پروتز به همراه داشته است. در واقع محصولات تولید شده با فیبر کربن در شرکت های تولید پروتز کیفیت زندگی معلولان و جانبازان قطع عضو را ارتقا داده است. پروتز پنجه کربنی یکی از این محصولات است که در مسابقات بین المللی و پاراالمپیک قابلیت های خود را ثابت کرده اند.

هزینه ساخت پروتز

هزینه ساخت پروتز بستگی به تک تک قطعات پروتز دارد. همچنین انتخاب قطعات پروتز باید بر اساس سن، وزن، سطح قطع عضو و وضعیت استخوانی استامپ، موقعیت زندگی، سطح فعالیت و وضعیت جسمی فرد باشد.

جهت دریافت مشاوره و دریافت هزینه پروتز مناسب با وضعیت شما با ما در تماس باشید:

مشاوره مستقیم از طریق واتس‌اپ:

کانتور فنری کربنی به کار رفته در این پروتزها سبب تولید نیروی محرکه بالا و کاهش مقاومت می شود. در مجموع ویژگی های این پروتز آن را به پای ورزشی با عملکرد فوق العاده تبدیل کرده اند. به همین دلیل تحت عنوان تیغه مخصوص دویدن نیز شناخته می شوند.

ساختار عملکردی کلی پروتزهای پنجه کربنی کاملا شبیه پای انسان بوده و از الگوهای حرکتی فرد تبعیت می کند و باعث راه رفتن بدون لنگش و طبیعی فرد میشود . در ادامه با این محصول شگفت انگیز بیشتر آشنا می شوید.

پروتز پنجه کربنی

مزایای استفاده از کربن در پروتز پنجه کربنی

در پروتز پنجه کربنی از فیبر کربن آغشته در ساخت پروتز استفاده شده است. این فنآوری مزایایی را به همراه دارد. برخی از مزایای آن عبارتند از:

  • مانند یک فنر عمل می کند. به این ترتیب عملکرد عضلات ضعیف شده، بهبود می یابد و بیمار هنگام حرکت احساس خستگی کمتری میکند.
  • وزن پروتزهای پنجه کربنی خیلی کمتر از پروتزهای قدیمی است؛
  • این محصولات استحکام و دوام بیشتری نسبت به سایر محصولات دارند؛
  • انعطاف پذیری این نوع پروتزهای نسبت به سایر پروتزها بیشتر است؛
  • با توجه به ویژگی های مثبت بیمار در این نوع پروتزها احساس آسودگی بیشتری دارد؛
  • کربن به کار رفته در پروتز انرژی را ذخیره کرده و حین راه رفتن این انرژی به خود فرد برمیگردد و در مجموع باعث خستگی کمتر و راحتی بیشتر فرد میشود.

پروتز پنجه کربنی چه مزایایی دارد؟

استفاده از این محصول توسط ورزشکاران شرکت کننده در میادین ورزشی و موفقیت چشم گیر آنها حاکی از مزایای قابل توجه آن است. پنجه پای از جنس فیبر کربنی گزینه ایده آلی برای دویدن است. برخی از مزایای آن در ادامه فهرست شده است:

  • پروتزهای مخصوص دویدن از فرم دویدن روی انگشتان پا تقلید کرده و سبب سهولت حرکت می شود؛
  • بر اساس شواهد استفاده از پروتز پنجه کربنی سبب کاهش ضربان قلب و انرژی مصرفی هنگام راه رفتن و دویدن می شود؛
  • سفتی تیغه کربن به کار رفته در پنجه کربنی به وزن بدن و سطح فعالیت فرد بستگی دارد؛
  • در استفاده از این محصول وزن به شکل متوازن بین اندام های سالم و اندام مصنوعی وارد می شود و احتمال بروز آرتروز یا کمردرد کاهش می یابد؛
  • از دیگر مزایای این محصول افزایش سرعت حین راه رفتن و بهبود نحوه راه رفتن در زمین های ناهموار و سراشیبی ها است؛
  • فشار وارده بر اندام های باقی مانده و فشار واقع در زیر پای سالم با استفاده از پروتز پنجه کربنی کاهش می یابد؛
  • فاصله بین پنجه و زمین در این نوع پروتز افزایش پیدا کرده و خطر لغزش و افتادن حین راه رفتن روی زمین کاهش می یابد؛
  • تیغه های مورد استفاده بسته به نوع ورزش ممکن است به شکل C یا J باشند. پروتزهای مخصوص دویدن سریع به سوکت و پروتزهای مخصوص دویدن آهسته به زیر سوکت متصل می شوند که این انعطاف پذیری سبب سهولت حرکت می شود.

پروتز پنجه کربنی

پروتزهای پنجه کربنی C و J شکل

همان طور که بیان شد یکی از مزایای پروتزهای پنجه کربنی ساخته شده از فیبر این است که این محصولات بر اساس نوع ورزش به شکل C یا J هستند و به این ترتیب شرایط برای سهولت حرکت فراهم می شود.

