11 اردیبهشت 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

نحوه قدم زدن به کمک پروتز

از دست دادن ناگهانی یکی از اعضای بدن مانند یکی از پاها طی یک حادثه، اتفاقی است که زندگی شما را تغییر می دهد و طبیعتاً پذیرش آن برای فردی که دچار نقص عضو شده است؛ دشوار خواهد بود. فردی دچار نقص عضو نه تنها باید با مسائل و مشکلات روحی و عاطفی همراه با نقص عضو، دست و پنجه نرم کند؛ بلکه باید یاد بگیرد که دوباره راه برود.

 وجود انگیزه برای بلند شدن و تلاش جهت گام برداشتن در مسیر توانبخشی و راه رفتن دوباره کار مشکلی است؛ اما فراموش نکنید که درمان طب فیزیکی باید در اولین زمان ممکن شروع شود. چرا که فرد باید تورم عضو را به حداقل برساند و قوای خود را حفظ کند.

بنابراین هر اندازه که قدم زدن با پروتز سخت به نظر برسد؛ اما کاری است که باید انجام شود. در این مطلب اطلاعاتی در رابطه با مراحل یادگیری قدم زدن با پای پروتزی آورده شده است. پس در این ادامه با ما همراه باشید.

پای پروتزی

برای افرادی که درگیر نقص عضو هستند؛ وسایلی کمک حرکتی پنوماتیک در نظر گرفته می‌شود که در اغلب موارد شامل عصاهای زیر بغل می شود. هدف استفاده از وسایل کمک حرکتی این است که شما را به انداختن وزن خود بر پای پروتزی و راه رفتن به کمک میله‌های موازی یا عصاهای زیر بغل عادت دهد.

اگرچه این احتمال وجود دارد که قدم زدن با پروتز، پروسه‌ای نسبتاً زمان بر باشد؛ اما فراموش نکنید که در حالی که میله‌های موازی را با دست می‌گیرید؛ در ابتدا خود را با ایستادن و انداختن وزن بر پروتز جدید آشنا کنید.

یادگیری نحوه ایستادن به کمک پروتز

یکی از راه های یادگیری نحوه ایستادن بر پاهای پروتزی جدید این است که خود را با کمک دو دست به صندلی، پیشخوان آشپزخانه یا دو میله موازی نگه دارید و وزن خود را یک بار بر هردو پا و یک بار فقط بر پای پروتزی بیندازید. سپس فقط از یک دست خود استفاده کرده و مجدداً استفاده از چند انگشت را امتحان کنید. در نهایت باید بدون کمک میله یا وسایل حمایتی بر پای خود بایستید.

شروع یادگیری قدم زدن با پروتز

هنگامی که به ایستادن بر پروتز عادت کردید؛ تمارین یادگیری قدم زدن با پای پروتزی شروع می‌شود. تمرینات قدم زدن با پروتز شامل نگه داشتن دو میله موازی یا هر وسیله حمایتی مشابه با دو دست است. شما باید وزن خود را بر پا بیاندازید و پای پروتزی را به یک سمت بکشید و وزن خود را بر آن قرار دهید.

سپس باید پای دیگر خود را به سمت پای پروتزی برده و این مراحل را برای چندین بار تکرار کنید. تعداد تکرار حرکات توسط متخصص طب فیزیکی مشخص می‌شود. مانند یادگیری ایستادن بر پای پروتزی، یادگیری قدم زدن با پروتز را تا جایی انجام دهید که بدون کمک وسایل حمایتی این کار را انجام دهید.

راه رفتن به کمک پروتز

شما تا این مرحله یاد گرفته اید که بر پای پروتزی خود بایستید و قدم بزنید. اکنون زمان آن رسیده است که به هدف اصلی این فعالیت‌ها که راه رفتن است؛ برسید. اگر تاکنون جهت راه رفتن از عصاهای زیر بغل استفاده کرده باشید؛ این کار به کمک پروتز برای شما چندان ناآشنا نیست.

هنگام راه رفتن یا قدم زدن با پروتز برای اولین بار خواهید دید که پروتز و شکل توزیع وزن بر آن بسیار به عصای زیر بغل شباهت دارد. بین دو میله موازی بایستید؛ هر دست را بر یک میله قرار دهید و با پای پروتزی خود یک گام به سمت جلو بروید. وزن خود را بر پای پروتزی بیندازید و با پای دیگر خود یک قدم رو به جلو بردارید و آن را جلوتر از پای پروتزی خود روی زمین بگذارید.

سپس وزن خود را بر پای دیگر بیندازید و همین حرکت را با پای پروتزی خود تکرار کنید. نکته مهمی که در رابطه با قدم زدن با پروتز وجود دارد؛ این است که باید مانند گذشته قدم بردارید؛ اما بیشتر دقت کنید که در هر مرحله وزن خود را باید بر کدام پا بیندازید.

همچنین سعی کنید که در این مراحل تعادل خود را حفظ کنید. همانطور که پیش تر گفته شد؛ هنگام ایستادن و راه رفتن، استفاده از دستان و انگشتان خود را باید به تدریج کم کنید. به طوری که در نهایت بدون کمک میله ها، عصا یا سایر وسایل کمکی و حمایتی راه رفتن و قدم زدن با پروتز را شروع کنید.

راه رفتن روی پله، سرازیری و سراشیبی به کمک پروتز

پژوهشگران جهت ساخت پروتزهای پیشرفته تر در حال تلاش هستند که مشکلات فعلی این قطعات را برطرف کنند. تکنولوژی و پیشرفت‌های روزافزون آن تاکنون و در آینده به کمک ما خواهد آمد. با این حال یکی از مشکلات پروتزها این است که بیشتر مفاصل مچ پای آن ها در یک زاویه ثابت شده اند.

