6 فروردین 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز زیر زانو

نخستین بار استفاده از پروتز زانو در سال ۱۹۶۸ انجام  شده است و اکنون سالانه بیش از ۶۰۰۰۰۰  بار در سال انجام می گیرد. افراد در صورت آسیب دیدگی مفصل زانو یا ورم آن به دلایلی ممکن است به پروتز زانو نیاز داشته باشند.

این کار را تحت عنوان آرتروپلاستی زانو نیز می شناسند. در برخی موارد مشکلات زانو با دارو یا پیاده روی های تقویتی برطرف می شوند. با این حال در سایر موارد ممکن است تعویض کامل یا جزئی زانو مورد نیاز باشد تا بیمار بدون احساس درد کارهای روزمره خود را انجام بدهد.

یکی از بیشترین قطع عضوها، قطع عضو زیر زانو پا است که به دلایل مختلفی صورت می گیرد. استفاده از پروتز زیر زانو در این مواقع، کارساز است و به افراد کمک می کند. به دلیل پیشرفت های حاصل از فن آوری های پزشکی در طول سال های اخیر، بسیاری از افراد مبتلا به قطع عضو، قادر به انجام موفقیت آمیز حرکات و توانبخشی جسمی هستند. تقریبا نیمی از پروتزهای زیر زانو، برقی هستند.

قطع عضو زیر زانو

قطع عضو زیر زانو، به دلایل مختلفی انجام می شود. بیمار ممکن است دچار آسیب شدید یا عفونت خطرناکی شده باشد. دلایل دیگر این کار، شامل درد مزمن، نقص مادرزادی، تومورها و زخم های شدید باشد. تصمیم به قطع عضو، به راحتی انجام نمی شود؛ بلکه عوامل زیادی را شامل می شود و پس از گفت و گوی کامل بین بیمار و جراح ارتوپدی انجام می شود.

پروتز زیر زانو

پروتز چیست؟

پروتز زیر زانو، وسیله ای است که به فرد اجازه حفظ مفصل زانو را می دهد. این موضوع فایده ای بزرگ به شمار می آید؛ زیرا این مفصل به حفظ تعادل کمک زیادی می کند. در نتیجه، جراح ارتوپدی در حین عمل، سعی خواهد کرد که مفصل سالم زانو را، جهت حفظ تعادل و توانایی حرکت فرد، حفظ کند.

زانوها در حرکت و راه رفتن ما انسان ها تاثیر بسیاری دارند. راه رفتن بر پله ها، خم شدن، بلند شدن و بسیاری از حرکات دیگر، با کمک زانوها انجام می شود. پروتز زیر زانو امکان خم کردن زانو را برای شما فراهم می کند، اما قدرت آن را به همراه نخواهد داشت. زیرا این وسیله صرفا برای نوسان و حرکات پا است.

دو استخوان اصلی در قسمت پایینی پا وجود دارد که جراح هنگام انجام قطع عضو برای آن ترمیمی در نظر می گیرد. هر چه استخوان ها بزرگتر باشند، این دو استخوان نیز بزرگتر خواهند بود. این استخوان ها در قسمت بالا و پایین توسط مفاصل موجود در زانو و مچ پا، به یکدیگر متصل می شوند. هنگامی که این استخوان ها در قطع عضو تغییر می کنند، اتصال آنها در نزدیکی زانو، موجب حفظ زانو می شوند.

پروتز زیر زانو

انواع مختلفی از پروتز وجود دارد. برند و طراحی مورد استفاده پزشک یا بیمارستان شما به عوامل مختلفی بستگی دارد. برخی از این عوامل شامل موارد زیر است:

  • مشکل زانو
  • آناتومی زانو
  • سن
  • تجربه و آشنایی پزشک شما با پروتز زیر زانو
  • وزن
  • سطح فعالیت
  • سطح سلامت عمومی
  • هزینه و کارایی ایمپلنت

معیارهای پروتز زیر زانوی مناسب چیست؟

قبل از استفاده از این پروتز ها، بهتر است نسبت به تمام خصوصیات یک محصول مناسب، آگاهی لازم را داشته باشید. این موضوع، به شما در انتخاب محصولی متناسب با نیازهای شما، کمک بسیاری می کند. ویژگی هایی که هر پروتز مناسب باید داشته باشد، در ادامه آورده شده است:

  • پروتز انتخابی، بایستی با بدن شما سازگار باشد.
  • آنها باید ساختارهای زانو را شبیه سازی کنند.
  • قدرت بالا در تحمل وزنه های سنگین
  • انعطاف پذیری مناسب
  • مقاوم در برابر شکستگی های مختلف
  • حرکت راحت و آرام
  • حفظ قدرت و ظاهر به مدت طولانی

چه زمانی نیاز به تعویض پروتز زیر زانو داریم؟

مدت زمان تعویض زانوی مصنوعی، به عوامل مختلفی بستگی دارد. میزان فعالیت، وزن و سلامت عمومی، نمونه هایی از عوامل موثر هستند. همانطور که مفاصل پای انسان در اثر سایش نیازمند عمل هستند، ساییدگی در پروتز زیر زانو نیز، نیازمند تعویض پروتز است.

در این روش، برخی از قسمت ها یا تمام پروتز، برداشته می شود و اجزای جدید، جای اجزای پیشین می شوند. به طور معمول، اجزای جدید طول بیشتری دارند. این اجزا، همچنین ممکن است قطعات فلزی را به عنوان تقویت کننده هایی داشته باشند؛ که جایگزین اجزای جدید می شوند.

پروتز زیر زانو

مراحل جایگذاری پروتز زیر زانو

اگرچه جایگذاری پروتز زانو ممکن است وحشتناک به نظر برسد؛ ولی آرتروپلاستی در واقع یک فرآیند کاشت ایمپلنت چهار مرحله ای بسیار ساده است.

نخست استخوان را با رفع سطوح آسیب  دیده برای قرارگیری ایمپلنت آماده می کنند؛ سپس اجزا را به وسیله سیمان استخوانی با فشار جا می اندازند. زیر سطح کشکک نیز ممکن است نیاز به نصب دوباره داشته باشد. در این حالت آن را با دکمه ای به پروتز زیر زانو متصل می کنند. در پایان قطعه ای بین اجزا قرار می گیرد تا سطحی صاف ایجاد شود و حرکت مفصل بهبود پیدا کند.

