25 مرداد 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

قطع عضو در بدن به خصوص در اندام های حرکتی مانند پا، یکی از بدترین و سخت ترین اتفاقات ناگواری است که در زندگی برخی از افراد رخ می دهد. امروزه به دلیل تجهیزات پزشکی پیشرفته ای به نام پروتز زیر زانو، تا حدود زیادی این افراد به زندگی عادی خود مانند سایرین ادامه می دهند و حتی در بسیاری از زمینه ها از آن ها پیشی می گیرند.

بنابراین قطع عضو دیگر به عنوان محدودیت به شمار نمی رود و با پیشرفت های علم پزشکی هر ساله نوع جدید و کاربردی تری از پروتز زیر زانو رونمایی می شود. در صورتی که می خواهید که بهترین و مناسب ترین نوع پروتز را انتخاب کنید؛ باید در ابتدا با نحوه ساخت آن آشنا شوید و بعد از آن در رابطه با کاربرد پروتز مورد نظر اطلاعاتی به دست آورید. بنابراین در این مقاله قصد داریم که به شما در انتخاب بهترین و کاربردی ترین پروتز کمک کنیم.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

پروتز زیر زانو چه اجزایی دارد؟

یکی از پرکاربردترین پروتز هایی که به جای عضو قطع شده ساخته می شود؛ پروتزی است که برای زیر زانوی افراد طراحی شده است. از آنجایی که این ناحیه از بدن در راه رفتن و انجام تمام فعالیت های افراد تاثیر بسیاری دارد؛ بنابراین باید در ساخت آن از اجزایی کاربردی استفاده شود. به طوری که عملکردی بسیار نزدیک نسبت به پای واقعی داشته باشند. به همین دلیل در پروتز زیر زانو از اجزای زیر استفاده می شود:

  •     سوکت
  •     آستر
  •     پیستون
  •     اسکلت پا
  •     پوشش نهایی

البته پروتز ها انواع متنوعی دارند که ممکن است که بعضی از مواقع از اجزای دیگری  نیز در ساخت آن ها استفاده کنند. با این حال اجزای نام برده شده در همه پروتزهای زیر زانو یکسان است.

روند ساخت پروتز زیر زانو چگونه است؟

در این قسمت چگونگی ساخت این نوع از پروتز را به صورت مرحله به مرحله برای شما شرح می دهیم. به طوری که پس از این با اطمینان و اطلاعات کامل نسبت به خرید آن اقدام کنید.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

مرحله اول: معاینه پزشک

جهت ساخت پروتز متناسب با اندام قطع شده افراد، باید در ابتدا معاینات لازم انجام شود. از آنجایی که ساخت و سفارش پروتز زیر زانو از چند روز تا چند هفته بعد از قطع عضو امکان پذیر است؛ پزشک متخصص ارتوپد در ابتدا باید وضعیت زخم ها و نوع قطع شدگی عضو زیر زانوی افراد را به طور کامل بررسی کند. به طوری که بر این اساس سفارشات لازم را به آزمایشگاهی که پروتز در آنجا ساخته می شود؛ ارائه دهد.

به همین دلیل در ابتدا باید از زخم های جراحی بیماران محافظت شود که بهبودی کامل در محل قطع شده به وجود آید و هر گونه تورم، درد و خونریزی فروکش کند. همچنین ممکن است که افراد از تجهیزاتی مانند پوشاک فشرده استفاده کنند که تورم و زخم ناحیه بریده شده سریع تر درمان شود و اندام و عضلات آن ناحیه شکل و فرم مناسب را جهت نصب پروتز برای زیر زانو به دست آورد.

این پوشاک فشرده ساز عضلات همچنین به کاهش حساسیت اندام در نواحی بریده شده کمک می کند که جهت قرارگیری سوکت پروتز آماده شوند. بعد از عمل قطع عضو، ناحیه مورد نظر تا یک سال ممکن است که دچار تغییر سایز شود. این پوشاک به تثبیت اندازه و سایز اندام مورد نظر در همان مراحل اولیه بعد از عمل کمک می کنند که پروتز زیر زانو بدون هیچ گونه مشکلی در محل مورد نظر قرار داده شود و نتیجه ای موفقیت آمیز داشته باشد.

مرحله دوم: ساخت آستر متناسب با شرایط بیمار

پس از انجام معاینات و تشخیصات اولیه در ساخت پروتز، مرحله بعدی انتخاب آستر مناسب است.آستر به پوششی نرم گفته می شود که قبل از نصب سوکت آن را روی ناحیه مورد نظر قرار می دهند که آسیبی به پوست بیمار در زمان قرارگیری سوکت وارد نشود.

همچنین این آستر با جذب نیروهای اضافی در زمان حرکت، به عضو سالم پا کمک می کند که در زمان راه رفتن با پروتز آسیبی به آن وارد نشود. از این رو پروتز زیر زانو به مدت طولانی تری قابل استفاده خواهد بود.

آسترها انواع متنوعی دارند که پزشک با توجه به سطح فعالیت افراد، نوع پوست، میزان برجستگی سطح عمل، شکل زانو و بسیاری از عوامل دیگر آستر مناسبی را متناسب با شرایط هر فرد برای او در نظر می گیرد. در برخی از مواقع نیز آسترها را به صورت سفارشی و از طریق نرم افزارهای متفاوت و اسکن پای بیمار تولید می کنند که با شرایط او همخوانی داشته باشند.

آستر را روی اندام از دست رفته بیمار می چسبانند که بر اساس اندازه های آن، قالب ریزی را انجام دهند. قالب ها را بر اساس سبک تعلیق تولید می کنند که این روش پیش تر توسط پزشک و بیمار به توافق رسیده است. بعد از پرشدن قالب ها و اصلاح آن ها بر اساس اندازه عضو باقی مانده پای بیماران، سوکت تشخیصی به صورت سفارشی ساخته می شود.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

مرحله سوم: ساخت سوکت تشخیصی

سوکت های تشخیصی را با روش های متفاوتی مانند پین، خلا بالا و مکش تولید می کنند و جز اولین سوکت های پروتز زیر زانو هستند. متریال به کار برده شده در این سوکت ها از پلاستیک محکم و روشن تهیه شده است که به وسیله آداپتورها و پیچ به عضو باقی مانده پا متصل می شوند.

این سوکت ها را در ابتدا با پلاستیک می سازند که در صورت اصلاح اندازه ها این کار به راحتی انجام شود. در این صورت با گرم کردن پلاستیک اندازه مورد نظر سوکت مشخص می شود و در زمان راه رفتن مشکلی را در عضو باقی مانده پا ایجاد نخواهد کرد.

هنگام حرکت با پروتز بدون شک اندام شما دچار کاهش حجم خواهد شد که این امر بسیار طبیعی است. برای این منظور از جوراب ها جهت پرکردن این کاهش حجم استفاده می شود که سوکت سست نشود. این جوراب ها در شماره های متفاوتی وجود دارند که هر چقدر این شماره ها بزرگ تر باشند؛ ضخامت جوراب ها نیز بیشتر خواهد بود.

استفاده از جوراب ها سبب می شود که از حرکت بیش از اندازه پا در سوکت کاسته شود. بنابراین افراد ممکن است که علائمی مانند قرمزی، درد، تورم و کبودی را در اطراف عضو قطع شده مشاهده کنند. به دلیل کاهش حجمی که در اثر راه رفتن اولیه با پروتز زیر زانو ایجاد می شود؛ از سوکت تشخیصی دوم استفاده می کنند. در این صورت ممکن است که آستر و قالب جدیدی را نیز متناسب با سوکت دوم تولید کنند.

مرحله چهارم: تهیه سوکت نهایی و چند لایه

در این مرحله سوکت های تشخیصی تثبیت می شوند و در پای بیمار قرار می گیرند. در این زمان ساخت سوکت چند لایه با استفاده از فیبر کربن شروع می شود. این سوکت ها بسیار سبک و مقاوم هستند و در برابر کشش انعطاف پذیری بالایی از خود نشان می دهند.

این سوکت ها نیز به صورت سفارشی و با رنگ بندی متناسب با پوست بیمار تولید می شوند. قاب فیبر کربن به طور مستقیم به پروتز متصل می شود که راه رفتن برای بیمار امکان پذیر شود. در این مرحله ساخت پروتز زیر زانو به اتمام می رسد. جهت راه رفتن صحیح باید فیزیوتراپی زیر نظر پزشک انجام شود که این اندام های مصنوعی در پای بیماران تراز شوند.

پروتز زیر زانو چگونه ساخته می شود و چه کاربردی دارد؟

در نتیجه

در پایان باید بدانید که در طول این مقاله گفته شد که پروتز زیر زانو یکی از پیشرفته ترین اختراعات بشر بوده است که امروزه با متریال بسیار مناسبی مانند فیبر کربن ساخته می شود. از این رو افرادی که دچار قطع عضو از زانو شده اند؛ با استفاده از آن به راحتی قادر خواهند بود که فعالیت های روزمره خود را انجام دهند.

به همین دلیل در این مقاله به توضیح مراحل ساخت و تولید این پروتز پرداختیم و گفته شد که کاربرد آن برای افرادی است که در قسمت زانوی پای خود دچار قطع عضو شده اند.

Source: www.infinitetech.org

11 اردیبهشت 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

نحوه قدم زدن به کمک پروتز

از دست دادن ناگهانی یکی از اعضای بدن مانند یکی از پاها طی یک حادثه، اتفاقی است که زندگی شما را تغییر می دهد و طبیعتاً پذیرش آن برای فردی که دچار نقص عضو شده است؛ دشوار خواهد بود. فردی دچار نقص عضو نه تنها باید با مسائل و مشکلات روحی و عاطفی همراه با نقص عضو، دست و پنجه نرم کند؛ بلکه باید یاد بگیرد که دوباره راه برود.

 وجود انگیزه برای بلند شدن و تلاش جهت گام برداشتن در مسیر توانبخشی و راه رفتن دوباره کار مشکلی است؛ اما فراموش نکنید که درمان طب فیزیکی باید در اولین زمان ممکن شروع شود. چرا که فرد باید تورم عضو را به حداقل برساند و قوای خود را حفظ کند.

بنابراین هر اندازه که قدم زدن با پروتز سخت به نظر برسد؛ اما کاری است که باید انجام شود. در این مطلب اطلاعاتی در رابطه با مراحل یادگیری قدم زدن با پای پروتزی آورده شده است. پس در این ادامه با ما همراه باشید.

