استفاده از کربن در پروتز به دلیل ویژگی های منحصر به فردی که دارد، فواید بسیاری را نصیب افراد خواهد کرد. در سال های اخیر روند تولید پروتز های کربنی رشد چشمگیری داشته است و این امر به دلیل ویژگی های منحصر به فرد آنها عنوان می شود.

این متریال دامنه حرکتی پای افراد را به اندازه پای طبیعی آنها افزایش می دهد و این امر سبب می شود تا بیمار در زمان راه رفتن فشار کمتری را متحمل شود. از دیگر مزایای استفاده از کربن در این پروتز ها، وزن سبک، انعطاف پذیری بالا، مقاومت کششی منحصر به فرد، استحکام فوق العاده در برابر ضربه و فشار و غیره است. جهت آشنایی بیشتر با مزایای کربن در پروتز ها با ما تا ادامه این مقاله همراه باشید.

کربن در پروتز دارای چه مزایایی است؟

کربن از جمله متریال بسیار منحصر به فردی عنوان می شود که به صورت فیبر کربن در ساخت پروتزها به کار می رود. این متریال به دلیل ویژگی های منحصر به فرد خود، عملکرد افرادی که دارای قطع عضو هستند را افزایش می دهد. در ادامه مزایای کربن در پروتز را شرح می دهیم تا درک بهتری از این متریال به دست آورید.

وزن بسیار سبک

یکی از ویژگی هایی که سبب می شود تا از کربن جهت ساخت پروتز ها استفاده شود، وزن سبک آنها است. افراد دارای قطع عضو جهت انجام فعالیت های خود به پروتز هایی نیاز دارند که در عین حرکت، فشار زیادی را به آنها وارد نکند. زیرا این امر به شدت سبب خستگی بیماران خواهد شد. به همین دلیل راه رفتن با این پروتز ها برای این بیماران راحت تر است. وزن کربن نصف متریال های دیگر عنوان می شود و این مزیت زندگی این افراد را آسان تر خواهد کرد.

ایجاد تعادل با پخش وزن بیمار

پروتز های کربنی قابلیت پخش وزن بیماران را در بین سایر اندام های بدن دارند. این امر سبب می شود تا بیمار فشار زیادی را در اثر وزن خود حس نکند. در زمان راه رفتن، دویدن یا انجام هر فعالیت دیگر، این ویژگی از رسیدن آسیب هایی مانند:کمر درد و آرتروز به بیمار جلوگیری می کند و تعادل او را حفظ خواهد کرد. از این رو امروزه کربن در پروتز جایگاه بالایی را در این حیطه از آن خود کرده است.

تکنولوژی بسیار پیشرفته

کربن ها به شکل الیاف یا فیبر در اختیار تولید کنندگان اندام های مصنوعی قرار می گیرند تا ساخت پروتز پنجه کربنی با آنها انجام شود. این متریال با تکنولوژی های پیشرفته ای تولید می شود و به دلیل نوین بودن، ویژگی های منحصر به فردی دارد.

مقاومت بالا در برابر ضربه و فشار

از جمله مزایایی که استفاده از کربن در پروتز ها دارد، مقاومت بالای آنها است. این ویژگی به کاربر امکان می دهد تا در شرایط سخت و با داشتن وزن زیاد نیز نگرانی از بابت خراب شدن یا شکستگی این پروتز ها به خود راه ندهند. زیرا مقاومت این متریال در برابر وزن 125 کیلوگرم نیز به اثبات رسیده است.

انتقال چند برابری نیرو به اندام قطع شده

پروتز های کربنی به گونه ای تولید می شوند که در زمان راه رفتن بیمار، تنش ها و نیروهای حاصل را جذب می کنند و با بازگشت حساب شده و کنترل شده نیروها سبب سرعت حرکت افراد در زمان راه رفتن خواهند شد. در واقع کربن با جذب نیرو، ذخیره انرژی و از بین بردن تنش های مضر در زمان راه رفتن، شوک حرکتی کمتری را به بیمار منتقل خواهد کرد.

از این رو به کمر و سایر اندام های دیگر بیماران آسیب کمتری وارد می شود. همچنین وجود کربن در پروتز تعادل بیمار را حفظ می کند و از خم شدن او به سمت جلو، خودداری خواهد کرد. از این رو فرد احساس بهتر و انرژی بیشتری را به دست خواهد آورد.

انعطاف پذیری بالا در برابر کشش

کربن ها در پروتز های پنجه کربنی دارای انعطاف پذیری بالایی هستند و این مهمترین مزیت آنها به شمار می رود. زیرا در اثر وزن بیمار، فشار زیادی به اندام قطع شده و پروتز ها وارد می شود. اگر از متریال انعطاف پذیر با مقاومت کششی بالا در این پروتز ها استفاده نشود، آنها به راحتی دچار شکستگی خواهند شد. از این رو مقاومت مکانیکی و کششی آنها بسیار نزدیک به استخوان پای طبیعی است.

دوام و ماندگاری طولانی

طول عمر کربن در پروتز ها طولانی است. این ویژگی سبب می شود تا افراد نیاز به تعویض هر ساله آنها نداشته باشند. از این رو در هزینه های آنها تا حدود زیادی صرفه جویی خواهد شد.

ضد آب بودن کربن در پروتز

کربن به عنوان متریال بسیار مقاوم، در برابر فشار، ضربه و کشش عنوان می شود. یکی دیگر از مزایای این متریال ضد آب بودن آن است. از این رو در هر محیطی به راحتی قابل استفاده است.

ضریب انبساط پایین کربن در پروتز

کربن به دلیل ضریب انبساط پایینی که دارد، در برابر گرما مقاومت بالایی دارد. از این رو مجاورت این پروتز ها در برابر حرارت آسیبی به آنها وارد نخواهد کرد. این ویژگی همچنین به افراد امکان می دهد تا راحت تر حرکت کنند.

استحکام در برابر مواد شیمیایی

الیاف کربن یکی از بهترین متریال هایی عنوان می شود که در ساخت پروتز ها به کار می رود. از آنجایی که فیبر کربن در برابر مواد شیمیایی مقاومت فوق العاده ای دارد، در شرایط متفاوت بدون هیچ گونه تغییری قابل استفاده خواهد بود.

دارای شعاع حرکتی بالا

کربن به اندام های مصنوعی این امکان را می دهد تا مانند اندام طبیعی افراد عمل کند و حرکت های متفاوت مانند بالا رفتن از پله ها، دویدن و بسیاری از حرکات دیگر را برای این افراد ممکن سازد. به دلیل انعطاف پذیری بالای این متریال، شعاع حرکتی آنها بسیار گسترده تر از سایر متریال ها عنوان می شود. این پروتز ها قابلیت چرخش تا 27 درجه را دارند و امکان چرخش به جهت های متفاوت را برای افراد ایجاد خواهند کرد.

استفاده از کربن در پروتز برای بیمار چه فوایدی دارد؟

بیمارانی که نیاز به پروتز دارند، به دلیل ویژگی ها و مزایای منحصر به فرد کربن، بهتر است از پنجه های کربنی برای حرکت راحت تر و سریع تر خود استفاده کنند. این متریال فواید زیر را برای بیماران به ارمغان خواهد آورد.

• ایجاد خستگی کمتر برای بیمار
• بهبود در شرایط جسمی افراد دارای قطع عضو
• کاهش فشار های وارد بر اندام قطع شده
• کاهش تنش ها در زمان راه رفتن
• کمک به بیمار جهت حفظ تعادل در زمان راه رفتن
• کاهش انرژی مورد نیاز در زمان انجام فعالیت های بیمار
• ایجاد سرعت بالا در زمان حرکت با پنجه های کربنی
• امکان چرخش به زوایای متفاوت در کمترین زمان ممکن

در نتیجه…

استفاده از کربن در پروتز به دلیل ویژگی های منحصر به فردی که دارد سبب شده است تا مخاطبان این نوع از پروتز ها روز به روز افزایش پیدا کنند. فیبر کربن مزایای بسیاری مانند: انعطاف پذیری بالا، قدرت کششی فوق العاده، مقاومت در برابر ضربه، ضریب انبساط پایین، شعاع حرکتی گسترده، استحکام در برابر مواد شیمیایی، جذب بالای انرژی و پخش متعادل آن در بدن، ایجاد تعادل در زمان راه رفتن، ماندگاری طولانی و بسیاری از مزایای دیگر دارد. از این رو افرادی که دارای قطع عضو در اندام های خود هستند، با استفاده از این پروتز ها زندگی راحت تر و با کیفیت تری را خواهند گذراند.

Source: www.ncbi.nlm.nih.gov, www.biotechpossibilities.com, www.opedge.com

انتخاب پروتز بالای زانو بر اساس عوامل متعددی صورت می گیرد. در واقع کسانی که دارای قطع عضو از ناحیه بالای زانو هستند، با انتخاب بهترین پروتز قادر خواهند بود سبک زندگی خود را تغییر دهند. از این رو پزشکان قبل از تولید پروتز های بالای زانو باید به نکات بسیاری توجه داشته باشند.

این نکات شامل فرم پروتز، متریال استفاده شده، عملکرد، میزان فعالیت بیماران، سطح مقطع عضو قطع شده، میزان هزینه مد نظر بیمار و بسیاری از عوامل دیگر می شود که همگی در طراحی و انتخاب این پروتز ها تاثیرگذار خواهند بود. برای این منظور در این مقاله می خواهیم شما را با این نکات بیشتر آشنا کنیم تا انتخاب مناسب تر و بهتری داشته باشید.

انتخاب پروتز بالای زانو  بر اساس سازگاری با بدن

پروتز های بالای زانو از جمله تجهیزاتی هستند که در زندگی افراد دارای قطع عضو تاثیر گذار خواهند بود. در واقع تولید هر نوع پروتزی در ابتدا باید با توجه به شرایط بدن بیمار انجام شود. در این صورت تاثیر آن در زندگی بیماران قابل مشاهده خواهد بود. از آنجایی که پروتز های بالای پا به صورت سفارشی تولید می شوند، بنابراین با بدن بیماران سازگاری کاملی دارند.

فرم مناسب با اندام های واقعی

انتخاب پروتز بالای زانو بر اساس فرم آن یکی دیگر از نکاتی است که باید در زمان سفارش پروتز به آن توجه کرد. فرم های پروتز بالای زانو بر اساس نوع پروتز و متریالی که در ساخت آنها به کار می رود، متفاوت هستند. افراد با توجه به فعالیت هایی که دارند، فرم های متعددی از این پروتز ها را سفارش خواهند داد.

به عنوان نمونه فرد وزشکار باید از پروتز های انعطاف پذیر با قابلیت پرش استفاده کند. این فرم به او این امکان را می دهد سرعت بالاتری در حین انجام عملیات ورزشی به دست آورد. اما فرد عادی که فعالیت های معمولی و نرمالی دارد، نیاز نیست فرم به خصوصی از این اندام های مصنوعی را سفارش دهد. جهت انتخاب پروتز بالای زانو باید در این زمینه مشورت های لازم را با پزشک خود انجام دهید.

