11 اردیبهشت 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

نحوه قدم زدن به کمک پروتز

از دست دادن ناگهانی یکی از اعضای بدن مانند یکی از پاها طی یک حادثه، اتفاقی است که زندگی شما را تغییر می دهد و طبیعتاً پذیرش آن برای فردی که دچار نقص عضو شده است؛ دشوار خواهد بود. فردی دچار نقص عضو نه تنها باید با مسائل و مشکلات روحی و عاطفی همراه با نقص عضو، دست و پنجه نرم کند؛ بلکه باید یاد بگیرد که دوباره راه برود.

 وجود انگیزه برای بلند شدن و تلاش جهت گام برداشتن در مسیر توانبخشی و راه رفتن دوباره کار مشکلی است؛ اما فراموش نکنید که درمان طب فیزیکی باید در اولین زمان ممکن شروع شود. چرا که فرد باید تورم عضو را به حداقل برساند و قوای خود را حفظ کند.

بنابراین هر اندازه که قدم زدن با پروتز سخت به نظر برسد؛ اما کاری است که باید انجام شود. در این مطلب اطلاعاتی در رابطه با مراحل یادگیری قدم زدن با پای پروتزی آورده شده است. پس در این ادامه با ما همراه باشید.

پای پروتزی

برای افرادی که درگیر نقص عضو هستند؛ وسایلی کمک حرکتی پنوماتیک در نظر گرفته می‌شود که در اغلب موارد شامل عصاهای زیر بغل می شود. هدف استفاده از وسایل کمک حرکتی این است که شما را به انداختن وزن خود بر پای پروتزی و راه رفتن به کمک میله‌های موازی یا عصاهای زیر بغل عادت دهد.

اگرچه این احتمال وجود دارد که قدم زدن با پروتز، پروسه‌ای نسبتاً زمان بر باشد؛ اما فراموش نکنید که در حالی که میله‌های موازی را با دست می‌گیرید؛ در ابتدا خود را با ایستادن و انداختن وزن بر پروتز جدید آشنا کنید.

یادگیری نحوه ایستادن به کمک پروتز

یکی از راه های یادگیری نحوه ایستادن بر پاهای پروتزی جدید این است که خود را با کمک دو دست به صندلی، پیشخوان آشپزخانه یا دو میله موازی نگه دارید و وزن خود را یک بار بر هردو پا و یک بار فقط بر پای پروتزی بیندازید. سپس فقط از یک دست خود استفاده کرده و مجدداً استفاده از چند انگشت را امتحان کنید. در نهایت باید بدون کمک میله یا وسایل حمایتی بر پای خود بایستید.

شروع یادگیری قدم زدن با پروتز

هنگامی که به ایستادن بر پروتز عادت کردید؛ تمارین یادگیری قدم زدن با پای پروتزی شروع می‌شود. تمرینات قدم زدن با پروتز شامل نگه داشتن دو میله موازی یا هر وسیله حمایتی مشابه با دو دست است. شما باید وزن خود را بر پا بیاندازید و پای پروتزی را به یک سمت بکشید و وزن خود را بر آن قرار دهید.

سپس باید پای دیگر خود را به سمت پای پروتزی برده و این مراحل را برای چندین بار تکرار کنید. تعداد تکرار حرکات توسط متخصص طب فیزیکی مشخص می‌شود. مانند یادگیری ایستادن بر پای پروتزی، یادگیری قدم زدن با پروتز را تا جایی انجام دهید که بدون کمک وسایل حمایتی این کار را انجام دهید.

راه رفتن به کمک پروتز

شما تا این مرحله یاد گرفته اید که بر پای پروتزی خود بایستید و قدم بزنید. اکنون زمان آن رسیده است که به هدف اصلی این فعالیت‌ها که راه رفتن است؛ برسید. اگر تاکنون جهت راه رفتن از عصاهای زیر بغل استفاده کرده باشید؛ این کار به کمک پروتز برای شما چندان ناآشنا نیست.

هنگام راه رفتن یا قدم زدن با پروتز برای اولین بار خواهید دید که پروتز و شکل توزیع وزن بر آن بسیار به عصای زیر بغل شباهت دارد. بین دو میله موازی بایستید؛ هر دست را بر یک میله قرار دهید و با پای پروتزی خود یک گام به سمت جلو بروید. وزن خود را بر پای پروتزی بیندازید و با پای دیگر خود یک قدم رو به جلو بردارید و آن را جلوتر از پای پروتزی خود روی زمین بگذارید.

سپس وزن خود را بر پای دیگر بیندازید و همین حرکت را با پای پروتزی خود تکرار کنید. نکته مهمی که در رابطه با قدم زدن با پروتز وجود دارد؛ این است که باید مانند گذشته قدم بردارید؛ اما بیشتر دقت کنید که در هر مرحله وزن خود را باید بر کدام پا بیندازید.

همچنین سعی کنید که در این مراحل تعادل خود را حفظ کنید. همانطور که پیش تر گفته شد؛ هنگام ایستادن و راه رفتن، استفاده از دستان و انگشتان خود را باید به تدریج کم کنید. به طوری که در نهایت بدون کمک میله ها، عصا یا سایر وسایل کمکی و حمایتی راه رفتن و قدم زدن با پروتز را شروع کنید.

راه رفتن روی پله، سرازیری و سراشیبی به کمک پروتز

پژوهشگران جهت ساخت پروتزهای پیشرفته تر در حال تلاش هستند که مشکلات فعلی این قطعات را برطرف کنند. تکنولوژی و پیشرفت‌های روزافزون آن تاکنون و در آینده به کمک ما خواهد آمد. با این حال یکی از مشکلات پروتزها این است که بیشتر مفاصل مچ پای آن ها در یک زاویه ثابت شده اند.

این به آن معنا است که مچ پای شما همیشه در یک وضعیت ثابت خواهد بود. مچ پای پروتزی همیشه به گونه‌ای است که مچ پا در حالت ایستاده قرار دارد. به همین دلیل بالا و پایین رفتن از پله‌ها، قدم زدن با پروتز بر سرازیری یا سراشیبی‌ها ممکن است برای افراد دارای نقص عضو دشوار و دردناک باشد.

با توجه به زاویه مفصل مچ پا، این بالا و پایین رفتن از پله‌ها و مسیرهای شیب دار، به تعادل و دقت زیادی احتیاج دارد که از تلوتلو خوردن شما در مسیر جلوگیری شود. جهت اطمینان از اینکه پای شما هنگام بالا یا پایین رفتن، محکم گذاشته می‌شود؛ تا حد امکان وزن خود را بر آن بیندازید.