اجزای پروتز زیر زانو

مفصل زانوی طبیعی از سه بخش تشکیل  شده است: محفظه درونی (قسمت درونی زانو)، محفظه جانبی (قسمت بیرونی زانو) و محفظه زیر زانو. طی جایگذاری کامل مفصل زانو هر سه بخش تعویض می شوند؛ ولی در جایگذاری جزئی تنها یک محفظه عوض می شود.

پروتز زیر زانوی کامل از چهار بخش مصنوعی تشکیل می شود: یک بخش مربوطه به استخوان درشت نی، بخش مربوط به استخوان ران، بخش استخوان کشکک و یک جداکننده پلاستیکی.

بخش مربوطه به استخوان درشت نی

قسمت صافی که به بالای استخوان ساق در قسمت جلوی پا متصل می شود، درشت نی است. این بخش معمولا از مواد فلزی ساخته  می شود و پرکننده ای از جنس پلی اتیلن دارد. در ساخت این قسمت معمولا آلیاژ تیتانیوم بکار می رود که نرم تر است.

بخش مربوط به استخوان ران

قسمت خمیده ای که بزرگترین بخش متصل به انتهای استخوان ران است. این قسمت فلزی یا سرامیکی است. معمولا آن را از آلیاژ کبلات-کروم تهیه می کنند که چون بیشترین حرکت در این قسمت انجام می گیرد، باید دوام بالاتری داشته باشد.

قسمت مربوط به کشکک

این قطعه گنبدی شکل است و جایگزین کلاهک آسیب دیده زانو می شود. این قسمت را تنها در برخی  موارد  تعویض می کنند و از پلی اتیلن یا پلاستیک بادوام به دست می آید.

جداکننده پلاستیکی

این جداکننده در فاصله بین استخوان درشت نی و ران قرار می گیرد و از پلی اتیلن تهیه می شود. برتری آن ایجاد سطحی صاف و سرسره ای برای مفصل زانو است تا حرکتی نرم و منعطف به وجود بیاید.

طراحی های پروتز

حرکت زانو بسیار پیچیده است؛ ولی طراحی پروتزهای امروزی بسیار شبیه به ساختمان زانوی طبیعی است و حرکات آن را دقیقا تقلید می کند. مثلا رباط ها مفاصل زانو را حفظ می کنند. برخی از پروتزها این رباط ها را نگه می دارند و برخی آن را جایگزین می کنند.

طرح های تثبیت شده خلفی

یکی از متداول ترین انواع پروتزها تثبیت خلفی است. در این طرح رباط های صلیبی برداشته شده  و قسمت هایی از پروتز جایگزین آن می شود.

طرح های نگه دارنده خلفی

همانطور که از نام آن پیداست، رباط صلیبی خلفی در این نوع طرح نگه داشته می شود؛ ولی رباط صلیبی قدامی برداشته خواهد شد. ایمپلنت های نگه دارنده صلیب دارای قسمت مرکزی و طراحی بادامکی نیستند. این طراحی برای بیمارانی که رباط صلیبی خلفی آنها به حد کافی سالم است، استفاده می شود و برای تثبیت زانو به کار می رود.

طرح های نگهدارنده قدامی

در اکثر طراحی های تعویض زانو رباط صلیبی قدامی را برمی دارند تا امکان قرارگیری دقیق پروتز زیر زانو فراهم آید. در طرح های نگهدارنده قدامی هر دو رباط صلیبی قدامی و خلفی نگهداری می شوند. دلیل منطقی این نوع طراحی این است که با نگهداری هر دو رباط عملکرد زانو بهتر شود و شباهت بیشتری به زانوی سالم داشته باشد.

چه نوع فعالیت هایی با پروتز زیر زانو انجام می شود؟

این موضوع، به میزان فعالیت شما قبل از عمل بستگی دارد. اغلب بیماران، قادر به بازگشت به سطح فعالیتی هستند که قبل از قطع عضو داشته اند. حتی ممکن است که قطع عضو و به دنبال آن پروتز زیر زانو، سطح بالاتری از فعالیت ها نظیر راه رفتن آرام، سریع و حتی دویدن را فراهم کند. بیمارانی که جوان تر هستند و فاقد مشکلات پزشکی دیگر هستند، بهترین نتیجه را مشاهده خواهند کرد.

برای حصول نتیجه ای بهتر چه کنیم؟

برآورد انتظارات شما، در رضایت از پروتز زیر زانو، تاثیر زیادی خواهد گذاشت. حتی اگر عمل جراحی به طور کاملا مناسبی انجام شود، ممکن است به دلیل انتظارات نادرست، عمل جراحی ناکام باشد.

این موضوع، از دلایلی است که مشورت و آموزش بیمار را مهم می کند. صحبت و مشورت با بیمار، قبل از انجام عمل، موجب تعادل در انتظارات وی و رضایت بیشتر از نتیجه عمل می شود و برای جنبه های دیگر نیز بسیار مفید است.

برای حفظ قدرت قبل از عمل چه کنم؟

قبل از انجام عمل حفظ قدرت لگن و زانو، از اهمیت خاصی برخوردار است. این کار با انجام حرکات و تمرینات کششی، صورت می گیرد. این تمرینات بایستی در طول روند بهبودی شما و در زمان استفاده از پروتز زیر زانو نیز، ادامه یابد.

پروتز زیر زانو

چه مواردی به بهبودی کمک می کنند؟

محافظت از اندام قطع شده پس از عمل و استفاده از پروتز زیر زانو، بسیار مهم است. اگر بند یا لباس خاصی برای استفاده به شما داده شده است، باید به طور دقیق و درست از آن استفاده کنید.

تنها ضربه ای کوچک موجب باز شدن بخیه و زخم می شود. اگر این اتفاق بیفتد، روند بهبودی شما را چندین هفته یا حتی چند ماه، به تاخیر می اندازد. علاوه بر آن، در برخی از موارد ممکن است به جراحی دیگری، نیاز باشد.