عملکرد بالا در زمان حرکت

پروتز های پا، اندام های مصنوعی به شمار می روند که در حرکت، راه رفتن و دویدن افراد تاثیر خواهند گذاشت. در واقع کسانی که به قطع عضو در این اندام دچار هستند، اولین نکته ای که باید در انتخاب پروتز بالای زانو رعایت کنند، نوع عملکرد آن است.

هر پروتزی کارآیی متفاوتی دارد و انتظارات بیماران را بر اساس عملکرد خود برآورده خواهد کرد. هر چقدر عملکرد این اندام های مصنوعی بالاتر باشد، بدون شک زندگی راحت تری برای این افراد ایجاد خواهد شد. فرم پروتز، متریال، اجزا و نحوه اتصال آن به آمپوت، در عملکرد این اندام ها تاثیر گذار است.

دارای مقاومت بالا در برابر شکستگی و فشار

از آنجایی که پروتز های پا در ناحیه ای قرار می گیرند که فشار حاصل از وزن بیمار را تحمل می کنند، از این رو در تولید آنها باید نهایت دقت و توجه به خرج رود. پروتز های بالای زانو ممکن است از ناحیه لگن یا از قسمت میانی ران به بدن متصل شوند.

هر کدام از این پروتز ها به گونه ای متفاوت تولید می شوند تا به بیمار در حین راه رفتن یا ایستادن کمک کنند. از این رو مقاومت بالای این محصولات باید در حد بالایی باشد تا در اثر وزن زیاد بیمار، دچار شکستگی و آسیب نشوند.

متریال به روز و پیشرفته

متریال هایی که در ساخت این کالاها و اندام های مصنوعی به کار می رود، انواع متنوعی دارند. از این رو هر فردی با توجه به نیاز خود و بودجه ای که در اختیار دارد، انتخاب پروتز بالای زانو را انجام می دهد. متریال های پیشرفته فیبر کربن از جمله بهترین موادی عنوان می شوند که در ساخت پروتز های متعدد کاربرد دارند.

همچنین مواد سیلیکونی برای افرادی که ظاهر این پروتز ها برای آنها دارای اهمیت است، گزینه مناسبی عنوان می شوند. متریال های دیگر مانند فلز آلومینیوم، پوشش های جورابی به عنوان آستر نیز از جمله موادی هستند که در ساخت این پروتز ها کاربرد دارند.

انتخاب پروتز بالای زانو بر اساس فعالیت بیمار

هر بیماری که داری قطع عضو از ناحیه بالای زانو است، در زمان انتخاب پروتز باید نوع فعالیت های خود را به پزشک شرح دهد. این امر سبب می شود تا پزشک بر اساس فعالیت های فرد پروتز مناسبی را برای او تولید کند.

میزان سطح مقطع عضو قطع شده

با توجه به ناحیه ای که بیمار پای خود را از دست داده است، پروتز ها ساخته می شود. هر چقدر سطح مقطع عضو قطع شده بیشتر باشد، کارآیی پروتز ها کاهش پیدا خواهد کرد. از این رو توانبخشی بیمار نیز تحت تاثیر منفی قرار خواهد گرفت. در نتیجه انتخاب پروتز بالای زانو با سطح مقطع عضو آسیب دیده ارتباط مستقیمی دارد.

هزینه های مد نظر بیمار

از جمله عوامل دیگری که بیماران باید قبل از سفارش پروتز ها به آن توجه داشته باشند، هزینه های پیش روی آنهاست. از آنجایی که انواع متنوعی از پروتزهای بالای زانو وجود دارد، در نتیجه هزینه های هر کدام از آنها با یکدیگر متفاوت خواهد بود. پروتز های هوشمند و رباتیک از جمله انواع پرهزینه ای از اندام های مصنوعی به شمار می روند.

اجزای پروتز و انواع آن

پروتزها با توجه به انواعی که دارند، اجزای متفاوتی را در خود جای داده اند. در حالت کلی اجزای این اندام ها شامل سوکت، آستر، زانو، ستون و پنجه می شود. البته در ناحیه بالای زانو دیگر نیاز به اجزای زانو و پنجه نیست. با توجه به ناحیه آسیب دیده، ممکن است از مفصل لگن نیز در ساخت این پروتز ها استفاده شود. انواع این پروتز ها نیز شامل پروتز های مکانیکی، پروتز های هوشمند، پروتز های رباتیک و الکترونیکی است.

نوع سیستم تعلیق در انتخاب پروتز بالای زانو

سیستم تعلیق به نحوه اتصال اندام های مصنوعی به عضو قطع شده گفته می شود. این سیستم ها دارای انواع متنوعی هستند که شامل سیستم تعلیق آناتومیک، سیستم تعلیق مکانیکال و اتمسفریک است. بیمار بر اساس شرایطی که دارد باید نظر پزشک خود را برای انتخاب بهترین سیستم تعلیق مناسب با اندام مصنوعی جویا شود.

میزان سلامت بیمار

انتخاب پروتز بالای زانو به سلامت جسمی بیمار و شرایط پای دیگر او نیز بستگی دارد. از این رو هر چقدر شرایط جسمی فرد رو به روال باشد، انتخاب بهترین پروتز برای او راحت تر خواهد شد.

وزن بیمار عاملی مهم در انتخاب پروتز بالای زانو

افرادی که دارای وزن بالایی هستند، باید از پروتزی استفاده کنند که تحمل وزن بالای آنها را داشته باشد. در غیر این صورت احتمال شکستن پروتز و آسیب رسیدن به بیمار وجود دارد.

در نتیجه…

در نتیجه این مقاله باید بگوییم که انتخاب پروتز بالای زانو بر اساس عوامل متعددی مانند متریال به روز و پیشرفته، انتخاب بر اساس فعالیت بیمار، میزان سطح مقطع عضو قطع شده، هزینه های مد نظر بیمار، اجزای پروتز و انواع آن، نوع سیستم تعلیق در پروتز بالای زانو، میزان سلامت بیمار، تاثیر سن افراد در پروتز بالای زانو، وزن بیمار، مقاومت بالا در برابر شکستگی و فشار، عملکرد بالا در زمان حرکت، فرم و غیره صورت می گیرد. از این رو در زمان سفارش این اندام های مصنوعی، پزشک باید همه این موارد را برای بیمار شرح دهد.

Source: www.infinitetech.org, www.georgiaprosthetics.com, www.hopkinsmedicine.org

آیا نگران نصب پروتز زیر زانو برای کودکان خود هستید؟  شما با آگاهی از شرایط و نحوه مدیریت موقعیت پیش آمده به راحتی قادر خواهید بود خود و فرزند دلبندتان را برای نصب پروتز آماده کنید.

ممکن است کودک شما بنا به دلایلی از جمله بیماری مادرزادی، بیماری پس از تولد یا آسیب دیدگی به استفاده از پروتز زیر زانو نیاز پیدا کرده باشد نگران نباشید. دلیل اصلی نیاز به نصب پروتز زیر زانو هر یک از موارد بالا که باشد هیچ تفاوتی در نحوه مدیریت و برخورد با شرایط ندارد.

فرزند شما آینده درخشانی دارد که هیچ عاملی برای او مانع و محدودیت محسوب نخواهد شد. کافی است خود شما با شرایط به خوبی کنار بیایید. زمان همه چیز را درست می کند. به مرور زمان کودک شما به شرایط عادت می کند و به صورت کاملا عادی به فعالیت های روزمره و تلاش برای آینده روشن خود خواهد پرداخت.

پیشرفت علم به گونه ای است که به کودک شما کمک خواهد کرد که با توجه به علایق و استعداد های خود بدون هیچ محدودیتی در مسیر دلخواه خود قدم گذارد. در ادامه با ما همراه باشید که با نحوه مدیریت صحیح این شرایط به خوبی آگاه شوید و نگرانی های خود را به فراموشی بسپارید!

زمان مناسب برای نصب پروتز زیر زانو

اگر فرزند شما در دوره نوزادی به سر می برد و هنوز فعالیتهای حرکتی خود را آغاز نکرده است بهترین زمان برای نصب پروتز است. این عمل باعث می شود نوزاد و سیستم بدنی او به راحتی با شرایط جدید وفق پیدا کرده و مطابق این شرایط رشد کنند.

در چنین شرایطی بدن کودکی آمادگی انتقال و پذیرش پروتزهای دائمی را بدست می آورد. البته لازم به ذکر است که تمامی این مراحل تحت نظر پزشک متخصص صورت می گیرد و پزشک با بررسی شرایط هر نوزاد تصمیم خود را برای زمان نصب پروتز زیر زانو اعلام می کند.

قوانین و اصول رایج برای نصب پروتز

از قوانین اصلی برای استفاده از پروتز آگاه سازی کودکان از شرایط خاص آنان است. برای نوزادان و کودکان توضیح شرایط با تمامی جزئیات ضروری نیست؛ همین که آنها بدانند چگونه باید از این عضو جدید استفاده کنند کافی است.

درباره نوجوانان و جوانان آگاهی از جزئیات مسئله به وضوح ضرورت دارد، چرا که فرزندان شما در این بازه سنی برای زندگی خود برنامه ها و فعالیت های خاصی دارند. این اشخاص باید با توجه به موقعیت و شرایط خاص خود فعالیت های روزمره و برنامه ریزی های بلند مدت خود را مدیریت کنند.

در نوزادان به دلیل بالا بودن سرعت رشد در آنها هر 6 ماه یکبار نیاز به تعویض پروتز، ایجاد اصلاح و تغییرات وجود دارد. در نوجوانان این بازه زمانی کمی بیشتر می شود. در جوانان ممکن است به صورت سالانه یا حتی مدت زمانی بیشتر از یکسال نیاز به ایجاد تغییرات و اصلاح نصب پروتز زیر زانو نیاز باشد.

آموزش استفاده صحیح از پروتز

لازم است در مراحل ابتدایی، خود شما به صورت مداوم مراقب کودک عزیزتان و عضو جدید او باشید. به مرور زمان به او آموزش دهید که با نظارت شما کارهایش را خودش انجام دهد. از کودک خود بخواهید مراقب عضو جدید و اندامی که نصب پروتز زیر زانو روی آن انجام شده است باشد.

پس از گذشت زمان کوتاهی دیگر حتی نیازی به نظارت نخواهید داشت. عضوی که پروتز روی آن نصب شده است و همینطور خود پروتز نیاز به مراقبت هایی دارند که در این قسمت به بررسی این موارد می پردازیم.

مراقبت از عضوی که پروتز روی آن نصب است

عضوی که پروتز روی آن نصب شده است بسیار حساس است و نیاز به مراقبت هایی دارد.