این به آن معنا است که مچ پای شما همیشه در یک وضعیت ثابت خواهد بود. مچ پای پروتزی همیشه به گونه‌ای است که مچ پا در حالت ایستاده قرار دارد. به همین دلیل بالا و پایین رفتن از پله‌ها، قدم زدن با پروتز بر سرازیری یا سراشیبی‌ها ممکن است برای افراد دارای نقص عضو دشوار و دردناک باشد.

با توجه به زاویه مفصل مچ پا، این بالا و پایین رفتن از پله‌ها و مسیرهای شیب دار، به تعادل و دقت زیادی احتیاج دارد که از تلوتلو خوردن شما در مسیر جلوگیری شود. جهت اطمینان از اینکه پای شما هنگام بالا یا پایین رفتن، محکم گذاشته می‌شود؛ تا حد امکان وزن خود را بر آن بیندازید.

به طوری که مطمئن شوید که هنگام برداشتن پای پروتزی از زمین، پای دیگر شما نیز از روی زمین فاصله نمی گیرد. سعی کنید که تعادل خود را در انجام این کار حفظ کرده و در صورت امکان از دستگیره های راه پله استفاده کنید.

بهبودی

بر هیچ کس پوشیده نیست که قدم زدن با پروتز کار راحتی نخواهد بود. ممکن است پیشرفت شما، اندکی کند باشد. اما این کندی منحصر به شما نیست. بهبودی یک فرآیند همیشگی و در جریان است که در افراد مختلف، اشکال متفاوتی دارد.

مسیر بهبودی دارای چندین مرحله است که هر یک از این مراحل، شامل چالش‌های دشواری هستند و به راهبردهای مقابله‌ای متفاوتی نیاز دارند. بنابراین طبیعی است که هنگام یادگیری قدم زدن با پروتز و انجام سایر تمارین، درد داشته باشید. اما ناامید نشوید. چرا که بدن شما در حال سازگاری با پروتز جدید و تمارین پیش رو است.

بسیاری از افراد بر این باور هستند که صحبت با دوستان، خانواده یا یک مشاور به برداشتن این بار هیجانی از دوش آن ها کمک می کند. بنابراین جهت مدیریت اتفاق پیش آمده؛ در بهره گیری از کمک متخصصین طب فیزیک، روانشناسان و مشاوران و صحبت با عزیزان خود غافل نشوید. در هر مرحله از تمرین قدم زدن با پروتز که احساس درد یا ناراحتی جدی داشتید؛ حتماً به پزشک خود رجوع کنید.

در پایان

در طول این مقاله با پای پروتزی و نحوه مراقبت از آن آشنا شدید. به طوری که به راحتی با رعایت برخی موارد ساده مانند تمیز و خشک نگه داشتن پروتز پای خود و جلوگیری از آسیب‌دیدگی آن و دور نگه داشتن پروتز از رطوبت و آب، عمر پروتز خود را تا چندین برابر افزایش خواهید داد.

همچنین در رابطه با چگونگی استفاده از این وسیله و راه رفتن با آن آشنا شدید. چنان که تمامی مراحل راه رفتن با پای پروتزی را توضیح دادیم. در نهایت نیز جهت کسب اطلاعات بیشتر بهتر است با کارشناسان و متخصصین حاضر در کلینیک آسود در ارتباط باشید.

Source: www.kenneyorthopedics.com

13 اسفند 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

هزینه انجام پروتز

با پیشرفت علم پزشکی و اختراعاتی که در این زمینه به ثبت رسیده است، افرادی که دچار قطع عضو هستند نیز می توانند به کارهای روزمره خود بپردازند. این امر با انجام پروتز امکان پذیر است. پروتز نوعی تکنولوژی پیشرفته است که می تواند جایگزین اندام های از دست رفته افراد شود.

این اندام های ساخته شده عملکردی مشابه با عملکرد عضو از دست رفته بدن دارند. به همین دلیل انواع متفاوتی از پروتزها به تولید رسیده اند. پروتزها باید دارای استحکام و دوام بالایی باشند تا به راحتی دچار اختلال نشوند.

یکی از مهم ترین مسائلی که افراد را از انجام پروتز باز می دارد در ابتدا هزینه انجام پروتز است. با توجه به سنگین بودن هزینه ها، شاید امکان انجام پروتز و پرداخت هزینه های آن برای همه امکان پذیر نباشد. از آنجایی که انواع متفاوتی از این تجهیزات تولید شده است، هزینه انجام پروتزها نیز با یکدیگر فرق دارد.

در انواع متحرک یا ثابت پروتز های ساخته شده هزینه انجام پروتز متفاوت است. در ادامه این مقاله شما را با هزینه انجام پروتز و عواملی که بر هزینه ها تاثیر می گذارد آشنا می کنیم.

هزینه انجام پروتز

هزینه انجام پروتز بر چه اساسی تعیین می شود؟

برای اینکه بتوانید یک اندام مصنوعی مناسب و خوب را تهیه کنید باید هزینه انجام پروتز را در نظر بگیرید. این تجهیزات در انواع متحرک و ثابت ساخته می شوند تا مورد استفاده افرادی قرار گیرند که دچار قطع عضو در اندام های خود شده اند. با این حال هزینه انجام پروتز به عوامل متفاوتی بستگی دارد. در ادامه به این عوامل اشاره می کنیم.

  •     هزینه ماندن در بیمارستان
  •     هزینه انجام فیزیوتراپی و کاردرمانی بعد از انجام پروتز
  •     دستمزد پزشک برای انجام پروتز
  •     هزینه خرید نوع مناسبی از پروتزها
  •     نوع اندامی که نیاز به پروتز دارد.
  •     شرکت سازنده پروتز
  •     جنس استفاده شده در پروتز ها
  •     تعویض پروتز بعد از گذشت چند سال
  •     رشد اندام های افراد یا ایجاد چاقی یا لاغری
  •     نوع فعالیت های روزانه یا ورزشی

همه این موارد می تواند بر هزینه انجام پروتز تاثیر گذار باشد. به طور کلی نمی توان به طور حتم هزینه معینی را برای این امر در نظر گرفت. زیرا افراد متفاوتی برای انجام این روش به پزشک مراجعه می کنند که مشکلات آنها با یکدیگر برابر نیست.