به طوری که مطمئن شوید که هنگام برداشتن پای پروتزی از زمین، پای دیگر شما نیز از روی زمین فاصله نمی گیرد. سعی کنید که تعادل خود را در انجام این کار حفظ کرده و در صورت امکان از دستگیره های راه پله استفاده کنید.

بهبودی

بر هیچ کس پوشیده نیست که قدم زدن با پروتز کار راحتی نخواهد بود. ممکن است پیشرفت شما، اندکی کند باشد. اما این کندی منحصر به شما نیست. بهبودی یک فرآیند همیشگی و در جریان است که در افراد مختلف، اشکال متفاوتی دارد.

مسیر بهبودی دارای چندین مرحله است که هر یک از این مراحل، شامل چالش‌های دشواری هستند و به راهبردهای مقابله‌ای متفاوتی نیاز دارند. بنابراین طبیعی است که هنگام یادگیری قدم زدن با پروتز و انجام سایر تمارین، درد داشته باشید. اما ناامید نشوید. چرا که بدن شما در حال سازگاری با پروتز جدید و تمارین پیش رو است.

بسیاری از افراد بر این باور هستند که صحبت با دوستان، خانواده یا یک مشاور به برداشتن این بار هیجانی از دوش آن ها کمک می کند. بنابراین جهت مدیریت اتفاق پیش آمده؛ در بهره گیری از کمک متخصصین طب فیزیک، روانشناسان و مشاوران و صحبت با عزیزان خود غافل نشوید. در هر مرحله از تمرین قدم زدن با پروتز که احساس درد یا ناراحتی جدی داشتید؛ حتماً به پزشک خود رجوع کنید.

در پایان

در طول این مقاله با پای پروتزی و نحوه مراقبت از آن آشنا شدید. به طوری که به راحتی با رعایت برخی موارد ساده مانند تمیز و خشک نگه داشتن پروتز پای خود و جلوگیری از آسیب‌دیدگی آن و دور نگه داشتن پروتز از رطوبت و آب، عمر پروتز خود را تا چندین برابر افزایش خواهید داد.

همچنین در رابطه با چگونگی استفاده از این وسیله و راه رفتن با آن آشنا شدید. چنان که تمامی مراحل راه رفتن با پای پروتزی را توضیح دادیم. در نهایت نیز جهت کسب اطلاعات بیشتر بهتر است با کارشناسان و متخصصین حاضر در کلینیک آسود در ارتباط باشید.

Source: www.kenneyorthopedics.com

6 فروردین 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز زیر زانو

نخستین بار استفاده از پروتز زانو در سال ۱۹۶۸ انجام  شده است و اکنون سالانه بیش از ۶۰۰۰۰۰  بار در سال انجام می گیرد. افراد در صورت آسیب دیدگی مفصل زانو یا ورم آن به دلایلی ممکن است به پروتز زانو نیاز داشته باشند.

این کار را تحت عنوان آرتروپلاستی زانو نیز می شناسند. در برخی موارد مشکلات زانو با دارو یا پیاده روی های تقویتی برطرف می شوند. با این حال در سایر موارد ممکن است تعویض کامل یا جزئی زانو مورد نیاز باشد تا بیمار بدون احساس درد کارهای روزمره خود را انجام بدهد.

یکی از بیشترین قطع عضوها، قطع عضو زیر زانو پا است که به دلایل مختلفی صورت می گیرد. استفاده از پروتز زیر زانو در این مواقع، کارساز است و به افراد کمک می کند. به دلیل پیشرفت های حاصل از فن آوری های پزشکی در طول سال های اخیر، بسیاری از افراد مبتلا به قطع عضو، قادر به انجام موفقیت آمیز حرکات و توانبخشی جسمی هستند. تقریبا نیمی از پروتزهای زیر زانو، برقی هستند.

قطع عضو زیر زانو

قطع عضو زیر زانو، به دلایل مختلفی انجام می شود. بیمار ممکن است دچار آسیب شدید یا عفونت خطرناکی شده باشد. دلایل دیگر این کار، شامل درد مزمن، نقص مادرزادی، تومورها و زخم های شدید باشد. تصمیم به قطع عضو، به راحتی انجام نمی شود؛ بلکه عوامل زیادی را شامل می شود و پس از گفت و گوی کامل بین بیمار و جراح ارتوپدی انجام می شود.

پروتز زیر زانو

پروتز چیست؟

پروتز زیر زانو، وسیله ای است که به فرد اجازه حفظ مفصل زانو را می دهد. این موضوع فایده ای بزرگ به شمار می آید؛ زیرا این مفصل به حفظ تعادل کمک زیادی می کند. در نتیجه، جراح ارتوپدی در حین عمل، سعی خواهد کرد که مفصل سالم زانو را، جهت حفظ تعادل و توانایی حرکت فرد، حفظ کند.

زانوها در حرکت و راه رفتن ما انسان ها تاثیر بسیاری دارند. راه رفتن بر پله ها، خم شدن، بلند شدن و بسیاری از حرکات دیگر، با کمک زانوها انجام می شود. پروتز زیر زانو امکان خم کردن زانو را برای شما فراهم می کند، اما قدرت آن را به همراه نخواهد داشت. زیرا این وسیله صرفا برای نوسان و حرکات پا است.

دو استخوان اصلی در قسمت پایینی پا وجود دارد که جراح هنگام انجام قطع عضو برای آن ترمیمی در نظر می گیرد. هر چه استخوان ها بزرگتر باشند، این دو استخوان نیز بزرگتر خواهند بود. این استخوان ها در قسمت بالا و پایین توسط مفاصل موجود در زانو و مچ پا، به یکدیگر متصل می شوند. هنگامی که این استخوان ها در قطع عضو تغییر می کنند، اتصال آنها در نزدیکی زانو، موجب حفظ زانو می شوند.

