25 فروردین 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

مراحل آرتوز زانو و درمان

مراحل آرتوز زانو و درمان

آرتروز یا استئوآرتریت (OA) به پنج مرحله تقسیم می شود. مرحله 0 به زانوی طبیعی و سالم اشاره دارد. بالاترین مرحله یعنی مرحله 4، به آرتروز شدید اختصاص دارد. آرتروزی که در این حد پیشرفت کرده است احتمالا موجب درد شدید و ایجاد اختلال در حرکت مفاصل می شود.

 

مراحل آرتوز زانو و درمان

 

مرحله 0

مرحله 0 آرتروز به عنوان زانوی سالم و طبیعی طبقه بندی می شود. مفصل زانو هیچ علائمی از آرتروز نداشته و مفاصل بدون هیچ گونه اختلال یا درد عملکردی طبیعی دارند.

درمان ها

برای مرحله 0 آرتروز درمانی نیاز نیست.

 

 

مرحله 1

فرد مبتلا به آرتروز مرحله 1 رشد بسیار کم اسپور استخوانی را نشان می دهد. اسپورهای استخوانی، رشد استخوان اضافه هستند که اغلب در مناطقی که استخوان ها در مفاصل به هم می رسند، ایجاد می شوند.

افراد مبتلا به مرحله 1 آرتروز معمولا درد و ناراحتی را در نتیجه سایش بسیار جزئی اجزای مفصل تجربه می کنند.

درمان ها

بدون علائم بیرونی آرتروز برای درمان، بسیاری از پزشکان توصیه ای برای درمان آرتروز مرحله 1 نخواهند داشت.

با این حال اگر شما مستعد ابتلا به آرتروز هستید یا در معرض خطر بالاتری هستید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که مکمل ها مانند گلوکوزامین و کندروتین را مصرف کنید، یا برای کاهش علائم جزئی و کاهش پیشرفت آرتروز تمرینات ورزشی را شروع نمایید.

 

مرحله 2

مرحله 2 آرتروز زانو مرحله ی خفیف بیماری است. عکس اشعه X مفاصل زانو در این مرحله رشد بیشتر اسپورهای  استخوانی را نشان می دهد، اما غضروف معمولا هنوز در اندازه سالم است، به عنوان مثال فضای بین استخوان ها طبیعی است و استخوان ها به یکدیگر کشیده نمی شوند.

در این مرحله، مایع سینوویال نیز معمولا در سطح کافی برای حرکت طبیعی مفصل وجود دارد.

با این حال در این مرحله است که ممکن است افراد شروع به مشاهده علائم کنند مثل درد بعد از یک  پیاده روی یا دویدن طولانی، سفتی بیشتری در مفصل هنگام استفاده از آن برای چند ساعت و یا حساسیت به لمس هنگام زانو زدن یا خم شدن.

درمان ها

در مورد علائم احتمالی آرتروز با متخصص زانوی خود صحبت کنید. ممکن است پزشک شما در این مرحله اولیه قادر به تشخیص بیماری باشد. در صورت لزوم می توانید برنامه ای برای پیشگیری از پیشرفت بیماری ایجاد کنید.

چند درمان مختلف می تواند به کاهش درد و ناراحتی ناشی از این مرحله خفیف آرتروز کمک کنند. این درمانها عمدتا غیر دارویی است، به این معنی که نیازی به مصرف دارو برای تسکین علائم نیست.

اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن با رژیم غذایی و ورزش، علائم جزئی را کاهش می دهد و کیفیت زندگی شما را بهبود می بخشد. حتی افرادی که اضافه وزن ندارند، از ورزش بهره خواهند برد.

تمرینات هوازی و تمرینات کم اثر می تواند به تقویت عضلات اطراف مفصل کمک کند که ثبات را افزایش داده و احتمال آسیب های بیشتر مفصل را کاهش می دهد.

با اجتناب از زانو زدن، اسکات و یا پریدن از مفصل خود در برابر اعمال فشار محافظت کنید. بریس ها و باندها می تواند به تثبیت زانوی شما کمک کنند. کفی کفش نیز می تواند به تراز پا کمک کرده و مقداری از فشاری را که روی مفصل قرار می دهید را از بین ببرد.

بعضی از افراد ممکن است برای تسکین درد خفیف به داروهایی مسکن نیاز داشته باشند. این مسکن ها معمولا همراه با درمان های غیر دارویی مورد استفاده قرار می گیرند. برای مثال، اگر برای تسکین درد از NSAIDs یا استامینوفن استفاده می کنید، شما همچنان باید ورزش کنید، کاهش وزن داشته باشید و از زانو خود در برابر فشار غیر ضروری محافظت کنید.

درمان طولانی مدت با این داروها ممکن است باعث مشکلات دیگر شود. NSAIDs می تواند زخم معده، مشکلات قلبی عروقی، و آسیب کلیه و کبد را ایجاد کند. مصرف دوزهای بالای استامینوفن ممکن است باعث آسیب کبدی شود.

