15 مرداد 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز گوش، روش های ساخت و کاربرد

پروتزها محصولاتی موقتی جهت پوشاندن قسمت های آسیب دیده بدن هستند. قسمت هایی که یا به طور کامل قطع شده اند یا آسیب دیده اند. اتفاقاتی همچون برق گرفتگی، تصادف و سوختگی ممکن است که منجر به این اتفاق شوند. از طرفی نقص و بدشکلی گوش یک بیماری مادرزادی است.

این محصول پزشکی با متیل متاکریلات، پلی یورتان و سیلیکون ساخته می شود؛ اما سیلیکون بهتر است. زیرا انعطاف دارد؛ سبک است و رنگ پذیری بالایی نیز دارد. هر پروتز به طور منحصر به فرد برای هر بیمار طراحی و ساخته شده است و متناسب با رنگ پوست او رنگ آمیزی می شود.

در این نوشتار قصد داریم که در رابطه با پروتز گوش، روش های ساخت و کاربرد آن صحبت کنیم. اگر به تازگی تصمیم گرفته اید که از این پروتزها برای گوش خود استفاده کنید و می خواهید که در رابطه با آن ها بیشتر بدانید و اطلاعات کافی را قبل از استفاده از پروتز کسب کنید؛ در این نوشتار با ما همراه باشید.

پروتز گوش، روش های ساخت و کاربرد

روش ساخت پروتز گوش

استفاده از پروتز گوش یک انتخاب شخصی است و به بیمار بستگی دارد. هر شخص باید خود تصمیم به استفاده یا عدم استفاده از این پروتز ها بگیرد. ممکن است که فرد به طور مادرزادی دچار نقص باشد. به طوری که در چنین حالتی از همان زمان کودکی و از 5 سالگی به بعد یا زمان مدرسه شروع به استفاده از پروتز می کنند.

برای اشخاصی که در مراحل بعدی زندگی گوش خود را از دست داده اند؛ استفاده از پروتز با چالش هایی همراه است. احتمال دارد که فرد اطلاعات کافی در این زمینه نداشته باشد و بترسد. در ادامه روش ساخت و اتصال پروتز گوش را شرح می دهیم که با مطالعه آن اطلاعاتی کسب کنند.

پروتز باید فرم طبیعی داشته باشد و عملکرد گوش را تا حدی تقلید کند. انواع مختلفی از این پروتزها وجود دارند که در نحوه اتصال با یکدیگر متفاوت هستند. فرد بیمار باید با توجه به شرایط جسمی خود یکی از آن ها را برگزیند.

به طور کلی، ساخت پروتز مراحلی دارد که اکثر آن ها با یکدیگر مشترک هستند. جهت ساخت پروتز گوش ابتدا محل قرارگیری پروتز روی سر را مشخص کرده و قالب گیر ی می کنند. سپس ماده سیلیکونی را با رنگ ترکیب شده درون قالب ریخته و پروتز را می سازند.

قالب گیر ی گوش

اگر یک گوش از دست رفته باشد؛ از گوش دیگر جهت قالب گیر ی استفاده می  شود و همچنین محل قرارگیری پروتز را نیز از همین طریق به دست می آورند.

اگر هر دو گوش از بین رفته باشد؛ به طور معمول از گوش والدین فرد یا خواهر و برادر او قالب گرفته می شود. به طوری که بیشترین حد شباهت و تناسب به وجود بیاید.

ابتدا سه نقطه به صورت افقی در سه قسمت گوش سالم مشخص کرده و همان نقاط را به گوش از دست رفته نیز منتقل می کنند. به این شکل محدوده عملکرد مشخص می شود. سپس کانال های شنوایی گوش سالم را با پنبه پوشانده و با استفاده از هیدروکلرید قالب گیری را انجام می دهند.

مدل سازی

متناسب با وضعیت بیمار مدل از ابتدا ترسیم می شود یا از گوش اهدا کننده استفاده می کنند. همانطور که گفته شد؛ ممکن است که کسی که قالب از گوش او گرفته می شود؛ خواهر و برادر یا هرکسی باشد که گوش او با گوش بیمار تناسب داشته باشد. پس از قالب گیری ابتدا یک نمونه اولیه با موم می سازند و نواقص احتمالی آن را برطرف می کنند.