پروتز زیر زانو

انواع مختلفی از پروتز وجود دارد. برند و طراحی مورد استفاده پزشک یا بیمارستان شما به عوامل مختلفی بستگی دارد. برخی از این عوامل شامل موارد زیر است:

  • مشکل زانو
  • آناتومی زانو
  • سن
  • تجربه و آشنایی پزشک شما با پروتز زیر زانو
  • وزن
  • سطح فعالیت
  • سطح سلامت عمومی
  • هزینه و کارایی ایمپلنت

معیارهای پروتز زیر زانوی مناسب چیست؟

قبل از استفاده از این پروتز ها، بهتر است نسبت به تمام خصوصیات یک محصول مناسب، آگاهی لازم را داشته باشید. این موضوع، به شما در انتخاب محصولی متناسب با نیازهای شما، کمک بسیاری می کند. ویژگی هایی که هر پروتز مناسب باید داشته باشد، در ادامه آورده شده است:

  • پروتز انتخابی، بایستی با بدن شما سازگار باشد.
  • آنها باید ساختارهای زانو را شبیه سازی کنند.
  • قدرت بالا در تحمل وزنه های سنگین
  • انعطاف پذیری مناسب
  • مقاوم در برابر شکستگی های مختلف
  • حرکت راحت و آرام
  • حفظ قدرت و ظاهر به مدت طولانی

چه زمانی نیاز به تعویض پروتز زیر زانو داریم؟

مدت زمان تعویض زانوی مصنوعی، به عوامل مختلفی بستگی دارد. میزان فعالیت، وزن و سلامت عمومی، نمونه هایی از عوامل موثر هستند. همانطور که مفاصل پای انسان در اثر سایش نیازمند عمل هستند، ساییدگی در پروتز زیر زانو نیز، نیازمند تعویض پروتز است.

در این روش، برخی از قسمت ها یا تمام پروتز، برداشته می شود و اجزای جدید، جای اجزای پیشین می شوند. به طور معمول، اجزای جدید طول بیشتری دارند. این اجزا، همچنین ممکن است قطعات فلزی را به عنوان تقویت کننده هایی داشته باشند؛ که جایگزین اجزای جدید می شوند.

پروتز زیر زانو

مراحل جایگذاری پروتز زیر زانو

اگرچه جایگذاری پروتز زانو ممکن است وحشتناک به نظر برسد؛ ولی آرتروپلاستی در واقع یک فرآیند کاشت ایمپلنت چهار مرحله ای بسیار ساده است.

نخست استخوان را با رفع سطوح آسیب  دیده برای قرارگیری ایمپلنت آماده می کنند؛ سپس اجزا را به وسیله سیمان استخوانی با فشار جا می اندازند. زیر سطح کشکک نیز ممکن است نیاز به نصب دوباره داشته باشد. در این حالت آن را با دکمه ای به پروتز زیر زانو متصل می کنند. در پایان قطعه ای بین اجزا قرار می گیرد تا سطحی صاف ایجاد شود و حرکت مفصل بهبود پیدا کند.

اجزای پروتز زیر زانو

مفصل زانوی طبیعی از سه بخش تشکیل  شده است: محفظه درونی (قسمت درونی زانو)، محفظه جانبی (قسمت بیرونی زانو) و محفظه زیر زانو. طی جایگذاری کامل مفصل زانو هر سه بخش تعویض می شوند؛ ولی در جایگذاری جزئی تنها یک محفظه عوض می شود.

پروتز زیر زانوی کامل از چهار بخش مصنوعی تشکیل می شود: یک بخش مربوطه به استخوان درشت نی، بخش مربوط به استخوان ران، بخش استخوان کشکک و یک جداکننده پلاستیکی.

بخش مربوطه به استخوان درشت نی

قسمت صافی که به بالای استخوان ساق در قسمت جلوی پا متصل می شود، درشت نی است. این بخش معمولا از مواد فلزی ساخته  می شود و پرکننده ای از جنس پلی اتیلن دارد. در ساخت این قسمت معمولا آلیاژ تیتانیوم بکار می رود که نرم تر است.

بخش مربوط به استخوان ران

قسمت خمیده ای که بزرگترین بخش متصل به انتهای استخوان ران است. این قسمت فلزی یا سرامیکی است. معمولا آن را از آلیاژ کبلات-کروم تهیه می کنند که چون بیشترین حرکت در این قسمت انجام می گیرد، باید دوام بالاتری داشته باشد.

قسمت مربوط به کشکک

این قطعه گنبدی شکل است و جایگزین کلاهک آسیب دیده زانو می شود. این قسمت را تنها در برخی  موارد  تعویض می کنند و از پلی اتیلن یا پلاستیک بادوام به دست می آید.

جداکننده پلاستیکی

این جداکننده در فاصله بین استخوان درشت نی و ران قرار می گیرد و از پلی اتیلن تهیه می شود. برتری آن ایجاد سطحی صاف و سرسره ای برای مفصل زانو است تا حرکتی نرم و منعطف به وجود بیاید.

طراحی های پروتز

حرکت زانو بسیار پیچیده است؛ ولی طراحی پروتزهای امروزی بسیار شبیه به ساختمان زانوی طبیعی است و حرکات آن را دقیقا تقلید می کند. مثلا رباط ها مفاصل زانو را حفظ می کنند. برخی از پروتزها این رباط ها را نگه می دارند و برخی آن را جایگزین می کنند.

طرح های تثبیت شده خلفی

یکی از متداول ترین انواع پروتزها تثبیت خلفی است. در این طرح رباط های صلیبی برداشته شده  و قسمت هایی از پروتز جایگزین آن می شود.

طرح های نگه دارنده خلفی

همانطور که از نام آن پیداست، رباط صلیبی خلفی در این نوع طرح نگه داشته می شود؛ ولی رباط صلیبی قدامی برداشته خواهد شد. ایمپلنت های نگه دارنده صلیب دارای قسمت مرکزی و طراحی بادامکی نیستند. این طراحی برای بیمارانی که رباط صلیبی خلفی آنها به حد کافی سالم است، استفاده می شود و برای تثبیت زانو به کار می رود.

طرح های نگهدارنده قدامی

در اکثر طراحی های تعویض زانو رباط صلیبی قدامی را برمی دارند تا امکان قرارگیری دقیق پروتز زیر زانو فراهم آید. در طرح های نگهدارنده قدامی هر دو رباط صلیبی قدامی و خلفی نگهداری می شوند. دلیل منطقی این نوع طراحی این است که با نگهداری هر دو رباط عملکرد زانو بهتر شود و شباهت بیشتری به زانوی سالم داشته باشد.

چه نوع فعالیت هایی با پروتز زیر زانو انجام می شود؟

این موضوع، به میزان فعالیت شما قبل از عمل بستگی دارد. اغلب بیماران، قادر به بازگشت به سطح فعالیتی هستند که قبل از قطع عضو داشته اند. حتی ممکن است که قطع عضو و به دنبال آن پروتز زیر زانو، سطح بالاتری از فعالیت ها نظیر راه رفتن آرام، سریع و حتی دویدن را فراهم کند. بیمارانی که جوان تر هستند و فاقد مشکلات پزشکی دیگر هستند، بهترین نتیجه را مشاهده خواهند کرد.

برای حصول نتیجه ای بهتر چه کنیم؟

برآورد انتظارات شما، در رضایت از پروتز زیر زانو، تاثیر زیادی خواهد گذاشت. حتی اگر عمل جراحی به طور کاملا مناسبی انجام شود، ممکن است به دلیل انتظارات نادرست، عمل جراحی ناکام باشد.