• عضوی که نصب پروتز زیر زانو بر آن صورت گرفته است را به صورت مرتب بشویید؛
• پس از هربار شستن عضو حتما آن را با حوله تمز خشک کنید؛ این اندام محل مناسبی برای رشد باکتری ها و قارچ ها خواهند بود؛
• پوست ناحیه ای که پروتز روی آن نصب شده است را به صورت مداوم از نظر عفونت، قرمزی و التهاب کنترل کنید؛
• فقط در صورت توصیه پزشک از کرم استفاده کنید؛
• سعی کنید از پودر تالک استفاده نکنید.

مراقبت از پروتز

نصب پروتز زیر زانو به دلیل اینکه یک عضو خارجی متصل به بدن است باید تحت مراقبت های خاصی باشد.

• درخواست کمک های کوچک و سپردن مسئولیت های راحت و قابل اجرا به کودک شما کمک می کند راحت تر با عضو جدید کنار بیاید. در چنین شرایطی کودک نحوه استفاده از پروتز در شرایط گوناگون را یاد می گیرد؛
• به او یادآوری کنید که همیشه متعلقات ضروری برای عضو جدید را به همراه داشته باشد؛
• محل اتصال بدن و پروتز به صورت پیوسته و مداوم باید نظافت شوند.

از استعداد های فرزند خود برای نصب پروتز زیر زانو غافل نشوید

ممکن است در ابتدا که این شرایط خاص را برای کودک خود بازگو می کنید با پرخاشگری او مواجه شوید. نگران نباشید کودک شما دغدغه هایی دارد که با شناسایی آنها به راحتی قادر خواهید بود رفتار های او را کنترل کنید.

کودکانی که دچار مشکلی در عضو خود هستند و نیاز به نصب پروتز دارند ممکن است تصور کنند محدودیت هایی برای ارتباط با سایرکودکان هم سن و سال خود خواهند داشت. در صورتی که چنین نیست. نصب این پروتزها به گونه ای است که هیچ تفاوتی بین کودک شما و سایر کودکان قابل مشاهده نخواهد بود.

شما باید از نیازها، علایق و استعداد های فرزند خود مطلع شوید. این امر برای طراحی پروتز مناسب با استعدادها و علایق فرزند شما ضروری است. ممکن است کودک شما به فعالیت ورزشی خاصی علاقه مند باشد هیچ محدودیتی برای او وجود ندارد.

این امیدواری را به او بدهید که هیچ محدودیتی برای برقراری ارتباط او با افراد دیگر وجود ندارد و او را از شر افکار نگران کننده و آزار دهنده نجات دهید. اگر فرزند شما علاقه مند به رشته ورزشی خاصی است، به پزشک معالج او اطلاع دهید که پروتز را مناسب با فعالیت های مورد نیاز او طراحی کند.

هیچ محدودیتی برای کودکانی که نیاز به نصب پروتز زیر زانو دارند وجود ندارد!

کودکانی که نیاز به نصب پروتز دارند لازم است در ابتدا مورد حمایت کامل والدین خود قرار بگیرند. والدین این کودکان باید در وهله اول آگاهی لازم را کسب کنند و بدانند که پیشرفت علم و طراحی پروتزها محدودیت ها و موانع را از سر راه فرزندان آنها برداشته است.

نصب پروتز زیر زانو نیاز به زمان یا سن خاصی ندارد. بهتر است نصب پروتز از همان دوره کودکی انجام شود. در چنین شرایطی فرزند شما از لحاظ جسمی و روحی آمادگی لازم برای به همراه داشتن دائمی این پروتزها را بدست می آورد.

مهم ترین امر در نصب پروتز زیر زانو شناسایی علایق و استعداد های کودک شماست از این مسئله غافل نشوید. با طراحی پروتز مناسب با علایق و توانایی های فرزند خود او را به سمت آینده روشن و مورد علاقه اش سوق دهید.

Source: www.orthoengineering.com

اگر بخواهیم درباره تفاوت پروتز بالای زانو پا زیر زانو اطلاعاتی را به دست آوریم، در ابتدا باید درباره ویژگی های هر کدام از این پروتز ها مطلع شویم. پا مهم‌ترین عضو از بدن به شمار می رود که ایجاد هرگونه اختلال در آن به طور کلی زندگی افراد را تحت تاثیر قرار می دهد. به دلیل پیشرفت علم و تکنولوژی، پروتز های پا در انواع متنوع و متناسب با نیاز بیماران تولید می شوند.

پروتز های پا خود در دسته بندی های متفاوت شامل پروتزهای بالای زانو (AK) ، پروتز های زیر زانو (BK)  یا پروتز های ترنس تیبیال (TT) ، پروتز های زانو (TK) ، پروتز های پنجه پا و انگشتان قرار می گیرند. در این مقاله قصد داریم درباره تفاوت پروتز بالای زانو پا پروتز زیر زانو مطالبی را ارائه دهیم تا بیماران دارای قطع عضو تا حدودی زیادی با این نوع از پروتز ها و نحوه کارکرد آنها آشنا شوند. بنابراین تا ادامه این مقاله با ما همراه باشید.

پروتز بالای زانو چیست؟

قطع عضو بالای زانو که به آن Above-knee (AK) نیز می گویند، با نام قطع عضو transfemoral amputation نیز شناخته می شود. افرادی که دچار این عارضه می شوند معمولا تا دو هفته بعد از جراحی قادر به نصب پروتز هستند. پروتزهای بالای زانو به صورت سفارشی و با توجه به شرایط بیمار و نوع قطع شدگی اندام او تولید می شوند. با این حال همه آنها دارای سوکت سفارشی، زانو، ستون، پایه و ابزارهای تعلیق پروتز به بدن هستند.

این پروتز ها ممکن است دارای هیچ پوششی نباشند و تنها به صورت اسکلت های فلزی دیده شوند. این ویژگی بستگی به سفارش مشتری دارد. نوع طراحی اجزای پروتزها، اولین تفاوت پروتز بالای زانو با زیر آن عنوان می شود. سایر تفاوت های این تجهیزات را در ادامه بررسی خواهیم کرد.

تفاوت پروتز بالای زانو پا زیر زانو در چیست؟

پروتز های پا از جمله مهمترین تجهیزاتی هستند که در پزشکی کاربرد گسترده ای دارند. این پروتز ها با توجه به عضو قطع شده به صورت سفارشی برای بیماران ساخته می شوند. پروتز های پا با توجه به قرارگیری در زیر زانو یا بالای آن با یکدیگر تفاوت هایی دارند که در ادامه مقاله این تفاوت ها را بیان می کنیم.

تفاوت در طراحی

تفاوت پروتز بالای زانو با زیر زانو در طراحی و اجزای آنها عنوان می شود. پروتز های زیر زانو ممکن است دارای کف پا و انگشت نیز باشند. اما پروتز های بالای زانو شامل ران و مفصل ران یا لگن می شوند. بنابراین در طراحی و عملکرد با یکدیگر بسیار تفاوت دارند. طراحی این پروتز ها با توجه به متریال به کار برده در آنها نیز متفاوت است.

کاربرد متفاوت

پروتز های زیر زانو رایج ترین نوع پروتز ها به شمار می روند و تقاضا برای تولید آنها بسیار بالاتر از پروتزهای بالای زانو است. بر اساس آمار، استفاده از پروتز زیر زانو تا 96 درصد و پروتز بالای زانو تا 76 درصد گزارش شده است. این پروتز ها به صورت سفارشی تولید می شوند و برای این منظور باید موارد بسیاری در زمان معاینه بیماران در نظر گرفته شود. به عبارت دیگر تفاوت پروتز بالای زانو با زیر آن در محل قرار گیری آنهاست.

تفاوت در تحمل وزن

پروتز های زیر زانو به دلیل تحمل وزن بیمار باید از متریال مقاوم و بادوامی ساخته شوند تا فشار حاصل از وزن را به خوبی خنثی کنند. بنابراین این پروتز ها را با طراحی سوکت های متفاوت تولید می کنند. تحمل وزن بیمار مهم‌ترین نکته ای است که در تفاوت پروتزهای بالا زانو و زیر آن به چشم خواهد آمد. به عبارت دیگر هر چقدر وزن بیمار بیشتر باشد، پروتز های پایین زانو باید فشار بیشتری را تحمل کنند. از این رو در ساخت آنها نکات تخصصی بسیاری را باید رعایت کرد.

اتصال متفاوت پروتزهای زیر زانو و بالای آن

تفاوت پروتز بالای زانو با زیر آن در روش اتصال آنها به عضو قطع شده نیز قابل توجه است. پروتز های پایین زانو باید به زانو متصل شوند تا بیمار قادر به راه رفتن باشد. اما پروتزهای بالای زانو اگر عضو قطع شده از ناحیه لگن شروع شود، باید به این ناحیه و اگر از وسط ران قطع شده باشد باید به ران متصل شوند. از این رو ممکن است در سیستم تعلیق با سوکت هر کدام از این پروتز ها تفاوت هایی ایجاد شود.

تفاوت پروتز بالای زانو با زیر آن در اجزا

پروتز های پا همانطور که عنوان کردیم، دارای انواع متنوعی هستند و هر کدام از آنها با توجه به دسته بندی که در آن قرار می گیرند، اجزای گوناگونی دارند. پروتز های زیر زانو بیشتر شامل ساق پا، پنجه و انگشتان هستند. در صورتی که پروتز های بالای زانو اجزای ساق ران و در برخی از مواقع لگن را شامل می شوند. از این رو متخصصان تولید این نوع از پروتز ها باید در ساخت این محصولات از اطلاعات کافی برخوردار باشند.

تفاوت اندازه سطح عضو قطع شده

یکی از عواملی که سبب می شود پروتزهای زیر زانو و بالای آن با یکدیگر تفاوت داشته باشند، سطح عضو قطع شده است. این امر در توانبخشی بیماران بعد از اتصال پروتز نیز تاثیر گذار است. در واقع هر چقدر این سطح بیشتر باشد، توانبخشی افراد و میزان مفید بودن پروتز نیز کاهش پیدا خواهد کرد. طبق مطالعات انجام شده در این زمینه حدود 4 درصد از افراد دارای قطع عضو BK، 12 درصد TK و 39 درصد از افراد دارای قطع عضو AK از پروتز های خود هیچ استفاده ای نمی کنند.

تفاوت پروتز بالای زانو با زیر آن در سطح مقطع سبب می شود سوکت اتصالی این پروتزها با یکدیگر متفاوت باشد. از این رو هر فردی باید بر اساس نوع قطع شدگی پا و سطح مقطع آن، سوکت و پروتز مناسبی را دریافت کند. در صورتی که سوکت پروتز به خوبی تولید نشود، در زمان استفاده درد، عفونت و حتی خونریزی را برای افراد به همراه خواهد داشت.