پای پروتزی

برای افرادی که درگیر نقص عضو هستند؛ وسایلی کمک حرکتی پنوماتیک در نظر گرفته می‌شود که در اغلب موارد شامل عصاهای زیر بغل می شود. هدف استفاده از وسایل کمک حرکتی این است که شما را به انداختن وزن خود بر پای پروتزی و راه رفتن به کمک میله‌های موازی یا عصاهای زیر بغل عادت دهد.

اگرچه این احتمال وجود دارد که قدم زدن با پروتز، پروسه‌ای نسبتاً زمان بر باشد؛ اما فراموش نکنید که در حالی که میله‌های موازی را با دست می‌گیرید؛ در ابتدا خود را با ایستادن و انداختن وزن بر پروتز جدید آشنا کنید.

یادگیری نحوه ایستادن به کمک پروتز

یکی از راه های یادگیری نحوه ایستادن بر پاهای پروتزی جدید این است که خود را با کمک دو دست به صندلی، پیشخوان آشپزخانه یا دو میله موازی نگه دارید و وزن خود را یک بار بر هردو پا و یک بار فقط بر پای پروتزی بیندازید. سپس فقط از یک دست خود استفاده کرده و مجدداً استفاده از چند انگشت را امتحان کنید. در نهایت باید بدون کمک میله یا وسایل حمایتی بر پای خود بایستید.

شروع یادگیری قدم زدن با پروتز

هنگامی که به ایستادن بر پروتز عادت کردید؛ تمارین یادگیری قدم زدن با پای پروتزی شروع می‌شود. تمرینات قدم زدن با پروتز شامل نگه داشتن دو میله موازی یا هر وسیله حمایتی مشابه با دو دست است. شما باید وزن خود را بر پا بیاندازید و پای پروتزی را به یک سمت بکشید و وزن خود را بر آن قرار دهید.

سپس باید پای دیگر خود را به سمت پای پروتزی برده و این مراحل را برای چندین بار تکرار کنید. تعداد تکرار حرکات توسط متخصص طب فیزیکی مشخص می‌شود. مانند یادگیری ایستادن بر پای پروتزی، یادگیری قدم زدن با پروتز را تا جایی انجام دهید که بدون کمک وسایل حمایتی این کار را انجام دهید.

راه رفتن به کمک پروتز

شما تا این مرحله یاد گرفته اید که بر پای پروتزی خود بایستید و قدم بزنید. اکنون زمان آن رسیده است که به هدف اصلی این فعالیت‌ها که راه رفتن است؛ برسید. اگر تاکنون جهت راه رفتن از عصاهای زیر بغل استفاده کرده باشید؛ این کار به کمک پروتز برای شما چندان ناآشنا نیست.

هنگام راه رفتن یا قدم زدن با پروتز برای اولین بار خواهید دید که پروتز و شکل توزیع وزن بر آن بسیار به عصای زیر بغل شباهت دارد. بین دو میله موازی بایستید؛ هر دست را بر یک میله قرار دهید و با پای پروتزی خود یک گام به سمت جلو بروید. وزن خود را بر پای پروتزی بیندازید و با پای دیگر خود یک قدم رو به جلو بردارید و آن را جلوتر از پای پروتزی خود روی زمین بگذارید.

سپس وزن خود را بر پای دیگر بیندازید و همین حرکت را با پای پروتزی خود تکرار کنید. نکته مهمی که در رابطه با قدم زدن با پروتز وجود دارد؛ این است که باید مانند گذشته قدم بردارید؛ اما بیشتر دقت کنید که در هر مرحله وزن خود را باید بر کدام پا بیندازید.

همچنین سعی کنید که در این مراحل تعادل خود را حفظ کنید. همانطور که پیش تر گفته شد؛ هنگام ایستادن و راه رفتن، استفاده از دستان و انگشتان خود را باید به تدریج کم کنید. به طوری که در نهایت بدون کمک میله ها، عصا یا سایر وسایل کمکی و حمایتی راه رفتن و قدم زدن با پروتز را شروع کنید.

راه رفتن روی پله، سرازیری و سراشیبی به کمک پروتز

پژوهشگران جهت ساخت پروتزهای پیشرفته تر در حال تلاش هستند که مشکلات فعلی این قطعات را برطرف کنند. تکنولوژی و پیشرفت‌های روزافزون آن تاکنون و در آینده به کمک ما خواهد آمد. با این حال یکی از مشکلات پروتزها این است که بیشتر مفاصل مچ پای آن ها در یک زاویه ثابت شده اند.

این به آن معنا است که مچ پای شما همیشه در یک وضعیت ثابت خواهد بود. مچ پای پروتزی همیشه به گونه‌ای است که مچ پا در حالت ایستاده قرار دارد. به همین دلیل بالا و پایین رفتن از پله‌ها، قدم زدن با پروتز بر سرازیری یا سراشیبی‌ها ممکن است برای افراد دارای نقص عضو دشوار و دردناک باشد.

با توجه به زاویه مفصل مچ پا، این بالا و پایین رفتن از پله‌ها و مسیرهای شیب دار، به تعادل و دقت زیادی احتیاج دارد که از تلوتلو خوردن شما در مسیر جلوگیری شود. جهت اطمینان از اینکه پای شما هنگام بالا یا پایین رفتن، محکم گذاشته می‌شود؛ تا حد امکان وزن خود را بر آن بیندازید.

به طوری که مطمئن شوید که هنگام برداشتن پای پروتزی از زمین، پای دیگر شما نیز از روی زمین فاصله نمی گیرد. سعی کنید که تعادل خود را در انجام این کار حفظ کرده و در صورت امکان از دستگیره های راه پله استفاده کنید.

بهبودی

بر هیچ کس پوشیده نیست که قدم زدن با پروتز کار راحتی نخواهد بود. ممکن است پیشرفت شما، اندکی کند باشد. اما این کندی منحصر به شما نیست. بهبودی یک فرآیند همیشگی و در جریان است که در افراد مختلف، اشکال متفاوتی دارد.

مسیر بهبودی دارای چندین مرحله است که هر یک از این مراحل، شامل چالش‌های دشواری هستند و به راهبردهای مقابله‌ای متفاوتی نیاز دارند. بنابراین طبیعی است که هنگام یادگیری قدم زدن با پروتز و انجام سایر تمارین، درد داشته باشید. اما ناامید نشوید. چرا که بدن شما در حال سازگاری با پروتز جدید و تمارین پیش رو است.

بسیاری از افراد بر این باور هستند که صحبت با دوستان، خانواده یا یک مشاور به برداشتن این بار هیجانی از دوش آن ها کمک می کند. بنابراین جهت مدیریت اتفاق پیش آمده؛ در بهره گیری از کمک متخصصین طب فیزیک، روانشناسان و مشاوران و صحبت با عزیزان خود غافل نشوید. در هر مرحله از تمرین قدم زدن با پروتز که احساس درد یا ناراحتی جدی داشتید؛ حتماً به پزشک خود رجوع کنید.

در پایان

در طول این مقاله با پای پروتزی و نحوه مراقبت از آن آشنا شدید. به طوری که به راحتی با رعایت برخی موارد ساده مانند تمیز و خشک نگه داشتن پروتز پای خود و جلوگیری از آسیب‌دیدگی آن و دور نگه داشتن پروتز از رطوبت و آب، عمر پروتز خود را تا چندین برابر افزایش خواهید داد.

همچنین در رابطه با چگونگی استفاده از این وسیله و راه رفتن با آن آشنا شدید. چنان که تمامی مراحل راه رفتن با پای پروتزی را توضیح دادیم. در نهایت نیز جهت کسب اطلاعات بیشتر بهتر است با کارشناسان و متخصصین حاضر در کلینیک آسود در ارتباط باشید.

Source: www.kenneyorthopedics.com

6 فروردین 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز زیر زانو

نخستین بار استفاده از پروتز زانو در سال ۱۹۶۸ انجام  شده است و اکنون سالانه بیش از ۶۰۰۰۰۰  بار در سال انجام می گیرد. افراد در صورت آسیب دیدگی مفصل زانو یا ورم آن به دلایلی ممکن است به پروتز زانو نیاز داشته باشند.

این کار را تحت عنوان آرتروپلاستی زانو نیز می شناسند. در برخی موارد مشکلات زانو با دارو یا پیاده روی های تقویتی برطرف می شوند. با این حال در سایر موارد ممکن است تعویض کامل یا جزئی زانو مورد نیاز باشد تا بیمار بدون احساس درد کارهای روزمره خود را انجام بدهد.

یکی از بیشترین قطع عضوها، قطع عضو زیر زانو پا است که به دلایل مختلفی صورت می گیرد. استفاده از پروتز زیر زانو در این مواقع، کارساز است و به افراد کمک می کند. به دلیل پیشرفت های حاصل از فن آوری های پزشکی در طول سال های اخیر، بسیاری از افراد مبتلا به قطع عضو، قادر به انجام موفقیت آمیز حرکات و توانبخشی جسمی هستند. تقریبا نیمی از پروتزهای زیر زانو، برقی هستند.

قطع عضو زیر زانو

قطع عضو زیر زانو، به دلایل مختلفی انجام می شود. بیمار ممکن است دچار آسیب شدید یا عفونت خطرناکی شده باشد. دلایل دیگر این کار، شامل درد مزمن، نقص مادرزادی، تومورها و زخم های شدید باشد. تصمیم به قطع عضو، به راحتی انجام نمی شود؛ بلکه عوامل زیادی را شامل می شود و پس از گفت و گوی کامل بین بیمار و جراح ارتوپدی انجام می شود.

پروتز زیر زانو

پروتز چیست؟

پروتز زیر زانو، وسیله ای است که به فرد اجازه حفظ مفصل زانو را می دهد. این موضوع فایده ای بزرگ به شمار می آید؛ زیرا این مفصل به حفظ تعادل کمک زیادی می کند. در نتیجه، جراح ارتوپدی در حین عمل، سعی خواهد کرد که مفصل سالم زانو را، جهت حفظ تعادل و توانایی حرکت فرد، حفظ کند.

زانوها در حرکت و راه رفتن ما انسان ها تاثیر بسیاری دارند. راه رفتن بر پله ها، خم شدن، بلند شدن و بسیاری از حرکات دیگر، با کمک زانوها انجام می شود. پروتز زیر زانو امکان خم کردن زانو را برای شما فراهم می کند، اما قدرت آن را به همراه نخواهد داشت. زیرا این وسیله صرفا برای نوسان و حرکات پا است.