چگونه خطر قطع عضو را از خود دور کنم؟

اگر سیگاری هستید، باید آن را ترک کنید. استعمال دخانیات با عوارض متعددی همراه است. این موارد شامل مشکل در ترمیم زخم، مشکل در بهبود استخوان ها، بیماری قلبی و ریه، درد و حتی آرتریت است.

خطرات جراحی گاهی اوقات بسیار زیاد است؛ به همین دلیل بسیاری از پزشکان تا زمانی که بیمار استعمال دخانیات را ترک نکند، از قطع عضو و استفاده از پروتز زیر زانو، جلوگیری می کنند. تغذیه مناسب و مدیریت بیماری های مزمن، به خصوص دیابت نیز از عوامل موثر در سلامتی و دوری از قطع عضو است.

همراهی با بیماران

بهبودی یک فرآیند در حال انجام است و در افراد مختلف متفاوت است.  چندین مرحله در مسیر بهبود وجود دارد و هرکدام از افراد، چالش های دشواری را پشت سر می گذارند و به استراتژی های مختلف مقابله ای نیاز دارند.  بسیاری از مردم احساس می کنند، صحبت با دوستان و خانواده (یا یک مشاور) به کاهش پریشانی عاطفی کمک می کند.  

بیمارانی که تحت عمل قطع عضو قرار می گیرند در تنظیم تغییرات در بدن، در صورت از بین رفتن اندام و استفاده از پروتز زیر زانو، به کمک نیاز دارند.  آنها باید مورد تشویق قرار بگیرند. همچنین بایستی فرصتی برای ابراز احساس اضطراب ، اندوه، عصبانیت و افسردگی داشته باشند و به آنها در جهت دستیابی به سلامت روحی و کاهش ناراحتی ناشی از معلولیت خود، راهنمایی داده شود.

ماندگاری تعویض زانو

اگر جایگذاری پروتز زیر زانو را انجام دهید، قطعا می خواهید که بدانید قبل از نیاز به تعویض آن یا درمان دیگری چه مدتی این پروتز از زانوی شما پشتیبانی می کند. برخی افراد ممکن است به دلیل عوارض پس از انجام این کار در مقابل آن گارد بگیرند؛ بنابراین مهم است هر کس قبل از انجام این کار با پزشک خود مشورت کند. جایگذاری پروتز قطعا دارای معایبی دارد و دشوار است. در مقابل مزایایی نیز دارد که فرد باید هر دو این موارد را در ترازوی عقل خود بسنجد و تصمیم بگیرد که کدام سمت سنگین تر است.

عوامل مختلفی بر عمر پروتز زیر زانو تاثیرگذار هستند. به طور معمول برای بیشتر افرادی که این کار را انجام می دهند، این وسیله باید تا ۲۰ سال باقی بماند. اگر عوارض جانبی را تجربه کنید یا در تحرک دچار مشکل شوید، ممکن است پروتز شما خراب یا دچار نقص شده باشد. در این حالت نیاز است که تمام پروتز را از بدن خود خارج کنید.

چرا پروتز زیر زانو خراب یا شل می شود؟

عوارض مختلفی ممکن است در بروز این مشکل نقش داشته باشند.

شل شدگی آسپتیک که عارضه شل شدگی بدون عفونت پروتز است. این عارضه ممکن است بر اثر خرابی یا نارسایی سیمان استخوان در حین جایگذاری ایجاد شود. اگر این سیمان خراب شود، امکان نگهداری اجزای پروتز با اطمینان در محل مفصل وجود ندارد.

اگرچه پروتزهای زانو برای ده ها سال طراحی شده اند؛ ولی دائمی نیستند. هرچه از عمر پروتز بگذرد، احتمال خرابی و شل شدگی آن بیشتر است و همیشه خطری برای خرابی پروتز به دلیل اجزای معیوب وجود دارد.

چگونه شل شدگی پروتز را تشخیص دهیم؟

این اتفاق نیاز به تشخیص پزشک دارد. آنها از آزمایشات تصویربرداری برای تایید وضعیت مفصل استفاده می کنند. خود بیماران نیز اگر نشانه ای از شل شدگی را حس کردند، باید کاملا مراقب علائم باشند. این علائم شامل موارد زیر هستند:

  • درد خفیف تا شدید
  • علائم عفونت (تب، لرز، درد عضلانی و غیره)
  • مشکلات در حرکت
  • تورم مفصل
  • مایع اضافی یا آب آوردگی اطراف زانو
  • ضخامت بافت مفصل
  • بی ثباتی مفصل
  • گرمای ملموس در اطراف مفصل
  • تخریب استخوان

نیاز به بروزرسانی پروتز زیر زانو

در برخی موارد بر پایه نظر بیمارستان و پزشک مربوطه ممکن است توصیه هایی مبنی بر به روز رسانی پروتز زانو دریافت کنید. در طی این کار پروتز آسیب دیده یا شکسته برداشته شده و با کاشت جدید جایگزین می شود.

عملیات به روز رسانی احتمالا دشوار باشد چون پروتز آسیب دیده ممکن است به استخوان و بافت اطراف زانو آسیب زده باشد. در این شرایط نیاز به برنامه ریزی گسترده، مراقبت های اضافی در حین عمل و اقدامات پیشگیرانه از جمله پیوند استخوان جدید و ابزارهای تخصصی وجود دارد.

به دلیل پتانسیل بالای آسیب دیدگی موضعی حین عملیات به روز رسانی پروتز بهبودی در بدن این بیماران ممکن است دشوار باشد؛ همچنین این افراد بیشتر در معرض نارسایی و مشکلات برآمده از پروتز معیوب قرار دارند.

در پایان

جایگذاری پروتز زیر زانو یا به طور کامل صورت می پذیرد یا به شکل جزئی انجام می شود. ممکن است تنها بخشی از زانو نیاز به تعویض داشته باشد؛ مواردی که پروتز زانو را در آنها به کار می بندند، شامل: درشت نی، استخوان ران یا کشکک می شوند. پروتز زیر زانو در شکل های مختلفی طراحی می شود. برخی طرح ها رباط های صلیبی را حفظ کرده و برخی آن را جایگزین می کنند.