پروتزهای پنجه کربنی C شکل بیشتر برای دویدن آهسته در مسافت های طولانی کاربرد دارد. شکل این محصولات سبب ذخیره انرژی و آزادسازی آن در طول زمان می شود و به کاربر این امکان را می دهد که مدت زمان طولانی بدود.

پروتز پنجه J شکل عمدتا توسط دونده های سرعت مورد استفاده قرار می گیرد. شکل این نوع پروتزها امکان بازگشت سریع انرژی ذخیره شده را برای استفاده در سرعت های بالاتر هنگام دویدن فراهم می کند. یادگیری دویدن با پروتز مخصوص دویدن سخت تر از پروتز مخصوص دویدن آهسته است. به همین دلیل کاربر زمان و انرژی زیادی را صرف یادگیری دویدن با این نوع پروتز ها می کند.

عوامل موثر در افزایش بهره وری از پروتز

کیفیت عملکرد پروتز به عوامل مختلفی بستگی دارد. سه عامل مهم آن شامل اندازه بودن سوکت، هم ترازی و توانایی های جسمی و دسترسی به آموزش می شوند.

پروتز پنجه کربنی

اندازه بودن سوکت

سوکت بدن و پروتز را به یکدیگر متصل می کند. تناسب سوکت با بدن دارای مزایای زیادی است که برخی از مزایای آن در ادامه بیان شده است:

  • اندازه سوکت و متناسب بودن آن با اندام کاربر نقش بسیار مهمی در عملکرد محصول دارد. حین حرکت ضربه روی سوکت متمرکز می شود. در صورتی که سوکت متناسب با اندام فرد باشد ضربه به حداقل
    می رسد؛
  • سوکت مناسب سبب حرکت محدود اندام می شود. این موضوع سبب کاهش اصطکاک، راحتی حرکت و حفظ سلامتی پوست بیمار می شود؛
  • در صورت اندازه بودن سوکت عملکرد محصول به خوبی کنترل می شود.

هم‌ترازی 

هم­ترازی پروتز در واقع چگونگی قرار گرفتن قطعات در ارتباط با یکدیگر است. هم ترازی خوب پروتز سبب کنترل بهتر، ثبات بیشتر، راحتی حین حرکت و در مجموع عملکرد بهتر آن می شود. ترازبندی پروتز با تغییر در فاکتورهای زیر تغییر می کند:

  • حالت و اندازه بدن؛
  • طول اندام باقی مانده و سطح قطع عضو؛
  • نوع اجزاء و نحوه کار آنها؛
  • توانایی کنترل پروتز.

توانایی‌های جسمی و ذهنی 

در ساخت پروتز پنجه کربنی سبک زندگی فرد و فعالیت های او در نظر گرفته می شود. اینکه کاربر مشغول چه فعالیتی است؟ با چه چالش های فیزیکی در منزل و محل کار مواجه است؟ در ساخت پروتز در نظر گرفته
می شود.

علاوه بر این سلامت جسمی فرد، قدرت عضلات. استقامت و تعادل او نیز در در ساخت پروتز مد نظر قرار
می گیرد. بعد از آماده شدن پروتز نیز لازم است که فرد مهارت های لازم را در زمینه به کارگیری آن دیده باشد.

حتی اگر فرد قبلا از پروتزهای دیگر استفاده کرده باشد. لازم است که آموزش های لازم را در به کارگیری این پروتز به خصوص ببیند. ممکن است توانایی های فرد و ویژگی های جسمانی او تغییر کرده باشد یا فنآوری به کاررفته در ساخت پروتز جدید با پروتزهای قبلی متفاوت باشد. به همین دلیل به منظور افزایش کارآیی پروتز لازم است که فرد آگاهی و مهارت لازم را در رابطه با پروتز جدید کسب کند. مراقبت از پروتز نیز نکته بسیار مهمی در افزایش کارآیی آن است.

پروتز پنجه کربنی

کلام آخر

پروتز پنجه کربنی بسیار شبیه به پای انسان است و از الگوهای حرکتی فرد تبعیت می کند. ویژگی های منحصر به فرد این محصول در افزایش قابلیت های حرکتی معلولان و جانبازان آن را به یک محصول فوق العاده تبدیل کرده است به گونه ای که تحت عنوان تیغه مخصوص دویدن نیز شناخته می شود.

فیبر کربنی به کار رفته در ساخت این نوع پروتزها سبب مزایای بسیار زیاد از قبیل وزن پایین تر، استحکام و دوام بیشتر و انعطاف پذیری بالاتر نسبت به پروتزهای ساخته شده از جنس های دیگر دارد. علاوه بر این کاهش ضربان قلب و انرژی مصرفی هنگام استفاده، توزیع متوازن وزن بین اندام های مصنوعی و سالم، افزایش سرعت حین راه رفتن و حفظ تعادل بیمار از دیگر مزایای این محصول هستند.

با وجود مزایای زیاد این نوع پروتز افزایش کیفیت عملکرد آن به عواملی از قبیل اندازه بودن سوکت، هم ترازی و توانایی های جسمی و ذهنی فرد نیز بستگی دارد.

تماس
واتس‌اپ
اینستاگرام