دو استخوان اصلی در قسمت پایینی پا وجود دارد که جراح هنگام انجام قطع عضو برای آن ترمیمی در نظر می گیرد. هر چه استخوان ها بزرگتر باشند، این دو استخوان نیز بزرگتر خواهند بود. این استخوان ها در قسمت بالا و پایین توسط مفاصل موجود در زانو و مچ پا، به یکدیگر متصل می شوند. هنگامی که این استخوان ها در قطع عضو تغییر می کنند، اتصال آنها در نزدیکی زانو، موجب حفظ زانو می شوند.

پروتز زیر زانو

انواع مختلفی از پروتز وجود دارد. برند و طراحی مورد استفاده پزشک یا بیمارستان شما به عوامل مختلفی بستگی دارد. برخی از این عوامل شامل موارد زیر است:

  • مشکل زانو
  • آناتومی زانو
  • سن
  • تجربه و آشنایی پزشک شما با پروتز زیر زانو
  • وزن
  • سطح فعالیت
  • سطح سلامت عمومی
  • هزینه و کارایی ایمپلنت

معیارهای پروتز زیر زانوی مناسب چیست؟

قبل از استفاده از این پروتز ها، بهتر است نسبت به تمام خصوصیات یک محصول مناسب، آگاهی لازم را داشته باشید. این موضوع، به شما در انتخاب محصولی متناسب با نیازهای شما، کمک بسیاری می کند. ویژگی هایی که هر پروتز مناسب باید داشته باشد، در ادامه آورده شده است:

  • پروتز انتخابی، بایستی با بدن شما سازگار باشد.
  • آنها باید ساختارهای زانو را شبیه سازی کنند.
  • قدرت بالا در تحمل وزنه های سنگین
  • انعطاف پذیری مناسب
  • مقاوم در برابر شکستگی های مختلف
  • حرکت راحت و آرام
  • حفظ قدرت و ظاهر به مدت طولانی

چه زمانی نیاز به تعویض پروتز زیر زانو داریم؟

مدت زمان تعویض زانوی مصنوعی، به عوامل مختلفی بستگی دارد. میزان فعالیت، وزن و سلامت عمومی، نمونه هایی از عوامل موثر هستند. همانطور که مفاصل پای انسان در اثر سایش نیازمند عمل هستند، ساییدگی در پروتز زیر زانو نیز، نیازمند تعویض پروتز است.

در این روش، برخی از قسمت ها یا تمام پروتز، برداشته می شود و اجزای جدید، جای اجزای پیشین می شوند. به طور معمول، اجزای جدید طول بیشتری دارند. این اجزا، همچنین ممکن است قطعات فلزی را به عنوان تقویت کننده هایی داشته باشند؛ که جایگزین اجزای جدید می شوند.

پروتز زیر زانو

مراحل جایگذاری پروتز زیر زانو

اگرچه جایگذاری پروتز زانو ممکن است وحشتناک به نظر برسد؛ ولی آرتروپلاستی در واقع یک فرآیند کاشت ایمپلنت چهار مرحله ای بسیار ساده است.

نخست استخوان را با رفع سطوح آسیب  دیده برای قرارگیری ایمپلنت آماده می کنند؛ سپس اجزا را به وسیله سیمان استخوانی با فشار جا می اندازند. زیر سطح کشکک نیز ممکن است نیاز به نصب دوباره داشته باشد. در این حالت آن را با دکمه ای به پروتز زیر زانو متصل می کنند. در پایان قطعه ای بین اجزا قرار می گیرد تا سطحی صاف ایجاد شود و حرکت مفصل بهبود پیدا کند.

اجزای پروتز زیر زانو

مفصل زانوی طبیعی از سه بخش تشکیل  شده است: محفظه درونی (قسمت درونی زانو)، محفظه جانبی (قسمت بیرونی زانو) و محفظه زیر زانو. طی جایگذاری کامل مفصل زانو هر سه بخش تعویض می شوند؛ ولی در جایگذاری جزئی تنها یک محفظه عوض می شود.

پروتز زیر زانوی کامل از چهار بخش مصنوعی تشکیل می شود: یک بخش مربوطه به استخوان درشت نی، بخش مربوط به استخوان ران، بخش استخوان کشکک و یک جداکننده پلاستیکی.

بخش مربوطه به استخوان درشت نی

قسمت صافی که به بالای استخوان ساق در قسمت جلوی پا متصل می شود، درشت نی است. این بخش معمولا از مواد فلزی ساخته  می شود و پرکننده ای از جنس پلی اتیلن دارد. در ساخت این قسمت معمولا آلیاژ تیتانیوم بکار می رود که نرم تر است.

بخش مربوط به استخوان ران

قسمت خمیده ای که بزرگترین بخش متصل به انتهای استخوان ران است. این قسمت فلزی یا سرامیکی است. معمولا آن را از آلیاژ کبلات-کروم تهیه می کنند که چون بیشترین حرکت در این قسمت انجام می گیرد، باید دوام بالاتری داشته باشد.

قسمت مربوط به کشکک

این قطعه گنبدی شکل است و جایگزین کلاهک آسیب دیده زانو می شود. این قسمت را تنها در برخی  موارد  تعویض می کنند و از پلی اتیلن یا پلاستیک بادوام به دست می آید.

جداکننده پلاستیکی

این جداکننده در فاصله بین استخوان درشت نی و ران قرار می گیرد و از پلی اتیلن تهیه می شود. برتری آن ایجاد سطحی صاف و سرسره ای برای مفصل زانو است تا حرکتی نرم و منعطف به وجود بیاید.

طراحی های پروتز

حرکت زانو بسیار پیچیده است؛ ولی طراحی پروتزهای امروزی بسیار شبیه به ساختمان زانوی طبیعی است و حرکات آن را دقیقا تقلید می کند. مثلا رباط ها مفاصل زانو را حفظ می کنند. برخی از پروتزها این رباط ها را نگه می دارند و برخی آن را جایگزین می کنند.

طرح های تثبیت شده خلفی

یکی از متداول ترین انواع پروتزها تثبیت خلفی است. در این طرح رباط های صلیبی برداشته شده  و قسمت هایی از پروتز جایگزین آن می شود.

طرح های نگه دارنده خلفی

همانطور که از نام آن پیداست، رباط صلیبی خلفی در این نوع طرح نگه داشته می شود؛ ولی رباط صلیبی قدامی برداشته خواهد شد. ایمپلنت های نگه دارنده صلیب دارای قسمت مرکزی و طراحی بادامکی نیستند. این طراحی برای بیمارانی که رباط صلیبی خلفی آنها به حد کافی سالم است، استفاده می شود و برای تثبیت زانو به کار می رود.

طرح های نگهدارنده قدامی

در اکثر طراحی های تعویض زانو رباط صلیبی قدامی را برمی دارند تا امکان قرارگیری دقیق پروتز زیر زانو فراهم آید. در طرح های نگهدارنده قدامی هر دو رباط صلیبی قدامی و خلفی نگهداری می شوند. دلیل منطقی این نوع طراحی این است که با نگهداری هر دو رباط عملکرد زانو بهتر شود و شباهت بیشتری به زانوی سالم داشته باشد.

چه نوع فعالیت هایی با پروتز زیر زانو انجام می شود؟

این موضوع، به میزان فعالیت شما قبل از عمل بستگی دارد. اغلب بیماران، قادر به بازگشت به سطح فعالیتی هستند که قبل از قطع عضو داشته اند. حتی ممکن است که قطع عضو و به دنبال آن پروتز زیر زانو، سطح بالاتری از فعالیت ها نظیر راه رفتن آرام، سریع و حتی دویدن را فراهم کند. بیمارانی که جوان تر هستند و فاقد مشکلات پزشکی دیگر هستند، بهترین نتیجه را مشاهده خواهند کرد.

برای حصول نتیجه ای بهتر چه کنیم؟

برآورد انتظارات شما، در رضایت از پروتز زیر زانو، تاثیر زیادی خواهد گذاشت. حتی اگر عمل جراحی به طور کاملا مناسبی انجام شود، ممکن است به دلیل انتظارات نادرست، عمل جراحی ناکام باشد.

این موضوع، از دلایلی است که مشورت و آموزش بیمار را مهم می کند. صحبت و مشورت با بیمار، قبل از انجام عمل، موجب تعادل در انتظارات وی و رضایت بیشتر از نتیجه عمل می شود و برای جنبه های دیگر نیز بسیار مفید است.

برای حفظ قدرت قبل از عمل چه کنم؟

قبل از انجام عمل حفظ قدرت لگن و زانو، از اهمیت خاصی برخوردار است. این کار با انجام حرکات و تمرینات کششی، صورت می گیرد. این تمرینات بایستی در طول روند بهبودی شما و در زمان استفاده از پروتز زیر زانو نیز، ادامه یابد.

پروتز زیر زانو

چه مواردی به بهبودی کمک می کنند؟

محافظت از اندام قطع شده پس از عمل و استفاده از پروتز زیر زانو، بسیار مهم است. اگر بند یا لباس خاصی برای استفاده به شما داده شده است، باید به طور دقیق و درست از آن استفاده کنید.

تنها ضربه ای کوچک موجب باز شدن بخیه و زخم می شود. اگر این اتفاق بیفتد، روند بهبودی شما را چندین هفته یا حتی چند ماه، به تاخیر می اندازد. علاوه بر آن، در برخی از موارد ممکن است به جراحی دیگری، نیاز باشد.

چگونه خطر قطع عضو را از خود دور کنم؟

اگر سیگاری هستید، باید آن را ترک کنید. استعمال دخانیات با عوارض متعددی همراه است. این موارد شامل مشکل در ترمیم زخم، مشکل در بهبود استخوان ها، بیماری قلبی و ریه، درد و حتی آرتریت است.

خطرات جراحی گاهی اوقات بسیار زیاد است؛ به همین دلیل بسیاری از پزشکان تا زمانی که بیمار استعمال دخانیات را ترک نکند، از قطع عضو و استفاده از پروتز زیر زانو، جلوگیری می کنند. تغذیه مناسب و مدیریت بیماری های مزمن، به خصوص دیابت نیز از عوامل موثر در سلامتی و دوری از قطع عضو است.

همراهی با بیماران

بهبودی یک فرآیند در حال انجام است و در افراد مختلف متفاوت است.  چندین مرحله در مسیر بهبود وجود دارد و هرکدام از افراد، چالش های دشواری را پشت سر می گذارند و به استراتژی های مختلف مقابله ای نیاز دارند.  بسیاری از مردم احساس می کنند، صحبت با دوستان و خانواده (یا یک مشاور) به کاهش پریشانی عاطفی کمک می کند.  

