2 بهمن 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

آیا پروتزهای زیر زانو نیاز به تعویض دارند؟

از دست دادن اندام زیر زانو که به آن قطع ترانسیبال نیز گفته می‌شود، به قطع یا نبود پا در زیر زانو اشاره دارد. بروز این عارضه قطعا ناراحت‌کننده است اما امکان بازگشت به سبک زندگی مستقل قبل با استفاده از پروتزهای زیر زانو امکان‌پذیر خواهد بود.

پیش از شروع استفاده از این نوع پروتزها، شخص نیاز به مشاوره دارد. به این خاطر که باید با نحوه انجام امور روزانه با پروتز به جای پای طبیعی خود آشنا شود و نگرانی‌هایی را که بعد از عمل جراحی دارد، کنترل کند. به غیر از این افراد باید بدانند که در چه مواقعی باید پروتز زیر زانوی خود را تعویض کنند و باتوجه به جنس پروتز آیا نیاز به انجام این کار وجود دارد یا خیر.

آیا پروتزهای زیر زانو نیاز به تعویض دارند؟

پروتزهای زیر زانو چه زمانی نیاز به تعویض دارند؟

افراد زیادی را می‌شناسیم که حتی با وجود نقص عضو و استفاده از پروتزها هنوز هم زندگی شاد و موفقی دارند. بنابراین هیچ بهانه‌ای برای دنبال نکردن آرزوها و غمگین بودن وجود ندارد. با این حال شما باید بپذیرید که زندگی‌تان دستخوش تغییر شده است و یک عضو جدید به نام پروتز را باید همیشه همراه خود داشته‌ باشید.

فناوری‌های جدیدی هرچند سال یک بار، روی ساخت پروتزها تاثیر می‌گذارند و موارد راحت‌تر و مقاوم‌تری را وارد بازار می‌کنند. به همین خاطر نیز شما باید نسبت به این فناوری‌های جدید آگاهی داشته ‌باشید و در صورت نیاز از آن‌ها استفاده کنید. به غیر از این مسئله مواردی وجود دارد که بروز آن‌ها به معنای رسیدن زمان تعویض پروتز زیر زانو است. البته هر یک از این موارد را باید به پزشک متخصص خود اطلاع دهید.

ایجاد تغییرات در وضعیت فیزیکی

در صورت قطع عضو در اثر عمل جراحی و مشکلاتی همچون دیابت، جراح تلاش می‌کند که تا حدامکان از قطع استخوان جلوگیری شود و مقدار بیشتری از آن را حفظ کند. با این حال پروتز طبیعی باتوجه به اندازه و حالات فیزیکی شخص در همان زمان طراحی می‌شود.

این درحالی است که فیزیک اندام قطع‌شده، به خصوص در سال‌های اولیه استفاده از پروتز تغییرات زیادی می‌کند. به غیر از بروز تغییر در حجم اندام باقیمانده، امکان دارد که جنس پروتز موجب بروز حساسیت‌های پوستی و خارش و سوزش در بدن فرد شود. اندام باقیمانده نیز تحت تاثیر کل بدن فرد در طی زمان دچار افزایش یا کاهش وزن می‌شود. درچنین شرایطی عدم تطبیق پروتز زیر زانو و اندام باقیمانده موجب لغزش و زمین خوردن فرد خواهد شد.

آیا پروتزهای زیر زانو نیاز به تعویض دارند؟

تغییر در فعالیت‌های فیزیکی

با استفاده از پای طبیعی فرد هر فعالیتی را که تمایل داشته‌ باشد، انجام می‌دهد و هیچ محدودیتی برای او وجود ندارد. او به راحتی سوار هواپیما می‌شود، کارهای روزمره خود را انجام می‌دهد و در ورزش‌های مختلف بدون هیچ مشکلی شرکت می‌کند.

درباره پروتزهای زیر زانو این امکان وجود ندارد. زمانی که شما دچار نقص عضو می‌شوید، در شرایط روحی بدی هستید و همین که قادر به انجام کارهای روزمره خود باشید، برای شما کافی به نظر می‌رسد. با گذشت زمان در طول زندگی به پروتز عادت خواهید کرد و روحیه ازدست رفته خود را باز می‌یابید. در این شرایط احتمالا به یاد انجام ورزش‌های مورد علاقه خود میفتید. شاید دلتان بخواهد دوباره تنیس بازی کنید اما آیا این پروتزها برای انجام ورزش و فعالیت‌های فیزیکی جدید مناسب است؟

جالب است که بدانید برخی از پروتزها در داخل آب نیز قابل استفاده هستند. بنابراین اگر عاشق ورزش‌های آبی هستید، باید پروتز مناسب تهیه کنید. حتی اگر پروتز شما دارای ریزپردازنده و باتری است، باز هم در تکنولوژی‌های جدیدتر انواع ضدآب آن تولید شده‌ است.

ملاحظات مالی  

برخی از بیمه‌ها تحت شرایط خاص هزینه تهیه پروتز برای اندام باقی‌مانده فرد را تقبل می‌کنند. با گذشت زمان که پروتز دچار استهلاک می‌شود و کارکرد فرد را دچار اختلال می‌کند، بیمه هزینه بخشی از هزینه‌های تعویض آن را پرداخت خواهد کرد.

با این حال امکان دارد که شما در گذشته به دلیل بودجه ناکافی یا عدم آگاهی از نیازهای خود نوعی از پروتز را انتخاب کرده باشید که اکنون جوابگوی نیازهای شما نباشد و زیر نظر متخصص خود تصمیم به تعویض آن بگیرید.

آیا پروتزهای زیر زانو نیاز به تعویض دارند؟

ظاهر پروتز

بسیاری از افراد به دلیل نوع شغل یا دلایل شخصی، به ظاهر خود اهمیت زیادی می‌دهند. اکثر این اشخاص، از اینکه مردم در نگاه اول به پای مصنوعی آن‌ها خیره شوند، احساس ناخوشایندی خواهند داشت. به همین خاطر نباید نقش ظاهر پروتز را نیز نادیده بگیرید.

روی بعضی از پروتزها امکان استفاده از روکش‌های آرایشی از جنس فوم وجود دارد که ظاهری طبیعی به آن می‌دهد. برخی از روکش‌ها نیز حالت جورابی دارند و استفاده از آن‌ها بسیار ساده است.

با این حال اگر شما چنین دغدغه‌ای دارید، بهتر است پروتزی را انتخاب کنید که نزدیکی بیشتری به پای طبیعی دارد. به این خاطر که زیبایی ظاهری نیز از جمله مواردی هستند که باید به آن توجه شود.

از بین رفتن کیفیت و عملکرد اولیه

پروتزها از مواد مختلفی از جمله الیاف کربن، استیل، پلی‌استر و حتی تیتانیوم ساخته می‌شوند. با این حال حتی مقاوم‌ترین نوع پروتز نیز طول عمر خاص خودش را دارد که میزان فعالیت‌های فرد نیز روی آن تاثیر می‌گذارد. به این صورت که هرچه فعالیت‌های شخص بیشتر باشد، اصطکاک پروتز با زمین بیشتر می‌شود و طول عمر کمتری خواهد داشت.

با این حال به طور متوسط پروتزهای زیر زانو بین سه تا پنج سال عمر می‌کنند. البته شاید شما شخصی را ببینید که 15 سال است از یک پروتز خاص استفاده می‌کند که این مسئله ارتباط نزدیکی با موارد گفته‌شده دارد. در هر صورت هر زمان که هنگام استفاده از پروتز با مشکلات زیر مواجه شدید، زمان مناسب برای تعویض آن فرا رسیده‌ است:

  • از کارافتادگی یکی از اجزای مهم پروتز؛
  • ایجاد ساییدگی یا پارگی؛
  • حرکت نامنظم و پهلو به پهلو در هنگام راه رفتن که با گذشت زمان بدتر می‌شود؛
  • از دست دادن مقاومت هیدرولیکی (احساس اینکه پروتز در هنگام راه رفتن سریع با شما هماهنگ نمی‌شود یا در راه رفتن آهسته جلوی شما را می‌گیرد)؛
  • حالت قفل شدن (زمین خوردن مداوم و پی‌در‌پی در اثر قفل‌شدگی پروتزهای زیر زانو)؛
  • ایجاد حساسیت یا ناراحتی پوستی در اندام باقیمانده.

مواردی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، باید در اسرع وقت با متخصص خود در میان بگذارید و با مشورت او برای تعویض پروتز بالای زانوی خود اقدام کنید.

آیا پروتزهای زیر زانو نیاز به تعویض دارند؟

سخن پایانی

پروتزهای زیر زانو تولیداتی هستند که به افراد دارای نقص عضو در بخش تحتانی پا کمک می‌کنند به زندگی عادی خود ادامه دهند. این افراد حتی با انواع پیشرفته پروتز قادر به انجام ورزش‌های مورد علاقه خود هستند. با این حال مقاوم‌ترین نوع پروتزها نیز پس از مدت زمان خاصی نیاز به تعویض دارند. این مدت به میزان زیادی به فعالیت‌های شخص بستگی دارد.

تعیین زمان مناسب برای تعویض پروتز باید با مشورت یک متخصص مشخص شود. با این حال در صورتی که در هنگام استفاده از پروتز حالت تلوتلو خوردن، قفل‌شدگی زانو و عدم تعادل را تجربه کردید یا اینکه یکی از اجزای مهم پروتز دچار از کارافتادگی شد، این موضوع را به متخصص اطلاع دهید.

به غیر از این موارد امکان دارد که ابعاد اندام باقیمانده به دلیل افزایش و کاهش وزن یا مرور زمان تغییر کند. برای تطبیق پروتز با این تغییرات گاهی تعویض سوکت (محل اتصال اندام با پروتز) انجام می‌شود اما گاهی شاید لازم باشد که پروتز را به طور کامل تعویض کنید. در ضمن تغییر در نیازها و فعالیت‌های فیزیکی و وضعیت مالی فرد را نیز باید از جمله موارد مهم در تعیین زمان تعویض پروتز بدانیم.