استفاده راحت از پروتز زیر زانو نسبت به بالای آن

پروتز های زیر زانو در مقایسه با پروتز های بالای زانو در حین راه رفتن و حرکت انرژی کمتری از بیمار خواهند گرفت. از این رو سرعت حرکت با پروتز های زیر زانو بیشتر است. به دلیل سالم بودن استخوان ران داخلی در افرادی که دارای قطع عضو BK هستند، تحمل وزن برای بیماران با این نوع پروتز ها راحت تر است.

سالم بودن عضلات مفصل ران و انتهای دیستال استخوان ران سبب می شود تا تعادل بیمار در زمان راه رفتن حفظ شود. همچنین این پروتز ها به بیمار این امکان را می دهند تا مفصل ران و زانوی خود را راحت تر حرکت دهند. بازوی بلند در پروتز های زیر زانو، کنترل بهتری را برای بیمار ایجاد خواهد کرد. از این رو تفاوت پروتز بالای زانو در استفاده از آنها نیز قابل مشاهده است.

در نتیجه..

پروتز پا در انواع متنوعی تولید می شود که به پروتز زیر زانو، بالای زانو، روی زانو، پروتز پنجه و انگشتان تقسیم می شوند. پروتز های زیر زانو و بالای زانو با یکدیگر تفاوت های بسیاری دارند. از این رو در هنگام سفارش آنها باید نکات بسیاری را مد نظر قرار داد.

تفاوت پروتز بالای زانو با زیر زانو در سطح مقطع عضو قطع شده، طراحی، اجزای متفاوت آنها، نحوه اتصال، تحمل وزن، کاربرد و نحوه استفاده از آنها عنوان می شود. از این رو پزشک متخصص پروتز باید قبل از ساخت این تجهیزات، به طور دقیق بیمار و شرایط او را بررسی کند تا متناسب با وضعیت او پروتز با کیفیتی را بسازد.

Source: www.oandplibrary.net, www.hangerclinic.com

پروتزها ابزاری در علم پزشکی هستند که برای ترمیم بافت های عضلانی یا عصبی و همچنین بازیابی توان در افرادی که اعضای خود را از دست داده اند، به کار می روند. پروتزها انواع مختلفی دارند که کاربرد آن ها نیز بر اساس عضو از دست رفته یا آسیب دیده متغیر خواهد بود. یکی از پروتزهایی که تا به امروز بسیار کارآمد بوده است، پروتز بالای زانو نام دارد که امید به زندگی را در بسیاری از افراد افزایش داده است.

این پروتزها بر اساس اصول مهندسی و با بهره گیری از دانش پزشکی طراحی شده است و استفاده از آن ها اعتماد به نفس را در افراد دارای نقص عضو بالا می برد. پروتز بالای زانو از اجزای مختلفی تشکیل می شود که قرار گرفتن آن ها در کنار یکدیگر سبب پیدایش تجهیزات بی نظیر و کارآمد در حوزه پزشکی به نام پروتزهای بالای زانو شده است. در این مقاله قصد داریم شما را با پروتز مخصوص بالای زانو اشنا کنیم و اجزای تشکیل دهنده این نوع پروتز را توضیح دهیم. در صورتی که به دنبال کسب اطلاعات در این زمینه هستید، ادامه متن را مطالعه بفرمایید.

پروتز بالای زانو چیست؟

پروتزهای بالای زانو به اندام هایی گفته می شود که از مواد مصنوعی نظیر پلیمرها تشکیل شده اند. از این پروتزها برای اصلاح عیوب افرادی که نقص عضو را به دلایل مختلفی تجربه کرده اند، استفاده می شود. پروتزهای بالای زانو معمولا بر اساس عملکرد بخش باقی مانده زانوی فرد دارای نقص عضو انتخاب خواهد شد و کمک بسیاری به افراد در راه رفتن خواهد کرد. از این طریق پروتزهای بالای زانو در افزایش اعتماد به نفس کسانی که عضو خود را از دست داده اند، نقش بسزایی خواهد داشت.

اغلب افرادی که تصمیم به استفاده از پروتز بالای زانو می گیرند، با سوالات زیادی روبه رو می شوند که از میان آن ها زمان نصب این پروتزهاست. در پاسخ به این سوال پرتکرار باید گفت که چند هفته الی چند روز پس از آنکه فرد دچار نقص عضو در ناحیه زانو می شود، این امکان برای او به وجود می آید که برای پوشاندن عیب خود از پروتزهای بالای زانو استفاده کند.

در صورتی که از عوارض پس از نصب پروتز نگران هستید، باید بگوییم که توسط مراکز توانبخشی قادر خواهید بود از بروز هر گونه مشکلی نظیر تورم و درد ناشی از نصب پروتز کارهای پیشگیرانه را انجام دهید. همچنین برای آنکه به راه رفتن با پروتز بالای زانو عادت کنید، بهترین راه ارائه شده توسط پزشکان کمک گرفتن از متخصصان فیزیوتراپ است. این موضوع سبب خواهد شد علاوه بر بازیابی توان خود، روند بهبودی شما نیز با سرعت بیشتری انجام شود.

اجزای تشکیل دهنده پروتز بالای زانو را بشناسید

در بسیاری از موارد که افراد دارای قطع عضو در ناحیه بالای زانو می شوند، پزشک در صورت مناسب دیدن شرایط توصیه می کند که از پروتزهای بالای زانو در راستای بازیابی توان فرد استفاده شود. این نوع پروتزها از اجزاء مختلفی تشکیل شده اند که در این بخش بنا داریم آن ها را به شما معرفی کنیم. در صورت تمایل به افزایش آگاهی خود در این باره ادامه متن را از دست ندهید.

سوکت

یکی از مهم ترین بخش های استفاده شده در پروتزهای بالای زانو، سوکت نام دارد. این وسیله تمام آنچه از زانو باقی مانده را پوشش می دهد. درواقع وزن فرد و نیرویی که برای راه رفتن به پروتز اعمال می شود در اولین مرحله به سوکت وارد خواهد شد. برای ساخت سوکت های مخصوص پروتز بالای زانو، مواد مختلفی استفاده شده است.

بیشتر مواد تشکیل دهنده سوکت شامل ترموپلاستیک ها و لمینت می شود. البته لازم به ذکر است که این مواد باید بر اساس بخش به جا مانده از زانو انتخاب شده باشد. به عنوان مثال اگر از مواد مناسبی استفاده نشود، بدین معنا خواهد بود که در آینده باید منتظر واکنش های بافتی مواد تشکیل دهنده سوکت با بدن باشیم.

در اولویت ساخت سوکت باید ایمنی فرد تامین شود و احتمال بروز آسیب در شخص دارای نقص عضو را به حداقل برساند. بدین منظور با توجه به تشخیص پزشک ممکن است از کمربندی به عنوان نگهدارنده پروتز بالای زانو استفاده شود.

لوله شین

برای ایجاد نقطه اتصالی بین سوکت و پروتز پای مصنوعی باید ابزاری به کار گرفته شود که به آن لوله شین گفته می شود. لوله شین به دلیل حمل وزن فرد و انتقال نیرو به پای مصنوعی برای شروع حرکت باید از موادی با قابلیت استحکام بالا ساخته شده باشد. علاوه بر این سبک بودن ماده سازنده لوله شین از اهمیت بالایی برخوردار است. بدین منظور استفاده از فیبر کربن، تیتانیوم و مواردی از این قبیل برای ساخت لوله شین مناسب و کارآمد خواهد بود.

مفصل زانو

مفصل زانو جزو اصلی ترین بخش های پروتز بالای زانو به حساب می آید. مفصل زانو در دو نوع مختلف وجود دارد که متحرک و ثابت نامیده می شوند. مفاصل زانو با قابلیت حرکت دهی به طور خودکار برای نشستن و بلند شدن به اعمال تنظیمات نیاز ندارند. اما در مفصل زانو ثابت عکس این موضوع صدق می کند. به طوری که باید پیش از نشستن نسبت به باز کردن قفل مفاصل ثابت توسط افراد دارای نقص عضو اقدام شود.

مچ و کف پای مصنوعی

برای آنکه بهترین انتخاب را در زمینه پروتزهای بالای زانو داشته باشید، بهترین راه کمک گرفتن از متخصصان پروتز بیان می شود. در یکی از مواردی که نیاز به مشورت با متخصصان اهمیت پیدا می کند، انتخاب مچ و کف پای مناسب برای افراد دارای نقص عضو بیان می شود. این بخش از پروتز بالای زانو به دلیل استفاده از مواد مختلف در ساخت آن، باید تحت نظارت پزشک متخصص بهترین نوع مناسب با عملکرد و شرایط فرد انتخاب شود.

یکی از موادی که برای ساخت بخش پایینی پروتزهای مخصوص بالای زانو به کار گرفته می شود، کربن نام دارد. کربن به دلیل آرایش مولکولی منحصر به فرد از این قابلیت برخوردار است که وزن پروتز را تا حد بسیاری کاهش دهد. در نتیجه فرد روند بهبود را به راحتی پشت سر خواهد گذاشت و در صورتی که به توصیه های فیزیوتراپیست ها در این باره عمل کند، راه رفتن به کمک این پروتزها را بدون بروز هیچ مشکلی تجربه خواهد کرد.

به کمک پروتز بالای زانو با اعتماد به نفس در اماکن عمومی ظاهر شوید

پروتزها به عنوان ابزاری منحصر به فرد در عرصه پزشکی نام برده می شوند که سبب افزایش امید به زندگی در افراد دارای نقص عضو خواهند شد. این پروتزها از انواع مختلفی تشکیل شده اند که در این مقاله به توضیح پروتز بالای زانو پرداختیم. این پروتزها از زمانی که نقص عضو در افراد شکل می گیرد، قابل استفاده هستند. البته ذکر این نکته ضروری است که باید برای به کارگیری نوع مناسبی از پروتزهای بالای زانو با پزشک متخصص در این زمینه مشورت کنید.

پروتزهای بالای زانو از اجزاء مختلفی تشکیل می شوند که در این مقاله آن ها را نام برده و توضیح داده ایم. به عنوان مثال سوکت های مخصوص برای پروتز باید از موادهای در ساخت آن ها بهره گرفت که واکنش پذیری کمی با بدن داشته باشند. علت آن نیز تماس مستقیم این وسیله با عضو بر جای مانده از زانو بیان می شود. ابزارهای دیگری که برای ساخت پروتزهای بالای زانو از آن ها استفاده می شود لوله شین، مفصل زانو و موارد دیگری بودند که در متن به بیان آن ها پرداختیم.

Source: www.infinitetech.org

جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی جهت افزایش توانایی ها و برگرداندن نیروی از دست رفته اندام فوقانی فرد طراحی می شوند. از آنجایی که قطع عضو در دست یکی از بزرگترین مشکلاتی است که در طول زندگی برخی از افراد را درگیر می کند، از این رو ساخت این پروتز ها سبب شده است تا اعتماد به نفس افرادی که دارای این معضل هستند افزایش پیدا کند و با امید بیشتری به زندگی خود ادامه دهند.