بیمارانی که تحت عمل قطع عضو قرار می گیرند در تنظیم تغییرات در بدن، در صورت از بین رفتن اندام و استفاده از پروتز زیر زانو، به کمک نیاز دارند.  آنها باید مورد تشویق قرار بگیرند. همچنین بایستی فرصتی برای ابراز احساس اضطراب ، اندوه، عصبانیت و افسردگی داشته باشند و به آنها در جهت دستیابی به سلامت روحی و کاهش ناراحتی ناشی از معلولیت خود، راهنمایی داده شود.

ماندگاری تعویض زانو

اگر جایگذاری پروتز زیر زانو را انجام دهید، قطعا می خواهید که بدانید قبل از نیاز به تعویض آن یا درمان دیگری چه مدتی این پروتز از زانوی شما پشتیبانی می کند. برخی افراد ممکن است به دلیل عوارض پس از انجام این کار در مقابل آن گارد بگیرند؛ بنابراین مهم است هر کس قبل از انجام این کار با پزشک خود مشورت کند. جایگذاری پروتز قطعا دارای معایبی دارد و دشوار است. در مقابل مزایایی نیز دارد که فرد باید هر دو این موارد را در ترازوی عقل خود بسنجد و تصمیم بگیرد که کدام سمت سنگین تر است.

عوامل مختلفی بر عمر پروتز زیر زانو تاثیرگذار هستند. به طور معمول برای بیشتر افرادی که این کار را انجام می دهند، این وسیله باید تا ۲۰ سال باقی بماند. اگر عوارض جانبی را تجربه کنید یا در تحرک دچار مشکل شوید، ممکن است پروتز شما خراب یا دچار نقص شده باشد. در این حالت نیاز است که تمام پروتز را از بدن خود خارج کنید.

چرا پروتز زیر زانو خراب یا شل می شود؟

عوارض مختلفی ممکن است در بروز این مشکل نقش داشته باشند.

شل شدگی آسپتیک که عارضه شل شدگی بدون عفونت پروتز است. این عارضه ممکن است بر اثر خرابی یا نارسایی سیمان استخوان در حین جایگذاری ایجاد شود. اگر این سیمان خراب شود، امکان نگهداری اجزای پروتز با اطمینان در محل مفصل وجود ندارد.

اگرچه پروتزهای زانو برای ده ها سال طراحی شده اند؛ ولی دائمی نیستند. هرچه از عمر پروتز بگذرد، احتمال خرابی و شل شدگی آن بیشتر است و همیشه خطری برای خرابی پروتز به دلیل اجزای معیوب وجود دارد.

چگونه شل شدگی پروتز را تشخیص دهیم؟

این اتفاق نیاز به تشخیص پزشک دارد. آنها از آزمایشات تصویربرداری برای تایید وضعیت مفصل استفاده می کنند. خود بیماران نیز اگر نشانه ای از شل شدگی را حس کردند، باید کاملا مراقب علائم باشند. این علائم شامل موارد زیر هستند:

  • درد خفیف تا شدید
  • علائم عفونت (تب، لرز، درد عضلانی و غیره)
  • مشکلات در حرکت
  • تورم مفصل
  • مایع اضافی یا آب آوردگی اطراف زانو
  • ضخامت بافت مفصل
  • بی ثباتی مفصل
  • گرمای ملموس در اطراف مفصل
  • تخریب استخوان

نیاز به بروزرسانی پروتز زیر زانو

در برخی موارد بر پایه نظر بیمارستان و پزشک مربوطه ممکن است توصیه هایی مبنی بر به روز رسانی پروتز زانو دریافت کنید. در طی این کار پروتز آسیب دیده یا شکسته برداشته شده و با کاشت جدید جایگزین می شود.

عملیات به روز رسانی احتمالا دشوار باشد چون پروتز آسیب دیده ممکن است به استخوان و بافت اطراف زانو آسیب زده باشد. در این شرایط نیاز به برنامه ریزی گسترده، مراقبت های اضافی در حین عمل و اقدامات پیشگیرانه از جمله پیوند استخوان جدید و ابزارهای تخصصی وجود دارد.

به دلیل پتانسیل بالای آسیب دیدگی موضعی حین عملیات به روز رسانی پروتز بهبودی در بدن این بیماران ممکن است دشوار باشد؛ همچنین این افراد بیشتر در معرض نارسایی و مشکلات برآمده از پروتز معیوب قرار دارند.

در پایان

جایگذاری پروتز زیر زانو یا به طور کامل صورت می پذیرد یا به شکل جزئی انجام می شود. ممکن است تنها بخشی از زانو نیاز به تعویض داشته باشد؛ مواردی که پروتز زانو را در آنها به کار می بندند، شامل: درشت نی، استخوان ران یا کشکک می شوند. پروتز زیر زانو در شکل های مختلفی طراحی می شود. برخی طرح ها رباط های صلیبی را حفظ کرده و برخی آن را جایگزین می کنند.

پروتزهایی که در اجزای مختلف زانو استفاده می شوند، جنس های متفاوتی دارند. از آلیاژهای فلزی و مواد سرامیکی گرفته تا پلی اتیلن. ممکن است به دلایلی پروتز زانو شل یا خراب شود. در این حالت پزشک عملیات به روز رسانی را تجویز کرده و آن پروتز را تعویض می کند.

افرادی که این کار را انجام می دهند، بیشتر در معرض آسیب های دوباره پروتز هستند. از مفصل زانوی خود مراقبت کنید. عملیات جایگذاری یا به روزرسانی پروتز ممکن است سخت و دردناک باشد.

پروتز زیر زانو وسیله ای است که توسط افراد قطع عضو مورد استفاده قرار می گیرد. این وسیله در انواع مختلف در اختیار افراد قرار می گیرد. بیماران قبل از استفاده از این پروتزها، بهتر است که اطلاعات کافی را در رابطه با این تجهیزات به دست آورند.

ما در این مقاله سعی کردیم که سوالات متداول و اطلاعات کافی در رابطه با پروتز زیر زانو را در اختیار شما قرار دهیم. امیدواریم با مطالعه نکات ذکر شده در متن، بهترین انتخاب را داشته باشید.

 

Source: www.kenneyorthopedics.com, www.orthoinfo.aaos.org

 

29 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

چگونگی ساخت پروتز

ساخت پروتزها شامل مراحل مختلفی می شود. در واقع پروتزها تجهیزات پزشکی هستند که برای برگرداندن عملکرد طبیعی به اندام هایی که دچار قطع عضو شده اند، استفاده می شوند. در واقع ساخت پروتز مناطقی از بدن را که دچار نقص شده است مجبور به حرکت مجدد می کند. در این صورت امکان انجام بسیاری از کارها برای این افراد ایجاد می شود.

پروتز ها اندم هایی مکانیکی و شبیه سازی شده به اعضای از دست رفته بدن مانند دست یا پا هستند. در ساخت پروتز از متریال های متفاوتی به منظور بالا بردن سطح کیفیت و ماندگاری آنها استفاده می شود. بدون شک پروتز ها در زمان های قدیم به این صورت پیشرفته و مجهز نبودند و به مرور زمان انواع متفاوتی از آنها تولید و به بازار عرضه شده است.

چگونگی ساخت پروتز

تاریخچه ساخت پروتز

در حدود 600 سال قبل از میلاد زره پوشان قرون وسطی اولین پروتز ها از جنس آهن سنگین و بدون انعطاف را تولید کردند. این نوع از انواع پروتزها بدون رابط بودند. بنابراین امکان حرکت دادن آنها وجود نداشت. با گذشت زمان و ساخت انواع پروتز توسط افراد متفاوت، باز هم ویژگی های یک پروتز مناسب و با کیفیت در ساخت آنها مشاهده نشد.

این امر در قرن نوزدهم با تغییرات و تحولات اساسی روبرو شد. فردی به نام جی هانگر که در جنگ جهانی پای خود را از دست داده بود توانست در سال 1861 شرکت خود را برای ساخت پروتز یا پای مصنوعی تاسیس کند. طی سالهای زیاد این شرکت هنوز به فعالیت خود به عنوان سازنده انواع پروتز ادامه می دهد.

در قرن بیستم پیشرفت های شگرفی در صنعت ساخت پروتز ایجاد شد. این پروتز ها از موادی مانند پلاستیک های مدرن و سبک تر همراه با دوام و مقاومت بالاتری ساخته شدند. طی این جریان امکان جابجایی و حمل این پروتز ها برای افرادی که دچار قطع عضو بودن بسیار راحت تر از قبل بود. رنگدانه های مناسبی که در این تجهیزات استفاده می شد، شبیه سازی بهتری با پوست افراد ایجاد می کرد.

در این قرن اندام های مصنوعی میوالکتریک به بازار عرضه شد. این پروتز ها با استفاده از جریان برق، عضلات بازو یا پای افراد را به حرکت وا می داشتند. ساخت پروتز میوالکتریک در سال 1940 در سراسر جهان گسترش پیدا کرد.

در سال های اخیر نوع جدید از پروتزها ساخته و به بازار وارد شده اند. این پروتزها به صورت رایانه ای سبب حرکت اندام های قطع شده می شوند. بیشتر از 85 درصد از شرکت های خصوصی ساخت پروتز از CAD CAM برای طراحی مدل های متفاوت پروتز استفاده می کنند.

در ساخت پروتز چه تجهیزاتی نیاز است؟

در تجهیزات یک پروتز، می توانید یک سوکت هوا، یک ساختار داخلی یا اسکلت، دکمه های زانو، کمربندهای نگه دارنده متصل به بدنه، جوراب های پروتز برای پوشاندن قسمت های تماسی و پوست شبیه سازی شده را مشاهده کنید.

با این حال این اندام های مصنوعی در بسیاری از مواقع ممکن است تجهیزات دیگری را نیز در خود داشته باشند. این امر بستگی به موادی دارد که در ساخت پروتز از آنها استفاده می شود.

دستگاه های پروتز در ابتدا باید دارای وزن کم و سبک باشند. به همین دلیل بسیاری از بخش های اصلی آن از پلاستیک ساخته می شود. سوکت هوا را از ماده پلی پروپیلن می سازند. فلزات دیگری مانند تیتانیوم و آلومینیوم را به جای فلزات سنگین دیگر استفاده می کنند.

در مواقعی نیز استفاده از آلیاژهای این فلزات تا حدود زیادی مقاومت و کارایی آنها را در ساخت پروتز بالاتر می برد. در تولید پروتز های جدید از فیبر کربن برای ساخت اسکلت دارای وزن کم استفاده می شود.