پروتزهایی که در اجزای مختلف زانو استفاده می شوند، جنس های متفاوتی دارند. از آلیاژهای فلزی و مواد سرامیکی گرفته تا پلی اتیلن. ممکن است به دلایلی پروتز زانو شل یا خراب شود. در این حالت پزشک عملیات به روز رسانی را تجویز کرده و آن پروتز را تعویض می کند.

افرادی که این کار را انجام می دهند، بیشتر در معرض آسیب های دوباره پروتز هستند. از مفصل زانوی خود مراقبت کنید. عملیات جایگذاری یا به روزرسانی پروتز ممکن است سخت و دردناک باشد.

پروتز زیر زانو وسیله ای است که توسط افراد قطع عضو مورد استفاده قرار می گیرد. این وسیله در انواع مختلف در اختیار افراد قرار می گیرد. بیماران قبل از استفاده از این پروتزها، بهتر است که اطلاعات کافی را در رابطه با این تجهیزات به دست آورند.

ما در این مقاله سعی کردیم که سوالات متداول و اطلاعات کافی در رابطه با پروتز زیر زانو را در اختیار شما قرار دهیم. امیدواریم با مطالعه نکات ذکر شده در متن، بهترین انتخاب را داشته باشید.

 

Source: www.kenneyorthopedics.com, www.orthoinfo.aaos.org

 

22 آبان 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز جزئی زانو

پروتز جزئی زانو چیست؟

پروتز جزئی زانو؛ یک عمل جراحی باز مفصل زانو برای بیماران مبتلا به آرتروز پیشرفته یعنی بافت غضروف از بین رفته، استخوان های مفصل  در تماس با یکدیگر است  ، اما سایش در کل مفصل زانو پخش نشده و در ناحیه خاصی از قسمت داخلی یا خارجی مفصل زانو انجام می شود.

با پیشرفت آسیب مفاصل ، علاوه بر درد و محدودیت حرکات ، پاها تغییر شکل می دهد.  گروه بیمار هدف ، گروه بیمار میانسال و پیر است. حتی اگر ساییدگی زانو در ناحیه جزئی باشد ، نشستن ، بلند شدن و بالا رفتن از پله ها که نیاز به خم شدن زانو دارند بسیار دردناک و مشکل می شوند. آسیب غضروف جزئی و کلسیفیکاسیون در مفصل زانو ، محور بار مفصل زانو را مختل می کند و فرایند سایش پس از تجزیه محور بطور قابل توجهی سرعت می یابد.

پروتز جزئی زانو

پروتز جزئی زانو در بیماران 50 تا 60 ساله مبتلا به کلسیفیکاسیون پیشرفته زانو در یک ناحیه جزئی اجازه می دهد تا به یک زندگی عادی ، متحرک و بدون درد برگردند. انتخاب بیمار برای پروتز جزئی زانو بسیار مهم است. در این بیماران ، منیسک ، رباط های صلیبی خلفی و رباط های جانبی داخلی و خارجی باید سالم باشد.

انواع مختلفی از پروتزهای جزئی زانو برای قسمت داخلی و قسمت بیرونی زانو وجود دارد. قطعاتی که به عنوان غضروف عمل می کنند نیز ممکن است ثابت یا متحرک باشند.

مناسب ترین نوع پروتز جزئی زانو برای بیمار با معاینه  فیزیکی که با تصاویر اشعه ایکس و MR انجام می شود باید مطابق سن ، وزن  و حرکت بیمار بعد از درمان توسط متخصص انجام می شود.

پروتز جزئی زانو برای چه افرادی مناسب است؟

کلسیفیکاسیون مفصل زانو (استئوآرتریت) یک اختلال دژنراتیو است. کلسیفیکاسیون از قسمت خاصی از مفصل شروع می شود ، معمولاً از قسمت داخلی زانو (میانی) شروع می شود و در سراسر زانو پخش می شود.

متأسفانه ، هیچ درمانی جایگزینی برای پروتز کامل زانو برای بهبود طولانی مدت پس از گسترش ساییدگی مفصل به کل مفصل و از بین رفتن بافت غضروف و تخریب منیسک و لیگامان وجود ندارد.

پروتز جزئی زانو برای بیمارانی که ساییدگی مفصل در داخل یا خارج از زانو است و هنوز کل مفصل را فرسوده نکرده است مناسب است. این گروه از بیماران تقریباً 20٪ از بیماران دارای مشکل کلسیفیکاسیون هستند.

برای اینکه پروتز جزئی زانو موفقیت آمیز باشد ، بیشتر بافت های غضروف در مفصل زانو ، منیسک و لیگامان ها باید سالم باشد. بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید که باعث تخریب کل مفصل می شوند ، برای پروتز جزئی مناسب نیستند.

قبل از درمان پروتز برای مفصل زانو کدام روش درمانی قابل انجام است؟

سن بیمار هنگام تصمیم گیری برای انجام درمان در کلیه درمان های پروتز (پروتزهای نیمه و کامل زانو ، پروتزهای لگن ، پروتزهای مچ پا و شانه) یکی از مهم ترین معیارها است، این امر به این دلیل است که مواد خارجی مورد استفاده در درمان مفاصل با ساییدگی پیشرفته مناسب با بیمار دارای مدت زمانی معینی است.

در برنامه ریزی قبل از درمان ، زمان تخمین زده شده بهبود که به بیمار پس از درمان داده می شود ، طبق عمر مکانیکی مواد نیست بیشتر مواد پروتز می توانند طولانی تر از عمر انسان باشند.

از آنجایی که ساختار بدن و استخوان انسان در طی سال ها تغییر می کند ، دوره زمانی برای بهبود دوره پیوند مفصل و پروتز است.

در سلامت مفصل زانو؛ رویکرد صحیح در انتخاب مناسب ترین روش درمانی برای بیمار باید به شکل زیر باشد:

بیمار تا حد ممکن نباید تحت عمل جراحی قرار بگیرد و با توجه به سن و زندگی باید گزینه های درمانی (استراحت ، دارو ، ورزش ، کنترل وزن ،  تزریق داخل مفصلی ، درمان های PRP ، سلول های بنیادی) در اولویت قرار بگیرند.