این موضوع، از دلایلی است که مشورت و آموزش بیمار را مهم می کند. صحبت و مشورت با بیمار، قبل از انجام عمل، موجب تعادل در انتظارات وی و رضایت بیشتر از نتیجه عمل می شود و برای جنبه های دیگر نیز بسیار مفید است.

برای حفظ قدرت قبل از عمل چه کنم؟

قبل از انجام عمل حفظ قدرت لگن و زانو، از اهمیت خاصی برخوردار است. این کار با انجام حرکات و تمرینات کششی، صورت می گیرد. این تمرینات بایستی در طول روند بهبودی شما و در زمان استفاده از پروتز زیر زانو نیز، ادامه یابد.

پروتز زیر زانو

چه مواردی به بهبودی کمک می کنند؟

محافظت از اندام قطع شده پس از عمل و استفاده از پروتز زیر زانو، بسیار مهم است. اگر بند یا لباس خاصی برای استفاده به شما داده شده است، باید به طور دقیق و درست از آن استفاده کنید.

تنها ضربه ای کوچک موجب باز شدن بخیه و زخم می شود. اگر این اتفاق بیفتد، روند بهبودی شما را چندین هفته یا حتی چند ماه، به تاخیر می اندازد. علاوه بر آن، در برخی از موارد ممکن است به جراحی دیگری، نیاز باشد.

چگونه خطر قطع عضو را از خود دور کنم؟

اگر سیگاری هستید، باید آن را ترک کنید. استعمال دخانیات با عوارض متعددی همراه است. این موارد شامل مشکل در ترمیم زخم، مشکل در بهبود استخوان ها، بیماری قلبی و ریه، درد و حتی آرتریت است.

خطرات جراحی گاهی اوقات بسیار زیاد است؛ به همین دلیل بسیاری از پزشکان تا زمانی که بیمار استعمال دخانیات را ترک نکند، از قطع عضو و استفاده از پروتز زیر زانو، جلوگیری می کنند. تغذیه مناسب و مدیریت بیماری های مزمن، به خصوص دیابت نیز از عوامل موثر در سلامتی و دوری از قطع عضو است.

همراهی با بیماران

بهبودی یک فرآیند در حال انجام است و در افراد مختلف متفاوت است.  چندین مرحله در مسیر بهبود وجود دارد و هرکدام از افراد، چالش های دشواری را پشت سر می گذارند و به استراتژی های مختلف مقابله ای نیاز دارند.  بسیاری از مردم احساس می کنند، صحبت با دوستان و خانواده (یا یک مشاور) به کاهش پریشانی عاطفی کمک می کند.  

بیمارانی که تحت عمل قطع عضو قرار می گیرند در تنظیم تغییرات در بدن، در صورت از بین رفتن اندام و استفاده از پروتز زیر زانو، به کمک نیاز دارند.  آنها باید مورد تشویق قرار بگیرند. همچنین بایستی فرصتی برای ابراز احساس اضطراب ، اندوه، عصبانیت و افسردگی داشته باشند و به آنها در جهت دستیابی به سلامت روحی و کاهش ناراحتی ناشی از معلولیت خود، راهنمایی داده شود.

ماندگاری تعویض زانو

اگر جایگذاری پروتز زیر زانو را انجام دهید، قطعا می خواهید که بدانید قبل از نیاز به تعویض آن یا درمان دیگری چه مدتی این پروتز از زانوی شما پشتیبانی می کند. برخی افراد ممکن است به دلیل عوارض پس از انجام این کار در مقابل آن گارد بگیرند؛ بنابراین مهم است هر کس قبل از انجام این کار با پزشک خود مشورت کند. جایگذاری پروتز قطعا دارای معایبی دارد و دشوار است. در مقابل مزایایی نیز دارد که فرد باید هر دو این موارد را در ترازوی عقل خود بسنجد و تصمیم بگیرد که کدام سمت سنگین تر است.

عوامل مختلفی بر عمر پروتز زیر زانو تاثیرگذار هستند. به طور معمول برای بیشتر افرادی که این کار را انجام می دهند، این وسیله باید تا ۲۰ سال باقی بماند. اگر عوارض جانبی را تجربه کنید یا در تحرک دچار مشکل شوید، ممکن است پروتز شما خراب یا دچار نقص شده باشد. در این حالت نیاز است که تمام پروتز را از بدن خود خارج کنید.

چرا پروتز زیر زانو خراب یا شل می شود؟

عوارض مختلفی ممکن است در بروز این مشکل نقش داشته باشند.

شل شدگی آسپتیک که عارضه شل شدگی بدون عفونت پروتز است. این عارضه ممکن است بر اثر خرابی یا نارسایی سیمان استخوان در حین جایگذاری ایجاد شود. اگر این سیمان خراب شود، امکان نگهداری اجزای پروتز با اطمینان در محل مفصل وجود ندارد.

اگرچه پروتزهای زانو برای ده ها سال طراحی شده اند؛ ولی دائمی نیستند. هرچه از عمر پروتز بگذرد، احتمال خرابی و شل شدگی آن بیشتر است و همیشه خطری برای خرابی پروتز به دلیل اجزای معیوب وجود دارد.

چگونه شل شدگی پروتز را تشخیص دهیم؟

این اتفاق نیاز به تشخیص پزشک دارد. آنها از آزمایشات تصویربرداری برای تایید وضعیت مفصل استفاده می کنند. خود بیماران نیز اگر نشانه ای از شل شدگی را حس کردند، باید کاملا مراقب علائم باشند. این علائم شامل موارد زیر هستند:

  • درد خفیف تا شدید
  • علائم عفونت (تب، لرز، درد عضلانی و غیره)
  • مشکلات در حرکت
  • تورم مفصل
  • مایع اضافی یا آب آوردگی اطراف زانو
  • ضخامت بافت مفصل
  • بی ثباتی مفصل
  • گرمای ملموس در اطراف مفصل
  • تخریب استخوان

نیاز به بروزرسانی پروتز زیر زانو

در برخی موارد بر پایه نظر بیمارستان و پزشک مربوطه ممکن است توصیه هایی مبنی بر به روز رسانی پروتز زانو دریافت کنید. در طی این کار پروتز آسیب دیده یا شکسته برداشته شده و با کاشت جدید جایگزین می شود.

عملیات به روز رسانی احتمالا دشوار باشد چون پروتز آسیب دیده ممکن است به استخوان و بافت اطراف زانو آسیب زده باشد. در این شرایط نیاز به برنامه ریزی گسترده، مراقبت های اضافی در حین عمل و اقدامات پیشگیرانه از جمله پیوند استخوان جدید و ابزارهای تخصصی وجود دارد.