در برخی از اندام های مصنوعی مانند پا هنوز هم در برخی از نواحی از چوب و فوم اورتان برای این منظور استفاده می شود. سایر مواد مانند پلی اورتان، پلی پروپیلن، اکریلیک و پلی اورتان از جمله مواد دیگری است که در ساخت پروتز از آنها استفاده می شود.

در ساخت جوراب های پروتزی، پارچه های نرم و بسیار مقاوم کارایی بالایی دارند. جوراب ها در ابتدا از پشم و امروزه از پنبه و مواد مصنوعی دیگر ساخته می شوند.

در ساخت پروتز ظاهر فیزیکی آن باید بسیار ماهرانه طراحی شود. این اندام ها باید شباهت بسیاری به اندام های قطع شده داشته باشند. در کنار کارایی بالایی که این تجهیزات از خود ارائه می دهند، بحث ظاهر از اهمیت بالایی برخوردار است.

پروتز هایی که به صورت اسکلت طراحی می شوند دارای پوششی نرم از مواد فوم پلی اورتان هستند که با شکل اصلی اندام ها مطابقت دارند. در نهایت پوشش جوراب یا پوست مصنوعی روی آنها قرار داده می شود.

چگونگی ساخت پروتز

فرآیند ساخت پروتز ها چگونه است؟

پروتز ها محصولاتی تخصصی هستند که باید تحت نظر پزشک و فیزیوتراپ برای بیمار تجویز شوند. بنابراین نمی توانید آنها را در فروشگاه ها تهیه کنید. بسیاری از تجهیزات پروتزها به صورت جداگانه و برخی از آنها مانند سوکت هوا سفارشی تولید می شوند.

در نهایت بنا به نیاز بیمار تجهیزات مورد نظر به یکدیگر متصل می شوند و مورد استفاده قرار می گیرند. در ادامه به نحوه ساخت پروتز و قسمت های متفاوت این تجهیزات اشاره می کنیم.

1.برای ساخت پروتز در ابتدا باید دقت و توجه خاصی را مبذول داشت. زیرا پروتزها باید بسیار شبیه به اندام های قطع شده افراد طراحی شوند. به همین دلیل متخصص پروتز برای شروع ساخت در ابتدا به مطالعه در مورد عضو قطع شده و ساخت مدل دیجیتالی مناسب با اندام قطع شده می پردازد.

2.در این مرحله طول اندام ها اندازه گیری و محل قرارگیری مفاصل و تاندون ها در نظر گرفته می شود. در این زمان متخصص پروتز از گچ برای ساخت قالب مناسب استفاده می کند. گچ مورد استفاده سریع خشک می شود و نمونه ای از اندامی که باید ساخته شود را برای متخصص ایجاد می کند.

3.ساخت سوکت به گونه ای است که از یک ورق ترموپلاستیک شفاف برای این منظور استفاده می شود. این ورق را گرم می کنند و در بالای قالب در محفظه خلا قرار می دهند. در این زمان هوای بین ورق و قالب از درون محفظه کشیده می شود. طی این جریان ورق مربوطه شکسته می شود و شکل قالب را به خود می گیرد. در نتیجه سوکت هوا تولید می شود.

4.سوکت ایجاد شده را روی بیمار تست می کند تا متناسب با شرایط او آن را تولید کنند. بیمار باید احساس راحتی کند، در غیر این صورت سوکت تولید شده مناسب نیست. با توجه به این امر دوباره گرمادهی به آن انجام می شود تا تغییراتی در آن به وجود بیاید.

5.طی این جریان سوکت دائمی را تولید می کنند. با توجه به متریالی مانند پلی پروپیلن در ساخت پروتز، روی قالب خلا ایجاد می کنند. در واقع اندازه این تجهیزات بعد از عمل کوچک می شود و تا حدود یک سال زمان نیاز است تا تثبیت شوند. بنابراین با تغییرات آناتومی امکان تعویض سوکت وجود دارد.

6.روش های ساخت پروتز ممکن است متفاوت باشد. ساخت قطعات پلاستیکی با استفاده از ایجاد خلا و تزریق آن به قالب برای شکل گیری مواد پلاستیکی مذاب و خنک شدن آن در نتیجه بیرون کشیدن پلاستیک از قالب سبب می شود تا قطعات پلاستیکی ساخته شوند.

قطعات فلزی از تیتانیوم و آلومینیوم نیز در قالب های مخصوص به خود ریخته می شوند. قطعات چوبی نیز با استفاده از اره و سایر تجهیزات نجاری مورد استفاده قرار می گیرند. این تجهیزات در انتها با استفاده از پیچ، چسب و لمینت در کنار یکدیگر متصل می شوند. در نهایت پوست مصنوعی و شبیه سازی شده روی این تجهیزات قرار می گیرد. در این صورت مراحل ساخت پروتز به پایان می رسد.

Source: www.madehow.com

25 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

فاکتورهای که فیبر کربن را به ماده اولیه ارزنده ای در تولید پروتز تبدیل کرده است

شاید بشر نخستین بار، پای مصنوعی را در داستان موبی دیک و با توصیف های زیبای نویسنده این اثر را تجربه کرده است. همه صدای کوبیده شدن پای چوبی کاپیتان را در حالی که نهنگ سفید اسطوره ای خود را دنبال می کرد، به یاد می آوریم. اما اندام های مصنوعی یا پروتز های ارتوپدی امروزی با پای چوبی کاپیتان داستان موبی دیک تفاوت های بسیاری دارد.

در طی ۵ تا ۱۰ سال گذشته شاهد تحولات بزرگی در تکنولوژی تولید پا ها و اندام های مصنوعی بوده ایم. در راستای تحولات رخ داده شاهده ظهور کامپوزیت های فیبر کربن و آلیاژ های بسیار سبکی در ساخت اندام های جایگزین بدن انسان بوده ایم. این آلیاژها و کامپوزیت ها ویژگی ها و قابلیت های متفاوتی را در اندام های مصنوعی به وجود آورده اند.

پیشرفت های به وجود آمده در ساخت پروتز، هزاران نفر را از ناتوانی و معلولیت نجات داده است. پروتزهای پنجه کربنی راه گشای این افراد بوده است. کیفیت زندگی این افراد در مقایسه با گذشته دچار تحولات بزرگی شده است. با ظهور پنجه کربنی ها نه تنها شاهد بازگشت ورزشکاران به روز های طلایی ورزش بودیم، بلکه ورزشکارانی مشاهده کردم که با اتکا بر فیبر کربن، رکورد شکنی کردند.

اما چرا کامپوزیت فیبر کربن تا این اندازه در ساخت اندام های مصنوعی مفید واقع شده است؟ چه عواملی کیفیت این کامپوزیت را تعیین کرده است؟ آیا جذابیت ظاهری، قیمت، تولید آسان یا ویژگی های فنی قابل توجه فیبر کربن را جهت ساخت پروتز در اولویت قرار داده است؟

در پاسخ به این سوال باید به بررسی ویژگی های منحصر به فرد و مورد  قبول در ساخت پروتزها اشاره کنیم. ویژگی های فیبر کربن از کدام قابلیت پروتز ها پشتیبانی می کند. به این ترتیب، متوجه می شویم چرا از فیبر کربن در ساخت پروتزها بهره برده می شود.

ظهور تکنیک های مدرن در قالب گیری

یکی از مهم ترین ویژگی های اندام های مصنوعی امروزی این است که این اندام ها دیگر مانند گذشته تنها در یک شکل به تولید نمی رسند. امروزه پروتز ها با در نظر گرفتن ویژگی های منحصر به فرد، اشخاص و کاربران به تولید می رسد. به این ترتیب، اندام های مصنوعی امروزی با وزن، قد و ساختار عضلانی افراد متفاوت مطابقت دارند.

در حقیقت، با تولید ماشینی پروتزها قادر به تولید اندام هایی که با خصوصیات و ویژگی های کاربر مطابقت داشته باشد، نیستیم. به همین دلیل ماده مورد استفاده در ساخت این اندام ها باید جهت استفاده در  این شیوه قالب گیری مناسب باشد. فیبر کربن به سادگی در قالب تهیه شده نفوذ کرده و در تمام انحناها و خلل و فرج را می پوشاند. این ماده به سادگی فرم دلخواه را به خود می گیرد. از این گذشته با توجه به امکان ترکیب پنجه کربنی با رزین های اپوکسی، امکان تولید ساختار های پیچیده و خارق العاده ای ممکن می شود.

خصوصیات مکانیکی متغیر ماده اولیه در ساخت پروتز

هدف از ساخت اندام های مصنوعی، بازگرداندن توانایی های طبیعی فرد و جبران فقدان عضو طبیعی بدن فرد است. از این رو پروتز باید تمام حرکات و عملکرد های یک عضو طبیعی را به خوبی برای کاربر به ارمغان آورد. بدن انسان پس از هزاران سال حضور در چرخه تکامل به چنین ساختار پیچیده و مقاومی تبدیل کرده است. نسبت توان به وزن در بدن انسان قابل توجه است. نواحی مختلف بدن انسان از قابلیت های بی نظیری برخوردار هستند که بشر را به موجودی فوق العاده تبدیل کرده است.

طبیعت در چرخه خود به هیچ عنوان بیش از اندازه بخشنده نیست. به همین دلیل، هیچ عضوی از میزان مورد نیاز قویتر طراحی نشده است. زمانی که یک استخوان را زیر نظر می گیریم، مشاهده می کنیم که استخوان های نواحی مختلف بدن مشابه از استحکام مشابهی برخوردار نیستند. بلکه میزان کلاژن و هیدروکسی آپاتیت و میزان منافذ موجود در استخوان ها به کلی با یکدیگر متفاوت است.

این پدیده به صورت مستقیم به قانون ولف اشاره دارد. بنا بر این قانون استخوان هایی که بیش از سایرین در معرض فشار قرار دارند، از استحکام بالاتری برخوردار هستند و در برابر فشار و استرس مقاومت بیشتری را  از خود به نمایش می گذارند. استخوان های موجود در انگشتان، از چنین ویژگی هایی برخوردار هستند. این در حالی است که استخوان های بخش هایی که کمتر از سایر قسمت ها تحت فشار قرار دادند از چگالی و تراکم کمتری برخوردار هستند. به عنوان مثال چگالی و تراکم استخوان درشت نی در مقایسه با دیگر استخوان های موجود در بدن ۵۰ درصد بالاتر است.