Source: www.ottobockus.com

26 آذر 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

جدیدترین پنجه های کربنی چه مزیتی نسبت به سایر پروتزها دارند؟

جدیدترین پنجه های کربنی از جمله محصولات بسیار پیشرفته و حرفه ای هستند که در انواع متنوعی تولید می شوند. این محصولات جایگزین بسیار خوبی برای اندام های از دست رفته افراد تلقی خواهند شد. به دلیل استفاده از فیبر کربن در این پروتز ها، آنها انعطاف پذیری و مقاومت بالاتری نسبت به سایر متریال ها از خود نشان می دهند و قدرت فعالیت و حرکت این افراد را افزایش خواهند داد.

این پنجه ها با وزن کم خود به حرکت راحت تر و سریع تر افراد کمک بسیاری می کنند و امکان چرخش در محور های متفاوت را به آنها خواهند داد. در صورتی که به اطلاعات بیشتری در این خصوص نیاز دارید، در این مقاله مزایای پنجه های کربنی را نسبت به سایر پروتز ها عنوان خواهیم کرد تا انتخاب مناسب تری داشته باشید.

جدیدترین پنجه های کربنی چه مزیتی نسبت به سایر پروتزها دارند؟

برتری جدیدترین پنجه های کربنی نسبت به سایر پروتز ها در چیست؟

پروتز های پنجه کربنی یکی از نوین ترین تکنولوژی های پزشکی عنوان می شوند که طراحی بی نظیر و بسیار شبیه به اندام انسان دارند. این پروتز ها در ناحیه دست و پا به وفور استفاده می شوند و امروزه یکی از منحصر به فردترین پروتزهای ساخته شده در صنعت پزشکی هستند.

به طور حتم برتری جدیدترین پنجه های کربنی نسبت به سایر پروتز ها به خصوص پروتز های مکانیکی، سبب شده است تا علاقه مندان به این نوع از اندام های مصنوعی روز به روز در حال افزایش باشند. این اندام ها از نظر عملکردی نسبت به سایر پروتزها به خصوص پروتزهای زیبایی و مکانیکال کارآیی بالاتری دارند. همچنین هزینه های مقرون به صرفه تری نسبت به اندام های مصنوعی مایوالکتریک یا هوشمند برای افراد خواهند داشت.

بیماران به دلیل قطع عضو، انرژی و توان کمتری جهت انجام فعالیت های خود دارند. از این رو در طول زندگی ممکن است اعتماد به نفس و امید خود را از دست بدهند و این معضل ضربه روحی بزرگی را به آنان وارد می سازد. از این رو پزشکان متخصص با تولید جدیدترین پنجه های کربنی رویای دست نیافتنی این افراد را ممکن ساخته اند.

این پنجه ها با جدیدترین تکنولوژی و متریال طراحی می شوند تا نیروی از دست رفته اندام قطع شده را به افراد برگردانند. از این رو کلیه فعالیت های حرکتی مانند ایستادن، دویدن و راه رفتن با این پنجه های کربنی به راحتی صورت خواهد گرفت.

مزایای جدیدترین پنجه های کربنی نسبت به سایر پروتز ها چیست؟

پنجه های کربنی به جای اندام قطع شده مورد استفاده قرار می گیرند و باید به گونه ای ساخته شوند تا مقاومتی مشابه با استخوان ها و مفاصل طبیعی بدن داشته باشند. از آنجایی که قرار است افراد در تمام طول عمر خود این تجهیزات را به همراه داشته باشند، ویژگی های ساختاری آنها باید به گونه ای باشد که به خوبی وزن این افراد را تحمل کند و در دراز مدت آسیبی را به آنها وارد نسازد. برای این منظور در ادامه مزایای جدیدترین پنجه های کربنی را عنوان می کنیم تا بهتر متوجه اهمیت این پروتز ها شوید.

جدیدترین پنجه های کربنی چه مزیتی نسبت به سایر پروتزها دارند؟

وزن سبک و ایده آل

یکی از مهمترین مزایایی که پنجه های کربنی نسبت به سایر پروتز ها دارند، وزن سبک آنها عنوان می شود. فیبر کربنی که در ساخت این اندام های مصنوعی به کار می رود، راه رفتن و انجام فعالیت های دیگر را برای این افراد راحت تر خواهد کرد. به همین دلیل تقاضا جهت استفاده از این پروتزها در حال افزایش است.

مقاومت کششی فوق العاده

اندام های مصنوعی باید از کشش بالایی برخوردار باشند تا در زمان انجام فعالیت، آسیبی را به بیمار وارد نسازند. به همین دلیل این مزیت سبب شده است تا جایگزین بسیار مناسب استخوان بدن شوند. مقاومت کششی پروتزها از افتادن بیمار یا صرف انرژی بیشتر توسط او خودداری خواهد کرد. این مزیت نیز به دلیل وجود فیبر کربن در ساخت پروتز های پنجه کربنی است.

متعادل سازی وزن

پروتز های قدیمی به دلیل وزن بالا انجام فعالیت های روزمره را برای افراد دشوار می کنند. به دلیل توزیع نامتعادل وزن افراد در بدن، از این طریق آسیب جدی به ناحیه قطع شده وارد می شود. از این رو جدیدترین پنجه های کربنی طراحی شده اند تا با توزیع وزن به طور متعادل امکان حرکت راحت تر و سریع تر را برای این افراد به ارمغان بیاورند. این مزیت به دلیل وجود کامپوزیت کربن در این اندام های مصنوعی است.

قابل شستشو

از آنجایی که پروتز ها در طول روز استفاده می شوند، امکان آلودگی آنها در اثر گرد و غبار و تعریق عضو قطع شده وجود دارد. از این رو این افراد باید به بهداشت و پاکیزگی خود نیز اهمیت دهند تا در اثر استفاده از این تجهیزات عفونت یا بیماری به بدن آنها راه پیدا نکند.

فیبر کربن به دلیل خاصیت ضد آب خود به راحتی شستشو می شود و هیچ گونه آسیبی به آن وارد نخواهد شد. این مزیت یکی از کاربردی ترین ویژگی های این نوع از پروتز ها عنوان می شود. همچنین کامپوزیت کربن در برابر مواد شوینده و شیمیایی مقاومت بسیار بالایی دارد.

جدیدترین پنجه های کربنی چه مزیتی نسبت به سایر پروتزها دارند؟

مقاومت بالا در برابر ضربه و فشار

از آنجایی که وزن هر فرد با دیگری متفاوت است، افراد باید در پی سفارش پروتزی متناسب با وزن خود باشند. جدیدترین پنجه های کربنی به دلیل تحمل وزن بسیار بالا تا 125 کیلوگرم شناخته شده هستند. این مزیت فیبر کربن سبب می شود تا افراد با خیال راحت از این تجهیزات به جای اندام های قطع شده خود استفاده کنند.

همچنین مقاومت فشاری پنجه های کربنی مشابه استخوان های پا و بیشتر از آن است. از این رو در برابر ضربات احتمالی به راحتی دچار شکستگی نخواهند شد. همچنین این ویژگی سبب می شود در هنگام راه رفتن و دویدن از ایجاد فشار در ستون فقرات و کمر این افراد جلوگیری شود.

امکان حرکت در چندین جهت

پروتزهای پنجه کربنی به گونه ای طراحی می شوند تا انعطاف پذیری بالایی داشته باشند و شعاع حرکتی افراد را گسترش دهند. از این رو در چندین محور متفاوت مانند فنر عمل می کنند و چرخش هایی مشابه پای طبیعی دارند. این مزیت امکان راه رفتن در جهت های متفاوت و روی سطوح ناهموار را برای این افراد به وجود خواهد آورد.

جذب نیروها در زمان راه رفتن

یکی از مهمترین مزایای جدیدترین پنجه های کربنی نسبت به سایر پروتزها، جذب نیروها است. زمانی که افراد عمل دویدن یا راه رفتن را انجام می دهند، تنش نیرو ها ایجاد می شود. فیبر کربن با دریافت این نیروها و توزیع آنها در کل بدن، از افتادن افراد در حین انجام فعالیت های حرکتی جلوگیری می کند. این مزیت همچنین سبب عدم صرف انرژی بیشتر این افراد و خستگی آنان خواهد شد.

مقاومت حرارتی منحصر به فرد

مقاومت حرارتی نیز به دلیل ضریب انبساطی بسیار پایین فیبر کربن است که از تغییر حالت پروتزهای پنجه کربنی در زمان حرارت بالا جلوگیری می کند.

جدیدترین پنجه های کربنی چه مزیتی نسبت به سایر پروتزها دارند؟

در نتیجه…

جدیدترین پنجه های کربنی به دلیل ویژگی های منحصر به فردی که دارند، مورد استقبال افراد بیشتری قرار گرفته اند. وزن سبک و ایده آل، مقاومت کششی و حرارتی بالا، مقاومت در برابر آب و مواد شوینده، توزیع متعادل وزن، جذب انرژی، جلوگیری از خستگی افراد و غیره از جمله مزایای این پروتزها نسبت  به سایر اندام های مصنوعی عنوان می شود. تمامی این ویژگی ها نیز به دلیل متریال فیبر کربن است که در ساخت این تجهیزات به کار می رود. افراد دارای نقص عضو به کمک این ابزارهای مفید امید به زندگی و اعتماد به نفس از دست رفته خود را باز خواهند یافت.

Source: www.opedge.com

25 مرداد 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

قطع عضو در بدن به خصوص در اندام های حرکتی مانند پا، یکی از بدترین و سخت ترین اتفاقات ناگواری است که در زندگی برخی از افراد رخ می دهد. امروزه به دلیل تجهیزات پزشکی پیشرفته ای به نام پروتز زیر زانو، تا حدود زیادی این افراد به زندگی عادی خود مانند سایرین ادامه می دهند و حتی در بسیاری از زمینه ها از آن ها پیشی می گیرند.

بنابراین قطع عضو دیگر به عنوان محدودیت به شمار نمی رود و با پیشرفت های علم پزشکی هر ساله نوع جدید و کاربردی تری از پروتز زیر زانو رونمایی می شود. در صورتی که می خواهید که بهترین و مناسب ترین نوع پروتز را انتخاب کنید؛ باید در ابتدا با نحوه ساخت آن آشنا شوید و بعد از آن در رابطه با کاربرد پروتز مورد نظر اطلاعاتی به دست آورید. بنابراین در این مقاله قصد داریم که به شما در انتخاب بهترین و کاربردی ترین پروتز کمک کنیم.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

پروتز زیر زانو چه اجزایی دارد؟

یکی از پرکاربردترین پروتز هایی که به جای عضو قطع شده ساخته می شود؛ پروتزی است که برای زیر زانوی افراد طراحی شده است. از آنجایی که این ناحیه از بدن در راه رفتن و انجام تمام فعالیت های افراد تاثیر بسیاری دارد؛ بنابراین باید در ساخت آن از اجزایی کاربردی استفاده شود. به طوری که عملکردی بسیار نزدیک نسبت به پای واقعی داشته باشند. به همین دلیل در پروتز زیر زانو از اجزای زیر استفاده می شود:

  •     سوکت
  •     آستر
  •     پیستون
  •     اسکلت پا
  •     پوشش نهایی

البته پروتز ها انواع متنوعی دارند که ممکن است که بعضی از مواقع از اجزای دیگری  نیز در ساخت آن ها استفاده کنند. با این حال اجزای نام برده شده در همه پروتزهای زیر زانو یکسان است.