 

مرحله 3

مرحله 3 آرتروز به عنوان آرتروز “متوسط” طبقه بندی شده است. در این مرحله غضروف بین استخوان ها آسیب جدی دیده و فضای بین استخوان ها باریک شده است. افراد مبتلا به آرتروز مرحله 3 زانو ممکن است هنگام راه رفتن، دویدن، خم شدن یا زانو زدن درد مکرر داشته باشند.

آنها همچنین ممکن است سفتی مفصلی را پس از نشستن برای مدت زمان طولانی یا هنگام بیدار شدن در صبح تجربه کنند. ممکن است پس از دوره های طولانی حرکت تورم مفصلی نیز وجود داشته باشد.

درمان ها

اگر درمان های غیر دارویی تاثیری نداشته باشند یا درد را تسکین ندهند، پزشک ممکن است تزریق کورتیزون را توصیه کند. مشخص شده است که کورتیزون، استروئیدی که به طور طبیعی توسط بدن شما تولید می شود، درد ناشی از آرتروز را هنگام تزریق در نزدیکی مفصل تسکین می دهد.

اثرات کورتیزون در دو ماه از بین میرود. با این حال شما و پزشکتان باید با دقت تزریقات کورتیزون را تحت نظر داشته باشید. تحقیقات نشان می دهد که استفاده طولانی مدت از استروئید در واقع می تواند آسیب مفصلی را بدتر کند.

اگر NSAID های داروخانه ای یا استامینوفن دیگر موثر نباشند،مسکن های تجویزی می توانند به کاهش درد رایج مرحله 3 آرتروز کمک کنند. در دوره های کوتاه مدت، این داروها می توانند برای درمان درد متوسط ​​تا شدید استفاده شوند.

با این حال داروهای مخدر برای استفاده طولانی مدت توصیه نمی شوند، زیرا خطر ابتلا به افزایش تحمل پذیری و وابستگی احتمالی وجود دارد. عوارض جانبی این داروها شامل حالت تهوع، خواب آلودگی و خستگی است.

افرادی که به درمان های محافظه کارانه آرتروز یعنی فیزیوتراپی، کاهش وزن، مصرف NSAID ها و مسکن ها پاسخ نمی دهند، ممکن است کاندید خوبی برای انجام ویسکوساپلیمنت باشند.

ویسکوساپلیمنت تزریق داخل مفصلی اسید هیالورونیک هستند. یک درمان معمولی با ویسکوساپلیمنت نیاز به یک تا پنج تزریق اسید هیالورونیک دارد که به مدت یک هفته فاصله زمانی دارند.

نتایج تزریق ویسکوساپلیمنت فوری نیستند. در واقع ممکن است چندین هفته طول بکشد تا اثر کامل درمان احساس شود، اما رهایی از علائم معمولا چند ماه طول می کشد. همه به این تزریق ها پاسخ نمی دهند.

 

 

مرحله 4

مرحله 4 آرتروز “شدید” در نظر گرفته می شود. افرادی که مرحله 4 آرتروز زانو را تجربه می کنند درد و ناراحتی زیادی در هنگام راه رفتن یا حرکت مفصل متحمل می شوند.

این موضوع به این دلیل است که فضای مفصلی بین استخوان ها به طور قابل توجهی کاهش می یابد؛ غضروف تقریبا به طور کامل از بین رفته است، و مفصل سفت و احتمالا بی حرکت می شود. مایع سینوویال به طور چشمگیری کاهش می یابد و دیگر به کاهش اصطکاک در میان اجزای متحرک مفصل کمک نمی کند.

درمان ها

جراحی اصلاح استخوان یا استئوتومی گزینه ای برای افرادی است که دارای آرتروز شدید زانو هستند. در طی این جراحی، یک جراح استخوان را در بالا یا پایین زانوی برش می دهد تا آن را کوتاه یا بلند کرده یا هماهنگی استخوان را تغییر دهد.

این جراحی وزن بدن شما را از نقاط استخوانی که بیشترین اسپورها و آسیب های استخوانی رخ می دهد دور می کند. این جراحی اغلب در بیماران جوان انجام می شود.

جایگزینی کامل زانو و یا آرتروپلاستی برای اکثر بیماران مبتلا به آرتروز شدید زانو، گزینه آخر است. در طی این روش جراح مفصل آسیب دیده را حذف می کند و آن را با یک دستگاه پلاستیکی و فلزی جایگزین می کند.

عوارض جانبی این جراحی شامل عفونت در محل برش و لخته شدن خون می باشد. بازیابی از این روش زمانبر است و چند هفته یا چند ماه طول می کشد و نیاز به درمان فیزیکی و شغلی گسترده است.

ممکن است جایگزین زانوی آرتریتی شما پایان مشکلات آرتروز زانو شما نباشد. ممکن است به جراحی اضافی یا جایگزینی زانو دیگری در طول زندگی خود نیاز داشته باشید. اما با زانوهای جدیدتر، ممکن است زانو برای چندین دهه کارایی داشته باشد.

 

source: healthline.com

 


مرکز ارتوپدی فنی تهران