به همین منظور در ابتدا باید با پزشک خود در مورد هزینه های انجام این روش صحبت های لازم را داشته باشید تا هیچ گونه مشکلی از نظر هزینه برای شما ایجاد نشود.

هزینه انجام پروتز چه تاثیری بر ماندگاری و دوام آن دارد؟

انجام پروتز در بیمارستان ها توسط پزشکان ارتوپدی انجام می شود. پزشکان باید دارای مجوز های لازم برای انجام پروتز باشند. هزینه ای که بابت این امر از افراد گرفته می شود به عوامل متفاوتی بستگی دارد.

یکی از این عوامل نوع پروتز و ماندگاری آن است. پروتز های معمولی را باید هر سال تعویض کنید. زیرا استحکام و دوام آنها به گونه ای نیست که تا مدت ها باقی بماند. این امر تا حدود زیادی هزینه های افراد را افزایش می دهد.

پروتز ها در انواع ثابت و متحرک و رایانه ای تولید می شوند. هر کدام از این تجهیزات دارای ویژگی هایی هستند که هزینه های متفاوتی را برای افراد ایجاد می کنند. در ابتدا باید هزینه انجام پروتز را مد نظر قرار دهید. در غیر این صورت هزینه های شما بسیار چشمگیر خواهد شد.

این تجهیزات به گونه ای ساخته می شوند که به مدت 2 الی 5 سال ماندگاری داشته باشند. این امر نشان می دهد حتی بهترین نوع از پروتز ها بعد از 5 سال نیاز به تعویض دارند. زیرا در این مدت دوام خود را از دست می دهند.

استفاده مداوم از این تجهیزات به جای اندام هایی که دچار قطع عضو شده اند، سبب فرسودگی و سایش آنها می شود. با تعویض این نوع از تجهیزات پزشکی، هزینه های شما افزایش پیدا خواهد کرد. از آنجایی که پروتز ها دارای رابط های متحرک هستند به سرعت نیاز به تعویض دارند.

با این حال نحوه نگهداری افراد تاثیر بسزایی در ماندگاری پروتزها دارد. همچنین ممکن است تحرک فردی بسیار کم باشد و فعالیت های ورزشی یا سنگینی نداشته باشد. در این صورت امکان ماندگاری آنها افزایش پیدا می کند.

نوع متریال این تجهیزات چگونه بر هزینه پروتز تاثیر می گذارد؟

همانطور که گفته شد پروتز ها انواع متفاوتی دارند. این تجهیزات از متریال های گوناگونی ساخته می شوند. از آنجایی که از پروتزها مانند اندام های واقعی استفاده می شود باید دوام و ماندگاری بالایی را در برابر شرایط و عوامل متفاوت از خود نشان دهند.

به همین دلیل در ساخت آنها از فلز آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، تیتانیوم، پلاستیک و کامپوزیت کربن استفاده می کنند. استفاده از این فلزات در ساخت پروتز ها سبب می شوند تا هزینه های بالایی برای افراد ایجاد شود.

رابط های حرکتی که در ساخت پروتز ها استفاده می شود باید به گونه ای باشد که بتواند تحت هر شرایطی فعالیت های حرکتی افراد را انجام دهد. در غیر این صورت به سرعت کارایی خود را از دست می دهد و نیاز به تعویض پیدا می کند.

این مشکلات هزینه انجام پروتز را بالاتر می برد. به همین دلیل مراقبت هایی که باید برای افزایش طول عمر این پروتز ها انجام دهید در هزینه های ایجاد شده تاثیر بسزایی خواهد گذاشت.

هزینه انجام پروتز

آیا هزینه انجام پروتز تحت پوشش بیمه قرار می گیرد؟

یکی از مزیت هایی که بیمه برای افرادی که نیاز به انجام پروتز دارند ایجاد می کند، کمک هزینه های درمانی است که تا حدودی تحت پوشش قرار می گیرد. شرکت های بیمه طبق استانداردهای جهانی ملزم به پرداخت بخشی از هزینه های خرید تجهیزات پروتز برای افراد هستند. از آنجایی که قطع عضو نوعی معلولیت جسمی به حساب می آید، به عنوان زیبایی در نظر گرفته نمی شود.

به همین دلیل شرکت های بیمه طبق تعرفه هایی که به آنها ارائه می شود موظف به پرداخت هزینه های افراد برای خرید پروتز هستند. با این حال هزینه های بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارد که تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرد. همچنین هزینه های عمل نیز بر عهده خود افراد است.

در واقع پوشش بیمه برای هر فردی در سال تا سقف مشخصی است. در صورتی که هزینه انجام پروتز از این سقف بالاتر باشد، تفاوت قیمت باید توسط خود افراد پرداخت شود.

هزینه انجام پروتز در چه قشری دارای افزایش است؟

پروتز ها تجهیزاتی هستند که اندازه های متفاوتی دارند. در بسیاری مواقع این تجهیزات به صورت سفارشی ساخته می شوند. از آنجایی که نوع مشکلات قطع عضو در هر فردی با دیگری دارای تفاوت است نمی توان نوع آماده ای از پروتز را مورد استفاده قرار داد.

این امر سبب می شود تا هزینه انجام پروتز برای این افراد متفاوت شود. کودکانی که در حال رشد هستند و مدام اندام های آنان در حال تغییر است، باید در هر دوره ای از زندگی از پروتز مناسب با سن خود استفاده کنند. در غیر این صورت مشکلات بسیاری برای آنان ایجاد می شود.