این اندام های مصنوعی به گونه ای تولید می شوند که از نظر زیبایی، مکانیکال و مایوالکتریک در دسته بندی های متفاوتی قرار خواهند گرفت. از این رو نحوه ساخت آنها با یکدیگر متفاوت است. در این مقاله قصد داریم تا در مورد چگونگی ساخت جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی مطالبی را ارائه دهیم. بنابراین با ادامه این مقاله با ما همراه باشید.

جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی و نحوه ساخت و عملکرد آنها

به دلیل پیشرفت های قابل توجهی که در حیطه تجهیزات پزشکی ایجاد شده است، امروزه دیگر پروتز های قدیمی کارایی خود را از دست داده اند و افراد ترجیح می دهند تا دست مصنوعی را انتخاب کنند که عملکردی بسیار مشابهی با دست طبیعی خود آنها داشته باشد. از این رو متریال متنوع همراه با تکنولوژی نوینی در ساخت جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی به کار برده می شود.

اگر بخواهیم از نظر عملکردی این پروتز ها را مورد بررسی قرار دهیم، آنها در انواع زیر دسته بندی می شوند.

پروتز های مکانیکی

یکی از جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی پروتز های مکانیکی هستند. این نوع از اندام های مصنوعی به صورت قلاب طراحی می شوند و به واسطه سیستم کابلی که در آنها به کار برده شده است، کشش و مهار اندام های بریده شده به راحتی صورت می گیرد و از این طریق قلاب باز و بسته خواهد شد. در نتیجه فشار روی عضو قطع شده از بین می رود و به سیستم مهار و قلاب منتقل می شود. در نتیجه عملکرد دست طبیعی تر به نظر خواهد آمد.

در ساخت این پروتز ها از آلیاژ آلومینیوم استفاده می شود تا مقاومت بالایی در برابر فشار های وارده از خود نشان دهد. همچنین این پروتز ها با سوکت های مکانیکی به عضو قطع شده متصل می شوند. سیستم های جدید دارای سوکت های تعلیق خودکار هستند و آستر های آنها از مواد سیلیکون بسیار مستحکم یا فیبر کربن ساخته می شوند. از این طریق کشش بالایی در زمان حرکت دادن دست مصنوعی تامین خواهد شد تا سیستم تعلیق، ایمنی بالایی را برای عضو قطع شده بیمار تامین کند.

جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی مایوالکتریک

این نوع از پروتز های دست یکی از جدیدترین انواع اندام های مصنوعی هستند که با عملکرد مغز حرکت می کنند. اندام های مصنوعی سنسور های حسی را روی اعصاب باقی مانده از عضو قطع شده قرار می دهند و از این طریق پالس های الکتریکی که از مغز به عضو قطع شده فرستاده می شود را دریافت و کنترل کرده و با تبدیل آن به پالس دیجیتال و فرستادن این انرژی به موتور تعبیه شده در این پروتز، سبب حرکت اندام های مصنوعی می شوند.

این انرژی دیجیتالی به واسطه باتری موجود در این اندام مصنوعی سبب حرکت دادن دست و انگشتان آنها خواهد شد. به همین دلیل باتری لیتیومی و موتور الکتریکی در جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی از جمله اجزای مهمی هستند که در ساخت پروتز های دست مایوالکتریک به کار می روند.

افرادی که دچار قطع عضو در انگشتان خود هستند بهتر است از این نوع پروتز استفاده کنند. زیرا عملکرد این اندام های مصنوعی دست از طریق امواجی است که از مغز ارسال می شود. این نوع از پروتز های دست بدون هیچ گونه کمربندی به عضو قطع شده اتصال پیدا می کنند و  سنسور های که در آنها وجود دارد دریافت سیگنال های نوار عصب یا الکترومیوگرافی را امکان پذیر خواهد کرد. این سیگنال ها به تراشه ها و ریزپردازنده هایی که در این اندام قرار دارد فرستاده می شوند.

بنابراین استقبال از جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی به دلیل شباهت بسیاری که به عملکرد طبیعی دست دارند امروزه بیش از پیش است. در برخی از مواقع حسگر های این پروتز ها قابل کاشت در عضلات هستند. در واقع هر نوع الکترودی که کاشته می شود با عضلات خاصی کار می کند و کنترل دست مصنوعی را انجام می دهد. این حسگر ها  IMES نیز نامیده می شوند. البته لازم به ذکر است به دلیل عملکرد طبیعی و بالای این نوع از پروتز های دست آنها نسبت به سایر پروتز ها گران تر هستند و به دلیل وجود باتری، باید به طور مرتب شارژ شوند تا کارایی داشته باشند. همچنین نحوه استفاده از آنها به آموزش های تخصصی و زمان زیادی نیاز دارد.

پروتز های دست بیونیک

عدم وجود دست در بدن به کاهش عملکرد فرد منجر می شود. به همین دلیل امروزه بر اساس فعالیت و نوع قطع عضو افراد، ساخت پروتز های مصنوعی دست تنوع بسیاری پیدا کرده است. یکی از جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی، پروتزهای بیونیک عنوان می شوند.

این نوع از پروتز ها با اتصال به عضلات دست، سیگنال های مغز را دریافت می کنند و بر آن اساس حرکت دست را انجام می دهند. این اندام های مصنوعی از ویژگی های ارگونومیک فرد استفاده می کنند تا حرکتی طبیعی داشته باشند و کارایی بالایی را نشان دهند.

وجود موتورهای جدا شونده در هر کدام از انگشت های این اندام مصنوعی سبب می شود تا فرد به راحتی آنها را تکان دهد. موتورهای قرار داده شده در جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی بیونیک توزیع وزن یکنواختی را در سراسر این اندام مصنوعی انجام می دهند تا افراد به راحتی آنها را بلند کنند.

الگوهای متنوعی که به ریزپردازنده های موجود در این دست ها فرستاده می شود، حرکت های متعدد دست را امکان پذیر می کند. از آنجایی که این نوع از اندام ها به صورت هوشمند تولید می شوند، بنابراین در زمان مورد نیاز خود به خود شروع به حرکت می کنند و حالت های متفاوت را مانند دست طبیعی به خود می گیرند.

جهت طبیعی تر جلوه دادن این دست های مصنوعی از روکش سیلیکونی مشابه با پوست دست روی آنها استفاده می کنند. این نوع از جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی دارای انعطاف پذیری بالایی هستند و به واسطه آنها کشش آرنج، چرخاندن مچ دست مصنوعی و باز و بسته کردن آن صورت می گیرد.

پروتز های هیبریدی

این نوع از پروتز های مصنوعی را به گونه ای طراحی می کنند تا ویژگی های پروتز مایوالکتریک و معمولی را با هم داشته باشد. در واقع کسانی که دارای قطع عضو از ناحیه بازو هستند بهتر است تا از این نوع پروتز ها استفاده کنند. دست مصنوعی هیبریدی از طریق کمربند و منبع برق خارجی حرکت دست را انجام می دهد.

در نتیجه…

در این مقاله سعی کردیم تا در مورد جدیدترین پروتزهای دست مصنوعی اطلاعاتی را در اختیار شما قرار دهیم و نحوه ساخت و ساز و عملکرد آنها را بررسی کنیم. بدین طریق قادر خواهید بود تا بهترین و مناسب ترین پروتز های مصنوعی را سفارش دهید.

امروزه جدیدترین پروتزهای دست را با استفاده از سیستم های هوشمند الکترونیکی تولید می کنند تا کارایی بالایی را از خود نشان دهند. از این طریق عملکرد آنها مانند دست طبیعی خواهد بود. سیستم های حسگر، باتری و ریزپردازنده های موجود در این نوع از پروتز ها عملکرد طبیعی دست را تا حدود زیادی شبیه سازی خواهند داد.

Source: www.uchicagomedicine.org, www.jneuroengrehab.biomedcentral.com

در زمان های قدیم اگر انگشت دست یا پا در فردی قطع می شد، تا آخر عمر به همان شکل باقی می ماند. اما امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی در زمینه پزشکی با استفاده از مواد خاصی انگشت از دست رفته را با نصب پروتز انگشت مصنوعی جایگزین می کنند.

پروتزها انواع مختلفی دارند که از میان آن ها به پنج مورد که رایج ترین نوع پروتز هستند اشاره شده است. در صورتی که تصمیم به انجام عمل جهت نصب پروتز انگشت مصنوعی گرفتید، حتما پیش از آن از پزشک بخواهید که سلامت بدن شما را کاملا بررسی کند که در حین عمل مشکلی به وجود نیاید.

در این مقاله قصد داریم درباره روش نصب پروتز انگشت مصنوعی و انواع آن ها توضیح دهیم. در صورت تمایل به کسب اطلاعات در این زمینه با ما همراه باشید.

آشنایی با نصب پروتز انگشت مصنوعی

درواقع زمانی پروتز انگشت مصنوعی را به کار می برند که مفصل انگشت آسیب دیده باشد. پروتز مفصل های جایگزین شده از پلاستیک یا فلز ساخته می شوند. جراحی های مختلفی مانند عمل تعویض مفصل ران، شانه، زانو و مواردی از این قبیل برای نصب پروتز انگشت مصنوعی وجود دارد.

با توجه به تشخیص پزشک هر کدام از این عمل ها قابلیت انجام در عضو مرتبط را دارند. نحوه عمل به این شکل است که جراح یک یا چندین مفصل را از انگشت شما بر می دارد و مفصل مصنوعی یا پروتز را جایگزین می کند.

از این عمل در موارد دیگری نیز استفاده می شود. مثلا زمانی که مفاصل شما برا اثر آرتروز آسیب دیده یا درد زیادی در آن احساس می شود، عمل نصب یا تعویض پروتز را انجام می دهند.

البته بعضی اوقات فرد علاقه ای به انجام پروتز ندارد و تصمیم می گیرد با همین عیب به زندگی ادامه دهد. در این باره لازم است بدانید که این موضوع باعث عدم استفاده درست از دست و در خیلی مواقع مانع از انجام امور ضروری زندگی خواهد شد.

روش نصب پروتز

امروزه از تیتانیوم یا سیلیکون جهت تکیه گاه پروتز در انگشت استفاده می شود. در نوع سیلیکونی برای نصب پروتز انگشت مصنوعی پس از قرارگیری سوکت از یک شفت فلزی جهت ارتجاعی بودن آن استفاده می شود. سپس با یک گیره، شفت را در حفره به وجود آمده در انگشت فرو می برند.

سوکت، یکی از اجزای بسیار مهم در پروتز محسوب می شود. زیرا تمامی اجزای پروتز در آن قرار می گیرند. پس از اطمینان از سفت شدن پیچ، پروتز با اعمال فشار وارد حفره می شود. از معایب استفاده از پروتز این است که در برابر نیروهای برشی و تنش های به وجود آمده در نقطه اتصال پروتز به مفصل، مقاومت کمی وجود دارد و این خود در برخی موارد مشکل زا خواهد بود.