پروتز گوش، روش های ساخت و کاربرد

قالب سه تکه

پس از ساخت و امتحان مدل مومی روی گوش، وقت ایجاد قالب سه تکه است. این قالب را جهت راحتی کار و بهبود شکل مدل نهایی سیلیکونی به کار می برند. ابتدا گوش مومی را روی یک استند ثابت می کنند و لبه های بیرونی آن را می سابند که نازک شود و به خوبی روی پوست بنشیند. پس از این وقتی که چسب روی کار ریخته شود؛ لبه ها دیگر دیده نمی شوند.

مدل مومی را بین یک قالب گرد قرار داده و به آهستگی گچ دندانپزشکی را اضافه می کنند. پس از سردی و جدایی از قالب، دو شکاف بین این گچ قالب گیری دندانپزشکی ایجاد می شود که بین آن را با سنگ دندان پزشکی پر می کنند و قالب سه تکه آماده می شود. قبل از استفاده درون این قالب را به خوبی تمیز می کنند که هیچ عامل بیرونی به سیلیکون نچسبد و واکنش ندهد.

رنگ آمیزی پروتز گوش

هر اندازه رنگ گوش به رنگ پوست بیمار نزدیک تر باشد؛ حالت طبیعی تری دارد. سیلیکون ماده شفافی است و به راحتی رنگ می گیرد. جهت ساخت ترکیب رنگی مناسب ابتدا سه رنگ اصلی قرمز، زرد و آبی را ترکیب کرده و مطابق با نیاز از رنگ های دیگر استفاده می شود. سپس مایع سیلیکونی اضافه شده و قالب بسته بندی می شود و به مدت ۲۴ ساعت باقی می ماند.

در مرحله بعد سیلیکون را با احتیاط از قالب جدا می کنند و سپس لبه های تیز آن را صیقل داده و جهت قرارگیری روی پوست آماده می کنند.

روش اتصال

مراحل ذکر شده، قسمت های مشترک بین تمام پروتزهای گوش بودند؛ اما پروتزهای گوش با سه روش به محل خود متصل می شوند که هر یک به صورت جداگانه مراحلی را طی می کنند:

پروتزهای چسبی

این نوع پروتز با یک نوع چسب مخصوص به محل می چسبد. پس از طی مراحل تعیین موقعیت، قالب گیری و ریخته گری مواد، پروتز به بیمار تحویل داده می شود. پروتزهای چسبی برای افرادی که فعالیت زیاد دارند یا بسیار عرق می کنند؛ مناسب نیستند. ممکن است که پروتز حین ورزش یا حتی راه رفتن از روی گوش سرخورده و بیافتد. البته مراقبت شخص نیز در میزان ماندگاری پروتز گوش بسیار اهمیت دارد.

پروتزهای آهنربایی

پروتزهای آهنربایی به وسیله آهنربا به سر متصل می شوند. این نوع پروتز به وسیله آهنربا به ایمپلنت لنگری درون گوش که از جنس آهن است؛ چسبیده و در محل خود ثابت می مانند. از طرفی این کار با گیره های مخصوص نیز انجام می شود. به این شکل مدتی طول می کشد که پروتز و ایمپلنت با محیط درون گوش و استخوان هماهنگ شوند؛ اما پروتز در محل خود ثابت می ماند و خارج نمی شود.

پروتز گوش، روش های ساخت و کاربرد

کاربرد

پروتزها کاربردهای مختلف همچون پوشاندن محل آسیب دیده و بسیاری از عملکردهای پزشکی دارند. در ادامه با چند مورد از کاربردهای پروتز گوش آشنا می شویم:

زیبایی

از دست دادن عضوی از بدن توازن طبیعی اندام ها را به هم میزند. استفاده از پروتز به جای عضو از دست رفته، زیبایی و تناسب اندام ها را حفظ کرده و تا حد زیادی جای عضو مربوطه را پر می کند.