روند ساخت پروتز زیر زانو چگونه است؟

در این قسمت چگونگی ساخت این نوع از پروتز را به صورت مرحله به مرحله برای شما شرح می دهیم. به طوری که پس از این با اطمینان و اطلاعات کامل نسبت به خرید آن اقدام کنید.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

مرحله اول: معاینه پزشک

جهت ساخت پروتز متناسب با اندام قطع شده افراد، باید در ابتدا معاینات لازم انجام شود. از آنجایی که ساخت و سفارش پروتز زیر زانو از چند روز تا چند هفته بعد از قطع عضو امکان پذیر است؛ پزشک متخصص ارتوپد در ابتدا باید وضعیت زخم ها و نوع قطع شدگی عضو زیر زانوی افراد را به طور کامل بررسی کند. به طوری که بر این اساس سفارشات لازم را به آزمایشگاهی که پروتز در آنجا ساخته می شود؛ ارائه دهد.

به همین دلیل در ابتدا باید از زخم های جراحی بیماران محافظت شود که بهبودی کامل در محل قطع شده به وجود آید و هر گونه تورم، درد و خونریزی فروکش کند. همچنین ممکن است که افراد از تجهیزاتی مانند پوشاک فشرده استفاده کنند که تورم و زخم ناحیه بریده شده سریع تر درمان شود و اندام و عضلات آن ناحیه شکل و فرم مناسب را جهت نصب پروتز برای زیر زانو به دست آورد.

این پوشاک فشرده ساز عضلات همچنین به کاهش حساسیت اندام در نواحی بریده شده کمک می کند که جهت قرارگیری سوکت پروتز آماده شوند. بعد از عمل قطع عضو، ناحیه مورد نظر تا یک سال ممکن است که دچار تغییر سایز شود. این پوشاک به تثبیت اندازه و سایز اندام مورد نظر در همان مراحل اولیه بعد از عمل کمک می کنند که پروتز زیر زانو بدون هیچ گونه مشکلی در محل مورد نظر قرار داده شود و نتیجه ای موفقیت آمیز داشته باشد.

مرحله دوم: ساخت آستر متناسب با شرایط بیمار

پس از انجام معاینات و تشخیصات اولیه در ساخت پروتز، مرحله بعدی انتخاب آستر مناسب است.آستر به پوششی نرم گفته می شود که قبل از نصب سوکت آن را روی ناحیه مورد نظر قرار می دهند که آسیبی به پوست بیمار در زمان قرارگیری سوکت وارد نشود.

همچنین این آستر با جذب نیروهای اضافی در زمان حرکت، به عضو سالم پا کمک می کند که در زمان راه رفتن با پروتز آسیبی به آن وارد نشود. از این رو پروتز زیر زانو به مدت طولانی تری قابل استفاده خواهد بود.

آسترها انواع متنوعی دارند که پزشک با توجه به سطح فعالیت افراد، نوع پوست، میزان برجستگی سطح عمل، شکل زانو و بسیاری از عوامل دیگر آستر مناسبی را متناسب با شرایط هر فرد برای او در نظر می گیرد. در برخی از مواقع نیز آسترها را به صورت سفارشی و از طریق نرم افزارهای متفاوت و اسکن پای بیمار تولید می کنند که با شرایط او همخوانی داشته باشند.

آستر را روی اندام از دست رفته بیمار می چسبانند که بر اساس اندازه های آن، قالب ریزی را انجام دهند. قالب ها را بر اساس سبک تعلیق تولید می کنند که این روش پیش تر توسط پزشک و بیمار به توافق رسیده است. بعد از پرشدن قالب ها و اصلاح آن ها بر اساس اندازه عضو باقی مانده پای بیماران، سوکت تشخیصی به صورت سفارشی ساخته می شود.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

مرحله سوم: ساخت سوکت تشخیصی

سوکت های تشخیصی را با روش های متفاوتی مانند پین، خلا بالا و مکش تولید می کنند و جز اولین سوکت های پروتز زیر زانو هستند. متریال به کار برده شده در این سوکت ها از پلاستیک محکم و روشن تهیه شده است که به وسیله آداپتورها و پیچ به عضو باقی مانده پا متصل می شوند.

این سوکت ها را در ابتدا با پلاستیک می سازند که در صورت اصلاح اندازه ها این کار به راحتی انجام شود. در این صورت با گرم کردن پلاستیک اندازه مورد نظر سوکت مشخص می شود و در زمان راه رفتن مشکلی را در عضو باقی مانده پا ایجاد نخواهد کرد.

هنگام حرکت با پروتز بدون شک اندام شما دچار کاهش حجم خواهد شد که این امر بسیار طبیعی است. برای این منظور از جوراب ها جهت پرکردن این کاهش حجم استفاده می شود که سوکت سست نشود. این جوراب ها در شماره های متفاوتی وجود دارند که هر چقدر این شماره ها بزرگ تر باشند؛ ضخامت جوراب ها نیز بیشتر خواهد بود.

استفاده از جوراب ها سبب می شود که از حرکت بیش از اندازه پا در سوکت کاسته شود. بنابراین افراد ممکن است که علائمی مانند قرمزی، درد، تورم و کبودی را در اطراف عضو قطع شده مشاهده کنند. به دلیل کاهش حجمی که در اثر راه رفتن اولیه با پروتز زیر زانو ایجاد می شود؛ از سوکت تشخیصی دوم استفاده می کنند. در این صورت ممکن است که آستر و قالب جدیدی را نیز متناسب با سوکت دوم تولید کنند.

مرحله چهارم: تهیه سوکت نهایی و چند لایه

در این مرحله سوکت های تشخیصی تثبیت می شوند و در پای بیمار قرار می گیرند. در این زمان ساخت سوکت چند لایه با استفاده از فیبر کربن شروع می شود. این سوکت ها بسیار سبک و مقاوم هستند و در برابر کشش انعطاف پذیری بالایی از خود نشان می دهند.

این سوکت ها نیز به صورت سفارشی و با رنگ بندی متناسب با پوست بیمار تولید می شوند. قاب فیبر کربن به طور مستقیم به پروتز متصل می شود که راه رفتن برای بیمار امکان پذیر شود. در این مرحله ساخت پروتز زیر زانو به اتمام می رسد. جهت راه رفتن صحیح باید فیزیوتراپی زیر نظر پزشک انجام شود که این اندام های مصنوعی در پای بیماران تراز شوند.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

در نتیجه

در پایان باید بدانید که در طول این مقاله گفته شد که پروتز زیر زانو یکی از پیشرفته ترین اختراعات بشر بوده است که امروزه با متریال بسیار مناسبی مانند فیبر کربن ساخته می شود. از این رو افرادی که دچار قطع عضو از زانو شده اند؛ با استفاده از آن به راحتی قادر خواهند بود که فعالیت های روزمره خود را انجام دهند.

به همین دلیل در این مقاله به توضیح مراحل ساخت و تولید این پروتز پرداختیم و گفته شد که کاربرد آن برای افرادی است که در قسمت زانوی پای خود دچار قطع عضو شده اند.

Source: www.infinitetech.org

11 اردیبهشت 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

نحوه قدم زدن به کمک پروتز

از دست دادن ناگهانی یکی از اعضای بدن مانند یکی از پاها طی یک حادثه، اتفاقی است که زندگی شما را تغییر می دهد و طبیعتاً پذیرش آن برای فردی که دچار نقص عضو شده است؛ دشوار خواهد بود. فردی دچار نقص عضو نه تنها باید با مسائل و مشکلات روحی و عاطفی همراه با نقص عضو، دست و پنجه نرم کند؛ بلکه باید یاد بگیرد که دوباره راه برود.

 وجود انگیزه برای بلند شدن و تلاش جهت گام برداشتن در مسیر توانبخشی و راه رفتن دوباره کار مشکلی است؛ اما فراموش نکنید که درمان طب فیزیکی باید در اولین زمان ممکن شروع شود. چرا که فرد باید تورم عضو را به حداقل برساند و قوای خود را حفظ کند.

بنابراین هر اندازه که قدم زدن با پروتز سخت به نظر برسد؛ اما کاری است که باید انجام شود. در این مطلب اطلاعاتی در رابطه با مراحل یادگیری قدم زدن با پای پروتزی آورده شده است. پس در این ادامه با ما همراه باشید.

پای پروتزی

برای افرادی که درگیر نقص عضو هستند؛ وسایلی کمک حرکتی پنوماتیک در نظر گرفته می‌شود که در اغلب موارد شامل عصاهای زیر بغل می شود. هدف استفاده از وسایل کمک حرکتی این است که شما را به انداختن وزن خود بر پای پروتزی و راه رفتن به کمک میله‌های موازی یا عصاهای زیر بغل عادت دهد.

اگرچه این احتمال وجود دارد که قدم زدن با پروتز، پروسه‌ای نسبتاً زمان بر باشد؛ اما فراموش نکنید که در حالی که میله‌های موازی را با دست می‌گیرید؛ در ابتدا خود را با ایستادن و انداختن وزن بر پروتز جدید آشنا کنید.

یادگیری نحوه ایستادن به کمک پروتز

یکی از راه های یادگیری نحوه ایستادن بر پاهای پروتزی جدید این است که خود را با کمک دو دست به صندلی، پیشخوان آشپزخانه یا دو میله موازی نگه دارید و وزن خود را یک بار بر هردو پا و یک بار فقط بر پای پروتزی بیندازید. سپس فقط از یک دست خود استفاده کرده و مجدداً استفاده از چند انگشت را امتحان کنید. در نهایت باید بدون کمک میله یا وسایل حمایتی بر پای خود بایستید.