نکته

باید در انتخاب جنس پروتز برای افراد مختلف دقت کرد؛ زیرا در مواردی سبب انعقاد خون و عفونت می شود. همچنین نحوه عمل باید به گونه ای باشد که احتمال بروز هرگونه آسیب و زخمی را در محل قطع انگشت به صفر برساند.

انواع پروتزهای انگشت

در نمونه های ابتدایی این پروتزها از آچار آلن برای نگه داری آن استفاده می شد و شخص در انجام کارهای خود آزادی عمل نداشت. بنابراین در مواردی که فرد قصد پروتز انگشت مصنوعی را دارد پزشکان این روش را توصیه نمی کنند.

امروزه ایمپلنت برای نگهداری پروتز به کار می رود و نقطه ای که به دست متصل می شود بسیار قوی است. علاوه بر این، قابلیت تجدید و اصلاح آن نیز امکان پذیر خواهد بود. در این قسمت قصد داریم شما را با انواع پروتزها آشنا کنیم.

پروتزهای غیرفعال

پروتز نوع اول، به پروتز غیرفعال معروف است. زیرا با وجود آن که قسمت معیوب را می پوشاند اما فردی که از آن استفاده می کند قابلیت انجام کارهای روزمره را ندارد. در پروتز غیر فعال این امکان برای شخص وجود دارد که برای بلند کردن اشیا سنگین و وسایل دیگر این پروتز را قفل کند.

پروتزهای مدرن

پروتز نوع دوم با طول عمر بالا و بسیار مدرن هستند. این نوع پروتزها علاوه بر پوشاندن قسمت معیوب، توسط خود شخص قابلیت تنظیم دارند و با به کارگیری مچ دست یا قسمتی از دست که ناقص شده است تحت کنترل قرار می گیرد.

پروتزهای الکتریکی

در نوع سوم از انواع پروتزها، پروتزهای الکتریکی وجود دارند. همانطور که از نام این پروتز پیدا است، کارکرد آن از طریق الکترودهای مجهز به حسگر انجام می شود. همچنین برای به حرکت در آوردن آن توسط فرد، مقاومت هایی در این پروتزها به کار گرفته شده است.

درصد استحکام این دسته از پروتزها قابل تنظیم است و شخص با توجه به فعالیتی که قصد انجام آن را دارد، آن را کنترل می کند. جنس پروتزهای الکتریکی نیز قابل تغییر است و پیش از نصب پروتز انگشت مصنوعی شخص نوع آن را انتخاب خواهد کرد.

پروتزهای مربوط به فعالیت های خاص

زمانی پزشک تصمیم به نصب پروتز انگشت مصنوعی از این نوع می گیرد که فرد دارای نقص عضو، بخواهد از آن برای انجام فعالیت های ورزشی استفاده کند. همچنین اگر شخص فقط به منظور کار یا سرگرمی قصد داشته باشد پروتز کار بذارد نیز از این دسته استفاده می شود. بنابراین نصب این نوع پروتزها برای ورزشکاران در زمینه های وزنه برداری، کوه نوردی و مواردی از این قبیل توصیه می شود.

پروتزهای هیبریدی

پروتزهای هیبریدی نسل جدیدی از پروتزها هستند که از آن ها بیشتر در مواردی که فرد فعالیت های مختلفی را انجام می دهد، استفاده می شود. درواقع هدف از نصب پروتز انگشت مصنوعی در این بخش بهبود عملکرد و توانایی های شخص است.

نکاتی درباره نصب پروتز انگشت مصنوعی

پیش از عمل جراحی لازم است که پزشک از سالم بودن مفصل و از بین نرفتن آن اطمینان حاصل کند. همچنین باید اطمینان حاصل شود که بیمار مشکلات کم خونی یا مسائل دیگر ندارد. زیرا در غیر این صورت در حین عمل ممکن است خون در دست فرد لخته شود و آسیب های جبران ناپذیری به او وارد کند.

حتما لازم است داروهایی را که پزشک پیش و پس از عمل برای شما تجویز کرده مصرف کنید. همچنین اگر مشکل خاصی دارید که منجر به بروز مشکل در زمان عمل می شود حتما درباره آن با پزشک مربوطه صحبت کنید.

در صورتی که موارد گفته شده توسط متخصص رعایت نشود امکان عقب افتادن عمل وجود دارد. همچنین پیش از عمل تا چند ساعت نباید چیزی خورده یا نوشیده شود.

با نصب پروتز انگشت مصنوعی، همچون دیگر افراد به فعالیت های مورد علاقه خود بپردازید

پروتزها برای انگشت های از دست رفته یا بیماری های آرتروزی که در آن ها مفاصل درگیر می شوند، به کار می رود. این پروتزها چندین نوع مختلف هستند که از میان آن ها به پروتزهای غیرفعال، پروتزهای الکتریکی، پروتزهای هیبریدی و موارد دیگر اشاره کردیم.

همانطور که در متن مقاله نیز گفته شد برای انتخاب هر کدام از این نوع پروتزها شما حق انتخاب دارید. اما بهتر است از مشاور یا متخصص در این امور کمک بخواهید. همچنین نحوه نصب این پروتزها را با زبانی ساده توضیح دادیم. توجه داشته باشید که حتما پیش از عمل پروتز نکات و توصیه های پزشک را رعایت کنید. در این صورت بدون وجود هیچ مشکلی قادر خواهید بود به زندگی عادی خود برگردید.

Source: www.armdynamics.com, www.intermountainhealthcare.org

پروتز دست و پا محصولاتی ساخته دست انسان هستند که جایگزین اعضای از دست رفته بدن می شوند. پروتزها برای هر قسمتی از بدن که قطع شده باشد یا کارایی لازم را نداشته باشد؛ قابل استفاده هستند. علاوه بر ایجاد تناسب ازدست رفته بین اعضای بدن، کارکرد عملی نیز دارند.

این محصولات تا حدی فعالیت عضو مورد نظر را تقلید کرده و فرد را در انجام امور خود یاری می دهند. این پروتزها در انواع گوناگون و سطوح متفاوتی از حرکت ساخته می شوند. هر شخص بنا به سبک زندگی شخصی و نیازی که دارد؛ پروتز مورد نیاز خود را انتخاب می کند.

پروتزها علاوه بر یاری در انجام امور، اعتماد به نفس فرد را نیز افزایش می دهند. در این نوشتار به بررسی کاربرد انواع پروتز دست و پا خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید که اطلاعات لازم در رابطه با این پروتزها را به طور کامل کسب کنید.

انواع پروتز دست و کاربرد آن ها

پروتزهای دست انواع مختلفی دارند که از بازو تا انگشتان را شامل می شود. بیشترین کاربرد چنین پروتز هایی گرفتن و رها کردن اجسام است. این پروتزها از نظر دامنه حرکت و نحوه انتقال قدرت به چند دسته تقسیم می شوند. به طوری که در این بخش از نوشتار به کاربرد انواع پروتز دست و پا خواهیم پرداخت:

پروتزهای منفعل

این نوع پروتز دست و پا که بیشتر برای دست کاربرد دارند؛ عملکرد فیزیکی فرد را بهبود می بخشند؛ اما حرکت آزاد و فعال ندارند. کاربرد این پروتزها در انجام فعالیت های سبک روزانه و جایگزینی با عضو از دست رفته به منظور برقراری تناسب بین اعضا است. از انواع این پروتزها باید به مفصل انگشتی چند موقعیت و انگشتان تیتانیومی اشاره کرد که هر دو مفصل آن ها متحرک است.

بنابر انتخاب و سلیقه شخصی فرد این پروتزها تنوع زیادی در رنگ داشته و قابلیت چاپ دارند. همچنین جنس آن ها از سیلیکون مادام العمر است. به طوری که این پروتز بسیار شبیه پوست انسان ساخته می شود.

پروتزهای بدن محور

این پروتزها دوام  بالایی دارند و نیرویی که سبب تحرک آن ها می شود؛ به طور مستقیم از سایر اعضای بدن گرفته شده است. این پروتزها درواقع به وسیله قسمت های باقی مانده دست مانند مچ یا ساعد حرکت می کنند. حرکت و کنترل این پروتزها بسیار طبیعی و روان است. کاربرد این پروتزها نیز بیشتر تقلید حرکت طبیعی و کنترل آسان دست است.

این پروتزها سه نوع دارند:

• مفصل محور
• کنترل کابلی
• مچ دست محور

پروتزهای برقی

از دیگر انواع پروتز دست و پا پروتزهای برقی هستند. این پروتزها موتورهای ریزی در قسمت انگشتان دارند که حرکت را ایجاد می کنند. این پروتزها با استفاده از الکترودهای حسی یا مقاومت هایی که حرکت را از سایر عضلات شناسایی می کنند؛ کنترل می شوند.

میزان حرکت و استحکام این پروتزها متغیر بوده و توسط کاربر مشخص می شود که در موقعیت های گوناگون میزان مناسبی از حرکت استفاده شود. از این رو کاربرد این پروتزها بیشتر در انجام امور سنگین تر و کارهای معمولی است که به حرکت انگشتان و سطح معینی از فشار نیاز دارند.

این پروتزها نیز مانند پروتزهای منفعل تنوع رنگی داشته و مثل دستکش پوشیده می شوند و رنگ متناسب پوست برای آن ها قابل انتخاب است.

پروتزهای مخصوص فعالیت

کاربرد این پروتزها در فعالیت ها، کارها، ورزش و سرگرمی هایی است که در آن ها امکان آسیب در پروتزهای دیگر وجود دارد. این پروتزها هنگامی که سایر انواع به درستی کار نمی کنند؛ استفاده می شوند. این نوع پروتز جهت انجام کارهایی همچون دوچرخه سواری، وزنه برداری و حتی چوب بری و کار با چوب نیز استفاده کاربرد دارد.

پروتزهای ترکیبی

از دیگر انواع پروتز دست و پا، پروتزهای ترکیبی هستند. این پروتزها از ترکیب دو یا چند مورد از موارد بالا ساخته می شوند. از آنجا که اهداف و نیاز توانبخشی افراد متنوع و گوناگون است؛ یک پروتز ترکیبی ابزار بسیار مناسبی جهت بازیابی عملکرد طبیعی دست آن ها خواهد بود.