پس از ارزیابی گزینه های درمانی غیر جراحی و انجام جراحی های بسته ، روش های درمانی جراحی باز باید آغاز شود.

پروتز جزئی زانو

مزایای پروتز جزئی زانو در مقایسه با پروتز کل زانو چیست؟

  • در پروتز جزئی زانو ، ساختار طبیعی مفصل زانوی بیمار حفظ می شود ، یعنی منیسک ، لیگامان های صلیبی و قدامی و خلفی حفظ می شوند. این روش درمانی هیچ مانعی برای درمان های بعدی زانو ندارد.
  • برش از پروتز کلی زانو کوچک تر است و این به معنی زخم و اسکار کم تری است.
  • طول مدت بستری در بیمارستان در پروتز کل زانو 3 روز یا بیشتر است ، در حالی که میانگین بستری در پروتز جزئی زانو 2 روز است.
  • پس از پروتز جزئی زانو ، دوره بهبود سریع تر و درد کم تر است.
  • پروتز جزئی زانو ، مانند پروتز کل زانو بعد از عمل محدودیتی ایجاد نمی کند بلکه باعث تسکین درد می شود.

هدف از پروتز جزئی زانو چیست؟

هدف اصلی از درمان پروتز جزئی زانو ، رهایی بیمار از درد زانو و محدودیت حرکت ناشی از کلسیفیکاسیون پیشرفته در ناحیه محدودی از قسمت داخلی یا خارجی مفصل زانو است. تخریب مفصل می تواند با سرعت بسیار بالایی با درمان پروتز جزئی زانو متوقف شود. با پروتز جزئی زانو ، ساییدگی در مفصل زانو می تواند کند شود و فرایند منتهی به پروتز کامل زانو متوقف می شود.

پروتز جزئی زانو به محافظت از باقی مانده غضروف سالم ، رباط و منیسک کمک می کند. کلسیفیکاسیون زانو ، بیمار را به یک زندگی دردناک و بی قرار محکوم می کند ، از آنجا که بیمار به اندازه کافی حرکت نمی کند ، وزن آن افزایش می یابد و با افزایش وزن ، بار تحمل شده توسط مفصل افزایش می یابد و روند ساییدگی در مفصل تسریع می شود.

خیلی مهم است که هنگام ورود به این فرآیند دیر نشود، زیرا کلسیفیکاسیون یک اختلال دژنراتیو است، قسمت داخلی یا خارجی مفصل بسیار ساییده می شود و طی چند سال کل مفصل زانو دچار کلسیفیکاسیون می شود و روند تعویض کل زانو آغاز می شود.

علاوه بر پیشرفت های امروزی در پروتزهای مدرن و تکنیک های جراحی و افزایش امکانات تکنولوژیکی ، این امکان را فراهم می کند که با انتخاب بیمار مناسب و پروتز مناسب ، در مقایسه با سال های گذشته میزان بهبود  بیشتری را به بیمار ارائه دهیم.

Source: www.ortobiyoloji.com

1 مرداد 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

مراقبت های بعد و قبل از پروتز زانو

زانو بزرگ ترین مفصل در بدن است و تقریبا مثل یک لولا به نظر می رسد. از انتهای پایین شامل استخوان درشت نی، از انتهای بالا شامل استخوان ران و کلاه زانو (پاتلا) که در انتهای استخوان ران در یک لانه حرکت می کند می باشد. روی مفاصل این 3 استخوان که با یکدیگر در تماس هستند با غضروف مفصلی پوشانده می شود که اجازه می دهد استخوان ها آزادانه حرکت کنند و به عنوان یک بالشتک عمل می کند.

تمام سطوح باقی مانده زانو با یک بافت نرم  نازک به نام غشای سینوویال پوشانده شده است. این غشا یک مایع ویژه ای را ایجاد می کند که سبب روان شدن زانو می شود و اصطکاک را در زانوی سالم به حداقل می رساند.

زانوی سالم به راحتی خم می شود. بار روی مفصل را حمل می کند و به راحتی حرکت می کند. بنابراین بدون احساس درد می توانید راه بروید، بنشینید و بچرخید. اما در طول زمان، غضروف  شروع به ترک خوردگی یا پوسیدگی می کند، مفصل توانایی حمل بار را از دست می دهد. این آسیب به تدریج رشد می کند، زیرا توانایی غضروف برای بازسازی خود محدود است. در ابتدا، فقط کمی گرفتگی در زانو احساس می شود، اما بعد از شروع اصطکاک بین استخوان ها در مفصل ، احساس درد نیز شروع می شود.

مراقبت های بعد و قبل از پروتز زانوعلل زانو درد و از دست دادن عملکرد زانو:

آرتریت شایع ترین علت زانو درد مزمن است. استئوآرتریت “،” آرتریت روماتوئید “و” آرتریت تروماتیک” شایع ترین انواع هستند.

استئوآرتريت:

غضروفی که از استخوان های زانو محافظت می کند و به عنوان یک بالشتک عمل می کند، در طول زمان با نرم شدن پوسیده می شود. بنابراین استخوان ها با اصطکاک، باعث درد و سفتی در زانو می شوند. استخوان هایی که در برابر یکدیگر قرار دارند شروع به اصطکاک می کنند، در نتیجه سطوح آنها سخت شده و به مفصل آسیب می رساند. این استئو آرتریت است . استئوآرتریت معمولا بعد از سن 50 سالگی در افرادی که سابقه خانوادگی آرتریت دارند، رخ می دهد. اضافه وزن و اختلالاتی مانند زانوی پرانتزی سبب فشار بیشتر به مفصل می شود. این باعث ایجاد آسیب زانو می شود.

آرتریت:

این یک بیماری مزمن است که شبیه به “آرتریت روماتوئید” یا “نقرس” است و می تواند باعث تورم و التهاب بافت غضروف مفصل گردد. با پیشرفت بیماری، غضروف از بین می رود و مفصل سخت می شود.

آرتریت روماتوئید:

با ضخیم شدن غشای سینوویال و التهاب آن و در نتیجه پر شدن بیش از حد حفره مفصلی با مایع سینوویال رخ می دهد. التهاب مزمن با تخریب غضروف ، ممکن است باعث از بین رفتن غضروف، درد و سفتی شود.