شروع یادگیری قدم زدن با پروتز

هنگامی که به ایستادن بر پروتز عادت کردید؛ تمارین یادگیری قدم زدن با پای پروتزی شروع می‌شود. تمرینات قدم زدن با پروتز شامل نگه داشتن دو میله موازی یا هر وسیله حمایتی مشابه با دو دست است. شما باید وزن خود را بر پا بیاندازید و پای پروتزی را به یک سمت بکشید و وزن خود را بر آن قرار دهید.

سپس باید پای دیگر خود را به سمت پای پروتزی برده و این مراحل را برای چندین بار تکرار کنید. تعداد تکرار حرکات توسط متخصص طب فیزیکی مشخص می‌شود. مانند یادگیری ایستادن بر پای پروتزی، یادگیری قدم زدن با پروتز را تا جایی انجام دهید که بدون کمک وسایل حمایتی این کار را انجام دهید.

راه رفتن به کمک پروتز

شما تا این مرحله یاد گرفته اید که بر پای پروتزی خود بایستید و قدم بزنید. اکنون زمان آن رسیده است که به هدف اصلی این فعالیت‌ها که راه رفتن است؛ برسید. اگر تاکنون جهت راه رفتن از عصاهای زیر بغل استفاده کرده باشید؛ این کار به کمک پروتز برای شما چندان ناآشنا نیست.

هنگام راه رفتن یا قدم زدن با پروتز برای اولین بار خواهید دید که پروتز و شکل توزیع وزن بر آن بسیار به عصای زیر بغل شباهت دارد. بین دو میله موازی بایستید؛ هر دست را بر یک میله قرار دهید و با پای پروتزی خود یک گام به سمت جلو بروید. وزن خود را بر پای پروتزی بیندازید و با پای دیگر خود یک قدم رو به جلو بردارید و آن را جلوتر از پای پروتزی خود روی زمین بگذارید.

سپس وزن خود را بر پای دیگر بیندازید و همین حرکت را با پای پروتزی خود تکرار کنید. نکته مهمی که در رابطه با قدم زدن با پروتز وجود دارد؛ این است که باید مانند گذشته قدم بردارید؛ اما بیشتر دقت کنید که در هر مرحله وزن خود را باید بر کدام پا بیندازید.

همچنین سعی کنید که در این مراحل تعادل خود را حفظ کنید. همانطور که پیش تر گفته شد؛ هنگام ایستادن و راه رفتن، استفاده از دستان و انگشتان خود را باید به تدریج کم کنید. به طوری که در نهایت بدون کمک میله ها، عصا یا سایر وسایل کمکی و حمایتی راه رفتن و قدم زدن با پروتز را شروع کنید.

راه رفتن روی پله، سرازیری و سراشیبی به کمک پروتز

پژوهشگران جهت ساخت پروتزهای پیشرفته تر در حال تلاش هستند که مشکلات فعلی این قطعات را برطرف کنند. تکنولوژی و پیشرفت‌های روزافزون آن تاکنون و در آینده به کمک ما خواهد آمد. با این حال یکی از مشکلات پروتزها این است که بیشتر مفاصل مچ پای آن ها در یک زاویه ثابت شده اند.

این به آن معنا است که مچ پای شما همیشه در یک وضعیت ثابت خواهد بود. مچ پای پروتزی همیشه به گونه‌ای است که مچ پا در حالت ایستاده قرار دارد. به همین دلیل بالا و پایین رفتن از پله‌ها، قدم زدن با پروتز بر سرازیری یا سراشیبی‌ها ممکن است برای افراد دارای نقص عضو دشوار و دردناک باشد.

با توجه به زاویه مفصل مچ پا، این بالا و پایین رفتن از پله‌ها و مسیرهای شیب دار، به تعادل و دقت زیادی احتیاج دارد که از تلوتلو خوردن شما در مسیر جلوگیری شود. جهت اطمینان از اینکه پای شما هنگام بالا یا پایین رفتن، محکم گذاشته می‌شود؛ تا حد امکان وزن خود را بر آن بیندازید.

به طوری که مطمئن شوید که هنگام برداشتن پای پروتزی از زمین، پای دیگر شما نیز از روی زمین فاصله نمی گیرد. سعی کنید که تعادل خود را در انجام این کار حفظ کرده و در صورت امکان از دستگیره های راه پله استفاده کنید.

بهبودی

بر هیچ کس پوشیده نیست که قدم زدن با پروتز کار راحتی نخواهد بود. ممکن است پیشرفت شما، اندکی کند باشد. اما این کندی منحصر به شما نیست. بهبودی یک فرآیند همیشگی و در جریان است که در افراد مختلف، اشکال متفاوتی دارد.

مسیر بهبودی دارای چندین مرحله است که هر یک از این مراحل، شامل چالش‌های دشواری هستند و به راهبردهای مقابله‌ای متفاوتی نیاز دارند. بنابراین طبیعی است که هنگام یادگیری قدم زدن با پروتز و انجام سایر تمارین، درد داشته باشید. اما ناامید نشوید. چرا که بدن شما در حال سازگاری با پروتز جدید و تمارین پیش رو است.

بسیاری از افراد بر این باور هستند که صحبت با دوستان، خانواده یا یک مشاور به برداشتن این بار هیجانی از دوش آن ها کمک می کند. بنابراین جهت مدیریت اتفاق پیش آمده؛ در بهره گیری از کمک متخصصین طب فیزیک، روانشناسان و مشاوران و صحبت با عزیزان خود غافل نشوید. در هر مرحله از تمرین قدم زدن با پروتز که احساس درد یا ناراحتی جدی داشتید؛ حتماً به پزشک خود رجوع کنید.

در پایان

در طول این مقاله با پای پروتزی و نحوه مراقبت از آن آشنا شدید. به طوری که به راحتی با رعایت برخی موارد ساده مانند تمیز و خشک نگه داشتن پروتز پای خود و جلوگیری از آسیب‌دیدگی آن و دور نگه داشتن پروتز از رطوبت و آب، عمر پروتز خود را تا چندین برابر افزایش خواهید داد.

همچنین در رابطه با چگونگی استفاده از این وسیله و راه رفتن با آن آشنا شدید. چنان که تمامی مراحل راه رفتن با پای پروتزی را توضیح دادیم. در نهایت نیز جهت کسب اطلاعات بیشتر بهتر است با کارشناسان و متخصصین حاضر در کلینیک آسود در ارتباط باشید.

Source: www.kenneyorthopedics.com

29 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

چگونگی ساخت پروتز

ساخت پروتزها شامل مراحل مختلفی می شود. در واقع پروتزها تجهیزات پزشکی هستند که برای برگرداندن عملکرد طبیعی به اندام هایی که دچار قطع عضو شده اند، استفاده می شوند. در واقع ساخت پروتز مناطقی از بدن را که دچار نقص شده است مجبور به حرکت مجدد می کند. در این صورت امکان انجام بسیاری از کارها برای این افراد ایجاد می شود.

پروتز ها اندم هایی مکانیکی و شبیه سازی شده به اعضای از دست رفته بدن مانند دست یا پا هستند. در ساخت پروتز از متریال های متفاوتی به منظور بالا بردن سطح کیفیت و ماندگاری آنها استفاده می شود. بدون شک پروتز ها در زمان های قدیم به این صورت پیشرفته و مجهز نبودند و به مرور زمان انواع متفاوتی از آنها تولید و به بازار عرضه شده است.

چگونگی ساخت پروتز

تاریخچه ساخت پروتز

در حدود 600 سال قبل از میلاد زره پوشان قرون وسطی اولین پروتز ها از جنس آهن سنگین و بدون انعطاف را تولید کردند. این نوع از انواع پروتزها بدون رابط بودند. بنابراین امکان حرکت دادن آنها وجود نداشت. با گذشت زمان و ساخت انواع پروتز توسط افراد متفاوت، باز هم ویژگی های یک پروتز مناسب و با کیفیت در ساخت آنها مشاهده نشد.

این امر در قرن نوزدهم با تغییرات و تحولات اساسی روبرو شد. فردی به نام جی هانگر که در جنگ جهانی پای خود را از دست داده بود توانست در سال 1861 شرکت خود را برای ساخت پروتز یا پای مصنوعی تاسیس کند. طی سالهای زیاد این شرکت هنوز به فعالیت خود به عنوان سازنده انواع پروتز ادامه می دهد.

در قرن بیستم پیشرفت های شگرفی در صنعت ساخت پروتز ایجاد شد. این پروتز ها از موادی مانند پلاستیک های مدرن و سبک تر همراه با دوام و مقاومت بالاتری ساخته شدند. طی این جریان امکان جابجایی و حمل این پروتز ها برای افرادی که دچار قطع عضو بودن بسیار راحت تر از قبل بود. رنگدانه های مناسبی که در این تجهیزات استفاده می شد، شبیه سازی بهتری با پوست افراد ایجاد می کرد.

در این قرن اندام های مصنوعی میوالکتریک به بازار عرضه شد. این پروتز ها با استفاده از جریان برق، عضلات بازو یا پای افراد را به حرکت وا می داشتند. ساخت پروتز میوالکتریک در سال 1940 در سراسر جهان گسترش پیدا کرد.

در سال های اخیر نوع جدید از پروتزها ساخته و به بازار وارد شده اند. این پروتزها به صورت رایانه ای سبب حرکت اندام های قطع شده می شوند. بیشتر از 85 درصد از شرکت های خصوصی ساخت پروتز از CAD CAM برای طراحی مدل های متفاوت پروتز استفاده می کنند.

در ساخت پروتز چه تجهیزاتی نیاز است؟

در تجهیزات یک پروتز، می توانید یک سوکت هوا، یک ساختار داخلی یا اسکلت، دکمه های زانو، کمربندهای نگه دارنده متصل به بدنه، جوراب های پروتز برای پوشاندن قسمت های تماسی و پوست شبیه سازی شده را مشاهده کنید.

با این حال این اندام های مصنوعی در بسیاری از مواقع ممکن است تجهیزات دیگری را نیز در خود داشته باشند. این امر بستگی به موادی دارد که در ساخت پروتز از آنها استفاده می شود.

دستگاه های پروتز در ابتدا باید دارای وزن کم و سبک باشند. به همین دلیل بسیاری از بخش های اصلی آن از پلاستیک ساخته می شود. سوکت هوا را از ماده پلی پروپیلن می سازند. فلزات دیگری مانند تیتانیوم و آلومینیوم را به جای فلزات سنگین دیگر استفاده می کنند.