انواع پروتز پا و کاربرد آن ها

پروتزهای پا نیز همانند دست، طیف متنوعی از حرکت و نحوه انتقال آن را شامل می شوند. این پروتزها برای قسمت های گوناگون پا طراحی شده اند و هر یک کاربرد و ویژگی های خاص خود را دارند. در این قسمت از نوشتار کاربرد انواع پروتز دست و پا، به بررسی پروتزهای پا و کاربرد آن ها می پردازیم:

پروتزهای مچ هیدرولیک

این پروتزها امکان حرکت را به وسیله مچ هیدرولیکی فراهم می کنند. این امر امکان پیاده روی را با ثبات بیشتری فراهم کرده و سبب می شود که فرد در طیف وسیعی از سطوح و موانع محیطی راه برود. در واقع کاربرد این نوع از پروتز دست و پا که در قسمت پا نصب می شود؛ بهبود عملکرد پیاده روی فرد در انواع محیط ها است. این نوع پروتز همچنین فشار سوکت های متصل به پا را نیز کاهش می دهد.

پروتزهای حاوی ریز پردازنده

ریزپردازنده ها تراشه های کوچکی هستند که قابلیت انجام عملیات منطقی و حسابی را دارند. پروتزهای حاوی ریزپردازنده بنا بر سرعت قدم ها و حرکت، افزایش یا افت شیب مسیر حرکت و نوع زمین و سطحی که فرد روی آن در حال حرکت است؛ مقاومت مچ پا را تغییر می دهند.

در واقع کاربرد این پروتزها در راحتی قدم برداشتن و راه رفتن در سطوح ناصاف و شیب دار است. به عنوان مثال تپه های کوتاه، خیابان هایی که سراشیب هستند و حتی هنگام استفاده از پدال ماشین از این پروتزها استفاده می شود.

این فناوری رو به پیشرفت طبق گفته کاربرانی که از آن استفاده کرده اند؛ در زمینه سوکت اتصالی نیز خوب عمل می کنند.

پروتزهای باتری دار

این پروتز دست و پا با استفاده از نیروی باتری، حرکت پا و عضلات زانوی طبیعی را تقلید می کنند. وزن آن ها زیاد است و باتری ها به شارژ روزانه نیاز دارند. کاربرد این پروتزها نیز تقلید عملکرد طبیعی زانو است.

تجربه کاربرانی که از این پروتزها استفاده کرده اند؛ از کاهش خستگی حین کار و حرکت خبر می دهد. با این وجود که این پروتزها سنگین هستند و زمان بسیاری جهت شارژ نیاز دارند؛ اما کاربران از عملکرد آن ها رضایتمند هستند.

پروتزهای پویای پاسخ دهنده

یکی دیگر از انواع پروتز دست و پا نوع پویا هستند. پروتزهای پویای پا انرژی حرکت هر قدم را از طریق تغییر شکل ساختار کربن ذخیره می کنند. این ساختار در انتهای هر مرحله به شکل اصلی خود بازمی گردد. در نتیجه بازگشت این انرژی ذخیره شده، سبب ایجاد قدم هایی روان و طبیعی می شود. بیشتر کاربرد این پروتزها نیز ایجاد قدم هایی بسیار روان و شبیه به قدم های طبیعی است.

پروتزهای محوری

از سایر انواع پروتز دست و پا پروتزهای محوری پا هستند. پروتزهای تک محوری، حرکت مفصل طبیعی پا را با ایجاد حرکت در یک مفصل هیدرولیکی تقلید می کنند. این امر ثبات را به دنبال دارد. کاربرد این پروتز در اکثر مواقع برای افرادی است که کنترل ضعیفی بر زانوی خود دارند یا حرکت آن ها با پروتزهای بالای زانو محدودیت هایی دارد. پروتزهای چند محوری نیز حرکات تعدیل شده پا را در چند مرحله بهبود می بخشند.

پروتزهای ASCH

این نوع مخفف solid ankle cushion heel است. معنایی همچون مچ پای سفت با پاشنه نرم دارد. این پروتزها گزینه ای سبک و راحت هستند و کاربرد آن ها در انجام فعالیت های سبک است.

پروتزهای جزئی

این پروتزها به طور معمول جایگزین انگشتان پا شده و ثبات و استحکام پا را بهبود می بخشند. همچنین سبب راحتی استفاده از کفش شده و زیبایی اعضا را نیز تامین می کنند.

در این نوشتار

پروتز دست و پا شامل انواع مختلفی می شود. این انواع گوناگون طبق نحوه حرکت، دامنه حرکت، منبع محرکه و کاربردی که هر یک دارند؛ دسته بندی خواهند شد.

برخی از پروتزهای دست ثابت هستند و جهت فعالیت های سبک از آن ها استفاده می شود. برخی دیگر با موتورهای ریز کار می کنند و بعضی با تشخیص حرکت سایر اعضای نزدیک به دست یا قسمت های باقی مانده، حرکت را در قسمت از دست رفته ایجاد می کنند.

پروتزهای پا نیز انواع مختلفی دارند که برخی با باتری و برخی با تشخیص حرکت کار کرده و کاربرد هر یک از آن ها در بهبود راه رفتن و قدم برداشتن فرد است.

Source: www.armdynamics.com,  www.hangerclinic.com

از روزگاران قدیم تا به امروز همواره موقعیت های ناگوار و غیرمنتظره ای پیش می آمده است که افراد در آن دچار سوانح سنگین و خسارات جسمانی همچون قطع عضو دست یا پای خود می شدند. جنگ ها، زلزله، سیل، تصادفات رانندگی و حوادثی از این قبیل از جمله مشکلاتی بودند که افراد را به کام مرگ می کشانده یا صدمات سهمگینی به جسم و جان آن ها وارد می کرده است.

با این وجود، امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی و صنعت پزشکی تدبیرات ویژه ای برای این دسته از افراد که دچار قطع عضو شده اند؛ اندیشیده شده است و انواع پروتز دست و پا با قابلیت های مختلفی اختراع شده اند که تا حد زیادی باعث جبران نقص عضو آن ها می شود.

از طرف دیگر اکثر این افراد با استرس ها فراوان مانند اضطراب پس از سانحه دست و پنجه نرم کرده و نیاز شدیدی به آرامش و تسکین خاطر، پذیرش شرایط موجود و ادامه زندگی دارند. به این ترتیب ورزش هایی مانند یوگا با پروتز دست و پا برای این دسته از افراد بسیار مفید واقع می شود.

ما در این مقاله قصد داریم که دستورالعمل های تنفس عمیق و یوگا با پروتز دست و پا را برای شما به طور کامل توضیح دهیم. در ادامه با ما همراه باشید.

یوگا مخصوص افراد دچار قطع عضو و دارای پروتز پا

افراد دچار قطع عضو متناسب با شدت جراحت و جراحی، در حدود 4 الی 6 هفته پس از سانحه، با کمک و مراقبت پزشکی مناسب بهبود پیدا می کنند. اما مدارا و ادامه زندگی با درد جسمی و عاطفی و همچنین سازگاری با نقص و قطع اندامی که دچار آسیب شدید شده است؛ یک سفر پایان ناپذیر به سوی توانبخشی طولانی مدت خواهد بود.

در این مرحله یوگا (آسانا و مدیتیشن) این قابلیت را دارد که بخشی از روند بهبودی فرد باشد که به او کمک فراوانی کرده و در ضمن مدت زمان بهبودی را نیز کاهش می دهد.

تمرین یوگا هر چند در ابتدا لازم است که به تقویت قدرت از دست رفته عضلات ساق پا و در عین حال بهره مندی از ماهیچه، لگن، کمر و زانوی قوی و انعطاف پذیر تمرکز داشته باشد؛ باید بر توانایی افراد در زمینه برقراری ارتباط مجدد با خود متمرکز شود. این امر باید با تشویق آن ها به پذیرش خود، نمایش، بروز و به اشتراک گذاری عشق و علاقه، بازیابی شخصیت و اعتماد به نفس، احترام به جایگاهی که امروز دارند و شکرگزاری چیزهایی که هنوز دارند؛ انجام شود.

مواردی که در زیر آورده شده است؛ ساختاری توالی ای محسوب می شود که این قابلیت را دارد که با انجام آن طی چند هفته شاهد پیشرفت تدریجی و چشمگیر خواهید بود.

هفته اول

در اولین هفته یوگا با پروتز دست و پا هدف این است که با پای پروتزی در حالت های مختلف روی پای خود بایستیم و نفس های دم و بازدم عمیق و مرتب بگیریم. هدف این تمرین آن است که دوباره با بدن خود ارتباط برقرار کنیم. این تمرین لازم است که در هر روز و به طور میانگین 30 دقیقه در هر نوبت انجام شود که نتیجه مورد نظر را از آن انتظار داشته باشیم.

هفته دوم

در این هفته لازم است که به حالت و موقعیت دمر دراز بکشید که به کشش عمیق ماهیچه های پا کمک می کند و این پروسه بدون اینکه لازم باشد که پای پروتزی خود را بپوشید؛ انجام می گیرد. این تمرین لازم است که در هر روز و به طور میانگین 30 دقیقه در هر نوبت انجام شود که نتیجه مورد نظر را از آن انتظار داشته باشیم.

هفته سوم

در این هفته پوگا با پروتز دست و پا ما به حالت نشسته یا Grounding Pose همراه با فعالیت هایی برای نیروی هسته مرکزی بدن کار خواهیم کرد که منجر به بازیابی اعتماد به نفس می شود. این تمرین با استفاده از توپ تعادل یوگا انجام می شود که به تحمل یا پایداری استحکام بدن کمک می کند.

هفته چهارم

تغییراتی که در این مرحله از یوگا با پروتز دست و پا صورت می گیرد؛ حالت هایی هستند که با مساعدت یک همراه در حالت ها و پوزیشن های هوایی انجام می شود. این حالت احساس عشق، پیوند و نزدیکی در کنار باز پس گیری اعتماد به نفس و ایجاد کنترل بر سراسر بدن و ذهن را به همراه دارد.

هفته پنجم

در طول این هفته از یوگا با پروتز دست و پا لازم است که مرحله هفته اول را دوباره آغاز کرده و پیش بگیرید که تغییرات موثری که در نیرو و توان، استقامت، اعتماد به نفس و پذیرش خود به دست آورده اید را نظاره گر باشید. این تمرین باید در هر روز و به طور میانگین 30 دقیقه در هر نوبت انجام شود که نتیجه مورد نظر را از آن انتظار داشته باشیم.

با همه این ها پس از اتمام این توالی پنج هفته ای یوگا با پروتز دست و پا و انجام مرتب آن باید شاهد افزایش تدریجی نیرو و استقامت جسمی در کنار قدرت و توان روحی و روانی خود به ترتیب باشیم. افراد این امکان را دارند که از انجام و پیاده سازی هر حالتی که هنوز آماده اجرای آن نیستند؛ صرف نظر کنند؛ به خصوص اگر انجام آن باعث اذیت و ناراحتی جسمانی فرد شود. همیشه با جریان و روندی ثابت و آهسته حرکت کرده و از این بابت مطمئن باشید که این جریان تنها مربوط به قدرت و انعطاف پذیری بدنی نیست؛ بلکه در مورد عشق به آنچه هستیم و پذیرش خود نیز هست.