آرتریت تروماتیک:

ممکن است به علت آسیب شدید زانو ایجاد شود. سقوط بد یا ضربه سنگین به زانو می تواند به مفصل آسیب برساند. اگر این آسیب به شکل مناسب درمان نشود، وزن اضافی به مفصل اضافه می شود.

با گذشت زمان این شرایط منجر به فرسایش غضروف (آرتریت  تروماتیک) می شود. شکستگی زانو یا پارگی  جدی رباط ممکن است نهایتا غضروف مفصلی را از بین ببرد. در نتیجه این آسیب، زانو درد و عملکرد زانو ممکن است کاهش یابد.

پروتز زانو چه زمانی انجام می شود؟

تصمیم گیری برای پروتز کل زانو توسط خانواده و متخصص انجام می شود. شرایطی که ممکن است به جراحی پروتز کل زانو نیاز باشد عبارتند از:

  • زانو درد شدید که مانع حرکات روزانه مانند راه رفتن، بالا پایین رفتن از پله ها، نشستن روی صندلی می شود.
  • زانو درد خفیف یا شدید هنگام استراحت در شب یا روز
  • التهاب مزمن زانو و تورم که با استراحت کردن یا دارو بهبود نمی یابد.
  • تغییر شکل زانو: زانو ممکن است به داخل یا خارج تغییر شکل دهد.
  • سفت شدن زانو: ممکن است نتوانید زانو را خم کنید
  • داروهای ضد التهاب ممکن است درد شما را کاهش ندهند. آسپرین و برخی از داروها در مراحل اولیه آرتریت موثر هستند؛ ممکن است در بیماران مبتلا به درد شدید آرتریت موثر نباشد.
  • استفاده از درمان هایی مانند تزریق کورتیزون، فیزیوتراپی یا برخی از روش های جراحی ممکن است در بهبود شما موثر نباشد.

آماده شدن برای جراحی:

شما می توانید زندگی خود را در دوره بهبود پس از عمل با استفاده از اقدامات احتیاطی ساده قبل از جراحی آسان کنید.

  • متخصص در مورد هر گونه مشکل سلامتی که باید قبل از جراحی بررسی شود، با شما صحبت خواهد کرد.
  • اگر سیگار می کشید باید قبل از جراحی آن را ترک کنید. به بهبود شما کمک می کند و عوارض بعد از پروتز را کاهش می دهد.
  • قبل از جراحی، اگر مشکل دندان و لثه دارید، آنها را درمان کنید
  • تغذیه مناسب و سالم داشته باشید
  • مقدار مصرف الکل را محدود کنید
  • اگر در یک خانه دو طبقه زندگی می کنید، طبقه پایین را انتخاب کنید.

 روند عملیات:

اینکه چه مدت قبل از عمل جراحی باید از خوردن و نوشیدن پرهیز کنید به شما اطلاع داده می شود. لیستی از داروهایی که مصرف می کنید را به متخصص گزارش دهید.

بعد از عمل:

بعد از جراحی ممکن است احساس درد کنید، برای از بین بردن این درد از داروهای مسکن به طور متناوب استفاده می شود. چند ساعت پس از عمل جراحی، می توانید با کمک واکر ایستاده یا راه بروید. هنگام استفاده از واکر، باید مراقب باشید، زیرا سرم و کاتتر شما برداشته نشده است. پیاده روی و ورزش در روند بهبود شما بسیار مهم هستند.

مراقبت های بعد و قبل از پروتز زانونکاتی که بعد از عملیات باید در نظر گرفته شود:

  • باید یک برنامه ورزشی منظم برای تقویت زانوی خود داشته باشید
  • به ویژه خود را در مقابل سقوط و صدمات محافظت کنید.
  • کنترل منظم پس از عمل جراحی را فراموش نکنید

تمرینات چهارسر رانی:

  • به تخت تکیه داده بنشینید و پای خود را دراز کنید
  • ماهیچه هایی که زانو را به سمت باسن می کشند را سفت کنید، پشت پا را به تخت فشار دهید
  • 5 ثانیه صبر کنید، سپس پا را آزاد کنید.
  • این حرکت را تکرار کنید

تمرین خم کردن زانو به صورت نشسته:

  • یک بالشت نرم زیر زانو قرار داده روی صندلی بنشینید
  • پا را بالا ببرید و تا 5 بشمارید
  • پا را عقب بکشید و 5 ثانیه در همان حالت بمانید
  • این حرکت را تکرار کنید

هشدار مهم:

در صورت درد شدید در زانو

درد یا تورم در پا

قرمزی شدید و  ترشح در محل جراحی

تب بالای 38.5 درجه

درد قفسه سینه و تنگی نفس، حتما به متخصص مراجعه کنید.

Source: www.memorial.com

25 خرداد 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

آمادگی برای استفاده از پروتز

آمادگی برای استفاده از پروتز

اندام ممکن است به علت اختلال رگهای خونی (به عنوان مثال تصلب شراین، آسیب ناشی از دیابت)، سرطان، آسیب (به عنوان مثال در حادثه موتورسواری، در حین مبارزه) یا نقص مادرزانی قطع شده یا از دست رفته باشد. به علت افزایش نرخ چاقی که تصلب شراین و دیابت را افزایش می دهد، میزان نیاز به آمپوتاسیون در حال افزایش است.

ممکن است عضو بطور کامل یا بخشی از آن قطع شود. قطع عضو اندام تحتانی ممکن است شامل پا، انگشت پا، بخشی از پا تا زیر زانو و یا بالای زانوی و یا یک پا کامل (در مفصل ران) باشد. قطع عضو حتی ممکن است از قسمت بالاتر از ران هم انجام شود. آمپوتاسیون اندام فوقانی ممکن است شامل انگشت، دست، بخشی از ساعد و یا بالای آرنج و بخشی از بازو و یا دست کامل (در شانه) باشد.