در مواقعی نیز استفاده از آلیاژهای این فلزات تا حدود زیادی مقاومت و کارایی آنها را در ساخت پروتز بالاتر می برد. در تولید پروتز های جدید از فیبر کربن برای ساخت اسکلت دارای وزن کم استفاده می شود.

در برخی از اندام های مصنوعی مانند پا هنوز هم در برخی از نواحی از چوب و فوم اورتان برای این منظور استفاده می شود. سایر مواد مانند پلی اورتان، پلی پروپیلن، اکریلیک و پلی اورتان از جمله مواد دیگری است که در ساخت پروتز از آنها استفاده می شود.

در ساخت جوراب های پروتزی، پارچه های نرم و بسیار مقاوم کارایی بالایی دارند. جوراب ها در ابتدا از پشم و امروزه از پنبه و مواد مصنوعی دیگر ساخته می شوند.

در ساخت پروتز ظاهر فیزیکی آن باید بسیار ماهرانه طراحی شود. این اندام ها باید شباهت بسیاری به اندام های قطع شده داشته باشند. در کنار کارایی بالایی که این تجهیزات از خود ارائه می دهند، بحث ظاهر از اهمیت بالایی برخوردار است.

پروتز هایی که به صورت اسکلت طراحی می شوند دارای پوششی نرم از مواد فوم پلی اورتان هستند که با شکل اصلی اندام ها مطابقت دارند. در نهایت پوشش جوراب یا پوست مصنوعی روی آنها قرار داده می شود.

چگونگی ساخت پروتز

فرآیند ساخت پروتز ها چگونه است؟

پروتز ها محصولاتی تخصصی هستند که باید تحت نظر پزشک و فیزیوتراپ برای بیمار تجویز شوند. بنابراین نمی توانید آنها را در فروشگاه ها تهیه کنید. بسیاری از تجهیزات پروتزها به صورت جداگانه و برخی از آنها مانند سوکت هوا سفارشی تولید می شوند.

در نهایت بنا به نیاز بیمار تجهیزات مورد نظر به یکدیگر متصل می شوند و مورد استفاده قرار می گیرند. در ادامه به نحوه ساخت پروتز و قسمت های متفاوت این تجهیزات اشاره می کنیم.

1.برای ساخت پروتز در ابتدا باید دقت و توجه خاصی را مبذول داشت. زیرا پروتزها باید بسیار شبیه به اندام های قطع شده افراد طراحی شوند. به همین دلیل متخصص پروتز برای شروع ساخت در ابتدا به مطالعه در مورد عضو قطع شده و ساخت مدل دیجیتالی مناسب با اندام قطع شده می پردازد.

2.در این مرحله طول اندام ها اندازه گیری و محل قرارگیری مفاصل و تاندون ها در نظر گرفته می شود. در این زمان متخصص پروتز از گچ برای ساخت قالب مناسب استفاده می کند. گچ مورد استفاده سریع خشک می شود و نمونه ای از اندامی که باید ساخته شود را برای متخصص ایجاد می کند.

3.ساخت سوکت به گونه ای است که از یک ورق ترموپلاستیک شفاف برای این منظور استفاده می شود. این ورق را گرم می کنند و در بالای قالب در محفظه خلا قرار می دهند. در این زمان هوای بین ورق و قالب از درون محفظه کشیده می شود. طی این جریان ورق مربوطه شکسته می شود و شکل قالب را به خود می گیرد. در نتیجه سوکت هوا تولید می شود.

4.سوکت ایجاد شده را روی بیمار تست می کند تا متناسب با شرایط او آن را تولید کنند. بیمار باید احساس راحتی کند، در غیر این صورت سوکت تولید شده مناسب نیست. با توجه به این امر دوباره گرمادهی به آن انجام می شود تا تغییراتی در آن به وجود بیاید.

5.طی این جریان سوکت دائمی را تولید می کنند. با توجه به متریالی مانند پلی پروپیلن در ساخت پروتز، روی قالب خلا ایجاد می کنند. در واقع اندازه این تجهیزات بعد از عمل کوچک می شود و تا حدود یک سال زمان نیاز است تا تثبیت شوند. بنابراین با تغییرات آناتومی امکان تعویض سوکت وجود دارد.

6.روش های ساخت پروتز ممکن است متفاوت باشد. ساخت قطعات پلاستیکی با استفاده از ایجاد خلا و تزریق آن به قالب برای شکل گیری مواد پلاستیکی مذاب و خنک شدن آن در نتیجه بیرون کشیدن پلاستیک از قالب سبب می شود تا قطعات پلاستیکی ساخته شوند.

قطعات فلزی از تیتانیوم و آلومینیوم نیز در قالب های مخصوص به خود ریخته می شوند. قطعات چوبی نیز با استفاده از اره و سایر تجهیزات نجاری مورد استفاده قرار می گیرند. این تجهیزات در انتها با استفاده از پیچ، چسب و لمینت در کنار یکدیگر متصل می شوند. در نهایت پوست مصنوعی و شبیه سازی شده روی این تجهیزات قرار می گیرد. در این صورت مراحل ساخت پروتز به پایان می رسد.

Source: www.madehow.com

25 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

فاکتورهای که فیبر کربن را به ماده اولیه ارزنده ای در تولید پروتز تبدیل کرده است

شاید بشر نخستین بار، پای مصنوعی را در داستان موبی دیک و با توصیف های زیبای نویسنده این اثر را تجربه کرده است. همه صدای کوبیده شدن پای چوبی کاپیتان را در حالی که نهنگ سفید اسطوره ای خود را دنبال می کرد، به یاد می آوریم. اما اندام های مصنوعی یا پروتز های ارتوپدی امروزی با پای چوبی کاپیتان داستان موبی دیک تفاوت های بسیاری دارد.

در طی ۵ تا ۱۰ سال گذشته شاهد تحولات بزرگی در تکنولوژی تولید پا ها و اندام های مصنوعی بوده ایم. در راستای تحولات رخ داده شاهده ظهور کامپوزیت های فیبر کربن و آلیاژ های بسیار سبکی در ساخت اندام های جایگزین بدن انسان بوده ایم. این آلیاژها و کامپوزیت ها ویژگی ها و قابلیت های متفاوتی را در اندام های مصنوعی به وجود آورده اند.

پیشرفت های به وجود آمده در ساخت پروتز، هزاران نفر را از ناتوانی و معلولیت نجات داده است. پروتزهای پنجه کربنی راه گشای این افراد بوده است. کیفیت زندگی این افراد در مقایسه با گذشته دچار تحولات بزرگی شده است. با ظهور پنجه کربنی ها نه تنها شاهد بازگشت ورزشکاران به روز های طلایی ورزش بودیم، بلکه ورزشکارانی مشاهده کردم که با اتکا بر فیبر کربن، رکورد شکنی کردند.

اما چرا کامپوزیت فیبر کربن تا این اندازه در ساخت اندام های مصنوعی مفید واقع شده است؟ چه عواملی کیفیت این کامپوزیت را تعیین کرده است؟ آیا جذابیت ظاهری، قیمت، تولید آسان یا ویژگی های فنی قابل توجه فیبر کربن را جهت ساخت پروتز در اولویت قرار داده است؟

در پاسخ به این سوال باید به بررسی ویژگی های منحصر به فرد و مورد  قبول در ساخت پروتزها اشاره کنیم. ویژگی های فیبر کربن از کدام قابلیت پروتز ها پشتیبانی می کند. به این ترتیب، متوجه می شویم چرا از فیبر کربن در ساخت پروتزها بهره برده می شود.

ظهور تکنیک های مدرن در قالب گیری

یکی از مهم ترین ویژگی های اندام های مصنوعی امروزی این است که این اندام ها دیگر مانند گذشته تنها در یک شکل به تولید نمی رسند. امروزه پروتز ها با در نظر گرفتن ویژگی های منحصر به فرد، اشخاص و کاربران به تولید می رسد. به این ترتیب، اندام های مصنوعی امروزی با وزن، قد و ساختار عضلانی افراد متفاوت مطابقت دارند.

در حقیقت، با تولید ماشینی پروتزها قادر به تولید اندام هایی که با خصوصیات و ویژگی های کاربر مطابقت داشته باشد، نیستیم. به همین دلیل ماده مورد استفاده در ساخت این اندام ها باید جهت استفاده در  این شیوه قالب گیری مناسب باشد. فیبر کربن به سادگی در قالب تهیه شده نفوذ کرده و در تمام انحناها و خلل و فرج را می پوشاند. این ماده به سادگی فرم دلخواه را به خود می گیرد. از این گذشته با توجه به امکان ترکیب پنجه کربنی با رزین های اپوکسی، امکان تولید ساختار های پیچیده و خارق العاده ای ممکن می شود.

خصوصیات مکانیکی متغیر ماده اولیه در ساخت پروتز

هدف از ساخت اندام های مصنوعی، بازگرداندن توانایی های طبیعی فرد و جبران فقدان عضو طبیعی بدن فرد است. از این رو پروتز باید تمام حرکات و عملکرد های یک عضو طبیعی را به خوبی برای کاربر به ارمغان آورد. بدن انسان پس از هزاران سال حضور در چرخه تکامل به چنین ساختار پیچیده و مقاومی تبدیل کرده است. نسبت توان به وزن در بدن انسان قابل توجه است. نواحی مختلف بدن انسان از قابلیت های بی نظیری برخوردار هستند که بشر را به موجودی فوق العاده تبدیل کرده است.

طبیعت در چرخه خود به هیچ عنوان بیش از اندازه بخشنده نیست. به همین دلیل، هیچ عضوی از میزان مورد نیاز قویتر طراحی نشده است. زمانی که یک استخوان را زیر نظر می گیریم، مشاهده می کنیم که استخوان های نواحی مختلف بدن مشابه از استحکام مشابهی برخوردار نیستند. بلکه میزان کلاژن و هیدروکسی آپاتیت و میزان منافذ موجود در استخوان ها به کلی با یکدیگر متفاوت است.