نکاتی در رابطه با یوگا با پروتز دست و پا

در هنگام یوگا با پروتز دست و پا لازم است که به نکات زیر توجه کنید:

بندهای کشی بهترین دوست شما هستند

زمانی که افراد برای اولین بار یوگا با پروتز دست و پا را آغاز می کنند؛ عکس هایی از حالت های مختلف یوگا می بینند که حتی به فکر آن ها هم نمی رسد که روزی این قابلیت را داشته باشند که آن ها را اجرا کنند. اما برای بسیاری افراد استفاده از بندها و نوارهای کشی انجام بسیاری از تمرین های آسانا را ساده و قابل اجرا کرده و در تمرین هایی که نیازمند نگهداری بخش های دیگر بدن هستند؛ بسیار کمک کننده خواهند بود.

عجله نکنید

لازم است که با حوصله تمرینات خود را پیش ببرید و در این باره عجله به خرج ندهید؛ حتی اگر تمام زندگی خود را از پروتز استفاده کرده اید. یوگا با پروتز دست و پا به گونه ای است که با فشار اضافی و عدم آمادگی بدن باعث ایجاد درد در آن قسمت از بدن خود که دچار قطع عضو است؛ خواهید شد.

سازگار شوید

لازم است که خود را با پوزها و حالت های یوگا با استفاده از پروتز دست و پا سازگار کرده؛ به آن عادت کنید و خسته نشوید. همه افراد هنگام یوگا با پروتز دست و پا چالش های خاصی در سر راه خود دارند که باید با آن ها کنار آمده و کار کنند.

سخن آخر

افراد ممکن است که در حوادثی مانند تصادفات رانندگی، سقوط از ارتفاع، حوادث طبیعی مانند سیل، زلزله و دیگر موقعیت های خطرناک دچار آسیب ها و جراحات جدی نظیر قطع عضو شوند. قطع عضو در واقع زندگی افراد را تا آخر عمر تحت تاثیر قرار داده و در ابتدا تا زمانی که با آن سازگار شوند؛ ناراحتی ها و چالش های به خصوصی را برای آن ها به وجود می آورد.

یکی از بهترین راه ها جهت افزایش قدرت جسمانی و همچنین قدرت روحی، باز پس گیری اعتماد به نفس و تحرک پذیری با استفاده از یوگا با پروتز دست و پا است. این کار دستورالعمل ها و نکات به خصوصی دارد که ما در این مقاله تعدادی از آن ها را برای شما شرح داده و شما را با آن ها آشنا کردیم.

Source: www.ekhartyoga.com, www.tummee.com

یکی از مشکلات عدیده ای که برای نوزادان به وجود می آید؛ جوش خوردن نامناسب استخوان جمجمه و تغییر شکل در فرم سر است. اگر بخواهیم که خیلی روشن توضیح دهیم؛ باید بدانید شکل سر کودک از فرم گرد خارج می شود و قسمتی از سر نامتقارن دیده خواهد شد.

ممکن است که در زمان تولد نوزاد چنین مشکلی پیش بیاید یا پس از تولد به دلیل قرارگیری نامناسب سر روی بالشت یا سایر دلایل با فرم نامناسب سر نوزاد رو به رو شوید. این مسئله برای والدین ترسناک و نگران کننده است. اما با وجود کلاه فرم دهی سر جای نگرانی نیست.

دنیای علم و تکنولوژی مدرن پزشکی این مشکل را با استفاده از کلاه فرم دهی سر حل می کند. اگر چنین مشکلاتی برای نوزاد شما پیش آمده است؛ به پزشک مراجعه کنید و طبق دستورالعمل در مدت زمان کوتاهی فرم سر نوزاد دلبند خود را به حالت عادی برگردانید.

آیا با شیوه استفاده از کلاه آشنایی دارید؟ چه موقع به این وسیله نیاز داریم؟ مزایای استفاده از کلاه برای نوزاد چیست؟ در این مقاله قصد داریم که به علل بروز این مشکل بپردازیم و شیوه های استفاده و درمان را شرح دهیم. همچنین به نشانه هایی اشاره می کنیم که متوجه شوید که نوزاد به این کلاه ایمنی نیاز دارد یا خیر. بنابراین در ادامه با ما همراه باشید.

کلاه فرم دهی سر نوزاد چیست؟

جمجمه سر نوزادان بسیار نرم و انعطاف پذیر است. عدم جوش خوردن استخوان ها و نرمی آن حین تولد باعث می شود که مرحله تولد راحت تر صورت بگیرد؛ اما پس از تولد باید مراقب باشید و بسیار هوشمندانه عمل کنید. به طوری که در صورت مشاهده حالت نامناسب باید به پزشک مراجعه کنید.

عدم تقارن سر، پیشانی برجسته غیرمعمول، صافی بخشی از سر و شکل مخروطی از جمله نشانه هایی است که والدین را به مرکز پزشکی هدایت می کند. اما کلاه فرم دهی سر کودک چیست و چه کارایی دارد؟ این کلاه در شرایطی تجویز می شود که بتواند بر شکل سر تاثیر بگذارد و شکل های نامرتب و ناموزون را به فرم عادی تبدیل کند.

جهت درمان نافرمی سر نوزادان راه های درمانی متفاوتی وجود دارد. یکی از آن راه ها استفاده از کلاه فرم دهی سر مخصوص نوزادان است که فرم سر نوزاد را به حالتی مناسب تغییر می دهد. برخی از کودکان در بازه زمانی 4 تا 6 ماه باید از این کلاه استفاده کنند و برخی دیگر از نوزادان که سایر روش های درمانی برای آن ها مفید نبوده، در 6 تا 8 ماهگی باید از کلاه فرم دهی کمک بگیرند. سرعت در تشخیص و استفاده به هنگام از این کلاه باعث افزایش سرعت در روند درمان می شود.

آیا نوزاد به کلاه فرم دهی سر نیاز دارد؟

شاید شکل سر نوزاد باعث آسیب مغزی نشود و مشکلی در رشد به وجود نیاورد؛ اما اختلال در فرم سر نوزاد باید بسیار سریع درمان شود. زیرا عدم درمان باعث بروز ناهنجاری هایی در نوزادان می شود. اما از کجا متوجه شویم که کودک به کلاه فرم دهی نیاز دارد؟ در ادامه به بررسی این موضوع می پردازیم.

پزشک برای چکاب مراحل رشد در هر مرحله علاوه بر قد و وزن، اندازه و شکل سر را نیز بررسی می کند. پس از دو ماهگی در صورتی که تشخیص پزشک محرز شود؛ باید از کلاه فرم دهی سر استفاده برای نوزاد خود استفاده کنید.

نوزاد در چه مواردی به کلاه نیاز دارد؟ در صورتی که یکی از مشکلات زیر رخ دهد؛ شکل جمجمه تغییر می کند و به روش های درمانی برای بهبود وضعیت نیاز دارید. در ادامه به دو موقعیت مهم اشاره می کنیم که کلاه فرم دهی سر در این شرایط مفید واقع می شود.

جوش خوردن زودهنگام استخوان جمجمه

گاهی اوقات به دلیل عوامل ژنتیکی استخوان های سر نوزاد خیلی زود جوش می خورند و رشد مغز محدود می شود. شکل ناهماهنگ جمجمه، رشد غیرطبیعی سر نوزاد، عدم وجود نقاط نرم در جمجمه و وجود لبه های سخت استخوان جمجمه باعث می شود که فرم سر نوزاد در حالتی نامناسب باشد.

اکثر مواقع جهت درمان این مشکل عمل جراحی روی سر کودک انجام می شود و پس از عمل برای مدت معینی استفاده از کلاه فرم دهی سر نوزاد اجباری است. تغییر شکل سر نوزادان پس از طی مراحل درمانی امکان پذیر خواهد بود.

سندروم سر تخت

به تختی سر نوزاد، سندرم سر تخت گفته می شود. در موقعیت های خوابیدن کودک قسمتی از سر که مدام روی بالشت قرار می گیرد؛ از فرم گرد خارج شده و صاف می شود. این حالت طبیعی و معمول است و برای کودک دردناک نخواهد بود.

در اکثر مواقع سر کودک به فرم عادی برمی گردد؛ اما در مواقعی که پزشک تشخیص دهد؛ باید از کلاه فرم دهی سر استفاده کنید.

مزایای استفاده از کلاه فرم دهی سر

چرا باید از کلاه ایمنی استفاده کنیم و چه مزیت هایی برای این کلاه تعریف شده است؟ جهت اینکه کلاه مناسب برای شکل دهی سر استفاده شود؛ سر نوزاد اندازه گیری لیزری خواهد شد و بسیار دقیق و متناسب با تغییر شکلی که ایجاد شده است؛ کلاه ویژه ساخته می شود.

قسمت داخلی کلاه از جنس فوم و قسمتی بیرونی سخت ساخته شده است و در زمان استفاده رشد جمجمه ساماندهی می شود و نقایص سر در مدت زمان مشخص برطرف خواهد شد.

در صورتی که اندازه گیری کلاه دقیق باشد؛ برای کودک آزار دهنده نیست و حدود سه ماه باید از آن استفاده کند. مزیت اصلی این کلاه این است که پزشک به صورت دوره ای بررسی می کند و تغییرات لازم را در فرم کلاه انجام می دهد.

مزیت دیگر این کلاه استفاده از جنسی مرغوب و باکیفیت است که سر کودک آسیب نبیند و دچار عوارض نشود. زیرا این کلاه باید 23 ساعت از شبانه روز روی سر کودک باشد.

سخن آخر

در این مقاله گفته شد که اگر تشخیص دادید که فرم سر نوزاد از حالت تقارن خارج شده است و به اصطلاح پشت سر کودک تخت دیده می شود؛ راه های ابتدایی جهت درمان این مشکل وجود دارد. برای اینکه به روند درمان را کمک کنید؛ در طول روز ساعاتی نوزاد را در آغوش بگیرید یا زمان هایی کوتاه نوزاد را روی شکم بخوابانید که سطح صاف شده کم تر با بالشت مماس باشد.

در این رابطه باید بدانید که کلاه فرم دهی سر نوزاد یا به عبارت ساده تر کلاه ایمنی به فرم دهی سر نوزاد کمک می کند. زیرا این کلاه با پوشش سختی که دارد؛ تغییراتی در رشد جمجمه ایجاد می کند. توجه به این نکته ضروری است که در عین سختی، پوشش داخلی کلاه باید برای کودک راحت باشد.

زیرا احساس درد یا ناراحتی نشان دهنده عدم کیفیت است و باید با پزشک مشورت شود. همچنین در این مقاله گفته شد که در علم جدید برای بررسی های تکمیلی سر کودک را اسکن می کنند و کلاهی متقارن و متناسب می سازند. ضمن اینکه با دو نوع عارضه ای که به استفاده از این کلاه نیاز دارند نیز آشنا شدید.

Source: www.theeverymom.com, www.intermountainhealthcare.org