به دلیل پتانسیل بالای آسیب دیدگی موضعی حین عملیات به روز رسانی پروتز بهبودی در بدن این بیماران ممکن است دشوار باشد؛ همچنین این افراد بیشتر در معرض نارسایی و مشکلات برآمده از پروتز معیوب قرار دارند.

در پایان

جایگذاری پروتز زیر زانو یا به طور کامل صورت می پذیرد یا به شکل جزئی انجام می شود. ممکن است تنها بخشی از زانو نیاز به تعویض داشته باشد؛ مواردی که پروتز زانو را در آنها به کار می بندند، شامل: درشت نی، استخوان ران یا کشکک می شوند. پروتز زیر زانو در شکل های مختلفی طراحی می شود. برخی طرح ها رباط های صلیبی را حفظ کرده و برخی آن را جایگزین می کنند.

پروتزهایی که در اجزای مختلف زانو استفاده می شوند، جنس های متفاوتی دارند. از آلیاژهای فلزی و مواد سرامیکی گرفته تا پلی اتیلن. ممکن است به دلایلی پروتز زانو شل یا خراب شود. در این حالت پزشک عملیات به روز رسانی را تجویز کرده و آن پروتز را تعویض می کند.

افرادی که این کار را انجام می دهند، بیشتر در معرض آسیب های دوباره پروتز هستند. از مفصل زانوی خود مراقبت کنید. عملیات جایگذاری یا به روزرسانی پروتز ممکن است سخت و دردناک باشد.

پروتز زیر زانو وسیله ای است که توسط افراد قطع عضو مورد استفاده قرار می گیرد. این وسیله در انواع مختلف در اختیار افراد قرار می گیرد. بیماران قبل از استفاده از این پروتزها، بهتر است که اطلاعات کافی را در رابطه با این تجهیزات به دست آورند.

ما در این مقاله سعی کردیم که سوالات متداول و اطلاعات کافی در رابطه با پروتز زیر زانو را در اختیار شما قرار دهیم. امیدواریم با مطالعه نکات ذکر شده در متن، بهترین انتخاب را داشته باشید.

 

Source: www.kenneyorthopedics.com, www.orthoinfo.aaos.org

 

2 بهمن 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

پاهای پروتز یا پروتزها به افراد درگیر به قطع عضو کمک می کند تا راحت تر کارهای روزانه را انجام دهند. آنها عملکرد و بعضا حتی ظاهر یک پا واقعی را تقلید می کنند. برخی از افراد برای پیاده روی با پای مصنوعی نیاز به واکر یا عصا دارند ، در حالی که برخی دیگر می توانند آزادانه راه بروند.

اگر قطع عضو در اندام تحتانی انجام شود ، احتمالاً پای مصنوعی گزینه ای است که باید در مورد آن فکر کنید. متخصص توانبخشی چند توصیه را که باید در ابتدا به آنها توجه کنید برای شما به اشتراک می گذارد.

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

هر فردی مناسب دریافت پروتز نیست!

در حالی که بسیاری از مبتلایان قطع عضو با پاهای پروتز خود به خوبی کار می کنند ، اما همه افراد نامزد مناسبی برای پروتز پا نیستند. چند موردی که ممکن است قبل از تصمیم گیری در مورد پروتز پزشک شما آنها را بررسی کند شامل:

آیا بافت نرم به اندازه کافی وجود دارد؟

چقدر درد دارید؟

وضعیت پوست روی اندام چگونه است؟

دامنه حرکت اندام باقیمانده چقدر است؟

آیا پای دیگر سالم است؟

قبل از قطع عضو فعالیت شما چقدر بود؟

اهداف تحرکی شما چیست؟ن

وع قطع عضو (بالای یا زیر زانو) نیز می تواند بر تصمیم شما تأثیر بگذارد. به طور کلی استفاده از پای پروتز زیر زانو نسبت به پروتز بالای زانو آسانتر است. کسلر توضیح می دهد: “اگر مفصل زانو دست نخورده باشد ، پای مصنوعی تلاش کمتری می کند و حرکت بیشتری را امکان پذیر می کند.”

دلیل قطع عضو عاملی است که ممکن است سلامت اندام باقیمانده را تحت تأثیر قرار دهد. سلامت جسمی و سبک زندگی شما نیز باید مورد توجه قرار گیرد. اگر خیلی فعال نبودید و به دلیل بیماری عروقی محیطی یا دیابت پای خود را از دست داده اید ، در مقابل کسی که بیشتر فعال بود اما در یک تصادف رانندگی یک اندام را از دست داد در استفاده از پروتز حساس تر می شوید.

وقتی صحبت از قطع عضو می شود ، شرایط هر فرد متفاوت است. تصمیم به استفاده از پروتز باید یک همکاری مشترک بین شما و پزشک باشد.

پاهای پروتز برای همه یکسان نیست!

پای مصنوعی خود از مواد سبک و در عین حال بادوام ساخته شده است. بسته به محل قطع عضو ، پای پروتز ممکن است مفاصل عملکردی زانو و مچ پا را در بر داشته باشد.سوکت، قالب دقیقی از اندام باقیمانده شماست که به طور محکم بر روی اندام قرار می گیرد. این کمک می کند تا پای پروتز را به بدن خود بچسبانید.

گزینه های بی شماری برای انتخاب پروتز وجود دارد که هر یک دارای جوانب مثبت و منفی است. کسلر توصیه می کند: “برای انتخاب نوع مناسب پروتز ، مهم است که با پزشک متخصص خود همکاری کنید.”

متخصص پروتز یک متخصص بهداشت و درمان است که تخصص در اندام پروتز دارد و می تواند در انتخاب اجزای مناسب به شما کمک کند. احساس راحتی داشتن با پروتزی که انتخاب می کنید مهم است.

توانبخشی

پس از انتخاب اجزای پای مصنوعی ، برای تقویت پاها ، بازوها و سیستم قلبی و عروقی نیاز به توانبخشی خواهید داشت. شما باید با پزشکان توانبخشی ، فیزیوتراپی ها و کاردرمانگران همکاری کنید تا بتوانید بر اساس اهداف تحرک خود یک برنامه توانبخشی تهیه کنید. بخش بزرگی از این طرح این است که پای سالم خود را در حالت خوبی حفظ کنید. کسلر تأکید می کند: “پای سالم شما ارزش طلا را دارد. در حالی که فناوری پروتز همیشه پیشرفت می کند ، هیچ چیز نمی تواند پای سالم را تکرار کند.”