هزینه انجام پروتز برای کودکان بسیار بیشتر از بزرگسالان است. برای این منظور والدین باید به رشد کودک خود توجه کنند تا آنان بدون هیچ گونه مشکلی بتوانند مانند کودکان همسن خود فعالیت های روزانه و مورد علاقه خود را نیز انجام دهند.

تعویض سالانه این تجهیزات در این افراد هزینه انجام پروتز را افزایش می دهد. علاوه بر آن هزینه های دیگر مانند هزینه عمل، فیزیوتراپی و غیره نیز باید لحاظ شود.

 

Source: www.disabled-world.com, www.jordanthomasfoundation.org

25 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

فاکتورهای که فیبر کربن را به ماده اولیه ارزنده ای در تولید پروتز تبدیل کرده است

شاید بشر نخستین بار، پای مصنوعی را در داستان موبی دیک و با توصیف های زیبای نویسنده این اثر را تجربه کرده است. همه صدای کوبیده شدن پای چوبی کاپیتان را در حالی که نهنگ سفید اسطوره ای خود را دنبال می کرد، به یاد می آوریم. اما اندام های مصنوعی یا پروتز های ارتوپدی امروزی با پای چوبی کاپیتان داستان موبی دیک تفاوت های بسیاری دارد.

در طی ۵ تا ۱۰ سال گذشته شاهد تحولات بزرگی در تکنولوژی تولید پا ها و اندام های مصنوعی بوده ایم. در راستای تحولات رخ داده شاهده ظهور کامپوزیت های فیبر کربن و آلیاژ های بسیار سبکی در ساخت اندام های جایگزین بدن انسان بوده ایم. این آلیاژها و کامپوزیت ها ویژگی ها و قابلیت های متفاوتی را در اندام های مصنوعی به وجود آورده اند.

پیشرفت های به وجود آمده در ساخت پروتز، هزاران نفر را از ناتوانی و معلولیت نجات داده است. پروتزهای پنجه کربنی راه گشای این افراد بوده است. کیفیت زندگی این افراد در مقایسه با گذشته دچار تحولات بزرگی شده است. با ظهور پنجه کربنی ها نه تنها شاهد بازگشت ورزشکاران به روز های طلایی ورزش بودیم، بلکه ورزشکارانی مشاهده کردم که با اتکا بر فیبر کربن، رکورد شکنی کردند.

اما چرا کامپوزیت فیبر کربن تا این اندازه در ساخت اندام های مصنوعی مفید واقع شده است؟ چه عواملی کیفیت این کامپوزیت را تعیین کرده است؟ آیا جذابیت ظاهری، قیمت، تولید آسان یا ویژگی های فنی قابل توجه فیبر کربن را جهت ساخت پروتز در اولویت قرار داده است؟

در پاسخ به این سوال باید به بررسی ویژگی های منحصر به فرد و مورد  قبول در ساخت پروتزها اشاره کنیم. ویژگی های فیبر کربن از کدام قابلیت پروتز ها پشتیبانی می کند. به این ترتیب، متوجه می شویم چرا از فیبر کربن در ساخت پروتزها بهره برده می شود.

ظهور تکنیک های مدرن در قالب گیری

یکی از مهم ترین ویژگی های اندام های مصنوعی امروزی این است که این اندام ها دیگر مانند گذشته تنها در یک شکل به تولید نمی رسند. امروزه پروتز ها با در نظر گرفتن ویژگی های منحصر به فرد، اشخاص و کاربران به تولید می رسد. به این ترتیب، اندام های مصنوعی امروزی با وزن، قد و ساختار عضلانی افراد متفاوت مطابقت دارند.

در حقیقت، با تولید ماشینی پروتزها قادر به تولید اندام هایی که با خصوصیات و ویژگی های کاربر مطابقت داشته باشد، نیستیم. به همین دلیل ماده مورد استفاده در ساخت این اندام ها باید جهت استفاده در  این شیوه قالب گیری مناسب باشد. فیبر کربن به سادگی در قالب تهیه شده نفوذ کرده و در تمام انحناها و خلل و فرج را می پوشاند. این ماده به سادگی فرم دلخواه را به خود می گیرد. از این گذشته با توجه به امکان ترکیب پنجه کربنی با رزین های اپوکسی، امکان تولید ساختار های پیچیده و خارق العاده ای ممکن می شود.

خصوصیات مکانیکی متغیر ماده اولیه در ساخت پروتز

هدف از ساخت اندام های مصنوعی، بازگرداندن توانایی های طبیعی فرد و جبران فقدان عضو طبیعی بدن فرد است. از این رو پروتز باید تمام حرکات و عملکرد های یک عضو طبیعی را به خوبی برای کاربر به ارمغان آورد. بدن انسان پس از هزاران سال حضور در چرخه تکامل به چنین ساختار پیچیده و مقاومی تبدیل کرده است. نسبت توان به وزن در بدن انسان قابل توجه است. نواحی مختلف بدن انسان از قابلیت های بی نظیری برخوردار هستند که بشر را به موجودی فوق العاده تبدیل کرده است.

طبیعت در چرخه خود به هیچ عنوان بیش از اندازه بخشنده نیست. به همین دلیل، هیچ عضوی از میزان مورد نیاز قویتر طراحی نشده است. زمانی که یک استخوان را زیر نظر می گیریم، مشاهده می کنیم که استخوان های نواحی مختلف بدن مشابه از استحکام مشابهی برخوردار نیستند. بلکه میزان کلاژن و هیدروکسی آپاتیت و میزان منافذ موجود در استخوان ها به کلی با یکدیگر متفاوت است.