از طرفی فقدان عضو برای فرد دردناک بوده و ممکن است که سبب بروز ناخوشی های روانی مانند افسردگی یا کاهش اعتماد به نفس شود. استفاده از پروتز گوش سلامت روان فرد را بهبود می بخشد و اعتماد به نفس وی را بازمی گرداند.

عملکرد پزشکی

یک پروتز گوش علاوه بر زیبایی تاثیرات عملی نیز دارد. به طور معمول این پروتزها بر کانال های شنوایی تاثیر گذاشته و حدود ۲۰ درصد در شنوایی فرد موثر هستند.

عملکردهای جانبی

همانطور که گفته شد؛ استفاده از پروتز اجباری نیست و به تصمیم فرد بستگی دارد. اما برخی اعمال بدون حضور گوش انجام نخواهند شد. به عنوان مثال در استفاده از سمعک به وجود گوش نیاز است و همچنین اگر فرد عینکی باشد؛ لزوم وجود گوش برای او مشخص خواهد بود. بنابراین این مورد یکی دیگر از کاربردهای پروتز گوش است.

پروتز گوش، روش های ساخت و کاربرد

در این نوشتار خواندیم

پروتز گوش محصولی به شمار می رود که جایگزین گوش از دست رفته می شود. ممکن است که گوش به دلیل حوادثی همچون تصادف یا آتش سوزی یا از طریق نقص مادرزادی از بین رفته باشد. به هر طریق، پروتز گوش یک جایگزین مناسب است. این پروتزها از سیلیکون ساخته شده و نرم و منعطف هستند.

جهت ساخت پروتزها از روی گوش سالم فرد یا از گوش والدین یا خواهر و برادر وی قالب گیری می شود. ابتدا یک نمونه اولیه از جنس موم می سازند و آن را روی محل موردنظر امتحان می کنند و سپس رنگ ترکیب شده را به همراه سیلیکون در قالب ریخته و یک روز کنار می گذارند که پروتز آماده شود. پروتز را برای بهبود شنوایی نیز به کار می برند. در نهایت در این مقاله به انواع و کاربردهای انواع پروتزهای گوش نیز اشاره شد.

Source: www.ncbi.nlm.nih.gov, www.microtiaandatresiacare.com

23 فروردین 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

تمیز کردن پروتز

استفاده صحیح از پروتز و همچنین تمیز کردن و نگهداری آن به طور مرتب، به افزایش طول عمر و ماندگاری آن کمک می کند. برای سالم ماندن پروتز و همچنین کاهش هزینه های بسیار، نکاتی را باید رعایت کنید. آگاهی از چگونگی مراقبت و تمیز کردن پروتز، موجب استفاده بهتر و همچنین جلوگیری از آسیب های احتمالی می شود. اگر به دنبال اطلاع از راهکارهای مناسب جهت تمیز کردن پروتز هستید، بهتر است با ما همراه باشید و نحوه مراقبت و نگهداری از پروتز را فرا بگیرید.

پروتز چیست؟

پروتز در دنیای پزشکی، وسیله ای مصنوعی است که جایگزین عضو از دست رفته، می شود. پروتز همچنین به عنوان اندامی مصنوعی نیز شناخته می شود. پروتز، وسیله ای خارجی است که به گونه ای طراحی شده است که نیاز فرد به اندام از دست رفته را کمتر می کند. به طور معمول، قسمت های مختلف بدن از طرق مختلف، نظیر حادثه، جراحی، نقص هنگام تولد و موارد دیگر، از بین می روند.

انواع مختلفی از پروتز ها در دسترس افراد قطع عضو قرار دارد. به طور کلی، پروتزهای غیر فعال دستگاه هایی هستند که صرفاً جهت اهداف زیبایی استفاده می شوند. از طرفی دیگر، پروتز های فعال، دستگاه هایی هستند که وظایف عضو قطع شده را بر عهده می گیرند. در نتیجه، هر کدام از آنها برای اهداف مختلفی مورد استفاده قرار می گیرند.