این پدیده به صورت مستقیم به قانون ولف اشاره دارد. بنا بر این قانون استخوان هایی که بیش از سایرین در معرض فشار قرار دارند، از استحکام بالاتری برخوردار هستند و در برابر فشار و استرس مقاومت بیشتری را  از خود به نمایش می گذارند. استخوان های موجود در انگشتان، از چنین ویژگی هایی برخوردار هستند. این در حالی است که استخوان های بخش هایی که کمتر از سایر قسمت ها تحت فشار قرار دادند از چگالی و تراکم کمتری برخوردار هستند. به عنوان مثال چگالی و تراکم استخوان درشت نی در مقایسه با دیگر استخوان های موجود در بدن ۵۰ درصد بالاتر است.

از سوی دیگر استخوان فضانوردان به دلیل حضور در فضای جو و دور ماندن از نیروی جاذبه، در مقایسه با ساکنان زمین به مراتب ضعیف تر و شکننده تر است. اما خوشبختانه با استفاده از فیبر کربن در ساخت اجزای متفاوت و اندام های مصنوعی متنوع برای بخش های متفاوت بدن می توانیم پروتزهایی مشابه به ساختار استخوانی بدن جهت استفاده در نواحی مختلف بدن تولید کنید. پنجه کربنی به جامعه پزشکی اجازه داده است که چگالی مورد استفاده در ساخت پروتز ها را با توجه به موضع قطع شده در نظر بگیرند. این ماده به با ترکیب با اپوکسی، امکان ساخت دیواره ای مستحکم با درجه استحکام متفاوتی را برای جامعه ارتوپدی میسر کرده است. بنابراین فیبر کربن امکان تولید اعضایی که از قانون ولف نیز تبعیت کنند را میسر کرده است.

مقاومت ویژه بالای فیبر کربن

ماهیچه ها و تاندون ها در بدن حیوانات خونگرم سرعت عمل و حرکت بدن را سرعت می بخشد. این در حالی است که استخوان ها و مفاصل، اندام هایی هستند که وزن بدن را بر دوش می کشند. پروتزهایی که امروزه به تایید جامعه پزشکی رسیده است، به خوبی عملکرد استخوان های بدن را شبیه سازی کرده است. البته اندام هایی که از منابع انرژی خارجی استفاده می کنند، هنوز در مرحله تحقیق و توسعه قرار دارند.

روی هم رفته، پروتزی که به عنوان جایگزین یک استخوان در بدن به کار برده می شود، باید از خصوصیات مکانیکی مشابهی با  استخوان های بدن برخوردار باشد. فیبر کربن هایی که امروزه در صنعت پزشکی تولید می شود از مقاومتی در حدود 700 مگا پاسکال و خاصیت کشسانی در حدود 70 گیگا پاسکال برخوردار هستند. چگالی در نظر گفته شده برای پنجه کربنی چیزی در حدود 1.6 گرم بر میلی گرم است. تمام این ویژگی ها در کنار یکدیگر، مقاومت ویژه بالا پروتز ها را به خوبی مشخص می کند.

فیبر کربن در کنار ویژگی های گفته شده، سختی بسیار بالایی دارد. تمام این ویژگی ها این ماده را به یکی از بهترین مواد اولیه در ساخت پروتزها تبدیل کرده است. البته در کنار فیبر کربن، گزینه های دیگری نیز در زمینه ساخت پروتز معرفی شده است. به عنوان مثال چوب، فیبر شیشه ای که با پلی استر ترکیب شده است، آلیاژهای متنوع فلز، سرامیک و فیبر شیشه و کربن از جمله مواد اولیه پیشنهادی در ساخت اندام های مصنوعی هستند. در این میان ترکیب فیبر کربن در کنار اپوکسی، به عنوان بهترین ترکیب جهت استفاده در صنعت پروتز سازی انتخاب شده است. چرا که این ترکیب شباهت بسیار زیادی به ساختار استخوانی بدن دارد.

توزیع ایده آل وزن

با توجه به اطلاعاتی که در رابطه با فیبر کربن در اختیار شما قرار داده ایم، دیگر به این حقیقت پی برده اید که پروتزی که با استفاده از این ماده ساخته می شود  از مقاومت بالایی برخوردار است و به راحتی می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای پای انسان به کار برده شود. با وجود قالب و استحکام بالای این ماده، شاهد وزن سبک این ماده هستیم. این ماده تا ۶۰ درصد از پای طبیعت سبک تر است. خوشبختانه با روی کار آمدن، مواد اولیه جدید مانند فیبر کربن، وزن تمام شده یک پنجه کربنی کمتر از ۲ تا ۳ کیلوگرم است. این در حالی است که وزن پاهای مردی که در حدود ۸۰ کیلومتر چیزی در حدود ۱۳ تا ۱۴ کیلومتر است. آزمایشات در سال ۷۰ نشان داده است که پروتز های فوق العاده سبک به هیچ عنوان کارایی لازم را از خود نشان نمی دهند.

تداخل میان وزن پروتز و وزن کاربر، نتیجه رضایت بخشی را در پی دارد. توزیع وزن در نواحی مختلف بدن اعمالی از قبیل نشستن، ایستادن، خم شدن و کشیده شدن بدن را ممکن می کند. در صورتی که تداخلی در نحوه توزیع وزن به وجود بیاید. در واقع این موضوع مطرح می شود که نکته قابل توجه در ساخت اندام ها و وزن کلی اندام های مصنوعی در نظر گرفته نشده است، بلکه مسئله اساسی نحوه توزیع وزن در این پروتز ها است. این ویژگی در اندام های مصنوعی که در قسمت زیر زانو به کار برده می شوند، مشهود تر است. در این پروتزها وزن مشخصی به قسمت معینی از پنجه کربنی افزوده می شود و عملکرد پروتز به مراتب بهبود می یابد.  چرا که تنها با افزودن مقدار ناچیزی به وزن پروتز شاهد عملکرد بهتر مفصل زانو خواهیم بود. مطالعات نشان داده است که پروتز های به کاربرده شده در ناحیه دست نیز باید توانایی تحمل وزنی که در تمام طول زندگی بر این ناحیه وارد می شود، برخوردار باشند. برای این منظور، در صنعت پروتز سازی، میزان معینی از وزن را در نواحی مختلف پنجه کربنی، منتشر می کنیم. حال آنکه با استفاده از فیبر کربنی، به سادگی می توانیم وزن نواحی مختلف پروتز را مشخص کنید. این ماده تولید و تهیه پروتز ها را به سادگی مهیا کرده است. پنجه کربنی، به پزشکان اجازه می دهد توزیع وزن را در نواحی مختلف اندام مصنوعی به بهترین شکل انجام دهند. 

نظافت

در کنار مقاومت و استحکام بالا، تمام موادی که در ساخت پروتز به کار برده می شوند باید به سادگی قابل تمیز کردن باشند. علاوه برای این پروتز ها باید از موادی ساخته شوند که از مقاومت بالایی در برابر خوردگی برخوردار باشد. این ماده باید در برابر باکتری ها و عفونت ها نیز مقاوم باشد. اشعه فرابنفش نباید ساختار این ماده را تحت تاثیر قرار دهد.

از این گذشته ماده به کار رفته در ساخت پروتز، باید در برابر تعریق و نمک مقاوم باشد. اندام مصنوعی مورد استفاده باید از زیبایی قابل قبولی نیز بهره مند باشد. رزین اپوکسی پس از پخته شدن در کوره و شستشوی کامل دیگر موجب بروز حساسیت پوستی در انسان نمی شود. به همین دلیل این ماده به هیچ عنوان حساسیت زا نیست. خوشبختانه در صورت تماس پنجه کربنی با پوست هیچگونه التهاب و آسیبی برای فرد به وجود نمی آید. با وجود اولویت های ارزشمند ماده مورد استفاده در پروتز، هیچ ماده ای در رقابت با فیبرکربن پیروز نبوده است. این ماده به عنوان بهترین ماده در تهیه اندام های مصنوعی در نظر گرفته شده است و ویژگی های مورد نیاز اندام های مصنوعی را در خود جای داده است.

پروتز کربنی اندام مصنوعی

ویژگی های کشسانی

مهمترین ویژگی های موجود در پروتئین های موجود در عضلات و تاندون ها، با نام اسلاستین و میلین شناخته می شوند. این اندام ها مانند رودی که ساکن مانده است رفتار می کنند.  در طی هزاران سال، الاستین به عنوان اصلی ترین فاکتور سازنده تاندون ها به ساختار قرص و محکمی تبدیل شده است. اگر بخواهیم ساختاری مشابه با ربات را به شما معرفی کنیم باید به رشته ای از فلز استیل یا نوار باریکی از پلاستیک اشاره کنیم. بیایید به تاندون های موجود در بدن کانگورو توجه کنید. این تاندون ها به جانور اجازه می دهند که فواصل طولانی را با کمترین میزان انرژی طی کنند. هربار که پاهای کانگورو با سطح زمین ارتباط برقرار می کند. در حقیقت یک برخورد الاستیک روی داده است و تمام انرژی زمین به پاهای کانگورو انتقال داده می شود. تمام این انرژی در قالب پتانسیل در پاهای کانگورو ذخیره می شود.

از مجموع انرژی ذخیره شده تنها بخش اندکی صرف حرکات بعدی جانور می شود. انسان ها نیز در هنگام راه رفتن یا دویدن از همین انتقال انرژی استفاده می کنند. از میان تمام موادی که جهت استفاده از در پروتز ارائه شده اند، پنجه کربن بیشترین شباهت را به اندام ها طبیعی داشته است. فیبر کربن به خوبی تاندون ها در برخورد با سطح زمین، چنین رفتاری را از خود بروز می دهد. همین ویژگی فیبر کربن را به متریال مناسبی جهت ساخت پروتز تبدیل کرده است.

مقاومت در برابر فرسودگی

یکی از مهم ترین ویژگی های مورد نیاز جهت ساخت پروتز، مقاومت بالا در برابر فرسودگی است. ماده مورد استفاده در اندام های مصنوعی باید در برابر فرسودگی از دوام بالایی برخوردار باشد. مسلماً ساختار پروتز در تمام مدت استفاده ثابت نیست، اما این ماده پس از دگرگونی های به عمل آمده به ساختار اولیه خود باز می گردد. تمام مواد اولیه شناخته شده، بخشی از عمر مفید خود را در حین خم و راست شدن ها از دست می دهند. به همین دلیل ماده مورد استفاده در این اندام ها نباید از عمر پایینی برخوردار باشد. این ماده باید، از عمر متوسط طولانی برخوردار باشد. پروتز های آلومینیومی دهه ۶۰ تنها یک سال ماندگاری داشتند. پس از این بازه شاهد بروز فرسودگی در بافت این ایمپلنت ها بودیم. گسستگی، ترک در لایه های فیبر کربن موجب گسسته شدن الیاف فیبر کربن می شود. اما بروز چنین اتفاقی در فیبر کربن بسیار نادر است.