این پدیده به صورت مستقیم به قانون ولف اشاره دارد. بنا بر این قانون استخوان هایی که بیش از سایرین در معرض فشار قرار دارند، از استحکام بالاتری برخوردار هستند و در برابر فشار و استرس مقاومت بیشتری را  از خود به نمایش می گذارند. استخوان های موجود در انگشتان، از چنین ویژگی هایی برخوردار هستند. این در حالی است که استخوان های بخش هایی که کمتر از سایر قسمت ها تحت فشار قرار دادند از چگالی و تراکم کمتری برخوردار هستند. به عنوان مثال چگالی و تراکم استخوان درشت نی در مقایسه با دیگر استخوان های موجود در بدن ۵۰ درصد بالاتر است.

از سوی دیگر استخوان فضانوردان به دلیل حضور در فضای جو و دور ماندن از نیروی جاذبه، در مقایسه با ساکنان زمین به مراتب ضعیف تر و شکننده تر است. اما خوشبختانه با استفاده از فیبر کربن در ساخت اجزای متفاوت و اندام های مصنوعی متنوع برای بخش های متفاوت بدن می توانیم پروتزهایی مشابه به ساختار استخوانی بدن جهت استفاده در نواحی مختلف بدن تولید کنید. پنجه کربنی به جامعه پزشکی اجازه داده است که چگالی مورد استفاده در ساخت پروتز ها را با توجه به موضع قطع شده در نظر بگیرند. این ماده به با ترکیب با اپوکسی، امکان ساخت دیواره ای مستحکم با درجه استحکام متفاوتی را برای جامعه ارتوپدی میسر کرده است. بنابراین فیبر کربن امکان تولید اعضایی که از قانون ولف نیز تبعیت کنند را میسر کرده است.

مقاومت ویژه بالای فیبر کربن

ماهیچه ها و تاندون ها در بدن حیوانات خونگرم سرعت عمل و حرکت بدن را سرعت می بخشد. این در حالی است که استخوان ها و مفاصل، اندام هایی هستند که وزن بدن را بر دوش می کشند. پروتزهایی که امروزه به تایید جامعه پزشکی رسیده است، به خوبی عملکرد استخوان های بدن را شبیه سازی کرده است. البته اندام هایی که از منابع انرژی خارجی استفاده می کنند، هنوز در مرحله تحقیق و توسعه قرار دارند.

روی هم رفته، پروتزی که به عنوان جایگزین یک استخوان در بدن به کار برده می شود، باید از خصوصیات مکانیکی مشابهی با  استخوان های بدن برخوردار باشد. فیبر کربن هایی که امروزه در صنعت پزشکی تولید می شود از مقاومتی در حدود 700 مگا پاسکال و خاصیت کشسانی در حدود 70 گیگا پاسکال برخوردار هستند. چگالی در نظر گفته شده برای پنجه کربنی چیزی در حدود 1.6 گرم بر میلی گرم است. تمام این ویژگی ها در کنار یکدیگر، مقاومت ویژه بالا پروتز ها را به خوبی مشخص می کند.

فیبر کربن در کنار ویژگی های گفته شده، سختی بسیار بالایی دارد. تمام این ویژگی ها این ماده را به یکی از بهترین مواد اولیه در ساخت پروتزها تبدیل کرده است. البته در کنار فیبر کربن، گزینه های دیگری نیز در زمینه ساخت پروتز معرفی شده است. به عنوان مثال چوب، فیبر شیشه ای که با پلی استر ترکیب شده است، آلیاژهای متنوع فلز، سرامیک و فیبر شیشه و کربن از جمله مواد اولیه پیشنهادی در ساخت اندام های مصنوعی هستند. در این میان ترکیب فیبر کربن در کنار اپوکسی، به عنوان بهترین ترکیب جهت استفاده در صنعت پروتز سازی انتخاب شده است. چرا که این ترکیب شباهت بسیار زیادی به ساختار استخوانی بدن دارد.

توزیع ایده آل وزن

با توجه به اطلاعاتی که در رابطه با فیبر کربن در اختیار شما قرار داده ایم، دیگر به این حقیقت پی برده اید که پروتزی که با استفاده از این ماده ساخته می شود  از مقاومت بالایی برخوردار است و به راحتی می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای پای انسان به کار برده شود. با وجود قالب و استحکام بالای این ماده، شاهد وزن سبک این ماده هستیم. این ماده تا ۶۰ درصد از پای طبیعت سبک تر است. خوشبختانه با روی کار آمدن، مواد اولیه جدید مانند فیبر کربن، وزن تمام شده یک پنجه کربنی کمتر از ۲ تا ۳ کیلوگرم است. این در حالی است که وزن پاهای مردی که در حدود ۸۰ کیلومتر چیزی در حدود ۱۳ تا ۱۴ کیلومتر است. آزمایشات در سال ۷۰ نشان داده است که پروتز های فوق العاده سبک به هیچ عنوان کارایی لازم را از خود نشان نمی دهند.

تداخل میان وزن پروتز و وزن کاربر، نتیجه رضایت بخشی را در پی دارد. توزیع وزن در نواحی مختلف بدن اعمالی از قبیل نشستن، ایستادن، خم شدن و کشیده شدن بدن را ممکن می کند. در صورتی که تداخلی در نحوه توزیع وزن به وجود بیاید. در واقع این موضوع مطرح می شود که نکته قابل توجه در ساخت اندام ها و وزن کلی اندام های مصنوعی در نظر گرفته نشده است، بلکه مسئله اساسی نحوه توزیع وزن در این پروتز ها است. این ویژگی در اندام های مصنوعی که در قسمت زیر زانو به کار برده می شوند، مشهود تر است. در این پروتزها وزن مشخصی به قسمت معینی از پنجه کربنی افزوده می شود و عملکرد پروتز به مراتب بهبود می یابد.  چرا که تنها با افزودن مقدار ناچیزی به وزن پروتز شاهد عملکرد بهتر مفصل زانو خواهیم بود. مطالعات نشان داده است که پروتز های به کاربرده شده در ناحیه دست نیز باید توانایی تحمل وزنی که در تمام طول زندگی بر این ناحیه وارد می شود، برخوردار باشند. برای این منظور، در صنعت پروتز سازی، میزان معینی از وزن را در نواحی مختلف پنجه کربنی، منتشر می کنیم. حال آنکه با استفاده از فیبر کربنی، به سادگی می توانیم وزن نواحی مختلف پروتز را مشخص کنید. این ماده تولید و تهیه پروتز ها را به سادگی مهیا کرده است. پنجه کربنی، به پزشکان اجازه می دهد توزیع وزن را در نواحی مختلف اندام مصنوعی به بهترین شکل انجام دهند. 