عادت کردن به یک پای مصنوعی کار ساده ای نیست!

یادگیری کار با پای مصنوعی می تواند یک چالش باشد. حتی پس از پایان دوره توانبخشی اولیه ، ممکن است در مواردی شما به کمک تیم متخصص پروتز و توانبخشی خود نیاز داشته باشید. مشکلات شامل موارد زیر است:

تعریق بیش از حد (هایپرهیدروز) ، که می تواند بر مناسب بودن پروتز تأثیر بگذارد و منجر به مشکلات پوستی شود.

تغییر شکل اندام باقیمانده. این معمولاً در سال اول پس از قطع عضو اتفاق می افتد زیرا بافت نرم بوده و ممکن است اتصالات سوکت روی شکل بافت تغییر ایجاد کند.

ضعف در اندام باقیمانده ، که ممکن است استفاده از پروتز را برای مدت زمان طولانی دشوار کند.

درد اندام فانتوم که می تواند به اندازه ایی شدید باشد که توانایی شما در استفاده از پروتز را تحت تأثیر قرار دهد.

نکاتی در مورد درد فانتوم اندام

درد فانتوم اندام یا دردی که به نظر می رسد از اندام قطع شده حاصل می شود ، یک مشکل بسیار واقعی است که ممکن است بعد از قطع عضو با آن روبرو شوید. کسلر می گوید: “حدود 80٪ از افراد مبتلا به قطع عضو درد فانتوم اندام را تجربه می كنند كه علت مشخصی ندارد.”

آینه درمانی. در جایی که تمرینات خود را انجام می دهید در صورت وجود آینه ، ممکن است آینه به درمان انواع خاصی از درد اندام فانتوم کمک کند. كسلر توضیح می دهد: “نگاه كردن به خود در آینه ، احساس از دست دادن پا را از بین می برد و مغز را به این فکر می اندازد كه پا هنوز آنجاست و درد را متوقف می كند.”

در موارد دیگر ، درد اندام فانتوم ممکن است از بیماری دیگری باشد که بر روی اندام باقیمانده تأثیر می گذارد ، مانند سیاتیک یا نوروم. پرداختن به این علل اصلی می تواند به از بین بردن درد فانتوم کمک کند.

آنچه باید قبل از انجام یک پروتز پا بدانید!

ممکن است پروتز پاهای شما تغییر کند!

در بعضی از مواقع ، ممکن است متوجه شوید که عملکرد مورد قبولی ندارید. در برخی مواقع نیز شاید اندام باقیمانده شما با بدنتان هماهنگ شده باشد و شما آماده باشید که از پروتز موقتی که چند ماه استفاده می کردید برای سه تا پنج سال استفاده کنید. درد، ناراحتی و عدم ثبات برخی از نشانه های بررسی مجدد پروتز شما توسط پزشک است. در این شرایط متخصص پروتز شما ممکن است تنظیم تجهیزات فعلی شما یا جایگزینی یکی از پروتز ها را توصیه کند. ممکن است تجویز یک پا جدید پروتز دریافت کنید، که به طور متوسط ​​هر سه تا پنج سال اتفاق می افتد. اگر پروتز های جدیدی دریافت می کنید، مهم است که برای درک نحوه کارکردن با آنها وقت بگذارید. فیزیوتراپی می تواند به هماهنگی و تنظیم اجزای جدید یا پای پروتز جدید شما کمک کند.

فناوری پروتز پاها همیشه در حال تحول است!

همیشه پیشرفت های جدیدی در فناوری اندام های پروتز مانند  پیشرفت اجزای ریز پردازنده و اجزای خاص وجود دارد.

در اتصالات ریزپردازنده ها از تراشه ها و سنسورهای رایانه ای استفاده می کنند تا یک حرکت طبیعی تر به دست آورند. حتی ممکن است حالتهای مختلفی برای پیاده روی روی سطوح مسطح یا بالا و پایین پله ها داشته باشند.

همچنین پاهای پروتز مخصوصی برای فعالیت های مختلف از جمله دویدن ، دوش گرفتن یا شنا وجود دارد که می توانید در صورت نیاز آنها را سفارش دهید. در بعضی موارد ، پروتز شما می تواند برای پیشبرد اهداف مختلف ، توسط متخصص شما اصلاح شود.

جراحی Osseointegration گزینه دیگری است. این روش شامل قرار دادن ایمپلنت فلزی به طور مستقیم به استخوان است ، بنابراین نیازی به سوکت نیست. سپس پروتز پای مستقیماً به آن وصل می شود. اگرچه این روش برای همه مناسب نیست و هنوز در حال بررسی است ، اما می تواند ادراک حسی را بهبود بخشد.

یادآوری این نکته حائز اهمیت است که شما در جستجوی گزینه های مختلف پروتز تنها نیستید. تیم مراقبت شما به شما کمک خواهد کرد و در مورد پای پروتز ایده آل که متناسب با سبک زندگی شما باشد برایتان تصمیم می گیرد.

 Source: www.hopkinsmedicine.org

5 اسفند 1397 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

انواع پای مصنوعی

انواع پای مصنوعی

 

هنگامی که پا و اعضای تحتانی بدن قطع شده و یا از بین می رود، یک دستگاه پروتز، می تواند نقش مهمی در توانبخشی بازی کند. برای بسیاری از افراد، یک عضو مصنوعی می تواند تحرک و توانایی مدیریت فعالیت های روزمره را بهبود بخشد و همچنین ابزارهایی برای مستقل بودن فرد را فراهم آورد.

در کشورهای توسعه یافته علت اصلی قطع عضو اندام تحتانی، اختلال در گردش خون است. دلیل اصلی این اختلالات تصلب شریان است، اگر چه تا یک سوم از بیماران همچنین دچار دیابت نیز هستند. این افراد معمولا در دهه ششم زندگی خود بوده و یا مسن تر هستند و اکثرا مشکلات پزشکی دیگری نیز دارند که توانایی راه رفتن آنها را محدود می کند. در انگلستان در سال حدود 5000 قطع عضو عمده وجود دارد.

و در مقایسه، در کشورهای در حال توسعه، اکثریت قطع عضوها به علت آسیب های مربوط به حادثه در زمان درگیری یا آسیب های صنعتی یا ترافیکی ایجاد می شوند.

قطع عضو یک تغییر دائمی است. برای بعضی از بیمارها، درد یا بیماری در اندام آسیب دیده ممکن است پذیرفتنی باشد، اما برای بعضی دیگر از دست دادن یک عضو، ناراحتی غیرقابل فهمیدن و سازگاری است. علیرغم پروتزهای مدرن، برخی از سازگاری ها مورد نیاز است، و افراد در توانایی خود برای تنظیم و قبول تغییر تصویر بدنشان و گاهی اوقات شیوه زندگی خود متفاوت هستند.