از سوی دیگر استخوان فضانوردان به دلیل حضور در فضای جو و دور ماندن از نیروی جاذبه، در مقایسه با ساکنان زمین به مراتب ضعیف تر و شکننده تر است. اما خوشبختانه با استفاده از فیبر کربن در ساخت اجزای متفاوت و اندام های مصنوعی متنوع برای بخش های متفاوت بدن می توانیم پروتزهایی مشابه به ساختار استخوانی بدن جهت استفاده در نواحی مختلف بدن تولید کنید. پنجه کربنی به جامعه پزشکی اجازه داده است که چگالی مورد استفاده در ساخت پروتز ها را با توجه به موضع قطع شده در نظر بگیرند. این ماده به با ترکیب با اپوکسی، امکان ساخت دیواره ای مستحکم با درجه استحکام متفاوتی را برای جامعه ارتوپدی میسر کرده است. بنابراین فیبر کربن امکان تولید اعضایی که از قانون ولف نیز تبعیت کنند را میسر کرده است.

مقاومت ویژه بالای فیبر کربن

ماهیچه ها و تاندون ها در بدن حیوانات خونگرم سرعت عمل و حرکت بدن را سرعت می بخشد. این در حالی است که استخوان ها و مفاصل، اندام هایی هستند که وزن بدن را بر دوش می کشند. پروتزهایی که امروزه به تایید جامعه پزشکی رسیده است، به خوبی عملکرد استخوان های بدن را شبیه سازی کرده است. البته اندام هایی که از منابع انرژی خارجی استفاده می کنند، هنوز در مرحله تحقیق و توسعه قرار دارند.

روی هم رفته، پروتزی که به عنوان جایگزین یک استخوان در بدن به کار برده می شود، باید از خصوصیات مکانیکی مشابهی با  استخوان های بدن برخوردار باشد. فیبر کربن هایی که امروزه در صنعت پزشکی تولید می شود از مقاومتی در حدود 700 مگا پاسکال و خاصیت کشسانی در حدود 70 گیگا پاسکال برخوردار هستند. چگالی در نظر گفته شده برای پنجه کربنی چیزی در حدود 1.6 گرم بر میلی گرم است. تمام این ویژگی ها در کنار یکدیگر، مقاومت ویژه بالا پروتز ها را به خوبی مشخص می کند.

فیبر کربن در کنار ویژگی های گفته شده، سختی بسیار بالایی دارد. تمام این ویژگی ها این ماده را به یکی از بهترین مواد اولیه در ساخت پروتزها تبدیل کرده است. البته در کنار فیبر کربن، گزینه های دیگری نیز در زمینه ساخت پروتز معرفی شده است. به عنوان مثال چوب، فیبر شیشه ای که با پلی استر ترکیب شده است، آلیاژهای متنوع فلز، سرامیک و فیبر شیشه و کربن از جمله مواد اولیه پیشنهادی در ساخت اندام های مصنوعی هستند. در این میان ترکیب فیبر کربن در کنار اپوکسی، به عنوان بهترین ترکیب جهت استفاده در صنعت پروتز سازی انتخاب شده است. چرا که این ترکیب شباهت بسیار زیادی به ساختار استخوانی بدن دارد.

توزیع ایده آل وزن

با توجه به اطلاعاتی که در رابطه با فیبر کربن در اختیار شما قرار داده ایم، دیگر به این حقیقت پی برده اید که پروتزی که با استفاده از این ماده ساخته می شود  از مقاومت بالایی برخوردار است و به راحتی می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای پای انسان به کار برده شود. با وجود قالب و استحکام بالای این ماده، شاهد وزن سبک این ماده هستیم. این ماده تا ۶۰ درصد از پای طبیعت سبک تر است. خوشبختانه با روی کار آمدن، مواد اولیه جدید مانند فیبر کربن، وزن تمام شده یک پنجه کربنی کمتر از ۲ تا ۳ کیلوگرم است. این در حالی است که وزن پاهای مردی که در حدود ۸۰ کیلومتر چیزی در حدود ۱۳ تا ۱۴ کیلومتر است. آزمایشات در سال ۷۰ نشان داده است که پروتز های فوق العاده سبک به هیچ عنوان کارایی لازم را از خود نشان نمی دهند.

تداخل میان وزن پروتز و وزن کاربر، نتیجه رضایت بخشی را در پی دارد. توزیع وزن در نواحی مختلف بدن اعمالی از قبیل نشستن، ایستادن، خم شدن و کشیده شدن بدن را ممکن می کند. در صورتی که تداخلی در نحوه توزیع وزن به وجود بیاید. در واقع این موضوع مطرح می شود که نکته قابل توجه در ساخت اندام ها و وزن کلی اندام های مصنوعی در نظر گرفته نشده است، بلکه مسئله اساسی نحوه توزیع وزن در این پروتز ها است. این ویژگی در اندام های مصنوعی که در قسمت زیر زانو به کار برده می شوند، مشهود تر است. در این پروتزها وزن مشخصی به قسمت معینی از پنجه کربنی افزوده می شود و عملکرد پروتز به مراتب بهبود می یابد.  چرا که تنها با افزودن مقدار ناچیزی به وزن پروتز شاهد عملکرد بهتر مفصل زانو خواهیم بود. مطالعات نشان داده است که پروتز های به کاربرده شده در ناحیه دست نیز باید توانایی تحمل وزنی که در تمام طول زندگی بر این ناحیه وارد می شود، برخوردار باشند. برای این منظور، در صنعت پروتز سازی، میزان معینی از وزن را در نواحی مختلف پنجه کربنی، منتشر می کنیم. حال آنکه با استفاده از فیبر کربنی، به سادگی می توانیم وزن نواحی مختلف پروتز را مشخص کنید. این ماده تولید و تهیه پروتز ها را به سادگی مهیا کرده است. پنجه کربنی، به پزشکان اجازه می دهد توزیع وزن را در نواحی مختلف اندام مصنوعی به بهترین شکل انجام دهند. 

نظافت

در کنار مقاومت و استحکام بالا، تمام موادی که در ساخت پروتز به کار برده می شوند باید به سادگی قابل تمیز کردن باشند. علاوه برای این پروتز ها باید از موادی ساخته شوند که از مقاومت بالایی در برابر خوردگی برخوردار باشد. این ماده باید در برابر باکتری ها و عفونت ها نیز مقاوم باشد. اشعه فرابنفش نباید ساختار این ماده را تحت تاثیر قرار دهد.

از این گذشته ماده به کار رفته در ساخت پروتز، باید در برابر تعریق و نمک مقاوم باشد. اندام مصنوعی مورد استفاده باید از زیبایی قابل قبولی نیز بهره مند باشد. رزین اپوکسی پس از پخته شدن در کوره و شستشوی کامل دیگر موجب بروز حساسیت پوستی در انسان نمی شود. به همین دلیل این ماده به هیچ عنوان حساسیت زا نیست. خوشبختانه در صورت تماس پنجه کربنی با پوست هیچگونه التهاب و آسیبی برای فرد به وجود نمی آید. با وجود اولویت های ارزشمند ماده مورد استفاده در پروتز، هیچ ماده ای در رقابت با فیبرکربن پیروز نبوده است. این ماده به عنوان بهترین ماده در تهیه اندام های مصنوعی در نظر گرفته شده است و ویژگی های مورد نیاز اندام های مصنوعی را در خود جای داده است.

پروتز کربنی اندام مصنوعی

ویژگی های کشسانی

مهمترین ویژگی های موجود در پروتئین های موجود در عضلات و تاندون ها، با نام اسلاستین و میلین شناخته می شوند. این اندام ها مانند رودی که ساکن مانده است رفتار می کنند.  در طی هزاران سال، الاستین به عنوان اصلی ترین فاکتور سازنده تاندون ها به ساختار قرص و محکمی تبدیل شده است. اگر بخواهیم ساختاری مشابه با ربات را به شما معرفی کنیم باید به رشته ای از فلز استیل یا نوار باریکی از پلاستیک اشاره کنیم. بیایید به تاندون های موجود در بدن کانگورو توجه کنید. این تاندون ها به جانور اجازه می دهند که فواصل طولانی را با کمترین میزان انرژی طی کنند. هربار که پاهای کانگورو با سطح زمین ارتباط برقرار می کند. در حقیقت یک برخورد الاستیک روی داده است و تمام انرژی زمین به پاهای کانگورو انتقال داده می شود. تمام این انرژی در قالب پتانسیل در پاهای کانگورو ذخیره می شود.

از مجموع انرژی ذخیره شده تنها بخش اندکی صرف حرکات بعدی جانور می شود. انسان ها نیز در هنگام راه رفتن یا دویدن از همین انتقال انرژی استفاده می کنند. از میان تمام موادی که جهت استفاده از در پروتز ارائه شده اند، پنجه کربن بیشترین شباهت را به اندام ها طبیعی داشته است. فیبر کربن به خوبی تاندون ها در برخورد با سطح زمین، چنین رفتاری را از خود بروز می دهد. همین ویژگی فیبر کربن را به متریال مناسبی جهت ساخت پروتز تبدیل کرده است.

مقاومت در برابر فرسودگی

یکی از مهم ترین ویژگی های مورد نیاز جهت ساخت پروتز، مقاومت بالا در برابر فرسودگی است. ماده مورد استفاده در اندام های مصنوعی باید در برابر فرسودگی از دوام بالایی برخوردار باشد. مسلماً ساختار پروتز در تمام مدت استفاده ثابت نیست، اما این ماده پس از دگرگونی های به عمل آمده به ساختار اولیه خود باز می گردد. تمام مواد اولیه شناخته شده، بخشی از عمر مفید خود را در حین خم و راست شدن ها از دست می دهند. به همین دلیل ماده مورد استفاده در این اندام ها نباید از عمر پایینی برخوردار باشد. این ماده باید، از عمر متوسط طولانی برخوردار باشد. پروتز های آلومینیومی دهه ۶۰ تنها یک سال ماندگاری داشتند. پس از این بازه شاهد بروز فرسودگی در بافت این ایمپلنت ها بودیم. گسستگی، ترک در لایه های فیبر کربن موجب گسسته شدن الیاف فیبر کربن می شود. اما بروز چنین اتفاقی در فیبر کربن بسیار نادر است.