نظافت

در کنار مقاومت و استحکام بالا، تمام موادی که در ساخت پروتز به کار برده می شوند باید به سادگی قابل تمیز کردن باشند. علاوه برای این پروتز ها باید از موادی ساخته شوند که از مقاومت بالایی در برابر خوردگی برخوردار باشد. این ماده باید در برابر باکتری ها و عفونت ها نیز مقاوم باشد. اشعه فرابنفش نباید ساختار این ماده را تحت تاثیر قرار دهد.

از این گذشته ماده به کار رفته در ساخت پروتز، باید در برابر تعریق و نمک مقاوم باشد. اندام مصنوعی مورد استفاده باید از زیبایی قابل قبولی نیز بهره مند باشد. رزین اپوکسی پس از پخته شدن در کوره و شستشوی کامل دیگر موجب بروز حساسیت پوستی در انسان نمی شود. به همین دلیل این ماده به هیچ عنوان حساسیت زا نیست. خوشبختانه در صورت تماس پنجه کربنی با پوست هیچگونه التهاب و آسیبی برای فرد به وجود نمی آید. با وجود اولویت های ارزشمند ماده مورد استفاده در پروتز، هیچ ماده ای در رقابت با فیبرکربن پیروز نبوده است. این ماده به عنوان بهترین ماده در تهیه اندام های مصنوعی در نظر گرفته شده است و ویژگی های مورد نیاز اندام های مصنوعی را در خود جای داده است.

پروتز کربنی اندام مصنوعی

ویژگی های کشسانی

مهمترین ویژگی های موجود در پروتئین های موجود در عضلات و تاندون ها، با نام اسلاستین و میلین شناخته می شوند. این اندام ها مانند رودی که ساکن مانده است رفتار می کنند.  در طی هزاران سال، الاستین به عنوان اصلی ترین فاکتور سازنده تاندون ها به ساختار قرص و محکمی تبدیل شده است. اگر بخواهیم ساختاری مشابه با ربات را به شما معرفی کنیم باید به رشته ای از فلز استیل یا نوار باریکی از پلاستیک اشاره کنیم. بیایید به تاندون های موجود در بدن کانگورو توجه کنید. این تاندون ها به جانور اجازه می دهند که فواصل طولانی را با کمترین میزان انرژی طی کنند. هربار که پاهای کانگورو با سطح زمین ارتباط برقرار می کند. در حقیقت یک برخورد الاستیک روی داده است و تمام انرژی زمین به پاهای کانگورو انتقال داده می شود. تمام این انرژی در قالب پتانسیل در پاهای کانگورو ذخیره می شود.

از مجموع انرژی ذخیره شده تنها بخش اندکی صرف حرکات بعدی جانور می شود. انسان ها نیز در هنگام راه رفتن یا دویدن از همین انتقال انرژی استفاده می کنند. از میان تمام موادی که جهت استفاده از در پروتز ارائه شده اند، پنجه کربن بیشترین شباهت را به اندام ها طبیعی داشته است. فیبر کربن به خوبی تاندون ها در برخورد با سطح زمین، چنین رفتاری را از خود بروز می دهد. همین ویژگی فیبر کربن را به متریال مناسبی جهت ساخت پروتز تبدیل کرده است.

مقاومت در برابر فرسودگی

یکی از مهم ترین ویژگی های مورد نیاز جهت ساخت پروتز، مقاومت بالا در برابر فرسودگی است. ماده مورد استفاده در اندام های مصنوعی باید در برابر فرسودگی از دوام بالایی برخوردار باشد. مسلماً ساختار پروتز در تمام مدت استفاده ثابت نیست، اما این ماده پس از دگرگونی های به عمل آمده به ساختار اولیه خود باز می گردد. تمام مواد اولیه شناخته شده، بخشی از عمر مفید خود را در حین خم و راست شدن ها از دست می دهند. به همین دلیل ماده مورد استفاده در این اندام ها نباید از عمر پایینی برخوردار باشد. این ماده باید، از عمر متوسط طولانی برخوردار باشد. پروتز های آلومینیومی دهه ۶۰ تنها یک سال ماندگاری داشتند. پس از این بازه شاهد بروز فرسودگی در بافت این ایمپلنت ها بودیم. گسستگی، ترک در لایه های فیبر کربن موجب گسسته شدن الیاف فیبر کربن می شود. اما بروز چنین اتفاقی در فیبر کربن بسیار نادر است.

اگر هنوز به اهمیت فیبر کربن پی نبرده اید…

هنگام انتخاب ماده اصلی در ساخت ایمپلنت، کامپوزیت، فیبر کربن و اپوکسی به عنوان ماده ممتاز در ساخت اندام های مصنوعی به کار برده می شود. پنجه کربنی از مقاومت بسیار بالایی برخوردار است، این ماده در مقابل ضربات از مقاومت بالایی هم برخوردار است.  فیبر کربن در مقابل فرسودگی بسیار مقاوم است و تحمل وزن بالایی را دارد. علاوه بر این رعایت بهداشت این پروتز ها در مقایسه با نمونه های قبلی به مراتب چشمگیر تر است. فاکتور زیبایی این پروتز نیز، توجه کاربران را به خود جلب می کند. امروزه  صدها هزار نفر با استفاده از پروتزهای پنجه کربنی، زندگی بهتر و با کیفیت تری را تجربه می کنند. این احساس رضایت بخش بدون ظهور فیبرکربن امکان پذیر نبود.