 

آمادگی برای استفاده از پروتز

اگر فرد قسمتی از بدن را از دست بدهد، معمولا توصیه می شود که با استفاده از پروتز آن قسمت را جایگزین کند. پروتز باید در حالت حداقل بتواند به کاربر اجازه دهد تا فعالیت های روزانه (به عنوان مثال پیاده روی، خوردن، لباس پوشیدن) را به طور مستقل و راحت انجام دهد. هر چند پروتز حتی ممکن است کاربر را قادر به عملکردی مشابه قبل از قطع عضو نماید. با توجه به پیشرفت های اخیر در تکنولوژی و طراحی سوکت پروتز، پروتز های کاربردی و راحت تر در دسترس هستند. افراد با انگیزه می توانند با استفاده از پروتز کارهای فوق العاده ای انجام دهند (به عنوان مثال چتر بازی، کوهنوردی، دو ماراتن). این افراد می توانند با کمک پروتزها بدون محدودیت زندگی کنند. خواه پروتز فقط برای فعالیت هایی در خانه و یا جهت فعالیت های پرخطر استفاده شود، می تواند مزایای روانشناختی عمیقی را فراهم آورد.

 

اینکه پروتز تا چه میزان عملکرد فرد را بهبود می بخشد به آناتومی بیمار و چندین عامل دیگر وابسته است، از جمله:

  • اندازه، پایداری و راحتی پروتز
  • نوع سوکت و اجزای انتخاب شده
  • اهداف کاربر، سلامت کلی، سن و فرایند ذهنی

 

آماده سازی پس از جراحی برای استفاده پروتز

پس از جراحی قطع عضو قسمت باقی مانده اندام باید قبل از اینکه بتوان پروتز را پوشید، بهبود می یابد. همچنین قبل از اینکه پروتز برای استفاده طولانی مدت استفاده شود، باید تورم اندام کاهش یابد. برای کمک به کاهش تورم، به بیماران آموزش داده می شود که یک جوراب الاستیک یا یک باند الاستیک بر روی اندام باقی مانده بپوشند. استفاده از جوراب همچنین سبب شکل دادن به اندام باقی مانده و جلوگیری از بی نظمی هایی می شود که می تواند پوشیدن پروتز را دشوار نماید. پوشیدن جوراب و باند گردش خون را افزایش می دهد و احتمال درد فانتوم (دردی که در قسمت قطع شده اندام احساس می شود) را کاهش می دهد. برای مدتی بعد از جراحی، زمانی که فرد از پروتز استفاده نمی کند، یک سفت کننده یا باند یا هر دوی آنها پوشیده می شود. استفاده از سفت کننده ها می تواند به کنترل تورم پس از عمل جراحی و کاهش احساس فانتوم کمک کند. اینکه تا چه زمان باید از این جوراب ها و باند ها استفاده نمود، برای هر بیمار متفاوت است.

 

پروتز اندام موقت

تا زمانی که تورم برطرف شود، ممکن است از پروتز موقت (آماده سازی) استفاده شود. از آنجا که این پروتز سبک بوده و استفاده از آن راحت است، برخی از متخصصان معتقدند که استفاده از پروتز موقت می تواند یادگیری استفاده از پروتز را سرعت بخشد. بعدها این پروتز با یک پروتز دائمی جایگزین می شود که دارای اجزایی با کیفیت بالا است. با این حال در این روش بیماران باید یاد بگیرند که چگونه از دو نوع پروتز مختلف استفاده کنند. یک رویکرد جایگزین، استفاده از یک پروتز با اجزای دائمی (مانند زانو، پا، دست)، اما با سوکت و فریم موقت است. از آنجا که برخی از قسمت ها یکسان باقی می مانند، این روش می تواند باعث شود بیماران سریع تر با قطعات جدید هماهنگ شوند. در هر صورت، اولین سوکت و فریم تقریبا همیشه باید در 4 تا 6 ماه بعد از قطع عضو جایگزین شود، زیرا شکل و اندازه اندام باقی مانده تغییر می کند.

 

یادگیری نحوه استفاده از پروتز اندام

هنگامی که پروتز به بیمار تحویل داده می شود، اصول اولیه استفاده از آن به بیماران آموزش داده می شوند:

  • نحوه پوشیدن پروتز
  • نحوه بیرون آوردن پروتز
  • نحوه راه رفتن با پروتز

 

چگونگی مراقبت از پوست اندام باقی مانده و پروتز

آموزش معمولا توسط متخصص پروتز ادامه می یابد. درمانگر طب فیزیکی یک برنامه آموزش راه رفتن به همراه تمریناتی برای بهبود قدرت، انعطاف پذیری و آمادگی قلبی عروقی را برای بیمار فراهم می کند. یک درمانگر حرفه ای مهارت هایی را که برای انجام فعالیت های روزانه نیاز است، آموزش می دهد. بیماران دارای قطع عضو اندام تحتانی همچنین مهارت های پیشرفته راه رفتن را هم یاد می گیرند (به عنوان مثال، استفاده از پله ها، راه رفتن به بالا و پایین تپه، راه رفتن روی سطوح ناهموار). توانبخشی برای قطع عضوهای اندام فوقانی توسط متخصص ادامه می یابد. توانبخشی شامل تمرینات خاصی است که برای تقویت عضلات و حفظ انعطاف پذیری در اندام باقی مانده نیاز است. در توانبخشی همچنین نحوه استفاده از پروتز جهت فعالیت های روزانه به بیماران آموزش داده می شود.

زمانی که بیماران دچار مشکلاتی برای پذیرش از دست دادن اندام و استفاده از پروتز می شوند، مشاوره و یا روان درمانی می تواند کمک کننده باشد.

source: msdmanuals.com

 


مرکز ارتوپدی فنی تهران ، سفارش و ساخت پروتز

11 خرداد 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز زانو

پروتز زانو

از میان تمام اجزای پروتزی، سیستم زانو پیچیده ترین نوع پروتز است. پروتز زانو باید در زمان ایستادن حمایت قابل اطمینانی برای فرد فراهم آورده و در زمان راه رفتن حرکاتی نرم و قابل کنترل ایجاد نماید. همچنین پروتز زانو باید به انجام حرکات مورد نیاز برای نشستن، خم شدن و زانو زدن اجازه دهد.