اگر هنوز به اهمیت فیبر کربن پی نبرده اید…

هنگام انتخاب ماده اصلی در ساخت ایمپلنت، کامپوزیت، فیبر کربن و اپوکسی به عنوان ماده ممتاز در ساخت اندام های مصنوعی به کار برده می شود. پنجه کربنی از مقاومت بسیار بالایی برخوردار است، این ماده در مقابل ضربات از مقاومت بالایی هم برخوردار است.  فیبر کربن در مقابل فرسودگی بسیار مقاوم است و تحمل وزن بالایی را دارد. علاوه بر این رعایت بهداشت این پروتز ها در مقایسه با نمونه های قبلی به مراتب چشمگیر تر است. فاکتور زیبایی این پروتز نیز، توجه کاربران را به خود جلب می کند. امروزه  صدها هزار نفر با استفاده از پروتزهای پنجه کربنی، زندگی بهتر و با کیفیت تری را تجربه می کنند. این احساس رضایت بخش بدون ظهور فیبرکربن امکان پذیر نبود.

17 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

انواع پروتزهای پنجه کربنی

دنیای تکنولوژی همواره در حال پیشرفت و یافتن راه کارهای نوینی در پاسخ به نیازهای بشر است. در همین راستا شاهد ظهور کامپوزیت پنجه کربنی در ساخت اندام ها و اندام های مصنوعی هستیم. فیبر کربن آخرین دستاورد جهان پروتز، قابلیت های خیره کننده ای را برای افرادی که دچار ضایعه قطع عضو شدند، به ارمغان آورده است.

با توجه به وزن پایین، استحکام بسیار بالا و انعطاف پذیری فوق العاده این الیاف در ساخت پروتز ها، شاهد استفاده از پنجه کربنی در ساخت اندام های گوناگونی بوده ایم. فیبر کربن های تولید شده در شرکت های تولید پروتز، کیفیت زندگی معلولان و جانبازان قطع عضو را به سطوح دیگری ارتقا داده است.

تنوع پروتز ها، بسیاری از نیاز های افراد دچار قطع عضو را برطرف می کند. با توجه به نیاز های متفاوت و انواع مختلف قطع عضو، به دامنه متعددی از فیبر کربن نیاز است. چرا که سبک زندگی و عادات شخصی افراد با یکدیگر متفاوت است. در ادامه با ما همراه باشید، تا شما را با گروهی از اندام های مصنوعی تولید شده در این شرکت آشنا می کنیم.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز فیبر کربن پارس فلکس

این اندام مصنوعی با استفاده از پنجه کربن و با نام تجاری پارس فلکس اقدام به تولید پروتز هایی به فرم تیغه کرده است. این تیغه های اسپرت، به منظور استفاده در فعالیت های ورزشی تولید شده است.

تیغه داسی شکلی که از ساخت کامپوزیت الیاف کربن به صورت ترکیب با رزین اپوکسی ساخته شده است. این تیغه از خاصیت ارتجاعی بسیار بالایی برخوردار است. به همین دلیل، این اندام مصنوعی برای ورزشکاران و افرادی که مشغله بالایی برخوردار هستند، در نظر گرفته شده است.

در همین راستا شاهد استقبال دوندگان از این تیغه پنجه کربنی بوده ایم. این تیغه، برای استفاده روزمره افراد عادی مناسب نمی باشد. بلکه، این فیبر کربنی تنها برای حضور در عرصه های ورزشی در نظر گرفته شده است. سطح تخت در کنار تیغه بلند، این پرواز را به انتخاب مناسبی برای دوندگان تبدیل کرده است. چرا که این خصوصیات، حفظ تعادل دونده را به بهترین شکل ممکن می کند. خاصیت ارتجاعی و نیروی ذخیره شده در بخش پنجه، شتاب قابل قبولی را برای دونده به همراه دارد.

اندام مصنوعی فیبر کربن پارس فلکس از وزنی برابر ۷۰۰ گرم برخوردار است. این پروتز به سادگی وزنی برابر با ۱۳۰ کیلو گرم را تحمل می کند. این پروتز برای افرادی که دچار قطع عضو از ناحیه زیر زانو هستند، مناسب است.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز پنجه کربنی پارس فلکس اورجینال

این پروتز که با نام تجاری پارس فلکس اورجینال شناخته می شود با طراحی بی نظیر خود، پاسخگوی بسیاری از نیاز های افراد مبتلا به قطع عضو است. این اندام مصنوعی ساخته شده از فیبر کربن برای انجام تمام فعالیت های روزمره به یاری افراد می آید.

طراحی این پروتز پنجه کربنی با الهام از ظاهر طبیعی پای انسان به انجام رسیده است. توانایی فرد، تعیین کننده مدت زمانی است که فرد به سادگی با این اندام های مصنوعی به راه رفتن خود ادامه می دهد. این پروتزهای پنجه های کربنی، بازده فرد را به شدت افزایش داده است.

در ساخت این پروژه پنجه کربنی، وزن های متفاوت به خوبی در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال فیبر کربن مورد استفاده برای یک شخص ۹۰ کیلو گرمی به هیچ عنوان برای یک فرد ۱۳۰ کیلوگرمی پیشنهاد نمی شود. زیرا، اندام مصنوعی مورد استفاده باید از قابلیت تحمل وزن فرد برخوردار باشد. در غیر این صورت، فرد به خوبی از مزایای استفاده از اندام های پارس فلک اورجینال بهره مند نمی شود.

طراحی منحصر به فرد و بی نظیر این اندام های مصنوعی راه رفتن بدون کفش را به خوبی میسر کرده است. از این گذشته کاربر در صورت استفاده از کفش هایی با پاشنه های متفاوت نیز دچار مشکل نمی شود.

در طراحی این پنجه کربنی ویژگی های ذاتی پای انسان به خوبی در نظر گرفته شده است. در همین راستا شاهد طول پنجه کاملاً طبیعی هستیم. این اندازه با اندازه یک پای طبیعی همخوانی دارد. این امر موجب می شود، شیوه راه رفتن فردی که از پروتز پنجه کربنی پارس فلکس اورجینال استفاده می کند با یک فرد طبیعی هیچ تفاوتی نداشته باشد.

این اندام مصنوعی در هنگام تماس با زمینه انعکاس فشار وارد آمده را به خوبی در تمام فیبر کربن منتشر می کند. انعطاف قسمت مچ این اندام مصنوعی در کنار خاصیت ارتجاعی قابل قبول، گام برداشتن را برای کاربر به مراتب ساده تر کرده است. تقسیم انرژی در پروتز های فیبر کربن منحصر به فرد است. چرا که انرژی اولیه که توسط کاربر برای گام برداشتن صرف می شود، در اندام مصنوعی انباشته شده و در ادامه روند راه رفتن به یاری فرد می آید.

این پنجه های کربنی برای استفاده افراد متفاوت در نظر گرفته شده است. در همین راستا در فیبر کربن های تولید شده، نیاز یک فرد ۴۴ کیلوگرمی به اندازه نیاز های یک فرد ۱۳۰ کیلوگرمی در نظر گرفته می شود. این پروتز های فیبر کربن برای افرادی که دچار نقص قطع عضو از ناحیه زیر زانو، بالای زانو و مچ هستند، به شدت توصیه می شود. این اندام مصنوعی شیوه راه رفتن فرد را به خوبی اصلاح می کند. راه رفتن طبیعی را برای فرد میسر می کند.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز فیبر کربن پارس فلکس ال پی

پنجه کربن پارس فلکس ال پی، یکی دیگر از پروتزهای فیبر کربنی است. این پروتز ها با حالت سازگار خود به شدت با الگوی پای طبیعی انسان سازگار هستند. به همین دلیل راه رفتن با این پروتز ها تجربه بسیار متفاوتی را برای کاربر به همراه دارد.

طراحی بی نظیر این پروتز، سطح هموار بیشتری را در اختیار کاربران قرار داده است که راه رفتن را به شدت ساده کرده است. این سطح، نیروی عکس العمل زمین را به صورت سودمند در سراسر پا منتشر می کند. از آنجایی که راه رفتن با این فیبر کربن، کنترل فرد را به شدت بالا می برد، شاهد رضایت و خرسندی کاربران هستیم. این پروتز تعادل فرد به شدت ارتقاء داده است. راحتی این پروتز ها به حدی است که فرد می تواند بدون استفاده از کفش نیز به سادگی و با استفاده از این پا ها گام بردارد.

علاوه بر این، تغییر پاشنه کفش نیز مشکلی در راه رفتن فرد به وجود نمی آورد. ویژگی های موجود در طراحی این اندام ها شباهت بسیاری به مدل پارس فلکس اورجینال دارد. در طراحی این مدل نیز از فرم طبیعی پا استفاده شده است. این ویژگی، گام برداشتن با این پروتز را به شدت آسان کرده است.

این مدل نیز مانند مدل پارس فلکس اورجینال در دامنه متنوعی به تولید رسیده است و به همین دلیل افراد با وزن ۴۴ کیلوگرم تا ۱۳۰ کیلو گرم می تواند از مزایای این پروتزها برخوردار شوند. فیبر کربنی پارس فلکس ال پی، برای بیمارانی که دچار قطع عضو در ناحیه زیر زانو، بالای زانو و مچ پا هستند، بسیار مناسب است.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پروتز پارس فلکس سایم

این اندام فیبر کربن از شباهت بسیار بالایی با نمونه قبلی برخوردار است. پنجه کربنی سالم برای بیماران در نظر گرفته شده است  افرادی که از ناحیه بالاتر از مچ پا دچار نقص عضو شده اند می تواند از این پروتز استفاده کنند. این اندام ها، راه رفتن بدون کفش را برای کاربران به سادگی میسر کرده است.

این فیبر کربن مطابق با الگوی پا طراحی شده است. همین طراحی منحصر به فرد راه رفتن را برای فرد به سادگی میسر کرده است. کاربر بدون استفاده از کفش نیز می تواند به سادگی از این پروتز استفاده کند. اما در صورتی که در حین استفاده از این پروتز، از کفش نیز استفاده کنید با مشکلی روبرو می شوید.  این پروتز نیز وزنی مشابه با نمونه های قبلی را به خوبی تحمل می کند.

کاربران می تواند به منظور سهولت در نصب این اندام مصنوعی از سه آداپتور متفاوت بهره مند شوند. این اندام مصنوعی انرژی به خوبی در سراسر فیبر کربن پراکنده می کند. نیروی عکس العمل زمین نیز به خوبی در این پروتز پخش می شود. مجموع این عوامل راه رفتن را برای فرد به مراتب ساده تر کرده است.