17 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

انواع پروتزهای پنجه کربنی

دنیای تکنولوژی همواره در حال پیشرفت و یافتن راه کارهای نوینی در پاسخ به نیازهای بشر است. در همین راستا شاهد ظهور کامپوزیت پنجه کربنی در ساخت اندام ها و اندام های مصنوعی هستیم. فیبر کربن آخرین دستاورد جهان پروتز، قابلیت های خیره کننده ای را برای افرادی که دچار ضایعه قطع عضو شدند، به ارمغان آورده است.

با توجه به وزن پایین، استحکام بسیار بالا و انعطاف پذیری فوق العاده این الیاف در ساخت پروتز ها، شاهد استفاده از پنجه کربنی در ساخت اندام های گوناگونی بوده ایم. فیبر کربن های تولید شده در شرکت های تولید پروتز، کیفیت زندگی معلولان و جانبازان قطع عضو را به سطوح دیگری ارتقا داده است.

تنوع پروتز ها، بسیاری از نیاز های افراد دچار قطع عضو را برطرف می کند. با توجه به نیاز های متفاوت و انواع مختلف قطع عضو، به دامنه متعددی از فیبر کربن نیاز است. چرا که سبک زندگی و عادات شخصی افراد با یکدیگر متفاوت است. در ادامه با ما همراه باشید، تا شما را با گروهی از اندام های مصنوعی تولید شده در این شرکت آشنا می کنیم.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز فیبر کربن پارس فلکس

این اندام مصنوعی با استفاده از پنجه کربن و با نام تجاری پارس فلکس اقدام به تولید پروتز هایی به فرم تیغه کرده است. این تیغه های اسپرت، به منظور استفاده در فعالیت های ورزشی تولید شده است.

تیغه داسی شکلی که از ساخت کامپوزیت الیاف کربن به صورت ترکیب با رزین اپوکسی ساخته شده است. این تیغه از خاصیت ارتجاعی بسیار بالایی برخوردار است. به همین دلیل، این اندام مصنوعی برای ورزشکاران و افرادی که مشغله بالایی برخوردار هستند، در نظر گرفته شده است.

در همین راستا شاهد استقبال دوندگان از این تیغه پنجه کربنی بوده ایم. این تیغه، برای استفاده روزمره افراد عادی مناسب نمی باشد. بلکه، این فیبر کربنی تنها برای حضور در عرصه های ورزشی در نظر گرفته شده است. سطح تخت در کنار تیغه بلند، این پرواز را به انتخاب مناسبی برای دوندگان تبدیل کرده است. چرا که این خصوصیات، حفظ تعادل دونده را به بهترین شکل ممکن می کند. خاصیت ارتجاعی و نیروی ذخیره شده در بخش پنجه، شتاب قابل قبولی را برای دونده به همراه دارد.

اندام مصنوعی فیبر کربن پارس فلکس از وزنی برابر ۷۰۰ گرم برخوردار است. این پروتز به سادگی وزنی برابر با ۱۳۰ کیلو گرم را تحمل می کند. این پروتز برای افرادی که دچار قطع عضو از ناحیه زیر زانو هستند، مناسب است.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز پنجه کربنی پارس فلکس اورجینال

این پروتز که با نام تجاری پارس فلکس اورجینال شناخته می شود با طراحی بی نظیر خود، پاسخگوی بسیاری از نیاز های افراد مبتلا به قطع عضو است. این اندام مصنوعی ساخته شده از فیبر کربن برای انجام تمام فعالیت های روزمره به یاری افراد می آید.

طراحی این پروتز پنجه کربنی با الهام از ظاهر طبیعی پای انسان به انجام رسیده است. توانایی فرد، تعیین کننده مدت زمانی است که فرد به سادگی با این اندام های مصنوعی به راه رفتن خود ادامه می دهد. این پروتزهای پنجه های کربنی، بازده فرد را به شدت افزایش داده است.

در ساخت این پروژه پنجه کربنی، وزن های متفاوت به خوبی در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال فیبر کربن مورد استفاده برای یک شخص ۹۰ کیلو گرمی به هیچ عنوان برای یک فرد ۱۳۰ کیلوگرمی پیشنهاد نمی شود. زیرا، اندام مصنوعی مورد استفاده باید از قابلیت تحمل وزن فرد برخوردار باشد. در غیر این صورت، فرد به خوبی از مزایای استفاده از اندام های پارس فلک اورجینال بهره مند نمی شود.

طراحی منحصر به فرد و بی نظیر این اندام های مصنوعی راه رفتن بدون کفش را به خوبی میسر کرده است. از این گذشته کاربر در صورت استفاده از کفش هایی با پاشنه های متفاوت نیز دچار مشکل نمی شود.

در طراحی این پنجه کربنی ویژگی های ذاتی پای انسان به خوبی در نظر گرفته شده است. در همین راستا شاهد طول پنجه کاملاً طبیعی هستیم. این اندازه با اندازه یک پای طبیعی همخوانی دارد. این امر موجب می شود، شیوه راه رفتن فردی که از پروتز پنجه کربنی پارس فلکس اورجینال استفاده می کند با یک فرد طبیعی هیچ تفاوتی نداشته باشد.