اگر هنوز به اهمیت فیبر کربن پی نبرده اید…

هنگام انتخاب ماده اصلی در ساخت ایمپلنت، کامپوزیت، فیبر کربن و اپوکسی به عنوان ماده ممتاز در ساخت اندام های مصنوعی به کار برده می شود. پنجه کربنی از مقاومت بسیار بالایی برخوردار است، این ماده در مقابل ضربات از مقاومت بالایی هم برخوردار است.  فیبر کربن در مقابل فرسودگی بسیار مقاوم است و تحمل وزن بالایی را دارد. علاوه بر این رعایت بهداشت این پروتز ها در مقایسه با نمونه های قبلی به مراتب چشمگیر تر است. فاکتور زیبایی این پروتز نیز، توجه کاربران را به خود جلب می کند. امروزه  صدها هزار نفر با استفاده از پروتزهای پنجه کربنی، زندگی بهتر و با کیفیت تری را تجربه می کنند. این احساس رضایت بخش بدون ظهور فیبرکربن امکان پذیر نبود.

17 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز پنجه کربنی

دنیای پروتز بسیاری از مشکلات افراد دچار نقص عضو یا مشکلات حرکتی را حل کرده است. فیبر کربن آخرین دستاورد جهان پروتز مزایای شگفت انگیزی را در دنیای تولیدات پروتز به همراه داشته است. در واقع محصولات تولید شده با فیبر کربن در شرکت های تولید پروتز کیفیت زندگی معلولان و جانبازان قطع عضو را ارتقا داده است. پروتز پنجه کربنی یکی از این محصولات است که در مسابقات بین المللی و پاراالمپیک قابلیت های خود را ثابت کرده اند.

هزینه ساخت پروتز

هزینه ساخت پروتز بستگی به تک تک قطعات پروتز دارد. همچنین انتخاب قطعات پروتز باید بر اساس سن، وزن، سطح قطع عضو و وضعیت استخوانی استامپ، موقعیت زندگی، سطح فعالیت و وضعیت جسمی فرد باشد.

جهت دریافت مشاوره و دریافت هزینه پروتز مناسب با وضعیت شما با ما در تماس باشید:

مشاوره مستقیم از طریق واتس‌اپ:

کانتور فنری کربنی به کار رفته در این پروتزها سبب تولید نیروی محرکه بالا و کاهش مقاومت می شود. در مجموع ویژگی های این پروتز آن را به پای ورزشی با عملکرد فوق العاده تبدیل کرده اند. به همین دلیل تحت عنوان تیغه مخصوص دویدن نیز شناخته می شوند.

ساختار عملکردی کلی پروتزهای پنجه کربنی کاملا شبیه پای انسان بوده و از الگوهای حرکتی فرد تبعیت می کند و باعث راه رفتن بدون لنگش و طبیعی فرد میشود . در ادامه با این محصول شگفت انگیز بیشتر آشنا می شوید.

پروتز پنجه کربنی

مزایای استفاده از کربن در پروتز پنجه کربنی

در پروتز پنجه کربنی از فیبر کربن آغشته در ساخت پروتز استفاده شده است. این فنآوری مزایایی را به همراه دارد. برخی از مزایای آن عبارتند از:

  • مانند یک فنر عمل می کند. به این ترتیب عملکرد عضلات ضعیف شده، بهبود می یابد و بیمار هنگام حرکت احساس خستگی کمتری میکند.
  • وزن پروتزهای پنجه کربنی خیلی کمتر از پروتزهای قدیمی است؛
  • این محصولات استحکام و دوام بیشتری نسبت به سایر محصولات دارند؛
  • انعطاف پذیری این نوع پروتزهای نسبت به سایر پروتزها بیشتر است؛
  • با توجه به ویژگی های مثبت بیمار در این نوع پروتزها احساس آسودگی بیشتری دارد؛
  • کربن به کار رفته در پروتز انرژی را ذخیره کرده و حین راه رفتن این انرژی به خود فرد برمیگردد و در مجموع باعث خستگی کمتر و راحتی بیشتر فرد میشود.

پروتز پنجه کربنی چه مزایایی دارد؟

استفاده از این محصول توسط ورزشکاران شرکت کننده در میادین ورزشی و موفقیت چشم گیر آنها حاکی از مزایای قابل توجه آن است. پنجه پای از جنس فیبر کربنی گزینه ایده آلی برای دویدن است. برخی از مزایای آن در ادامه فهرست شده است:

  • پروتزهای مخصوص دویدن از فرم دویدن روی انگشتان پا تقلید کرده و سبب سهولت حرکت می شود؛
  • بر اساس شواهد استفاده از پروتز پنجه کربنی سبب کاهش ضربان قلب و انرژی مصرفی هنگام راه رفتن و دویدن می شود؛
  • سفتی تیغه کربن به کار رفته در پنجه کربنی به وزن بدن و سطح فعالیت فرد بستگی دارد؛
  • در استفاده از این محصول وزن به شکل متوازن بین اندام های سالم و اندام مصنوعی وارد می شود و احتمال بروز آرتروز یا کمردرد کاهش می یابد؛
  • از دیگر مزایای این محصول افزایش سرعت حین راه رفتن و بهبود نحوه راه رفتن در زمین های ناهموار و سراشیبی ها است؛
  • فشار وارده بر اندام های باقی مانده و فشار واقع در زیر پای سالم با استفاده از پروتز پنجه کربنی کاهش می یابد؛
  • فاصله بین پنجه و زمین در این نوع پروتز افزایش پیدا کرده و خطر لغزش و افتادن حین راه رفتن روی زمین کاهش می یابد؛
  • تیغه های مورد استفاده بسته به نوع ورزش ممکن است به شکل C یا J باشند. پروتزهای مخصوص دویدن سریع به سوکت و پروتزهای مخصوص دویدن آهسته به زیر سوکت متصل می شوند که این انعطاف پذیری سبب سهولت حرکت می شود.

پروتز پنجه کربنی

پروتزهای پنجه کربنی C و J شکل

همان طور که بیان شد یکی از مزایای پروتزهای پنجه کربنی ساخته شده از فیبر این است که این محصولات بر اساس نوع ورزش به شکل C یا J هستند و به این ترتیب شرایط برای سهولت حرکت فراهم می شود.

پروتزهای پنجه کربنی C شکل بیشتر برای دویدن آهسته در مسافت های طولانی کاربرد دارد. شکل این محصولات سبب ذخیره انرژی و آزادسازی آن در طول زمان می شود و به کاربر این امکان را می دهد که مدت زمان طولانی بدود.

پروتز پنجه J شکل عمدتا توسط دونده های سرعت مورد استفاده قرار می گیرد. شکل این نوع پروتزها امکان بازگشت سریع انرژی ذخیره شده را برای استفاده در سرعت های بالاتر هنگام دویدن فراهم می کند. یادگیری دویدن با پروتز مخصوص دویدن سخت تر از پروتز مخصوص دویدن آهسته است. به همین دلیل کاربر زمان و انرژی زیادی را صرف یادگیری دویدن با این نوع پروتز ها می کند.

عوامل موثر در افزایش بهره وری از پروتز

کیفیت عملکرد پروتز به عوامل مختلفی بستگی دارد. سه عامل مهم آن شامل اندازه بودن سوکت، هم ترازی و توانایی های جسمی و دسترسی به آموزش می شوند.

پروتز پنجه کربنی

اندازه بودن سوکت

سوکت بدن و پروتز را به یکدیگر متصل می کند. تناسب سوکت با بدن دارای مزایای زیادی است که برخی از مزایای آن در ادامه بیان شده است:

  • اندازه سوکت و متناسب بودن آن با اندام کاربر نقش بسیار مهمی در عملکرد محصول دارد. حین حرکت ضربه روی سوکت متمرکز می شود. در صورتی که سوکت متناسب با اندام فرد باشد ضربه به حداقل
    می رسد؛
  • سوکت مناسب سبب حرکت محدود اندام می شود. این موضوع سبب کاهش اصطکاک، راحتی حرکت و حفظ سلامتی پوست بیمار می شود؛
  • در صورت اندازه بودن سوکت عملکرد محصول به خوبی کنترل می شود.

هم‌ترازی 

هم­ترازی پروتز در واقع چگونگی قرار گرفتن قطعات در ارتباط با یکدیگر است. هم ترازی خوب پروتز سبب کنترل بهتر، ثبات بیشتر، راحتی حین حرکت و در مجموع عملکرد بهتر آن می شود. ترازبندی پروتز با تغییر در فاکتورهای زیر تغییر می کند:

  • حالت و اندازه بدن؛
  • طول اندام باقی مانده و سطح قطع عضو؛
  • نوع اجزاء و نحوه کار آنها؛
  • توانایی کنترل پروتز.

توانایی‌های جسمی و ذهنی 

در ساخت پروتز پنجه کربنی سبک زندگی فرد و فعالیت های او در نظر گرفته می شود. اینکه کاربر مشغول چه فعالیتی است؟ با چه چالش های فیزیکی در منزل و محل کار مواجه است؟ در ساخت پروتز در نظر گرفته
می شود.

علاوه بر این سلامت جسمی فرد، قدرت عضلات. استقامت و تعادل او نیز در در ساخت پروتز مد نظر قرار
می گیرد. بعد از آماده شدن پروتز نیز لازم است که فرد مهارت های لازم را در زمینه به کارگیری آن دیده باشد.

حتی اگر فرد قبلا از پروتزهای دیگر استفاده کرده باشد. لازم است که آموزش های لازم را در به کارگیری این پروتز به خصوص ببیند. ممکن است توانایی های فرد و ویژگی های جسمانی او تغییر کرده باشد یا فنآوری به کاررفته در ساخت پروتز جدید با پروتزهای قبلی متفاوت باشد. به همین دلیل به منظور افزایش کارآیی پروتز لازم است که فرد آگاهی و مهارت لازم را در رابطه با پروتز جدید کسب کند. مراقبت از پروتز نیز نکته بسیار مهمی در افزایش کارآیی آن است.