 

پروتز زانو

 

پروتزهای زانو در طول زمان به طور چشمگیری پیشرفت کرده اند، و از آونگ ساده به پروتزهایی تبدیل شده اند که توسط نوارهای لاستیکی و فنری یا قطعات پنوماتیک (هوای فشرده) و هیدرولیکی (مایعات) تنظیم می شوند. در حال حاضر برخی از پروتزهای زانو کنترل پیشرفته حرکت را از طریق ریزپردازنده ها فراهم می آورند.

برای قطع عضوهای ترنسفورمال (بالای زانو، شامل هیپ و زانو)، عملکرد موفق پروتز به انتخاب پروتز زانوی صحیح برای انطباق با سن، سلامتی، سطح فعالیت و شیوه زندگی فرد بستگی دارد. آخرین یا پیشرفته ترین پروتز زانو لزوما برای همه بهترین انتخاب نیست. برای برخی از آمپوته ها، ایمنی و ثبات بسیار مهمتر از عملکرد است. از سوی دیگر، آمپوته های فعال ترجیح می دهند که پروتز زانو، حتی اگر به کنترل بیشتری نیاز داشته باشد، سطح بالاتری از عملکرد را به آنها بدهد.

با توجه به گستره وسیعی از گزینه ها و نیازهای مصرف کننده، متخصصان پروتز و متخصصان توانبخشی می توانند به انتخاب بهترین نوع پروتز زانو برای نیازهای فردی بیمار کمک کنند. متخصصان همچنین می توانند آمپوته ها را برای استفاده صحیح از زانوی جدیدشان آموزش دهند، که برای جلوگیری از احساس ناراحتی، از دست دادن تعادل و افتادن حیاتی است.

 

گزینه های پروتز زانو عبارتند از:

  • تک محوره، طراحی با اصطکاک ثابت
  • طراحی چند مرکزی
  • ویژگی کنترل وضعیت فعال شده با وزن
  • ویژگی قفل دستی
  • سیستم کنترل مایع
  • ویژگی میکروپروسسوری

 

پروتز زانو با یک محور، طراحی اصطکاک ثابت

پروتز زانو با یک محور با طراحی اصطکاک ثابت تنها یک نقطه محوری دارد (زانو مانند یک لولا خم می شود). طراحی ساده است و پروتز با دوام، سبک وزن و ارزان است. پروتز از اصطکاک استفاده می کند که در هنگام چرخش به جلو پا، تغییر نمی کند. کاربران می توانند به صورت معمولی تنها با یک سرعت راه بروند. پروتز برای ایجاد ثبات بر تراز صحیحی که متخصص پروتز تنظیم نموده و کنترل عضلانی کاربر تکیه می کند.

 

پروتز زانو با طراحی چند مرکزی

این نوع پروتز زانو دارای چندین لولا با چندین نقطه محوری است که با حرکت زانو تغییر می کند و باعث افزایش ثبات می شود. هنگامی که زانو خم می شود، پروتز کمی کوتاه می شود، به طوری که در هنگام حرکت پا به سمت جلو انگشتان پا راحت تر از زمین بلند می شوند. طراحی چند مرکزی این نوع پروتز برای افرادی که اندام باقی مانده آنها کوتاه است، ثبات کافی را فراهم آورده و برای افرادی که دچار قطع عضو پا از مفصل زانو شدند، مناسب است. این پروتز کاربران را قادر می سازد راحت تر و بدون بیرون زدگی زانو بنشینند.

 

پروتز زانو با ویژگی کنترل وضعیت فعال شده با وزن

یک پروتز با ویژگی کنترل وضعیت فعال شده با وزن، هنگامیکه وزن روی پا قرار می گیرد، زانو را در موقعیت کمی خم قفل می کند(برای فراهم کردن ترمز). از اصطکاک ثابت برای کنترل پا در هنگام حرکت به جلو استفاده می شود، و پروتز دارای یک کمک دهنده گسترش زانوست که به حرکت پا کمک می کند. کاربران می توانند تنها با یک سرعت راه بروند. این پروتز برای افراد دارای عضلات ضعیف مناسب است.

 

پروتز زانو با قابلیت قفل دستی

پروتز زانو با قابلیت قفل دستی می تواند توسط کاربران قفل شده و یا باز شود، اما برای انجام این کار به یک کابل نیاز دارد. اگر چه این نوع پروتز بیشترین ثبات را فراهم می آورد، اما استفاده از آن به انرژی بیشتری نسبت به سایر انواع پروتز زانو نیاز دارد. از آنجاییکه این پروتز توانایی خم شدن نرم زانو را ندارد، پیاده روی سخت و غیر طبیعی است و حداقل ویژگی های انتخاب مطلوب را داراست.

 

پروتز زانو با سیستم کنترل مایع

پروتز زانو با سیستم کنترل مایع می تواند از هوای فشرده (سیستم پنوماتیک) یا مایع (سیستم هیدرولیک) برای تولید، نگهداری و آزاد شدن انرژی زمان خم شدن زانو استفاده نماید. این نوع زانوی پروتزی، کاربران را قادر می سازد با سرعت های مختلف راه بروند و بهترین انتخاب برای اکثر افراد است. این پروتز ممکن است به ریزپردازنده مجهز شود.

 

پروتز زانو با ویژگی میکروپروسسوری (ریزپردازنده)

پروتز زانو با ویژگی میکروپروسسوری دارای سنسورهایی است که حرکت را شناسایی می کنند و می توانند مایع هیدرولیک یا سیستم کنترل مایع مغناطیسی را مطابق با آن تنظیم کنند. زانوی پروتزی زمانی که پا روی زمین است و زمانی که پا به سمت جلو حرکت می کند، کنترل خوبی را فراهم می نماید. این پروتز می تواند برای جلوگیری از بهم خوردن تعادل در هنگام پایین آمدن از پله و رمپ برنامه ریزی شود. برای استفاده از این پروتز، انرژی کمی نیاز است و این پروتز به کاربر مدل راه رفتن طبیعی تر از آنچه تابحال ممکن بوده را ارائه می دهد.

 

source: msdmanuals.com, amputee-coalition.org

 

 


مرکز ارتوپدی فنی تهران ، سفارش و ساخت پروتز