تمیز کردن پروتز

مراقبت از پروتز

استفاده صحیح و تمیز کردن پروتز به ماندگاری آن کمک می کند. بهتر است برای بازدهی بیشتر و استفاده بیشتر از پروتز خود، روش مشخصی را برای مراقبت از آن در نظر بگیرید. در غیر این صورت، نباید انتظار زیادی از این وسیله داشته باشید. زیرا پروتز نیز همانند هر وسیله دیگری، برای عملکرد بهتر، نیازمند مراقبت و نگهداری خاص خودش است. در ادامه برخی از نکات نگهداری از این وسیله را ذکر کرده ایم:

پوست و پروتز

یکی از بیشترین مشکلات افراد در استفاده از پروتز ها، التهاب پوست و ابتلا به درماتیت و آلرژی است. بر خلاف آسیب پوست در برابر پروتز، بیماری درماتیت، ناشی از تماس پوست با مواد پروتز است. این مشکل ممکن است موجب تشدید وضعیت پوست، بروز ضایعات پوستی، التهاب مزمن، آسیب سلولی و حتی سرطان شود. بسیاری از افراد به مواد خاصی حساسیت دارند و پوست آنها تحریک می شود. بنابراین، اگر متوجه تحریک اطراف اندام خود شدید، با پزشک پروتز یا متخصص پوست، برای تغییر روش درمانی مشورت کنید.

تمیز کردن پروتز باید روزانه انجام شود. تعریق بیش از حد باعث می شود که پوست سریع تر تجزیه شود و باکتری های موجود، منجر به عفونت های خطرناک می شوند. علاوه بر تمیز کردن پروتز، تمیز کردن محل قطع عضو نیز امری مهم است. گاهی اوقات افراد به دلیل احساس ناخوشایندی که زمان تمیز کردن پروتز و اندام مربوطه به آنها دست می دهد، تمیز کردن اندام را پشت گوش می اندازند. در این موارد بهتر است از دوست یا عضوی از خانواده بخواهید که این کار را برای شما انجام دهند.

بهداشت پوست

تمیز کردن پوست برای استفاده از انواع پروتز امری ضروری است. استفاده از اندام های پروتزی، گرما و تعریق پوست را به همراه دارند و منجر به رشد باکتری ها می شوند. اگر این باکتری ها در پروتز باقی بمانند، باعث بروز تحریکات پوستی و ساییدگی آن می شوند. پس بهتر است به تمیز کردن پروتز به طور جدی تری نگاه شود.

در صورت مشاهده بثورات و زخم های پوستی، از مواد ضد عفونی کننده بر پایه الکل در تمیز کردن پروتز و اندام مربوطه، استفاده نکنید. از صابون استفاده کنید و شست و شو را به صورت روزانه انجام دهید. بهره مندی از بهداشت مناسب، در رابطه با استفاده از پروتز، از اهمیت بالایی برخوردار است. بنابراین، بهتر است به توصیه های پزشک گوش فرا دهید و اندام آسیب دیده را تمیز نگاه دارید.

تمیز کردن پروتز و اندام مربوطه، نوعی خود مراقبتی محسوب می شود. عدم انجام این کار، موجب بروز تاول های پوستی می شود. در این مواقع، بهتر است قرار ملاقات با متخصص پروتز را تنظیم کنید و استفاده از پروتز را تا زمان بهبود، متوقف کنید. پس از شروع مجدد استفاده از پروتز، آن را هر دو ساعت یک بار بردارید و به بررسی ناحیه مورد نظر بپردازید و از سلامت اندام پروتز مطمئن شوید.

سایر نکات تمیز کردن پروتز

۱. قسمت های چرمی را همیشه خشک و تمیز نگه دارید و در صورت امکان برای تمیز کردن از صابون استفاده کنید.

۲. برای راهنمایی بیشتر در مورد مراقبت از قطعات مکانیکی پروتز خود، با پزشک متخصص مربوطه مشورت کنید.

۳. صدای غیر عادی یا هر گونه مشکل دیگر را به متخصص پروتز گزارش دهید.

۴. قطعات مکانیکی یا اجزای مهم را خودتان تنظیم نکنید.

۵. از تنظیم قرار ملاقات های منظم، برای بررسی های معمول استفاده کنید.