تکنولوژی های مرتبط با پروتز در دو دهه گذشته به میزان قابل توجهی پیشرفت کرده است که عمدتا به دلیل تقاضای قطع عضو شده ها است. امروزه افراد سالم با قطع عضو پا تا وسط ساق پا بايد بتوانند در طيف گسترده ای از مسئوليت های عادی شركت كنند. آنها می توانند بدون هيچ لنگ زدن قابل تشخيص در فعاليت های تفریحی و ورزشی شرکت کنند.

پای مصنوعی

 

قطعات پروتز و انواع

طیف وسیعی از پروتزهای طراحی شده اند تا کارکرد و در بسیاری موارد ظاهری مانند یک پای طبیعی را ارائه دهند. اگر چه طرح های مختلفی وجود دارد،اما اکثرا قطعات مشابهی دارند. این قطعات شامل:

  • یک سوکت که در آن انتهای عضو قطع شده اندازه و فیت می شود.
  • تعلیق، که پروتز را روی عضو قطع شده نگه می دارد.
  • شفت
  • پا
  • پوشش برای بهبود بخشیدن ظاهر

سوکت اغلب با فوم یا سیلیکون به منظور حفاظت از انتهای عضو قطع شده پوشانده می شود. جوراب های خاصی نیز روی انتهای عضو قطع شده پوشیده می شوند تا بتوانند اندازه مناسب و راحتی را تضمین کنند.

در طول دهه گذشته، تکنولوژی و تحقیقات به طور قابل توجه

ی قابلیت و ظاهر پاهای مصنوعی را گسترش داده اند. امروزه افراد دارای عضو قطع شده می توانند از میان مجموعه گسترده ای از پاها انتخاب کنند. مدل های مختلف برای فعالیت هایی از راه رفتن، رقصیدن و دویدن تا دوچرخه سواری، گلف، شنا و حتی اسکی روی برف طراحی شده اند. مواد سنگین چوبی و استیل در طول سال ها توسط پلاستیک های سبک وزن، آلیاژهای فلزی و کامپوزیت های کربنی جایگزین شده اند. بسیاری از پاهای مصنوعی امروزه، مانند بسیاری از پاهای واقعی، می توانند مقداری از انرژی تولید شده در طی راه رفتن را ذخیره کرده و بازگردانند. سایر ویژگی های کلیدی شامل حالت ارتجاعی پا و پاشنه است که اجازه حرکت طبیعی تر در مچ پا، جذب شوک، چرخش چند محوری، ارتفاع پاشنه قابل تنظیم و مواد ضد آب را می دهد.

در هنگام انتخاب پا مناسب برای شیوه زندگی خود باید چند عامل را در نظر بگیرید. این عوامل عبارتند از: درجه و میزان قطع عضو، سن، وزن، اندازه پا، سطح فعالیت، اهداف و نیازهای شغلی.

از نظر ساختاری پروتزها می تواند به دو دسته تقسیم شود: پروتزهایی با اتصال سفت و سخت به مفصل ساق پا (بدون مفصل) و پروتزهای که دارای مکانسیم مفصل پای لولادار هستند (مفصل). از لحاظ عملکرد، پای مصنوعی از مچ را می توان به گروه های زیر تقسیم کرد:

پای مصنوعی در تهران

  • مچ پای ثابت با پاشنه نرم (SACH)
  • پای الاستیک (انعطاف پذیر) (Elastic Keel Foot)
  • پای تک محور (Single-Axis Foot)
  • پای چند محور (Multi-Axis Foot)
  • پای پاسخ-پویا (Dynamic-Response Foot)
  • پای میکروپروسسور (Microprocessor Foot)

 

SACH و پای الاستیک

اساسی ترین نوع پای پروتزی به دو نوع تقسیم می شود: مچ پای ثابت با پاشنه نرم (SACH) و پای الاستیک. این طرح ها از نئوپرن کورپ و یا فوم اورهانی تشکیل شده اند که بر روی یک حلقه درونی ساخته شده اند و ظاهری شبیه پای انسان دارند. از آنجا که این نوع پای مصنوعی لولا و هیچ قطعه جانبی ای ندارند، نسبتا ارزان، با دوام بوده و عملا نیازمند تعمیر و نگهداری نیستند.

این پاها به احساس نرمی و جذب انرژی کمک می کنند، اما به به اندازه پاهای پاسخ-پویا انرژی را ذخیره نمی کنند و بازنمی گردانند. SACH و پاهای الاستیک معمولا برای افراد قطع عضو شده ای تجویز می شوند که فعالیت هایشان به مقدار کمی پیاده روی با تغییرات سرعت کم محدود می شود.

پای :SACH

sach ساده ترین نوع پای مصنوعی بدون مفصل است. این نام به یک وسیله پاشنه لاستیکی تا حدی نرم اشاره می کند که با فشرده شدن در اثر فشار مرحله اولیه راه رفتن کار مچ را تقلید می کند. پای SACH در ارتفاع پاشنه های مختلف در دسترس است تا با کفش های متفاوت با ارتفاع پاشنه های مختلف هماهنگ باشند.

 

پای انعطاف پذیر: این پای مصنوعی اجازه حرکات مشابه با پای SACH را می دهد. علاوه بر این، قسمت جلوی پا می تواند روی سطوح ناهموار هم از راه رفتن و دویدن حمایت کند.

پای یک محوره و چند محوره

پای مصنوعی مفصل دار ممکن است در طراحی خود یک محور یا چند محور داشته باشد. “محور” اشاره به حرکت در یک یا بیش از سه جهت مختلف، شبیه به حرکت پای طبیعی دارد. پاهای مصنوعی که در دو یا سه محور حرکت می کنند، باعث افزایش تحرک در مچ پا می شود، که در حین حرکت روی سطوح ناهموار باعث ایجاد ثبات کاربر می شود.

پای یک محوره:

پای مفصل دار یک محوره شامل یک مفصل مچ پا است که اجازه می دهد تا پا به سمت بالا و پایین حرکت کند و پایداری زانو را افزایش می دهد. هرچه سریعتر کف پا به طور کامل با زمین ارتباط برقرار کند، پروتز پایدارتر می شود. این موضوع برای کاربران با سطوح بالاتر آمپوتاسیون (قطع عضو در بین زانو و لگن) مفید است. استفاده کننده پروتز باید پروتز را به طور فعال کنترل کرده تا از لرزش زانوی خود جلوگیری کند و مکانیسم پای تک محوره باعث کاهش نیاز به این کنترل کردن مداوم می شود. متاسفانه، مچ پا تک محوره، وزن پروتز را افزایش می دهد، نیاز به خدمات دوره ای دارد و کمی گران تر از پای SACH  است. پای تک محوره ممکن است برای افرادی مناسب تر باشد که پایداری برایشان حائز اهمیت است.