این اندام مصنوعی در هنگام تماس با زمینه انعکاس فشار وارد آمده را به خوبی در تمام فیبر کربن منتشر می کند. انعطاف قسمت مچ این اندام مصنوعی در کنار خاصیت ارتجاعی قابل قبول، گام برداشتن را برای کاربر به مراتب ساده تر کرده است. تقسیم انرژی در پروتز های فیبر کربن منحصر به فرد است. چرا که انرژی اولیه که توسط کاربر برای گام برداشتن صرف می شود، در اندام مصنوعی انباشته شده و در ادامه روند راه رفتن به یاری فرد می آید.

این پنجه های کربنی برای استفاده افراد متفاوت در نظر گرفته شده است. در همین راستا در فیبر کربن های تولید شده، نیاز یک فرد ۴۴ کیلوگرمی به اندازه نیاز های یک فرد ۱۳۰ کیلوگرمی در نظر گرفته می شود. این پروتز های فیبر کربن برای افرادی که دچار نقص قطع عضو از ناحیه زیر زانو، بالای زانو و مچ هستند، به شدت توصیه می شود. این اندام مصنوعی شیوه راه رفتن فرد را به خوبی اصلاح می کند. راه رفتن طبیعی را برای فرد میسر می کند.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز فیبر کربن پارس فلکس ال پی

پنجه کربن پارس فلکس ال پی، یکی دیگر از پروتزهای فیبر کربنی است. این پروتز ها با حالت سازگار خود به شدت با الگوی پای طبیعی انسان سازگار هستند. به همین دلیل راه رفتن با این پروتز ها تجربه بسیار متفاوتی را برای کاربر به همراه دارد.

طراحی بی نظیر این پروتز، سطح هموار بیشتری را در اختیار کاربران قرار داده است که راه رفتن را به شدت ساده کرده است. این سطح، نیروی عکس العمل زمین را به صورت سودمند در سراسر پا منتشر می کند. از آنجایی که راه رفتن با این فیبر کربن، کنترل فرد را به شدت بالا می برد، شاهد رضایت و خرسندی کاربران هستیم. این پروتز تعادل فرد به شدت ارتقاء داده است. راحتی این پروتز ها به حدی است که فرد می تواند بدون استفاده از کفش نیز به سادگی و با استفاده از این پا ها گام بردارد.

علاوه بر این، تغییر پاشنه کفش نیز مشکلی در راه رفتن فرد به وجود نمی آورد. ویژگی های موجود در طراحی این اندام ها شباهت بسیاری به مدل پارس فلکس اورجینال دارد. در طراحی این مدل نیز از فرم طبیعی پا استفاده شده است. این ویژگی، گام برداشتن با این پروتز را به شدت آسان کرده است.

این مدل نیز مانند مدل پارس فلکس اورجینال در دامنه متنوعی به تولید رسیده است و به همین دلیل افراد با وزن ۴۴ کیلوگرم تا ۱۳۰ کیلو گرم می تواند از مزایای این پروتزها برخوردار شوند. فیبر کربنی پارس فلکس ال پی، برای بیمارانی که دچار قطع عضو در ناحیه زیر زانو، بالای زانو و مچ پا هستند، بسیار مناسب است.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز پارس فلکس سایم

این اندام فیبر کربن از شباهت بسیار بالایی با نمونه قبلی برخوردار است. پنجه کربنی سالم برای بیماران در نظر گرفته شده است  افرادی که از ناحیه بالاتر از مچ پا دچار نقص عضو شده اند می تواند از این پروتز استفاده کنند. این اندام ها، راه رفتن بدون کفش را برای کاربران به سادگی میسر کرده است.

این فیبر کربن مطابق با الگوی پا طراحی شده است. همین طراحی منحصر به فرد راه رفتن را برای فرد به سادگی میسر کرده است. کاربر بدون استفاده از کفش نیز می تواند به سادگی از این پروتز استفاده کند. اما در صورتی که در حین استفاده از این پروتز، از کفش نیز استفاده کنید با مشکلی روبرو می شوید.  این پروتز نیز وزنی مشابه با نمونه های قبلی را به خوبی تحمل می کند.

کاربران می تواند به منظور سهولت در نصب این اندام مصنوعی از سه آداپتور متفاوت بهره مند شوند. این اندام مصنوعی انرژی به خوبی در سراسر فیبر کربن پراکنده می کند. نیروی عکس العمل زمین نیز به خوبی در این پروتز پخش می شود. مجموع این عوامل راه رفتن را برای فرد به مراتب ساده تر کرده است.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پنجه کربنی پارس فلکس داینا

پروتز پارس فلکس داینا در پاسخ به نیازهای متفاوت کاربران در نظر گرفته شده است. زمانی که فرد برای انتخاب اندام مصنوعی مورد نظر خود به پزشک متخصص ارتوپدی مراجعه می کند، انتظارات و نیاز های متفاوت را با پزشک مطرح می کند. برخی از افراد به دنبال برخورداری از مدلی هستند که ظاهری شبیه به پای طبیعی انسان داشته باشد.

در همین راستا نیاز های این دسته از افراد نیز با اندام های مصنوعی فیبر کربن به خوبی در نظر گرفته شده است. در همین راستا شاهد عرضه فیبر کربن پارس فلکس داینا بودیم. این اندام مصنوعی از نظر راحتی و سهولت در گام برداشتن و همینطور از نظر حفظ تعادل با دیگر اندام های مصنوعی موجود در خانواده پروتز های فیبر کربن برابری می کند.

تنها تفاوت در ظاهر طراحی این اندام مصنوعی است. این پروتز از یک تیغه پنجه کربن تشکیل شده است که در پوشش توپی از جنس پلی اورتان گنجانده شده است. این اندام در عین حال بسیار سبک و از انعطاف پذیری بالایی برخوردار است.

پروتز های تولید شده با  پنجه کربن از کیفیت بالایی برخوردار است. مدل های تولید شده با استفاده از این ماده نیاز های متفاوت افراد را به خوبی پوشش داده است.

 

Source:  www.cgseco.com