انواع پروتز های ساخته شده با فیبر کربن

پنجه کربنی پارس فلکس داینا

پروتز پارس فلکس داینا در پاسخ به نیازهای متفاوت کاربران در نظر گرفته شده است. زمانی که فرد برای انتخاب اندام مصنوعی مورد نظر خود به پزشک متخصص ارتوپدی مراجعه می کند، انتظارات و نیاز های متفاوت را با پزشک مطرح می کند. برخی از افراد به دنبال برخورداری از مدلی هستند که ظاهری شبیه به پای طبیعی انسان داشته باشد.

در همین راستا نیاز های این دسته از افراد نیز با اندام های مصنوعی فیبر کربن به خوبی در نظر گرفته شده است. در همین راستا شاهد عرضه فیبر کربن پارس فلکس داینا بودیم. این اندام مصنوعی از نظر راحتی و سهولت در گام برداشتن و همینطور از نظر حفظ تعادل با دیگر اندام های مصنوعی موجود در خانواده پروتز های فیبر کربن برابری می کند.

تنها تفاوت در ظاهر طراحی این اندام مصنوعی است. این پروتز از یک تیغه پنجه کربن تشکیل شده است که در پوشش توپی از جنس پلی اورتان گنجانده شده است. این اندام در عین حال بسیار سبک و از انعطاف پذیری بالایی برخوردار است.

پروتز های تولید شده با  پنجه کربن از کیفیت بالایی برخوردار است. مدل های تولید شده با استفاده از این ماده نیاز های متفاوت افراد را به خوبی پوشش داده است.

 

Source:  www.cgseco.com

2 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

پاهای پروتز یا پروتزها به افراد درگیر به قطع عضو کمک می کند تا راحت تر کارهای روزانه را انجام دهند. آنها عملکرد و بعضا حتی ظاهر یک پا واقعی را تقلید می کنند. برخی از افراد برای پیاده روی با پای مصنوعی نیاز به واکر یا عصا دارند ، در حالی که برخی دیگر می توانند آزادانه راه بروند.

اگر قطع عضو در اندام تحتانی انجام شود ، احتمالاً پای مصنوعی گزینه ای است که باید در مورد آن فکر کنید. متخصص توانبخشی چند توصیه را که باید در ابتدا به آنها توجه کنید برای شما به اشتراک می گذارد.

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

هر فردی مناسب دریافت پروتز نیست!

در حالی که بسیاری از مبتلایان قطع عضو با پاهای پروتز خود به خوبی کار می کنند ، اما همه افراد نامزد مناسبی برای پروتز پا نیستند. چند موردی که ممکن است قبل از تصمیم گیری در مورد پروتز پزشک شما آنها را بررسی کند شامل:

آیا بافت نرم به اندازه کافی وجود دارد؟

چقدر درد دارید؟

وضعیت پوست روی اندام چگونه است؟

دامنه حرکت اندام باقیمانده چقدر است؟

آیا پای دیگر سالم است؟

قبل از قطع عضو فعالیت شما چقدر بود؟

اهداف تحرکی شما چیست؟ن

وع قطع عضو (بالای یا زیر زانو) نیز می تواند بر تصمیم شما تأثیر بگذارد. به طور کلی استفاده از پای پروتز زیر زانو نسبت به پروتز بالای زانو آسانتر است. کسلر توضیح می دهد: “اگر مفصل زانو دست نخورده باشد ، پای مصنوعی تلاش کمتری می کند و حرکت بیشتری را امکان پذیر می کند.”

دلیل قطع عضو عاملی است که ممکن است سلامت اندام باقیمانده را تحت تأثیر قرار دهد. سلامت جسمی و سبک زندگی شما نیز باید مورد توجه قرار گیرد. اگر خیلی فعال نبودید و به دلیل بیماری عروقی محیطی یا دیابت پای خود را از دست داده اید ، در مقابل کسی که بیشتر فعال بود اما در یک تصادف رانندگی یک اندام را از دست داد در استفاده از پروتز حساس تر می شوید.

وقتی صحبت از قطع عضو می شود ، شرایط هر فرد متفاوت است. تصمیم به استفاده از پروتز باید یک همکاری مشترک بین شما و پزشک باشد.

پاهای پروتز برای همه یکسان نیست!

پای مصنوعی خود از مواد سبک و در عین حال بادوام ساخته شده است. بسته به محل قطع عضو ، پای پروتز ممکن است مفاصل عملکردی زانو و مچ پا را در بر داشته باشد.سوکت، قالب دقیقی از اندام باقیمانده شماست که به طور محکم بر روی اندام قرار می گیرد. این کمک می کند تا پای پروتز را به بدن خود بچسبانید.

گزینه های بی شماری برای انتخاب پروتز وجود دارد که هر یک دارای جوانب مثبت و منفی است. کسلر توصیه می کند: “برای انتخاب نوع مناسب پروتز ، مهم است که با پزشک متخصص خود همکاری کنید.”

متخصص پروتز یک متخصص بهداشت و درمان است که تخصص در اندام پروتز دارد و می تواند در انتخاب اجزای مناسب به شما کمک کند. احساس راحتی داشتن با پروتزی که انتخاب می کنید مهم است.

توانبخشی

پس از انتخاب اجزای پای مصنوعی ، برای تقویت پاها ، بازوها و سیستم قلبی و عروقی نیاز به توانبخشی خواهید داشت. شما باید با پزشکان توانبخشی ، فیزیوتراپی ها و کاردرمانگران همکاری کنید تا بتوانید بر اساس اهداف تحرک خود یک برنامه توانبخشی تهیه کنید. بخش بزرگی از این طرح این است که پای سالم خود را در حالت خوبی حفظ کنید. کسلر تأکید می کند: “پای سالم شما ارزش طلا را دارد. در حالی که فناوری پروتز همیشه پیشرفت می کند ، هیچ چیز نمی تواند پای سالم را تکرار کند.”

عادت کردن به یک پای مصنوعی کار ساده ای نیست!

یادگیری کار با پای مصنوعی می تواند یک چالش باشد. حتی پس از پایان دوره توانبخشی اولیه ، ممکن است در مواردی شما به کمک تیم متخصص پروتز و توانبخشی خود نیاز داشته باشید. مشکلات شامل موارد زیر است:

تعریق بیش از حد (هایپرهیدروز) ، که می تواند بر مناسب بودن پروتز تأثیر بگذارد و منجر به مشکلات پوستی شود.

تغییر شکل اندام باقیمانده. این معمولاً در سال اول پس از قطع عضو اتفاق می افتد زیرا بافت نرم بوده و ممکن است اتصالات سوکت روی شکل بافت تغییر ایجاد کند.

ضعف در اندام باقیمانده ، که ممکن است استفاده از پروتز را برای مدت زمان طولانی دشوار کند.

درد اندام فانتوم که می تواند به اندازه ایی شدید باشد که توانایی شما در استفاده از پروتز را تحت تأثیر قرار دهد.

نکاتی در مورد درد فانتوم اندام

درد فانتوم اندام یا دردی که به نظر می رسد از اندام قطع شده حاصل می شود ، یک مشکل بسیار واقعی است که ممکن است بعد از قطع عضو با آن روبرو شوید. کسلر می گوید: “حدود 80٪ از افراد مبتلا به قطع عضو درد فانتوم اندام را تجربه می كنند كه علت مشخصی ندارد.”

آینه درمانی. در جایی که تمرینات خود را انجام می دهید در صورت وجود آینه ، ممکن است آینه به درمان انواع خاصی از درد اندام فانتوم کمک کند. كسلر توضیح می دهد: “نگاه كردن به خود در آینه ، احساس از دست دادن پا را از بین می برد و مغز را به این فکر می اندازد كه پا هنوز آنجاست و درد را متوقف می كند.”

در موارد دیگر ، درد اندام فانتوم ممکن است از بیماری دیگری باشد که بر روی اندام باقیمانده تأثیر می گذارد ، مانند سیاتیک یا نوروم. پرداختن به این علل اصلی می تواند به از بین بردن درد فانتوم کمک کند.

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

ممکن است پروتز پاهای شما تغییر کند!

در بعضی از مواقع ، ممکن است متوجه شوید که عملکرد مورد قبولی ندارید. در برخی مواقع نیز شاید اندام باقیمانده شما با بدنتان هماهنگ شده باشد و شما آماده باشید که از پروتز موقتی که چند ماه استفاده می کردید برای سه تا پنج سال استفاده کنید. درد، ناراحتی و عدم ثبات برخی از نشانه های بررسی مجدد پروتز شما توسط پزشک است. در این شرایط متخصص پروتز شما ممکن است تنظیم تجهیزات فعلی شما یا جایگزینی یکی از پروتز ها را توصیه کند. ممکن است تجویز یک پا جدید پروتز دریافت کنید، که به طور متوسط ​​هر سه تا پنج سال اتفاق می افتد. اگر پروتز های جدیدی دریافت می کنید، مهم است که برای درک نحوه کارکردن با آنها وقت بگذارید. فیزیوتراپی می تواند به هماهنگی و تنظیم اجزای جدید یا پای پروتز جدید شما کمک کند.

فناوری پروتز پاها همیشه در حال تحول است!

همیشه پیشرفت های جدیدی در فناوری اندام های پروتز مانند  پیشرفت اجزای ریز پردازنده و اجزای خاص وجود دارد.

در اتصالات ریزپردازنده ها از تراشه ها و سنسورهای رایانه ای استفاده می کنند تا یک حرکت طبیعی تر به دست آورند. حتی ممکن است حالتهای مختلفی برای پیاده روی روی سطوح مسطح یا بالا و پایین پله ها داشته باشند.

همچنین پاهای پروتز مخصوصی برای فعالیت های مختلف از جمله دویدن ، دوش گرفتن یا شنا وجود دارد که می توانید در صورت نیاز آنها را سفارش دهید. در بعضی موارد ، پروتز شما می تواند برای پیشبرد اهداف مختلف ، توسط متخصص شما اصلاح شود.

جراحی Osseointegration گزینه دیگری است. این روش شامل قرار دادن ایمپلنت فلزی به طور مستقیم به استخوان است ، بنابراین نیازی به سوکت نیست. سپس پروتز پای مستقیماً به آن وصل می شود. اگرچه این روش برای همه مناسب نیست و هنوز در حال بررسی است ، اما می تواند ادراک حسی را بهبود بخشد.

یادآوری این نکته حائز اهمیت است که شما در جستجوی گزینه های مختلف پروتز تنها نیستید. تیم مراقبت شما به شما کمک خواهد کرد و در مورد پای پروتز ایده آل که متناسب با سبک زندگی شما باشد برایتان تصمیم می گیرد.

 Source: www.hopkinsmedicine.org