 

پای چند محوره:

اگر چه از لحاظ وزن، دوام و هزینه شبیه پای تک محوره است اما پای چند محوره روی سطوح ناهموار عملکرد بهتری دارد. علاوه بر حرکت بالا و پایین پای تک محوره، یک پای چند محوره می تواند به چپ و راست نیز حرکت کند. از آنجا که مفصل مچ پای اضافه شده می تواند مقداری از فشارهای پیاده روی را جذب کند، می تواند به محافظت از پوست و پروتز کمک می کند.

 

پای پاسخ-پویا:

افراد با شیوه زندگی فعال تر به طور معمول یک پای پاسخگو را ترجیح می دهند. پای پاسخ-پویا برای افرادی ایده آل است که می خواهند سرعت پیاده روی را تغییر دهند، مسیرها را سریع  تغییر داده و یا فاصله های زیادی را طی کنند. پاهای پاسخ-پویا، انرژی را در طول چرخه راه رفتن ذخیره کرده و سپس آزاد می کند. علاوه بر این، این پاها یک محدوده نرمال تر حرکت و یک مدل راه رفتن متقارن را ارائه می دهند. برخی از پاهای پاسخ-پویا شامل یک طرح تقسیم انگشت هستند که باعث افزایش ثبات پا می شوند.

 

پای میکروپروسسوری (MPC):

یک دسته نسبتا جدید از اجزای پروتزی هستند. این اجزای پاها / مچ پا دارای سنسورهای کوچک کنترل کامپیوتری هستند که اطلاعات را هم از اندام فرد و هم محیط اطراف خود پردازش می کنند تا با نیازهای مختلف سازگار شوند. بر اساس اطلاعاتی بدست آمده از سیگنال های ورودی، این پردازنده ها یک الگوریتم یا مجموعه ای از قوانین را برای تصمیم گیری در مورد اینکه چگونه مچ پا یا پا باید در هر شرایطی پاسخ دهد، اعمال می کنند. ریزپردازنده دستورالعمل هایی را برای قسمت های مختلف پروتز فراهم می کند تا عملکرد مطلوب پا را تولید کند. مچ های پا  با MPC در حال حاضر از سنسورهای مختلف از جمله سنسورهای زاویه مچ پا، شتاب سنج، ژیروسکوپ ها و سنسورهای گشتاور استفاده می کنند. سپس ریزپردازنده ها در این سیستم ها سیگنال های ورودی را دریافت می کنند و تصمیم می گیرند که چگونه موقعیت مچ پا را تعیین کنند، چگونه می توان پایداری مچ پا را افزایش داده و چگونه موتور مچ پا را در فاز ایستاده تنظیم کنند.

بزرگترین مزیت بالقوه یک سیستم مچ پا/ پا با MPC نسبت به دیگر پروتزهای پا، توانایی افزایش واکنش نسبت به شرایط مختلف محیطی با ارائه خواص مکانیکی متفاوت یا تراز بندی برای بهبود تعادل و تحرک کاربر است. به عنوان مثال، پای مصنوعی غیر MPC به راحتی روی زمین صاف کار می کند؛ با این حال، این پاها در سطوح ناهموار یا سراشیبی توانایی محدودتری برای تغییر خواص مکانیکی و یا تراز دارند. پاهای قدرتی نیروی محرکه برای افزایش قابلیت پیاده روی در زمان واقعی فراهم می کنند. برخی از مدل های خاص شامل نرم افزار و همچنین گزینه های اتصال به دستگاه های تلفن همراه از طریق تلفن های هوشمند و یا برنامه های کامپیوتری هستند. اینکار اجازه می دهد تا متخصص پروتز و کاربر بتوانند عملکرد مچ پا و پا را با فعالیت های مختلف مطابقت دهند واجازه تنظیمات به دست آوردن ورودی و زمان بندی، و روشن یا خاموش کردن برخی از ویژگی های خاص را می دهند. تمام این توابع یک تجربه منحصر به فردتر به کاربر ارائه می دهند.

هدف نهایی این کلاس پای پروتزی، این است که توابع پای انسان را تقلید کند. با این حال، دستگاه ها در توانایی خود برای برای هماهنگی با محیط ها متفاوت هستند. اگر چه این نوع پاها می توانند به طور خودکار حرکت پاها و مچ پا را هماهنگ کنند، به طور مستقیم با بدن ارتباط ندارند. میکروپروسسور یا پایه پروتزهای متحرک نیاز به باتری دارند تا تراشه ها، سنسورها، موتورها و محرک ها را به قدرت برسانند. علاوه بر این، قطعات الکترونیکی همراه با سیستم های ریزپردازنده، آنها را حساس تر از همتایان غیر فعال خود می سازند. بسیاری از آنها نباید در آب و یا در محیط های پر گرد و غبار یا کثیف استفاده شوند. با توجه به قطعات اضافی مورد نیاز با افزودن ریزپردازنده، آنها اغلب وزن بیشتری نسبت به دیگر پروتزهای بدن دارند. کاربران ممکن است در زمانی که ریز پردازنده اطلاعات را استخراج می کند و جنبه های مختلف مچ پا یا پا را تنظیم می کند، متوجه صداهایی از پروتز شوند. در نهایت، سطح بالاتری از تکنولوژی و طراحی پیچیده تر این طبقه از پروتزهای پا به این معنی است که هزینه ی آنها نیز بیشتر است.

پای مصنوعی

بهترین پای پروتزی برای شما

همانطور که هیچ ابزار مناسبی برای هر شغل مناسب نیست، هیچ پای مصنوعی وجود ندارد که برای هر فرد دارای عضو قطع شده مناسب باشد. آشنایی با گزینه های در دسترس شما را قادر می سازد تا به وضوح با ارتوپد فنی خود صحبت کنید. جوانب مثبت و منفی پاهای مختلف را ارزیابی کنید تا بتوانید بهترین گزینه برای خواسته ها و توانایی های فردی را انتخاب کنید. در مقایسه با مزایای بالقوه سیستم های تحت کنترل ریزپردازنده بر سیستم های دیگر، پزشکان و متخصصان پروتز باید بر جنبه های عملکرد پا و سطح مناسب آن با توجه به نیازهای فردی و اهداف کاربر تمرکز کنند.