۶. کابل ها یا نواحی آسیب دیده اندام خود را به متخصص پروتز گزارش دهید.

۷. اندام مصنوعی خود را در حالت افقی نگهداری کنید و آنها را صاف و در جای مناسب قرار دهید.

۸. استفاده از جوش شیرین، برای تمیز کردن پروتز و کاهش باکتری و بوی ناخوشایند ناشی از تعریق، کارساز خواهد بود.

۹. روزانه به بررسی پروتز و اندام مربوطه بپردازید. در صورت بروز هر گونه التهاب یا درد، آن را به پزشک گزارش دهید. زیرا ساییدگی ناشی از پروتز، معمولاً با تنظیمات ساده ای روی اندام پروتز، برطرف می شود.

۱۰. از روغن کودک برای جلوگیری از ترک و خشکی استفاده کنید. ۲ تا ۳ قطره را بر پوست خود ماساژ دهید، سپس آن را خشک کنید.  این اطمینان حاصل خواهد شد که لباس شما کمی رطوبت را حفظ می کند و باعث ترک خوردگی و پارگی نمی شود. البته بهتر است از جنس مرغوب لباس خود اطمینان حاصل کنید.

۱۱.  حداقل هفته ای یک بار از مالش الکل برای ضدعفونی کردن داخل جوراب خود استفاده کنید. الکل را  اسپری کنید یا روی آستر خود بمالید و بگذارید چند دقیقه بماند.  سپس دوباره آن را با آب گرم بشویید و مواد باقیمانده الکل را از بین ببرید.  الکل یک ماده خشک کننده است، بنابراین نیازی به خشک کردن آن نیست.

تمیز کردن پروتز

استفاده از لباس های پاکیزه

در فرآیند تمیز کردن پروتز و اندام مربوطه، لباس های مورد استفاده شما نیز، نقش مهمی دارند. زیرا پوشش شما در برخورد مستقیم با پوست قرار دارند. پس باید نهایت دقت را در شست و شوی لباس ها، داشته باشید. در ادامه به بررسی نکات این موضوع، می پردازیم.

۱. از آنجایی که لباس در تماس مستقیم با پوست شما است، باید روزانه آن را بشویید.

۲. جوراب های خود را روزانه جهت جلوگیری از بروز عفونت و قارچ های پوستی، بشویید.

۳. جوراب ها را با دست و آب ولرم و صابون بشویید.

۴. از مواد شوینده در شست و شوی جوراب ها استفاده نکنید. همچنین از تمیزی کامل آنها اطمینان حاصل کنید. در غیر این صورت، پوست شما ممکن است تحریک شود.

در فرآیند تمیز کردن پروتز و عضو قطع شده، با متخصص مشورت کنید و از او کمک بگیرید. متخصصان به سوالات و نگرانی های شما پاسخ می دهند و همراه شما خواهند بود. گاهی اوقات، جلسات منظم یوگا به شما در حفظ سلامتی روحی و جسمی، کمک می کند.

انتخاب محصولی مناسب و به دنبال آن تمیز کردن پروتز، موجب بهبود کیفیت زندگی شما از طریق استفاده از این اندام مصنوعی می شود. پس بهتر است که تمام نکات ذکر شده را در نظر بگیرید و نهایت استفاده را از پروتز خود ببرید.

نتیجه گیری

استفاده از پروتز در افرادی که دچار قطع عضو شده اند، انتخابی بسیار مناسب به نظر می رسد. زیرا کیفیت زندگی آنها را در جنبه های مختلف بهبود می بخشد. تمیز کردن پروتز، یکی از چالش های پیش روی این افراد است و تاثیر زیادی بر ماندگاری و افزایش عمر پروتز دارد.

در نتیجه، استفاده از روش های مناسب و توجه به نکاتی که در تمیز کردن پروتز موثر است، امری مهم و ضروری است. ما در این مقاله برخی از این نکات را برای استفاده شما گردآوری کرده ایم. امیدواریم که با مطالعه آنها روند تمیز کردن پروتز برای شما آسان تر شود.

Source: www.kenneyorthopedics.com