پروتز پنجه کربنی

کلام آخر

پروتز پنجه کربنی بسیار شبیه به پای انسان است و از الگوهای حرکتی فرد تبعیت می کند. ویژگی های منحصر به فرد این محصول در افزایش قابلیت های حرکتی معلولان و جانبازان آن را به یک محصول فوق العاده تبدیل کرده است به گونه ای که تحت عنوان تیغه مخصوص دویدن نیز شناخته می شود.

فیبر کربنی به کار رفته در ساخت این نوع پروتزها سبب مزایای بسیار زیاد از قبیل وزن پایین تر، استحکام و دوام بیشتر و انعطاف پذیری بالاتر نسبت به پروتزهای ساخته شده از جنس های دیگر دارد. علاوه بر این کاهش ضربان قلب و انرژی مصرفی هنگام استفاده، توزیع متوازن وزن بین اندام های مصنوعی و سالم، افزایش سرعت حین راه رفتن و حفظ تعادل بیمار از دیگر مزایای این محصول هستند.

با وجود مزایای زیاد این نوع پروتز افزایش کیفیت عملکرد آن به عواملی از قبیل اندازه بودن سوکت، هم ترازی و توانایی های جسمی و ذهنی فرد نیز بستگی دارد.

2 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

پاهای پروتز یا پروتزها به افراد درگیر به قطع عضو کمک می کند تا راحت تر کارهای روزانه را انجام دهند. آنها عملکرد و بعضا حتی ظاهر یک پا واقعی را تقلید می کنند. برخی از افراد برای پیاده روی با پای مصنوعی نیاز به واکر یا عصا دارند ، در حالی که برخی دیگر می توانند آزادانه راه بروند.

اگر قطع عضو در اندام تحتانی انجام شود ، احتمالاً پای مصنوعی گزینه ای است که باید در مورد آن فکر کنید. متخصص توانبخشی چند توصیه را که باید در ابتدا به آنها توجه کنید برای شما به اشتراک می گذارد.

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

هر فردی مناسب دریافت پروتز نیست!

در حالی که بسیاری از مبتلایان قطع عضو با پاهای پروتز خود به خوبی کار می کنند ، اما همه افراد نامزد مناسبی برای پروتز پا نیستند. چند موردی که ممکن است قبل از تصمیم گیری در مورد پروتز پزشک شما آنها را بررسی کند شامل:

آیا بافت نرم به اندازه کافی وجود دارد؟

چقدر درد دارید؟

وضعیت پوست روی اندام چگونه است؟

دامنه حرکت اندام باقیمانده چقدر است؟

آیا پای دیگر سالم است؟

قبل از قطع عضو فعالیت شما چقدر بود؟

اهداف تحرکی شما چیست؟ن

وع قطع عضو (بالای یا زیر زانو) نیز می تواند بر تصمیم شما تأثیر بگذارد. به طور کلی استفاده از پای پروتز زیر زانو نسبت به پروتز بالای زانو آسانتر است. کسلر توضیح می دهد: “اگر مفصل زانو دست نخورده باشد ، پای مصنوعی تلاش کمتری می کند و حرکت بیشتری را امکان پذیر می کند.”

دلیل قطع عضو عاملی است که ممکن است سلامت اندام باقیمانده را تحت تأثیر قرار دهد. سلامت جسمی و سبک زندگی شما نیز باید مورد توجه قرار گیرد. اگر خیلی فعال نبودید و به دلیل بیماری عروقی محیطی یا دیابت پای خود را از دست داده اید ، در مقابل کسی که بیشتر فعال بود اما در یک تصادف رانندگی یک اندام را از دست داد در استفاده از پروتز حساس تر می شوید.

وقتی صحبت از قطع عضو می شود ، شرایط هر فرد متفاوت است. تصمیم به استفاده از پروتز باید یک همکاری مشترک بین شما و پزشک باشد.

پاهای پروتز برای همه یکسان نیست!

پای مصنوعی خود از مواد سبک و در عین حال بادوام ساخته شده است. بسته به محل قطع عضو ، پای پروتز ممکن است مفاصل عملکردی زانو و مچ پا را در بر داشته باشد.سوکت، قالب دقیقی از اندام باقیمانده شماست که به طور محکم بر روی اندام قرار می گیرد. این کمک می کند تا پای پروتز را به بدن خود بچسبانید.

گزینه های بی شماری برای انتخاب پروتز وجود دارد که هر یک دارای جوانب مثبت و منفی است. کسلر توصیه می کند: “برای انتخاب نوع مناسب پروتز ، مهم است که با پزشک متخصص خود همکاری کنید.”

متخصص پروتز یک متخصص بهداشت و درمان است که تخصص در اندام پروتز دارد و می تواند در انتخاب اجزای مناسب به شما کمک کند. احساس راحتی داشتن با پروتزی که انتخاب می کنید مهم است.

توانبخشی

پس از انتخاب اجزای پای مصنوعی ، برای تقویت پاها ، بازوها و سیستم قلبی و عروقی نیاز به توانبخشی خواهید داشت. شما باید با پزشکان توانبخشی ، فیزیوتراپی ها و کاردرمانگران همکاری کنید تا بتوانید بر اساس اهداف تحرک خود یک برنامه توانبخشی تهیه کنید. بخش بزرگی از این طرح این است که پای سالم خود را در حالت خوبی حفظ کنید. کسلر تأکید می کند: “پای سالم شما ارزش طلا را دارد. در حالی که فناوری پروتز همیشه پیشرفت می کند ، هیچ چیز نمی تواند پای سالم را تکرار کند.”

عادت کردن به یک پای مصنوعی کار ساده ای نیست!

یادگیری کار با پای مصنوعی می تواند یک چالش باشد. حتی پس از پایان دوره توانبخشی اولیه ، ممکن است در مواردی شما به کمک تیم متخصص پروتز و توانبخشی خود نیاز داشته باشید. مشکلات شامل موارد زیر است:

تعریق بیش از حد (هایپرهیدروز) ، که می تواند بر مناسب بودن پروتز تأثیر بگذارد و منجر به مشکلات پوستی شود.

تغییر شکل اندام باقیمانده. این معمولاً در سال اول پس از قطع عضو اتفاق می افتد زیرا بافت نرم بوده و ممکن است اتصالات سوکت روی شکل بافت تغییر ایجاد کند.

ضعف در اندام باقیمانده ، که ممکن است استفاده از پروتز را برای مدت زمان طولانی دشوار کند.

درد اندام فانتوم که می تواند به اندازه ایی شدید باشد که توانایی شما در استفاده از پروتز را تحت تأثیر قرار دهد.

نکاتی در مورد درد فانتوم اندام

درد فانتوم اندام یا دردی که به نظر می رسد از اندام قطع شده حاصل می شود ، یک مشکل بسیار واقعی است که ممکن است بعد از قطع عضو با آن روبرو شوید. کسلر می گوید: “حدود 80٪ از افراد مبتلا به قطع عضو درد فانتوم اندام را تجربه می كنند كه علت مشخصی ندارد.”

آینه درمانی. در جایی که تمرینات خود را انجام می دهید در صورت وجود آینه ، ممکن است آینه به درمان انواع خاصی از درد اندام فانتوم کمک کند. كسلر توضیح می دهد: “نگاه كردن به خود در آینه ، احساس از دست دادن پا را از بین می برد و مغز را به این فکر می اندازد كه پا هنوز آنجاست و درد را متوقف می كند.”

در موارد دیگر ، درد اندام فانتوم ممکن است از بیماری دیگری باشد که بر روی اندام باقیمانده تأثیر می گذارد ، مانند سیاتیک یا نوروم. پرداختن به این علل اصلی می تواند به از بین بردن درد فانتوم کمک کند.

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

ممکن است پروتز پاهای شما تغییر کند!

در بعضی از مواقع ، ممکن است متوجه شوید که عملکرد مورد قبولی ندارید. در برخی مواقع نیز شاید اندام باقیمانده شما با بدنتان هماهنگ شده باشد و شما آماده باشید که از پروتز موقتی که چند ماه استفاده می کردید برای سه تا پنج سال استفاده کنید. درد، ناراحتی و عدم ثبات برخی از نشانه های بررسی مجدد پروتز شما توسط پزشک است. در این شرایط متخصص پروتز شما ممکن است تنظیم تجهیزات فعلی شما یا جایگزینی یکی از پروتز ها را توصیه کند. ممکن است تجویز یک پا جدید پروتز دریافت کنید، که به طور متوسط ​​هر سه تا پنج سال اتفاق می افتد. اگر پروتز های جدیدی دریافت می کنید، مهم است که برای درک نحوه کارکردن با آنها وقت بگذارید. فیزیوتراپی می تواند به هماهنگی و تنظیم اجزای جدید یا پای پروتز جدید شما کمک کند.

فناوری پروتز پاها همیشه در حال تحول است!

همیشه پیشرفت های جدیدی در فناوری اندام های پروتز مانند  پیشرفت اجزای ریز پردازنده و اجزای خاص وجود دارد.

در اتصالات ریزپردازنده ها از تراشه ها و سنسورهای رایانه ای استفاده می کنند تا یک حرکت طبیعی تر به دست آورند. حتی ممکن است حالتهای مختلفی برای پیاده روی روی سطوح مسطح یا بالا و پایین پله ها داشته باشند.

همچنین پاهای پروتز مخصوصی برای فعالیت های مختلف از جمله دویدن ، دوش گرفتن یا شنا وجود دارد که می توانید در صورت نیاز آنها را سفارش دهید. در بعضی موارد ، پروتز شما می تواند برای پیشبرد اهداف مختلف ، توسط متخصص شما اصلاح شود.

جراحی Osseointegration گزینه دیگری است. این روش شامل قرار دادن ایمپلنت فلزی به طور مستقیم به استخوان است ، بنابراین نیازی به سوکت نیست. سپس پروتز پای مستقیماً به آن وصل می شود. اگرچه این روش برای همه مناسب نیست و هنوز در حال بررسی است ، اما می تواند ادراک حسی را بهبود بخشد.

یادآوری این نکته حائز اهمیت است که شما در جستجوی گزینه های مختلف پروتز تنها نیستید. تیم مراقبت شما به شما کمک خواهد کرد و در مورد پای پروتز ایده آل که متناسب با سبک زندگی شما باشد برایتان تصمیم می گیرد.

 Source: www.hopkinsmedicine.org