28 خرداد 1399 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز کودکان و موانع موجود بر سر راه آنها

دنیای متعلق به پروتز کودکان را باید مانند بزرگسالان دنیای بی حد و حصر و سرشار از امید به زندگی دانست. کودکان نیز همانند همتایان بزرگسال خود به دلیل عواملی مانند قطع عضو در اثر بیماری یا تروما یا نقص های مادرزادی به پروتز نیاز دارند.

البته انواع پروتزی که برای کودکان مورد استفاده قرار می گیرد، شباهت زیادی به پروتز بزرگسالان ندارد و همین امر انتخاب انواع پروتز برای آنها را دشوار می کند. اما چرا یافتن پروتز مناسب برای کودکان و تنظیم آنها دشوار است؟

کودکان نیز همچون ما بزرگسالان حق زندگی و لذت بردن از آن را دارند. به همین دلیل در مقاله پیش رو قصد داریم که اطلاعات جامعی از پروتز کودکان را در اختیار شما قرار دهیم و موانع موجود در مسیر انتخاب پروتز مناسب را ارزیابی کنیم.

پروتز کودکان و موانع موجود بر سر راه آنها

چه موانعی جهت تهیه پروتز کودکان وجود دارد؟

انتخاب یک پروتز مناسب برای کودکان که متناسب با توانایی ها و قابلیت های آنها باشد، به هیچ وجه کار ساده ای نیست. در ادامه برخی از مهمترین موانع را مورد بررسی قرار می دهیم:

سن

بیشتر پروتزها برای افرادی طراحی شده اند که از نظر جسمی و ذهنی به بلوغ رسیده اند. با رشد کودکان، شاهد افزایش سن، بلوغ عقلی، اندازه اندام های بدن و بهبود توانایی های جسمی آنها هستیم. یک کودک خردسال با سابقه قطع عضو بازو، نمیتواند نحوه استفاده صحیح از پروتز دست را درک کند.

به همین ترتیب، یک کودک نوپا که بدون اندام زیر زانو متولد شده است، به یک پروتز زیر زانو نیازی نخواهد داشت. دو عامل مهم وجود دارد که هنگام انتخاب پروتزی که کودک به آن نیاز دارد، باید بدان توجه داشت:

  • سن کودک
  • محیطی که کودک در آن رشد می کند.

علاوه بر این، جهت انتخاب پروتز کودکان باید به سطح تحرک او نیز توجه داشت، مانند اینکه کودک دچار قطع عضو کدام یک از توانایی های خزیدن، ایستادن، راه رفتن یا دویدن را دارد. به طور کلی برای کودکانی با وجود قطع عضو در ناحیه پا، معمولا تا زمان شروع تلاش جهت ایستادن و پیشرفت در هر مرحله از راه رفتن پروتزی انتخاب نمی شود.

در نهایت نیز پروتزی برای کودکان انتخاب خواهد شد که شباهت بسیاری با پاهای طبیعی داشته باشد. البته همین روند در رابطه با پروتز سایر اندام های بدن در نظر گرفته می شود.

پروتز کودکان و موانع موجود بر سر راه آنها

اندازه

اندازه نه تنها به عنوان یک معضل بلکه یه عنوان یک چالش اساسی در رابطه با پروتز کودکان شناخته می شود. روند طراحی پروتزها بدین گونه است که ابتدا انواع مختلفی از پروتزهای برای بزرگسالان ساخته شده و عملکرد آنها بررسی می شود.

در ادامه این پروتزها در سایز متفاوتی جهت استفاده کودکان نیز تهیه می شود. یکی از دلایلی که تا این حد بر پروتز بزرگسالان تاکید می شود، تعداد بالای پروتزهایی است که برای این افراد طراحی و تولید شده است.

اما این امر نمی تواند واقعیت نیاز به پروتزهای تخصصی برای کودکان را تغییر دهد. همانطور که پیش تر بیان شد، متخصصان کودک مجبور هستند که پروتزهای بزرگسالان را متناسب با نیازهای کودکان تنظیم کنند.

این امر به تنهایی نیاز به تخصص و توانمندی بالایی در این زمینه دارد. اگرچه پروتزهای بزرگسالان نیز در اندازه های گوناگونی تهیه می شوند اما تطبیق این اندازه ها با نیاز کودکان همواره امکان پذیر نخواهد بود.

علاوه بر این، نگرانی هایی در رابطه با رشد نامناسب سایر اندام های بدن کودکان در اثر استفاده از پروتزهای غیر استاندارد بزرگسالان وجود دارد که استفاده از پروتز کودکان را محدود می کند.

رشد کودکان

حتی اگر یک پروتز بزرگسال با موفقیت منجر به کمک به کودکان دارای نقص عضو شود، هیچ تضمینی وجود ندارد که کودک این امکان را داشته باشد که در بازه زمانی طولانی از این وسیله استفاده کند.

کودکان دائما در حال رشد هستند و استخوان های آنها چه از لحاظ طولی و چه از لحاظ عرضی به طور مداوم تغییر می کند. به همین دلیل است که پروتز کودکان باید به طور منظم تنظیم یا به روز شوند که این امر برای والدین این کودکان هزینه بر خواهد بود.

در حالی که یک بزرگسال این امکان را دارد که طی یک دهه تنها از یک پروتز استفاده کند، کودکان در همین بازه زمانی به چندین پروتز نیاز خواهند داشت. با هر پروتز جدید، احتمالا به یک تغییر نیاز خواهیم داشت که مانع دیگری را برای کودکان رقم می زند.

پروتز کودکان و موانع موجود بر سر راه آنها

مراقبت از پروتز

مانع اصلی دیگری که در انتخاب پروتز کودکان وجود دارد، نحوه مراقبت از پروتز است. اما جهت حل این مشکل چه راهکاری وجود دارد؟ بسیاری از متخصصان آموزش به کودک جهت مراقبت از محل قطع عضو و پروتز را راه حل این معضل می دانند..

اگرچه کمک والدین نیز در این امر بسیار اثربخش خواهد بود اما کودکان نیز باید جهت مراقبت از پروتز و اندام خود باید خودکفا شوند. یک کودک باید پروتز خود را در هنگام استراحت خارج کند و در بازه های زمانی مشخص، محل قطع عضو خود را معاینه کند.

حتی اگر هیچ نشانه ای از آسیب یا تحریک پوست در محل قطع عضو وجود نداشته باشد، این ناحیه باید به طور منظم تمیز شود و با مرطوب کننده های مخصوص، مراقبت های لازم از آن صورت گیرد.

سایر نکاتی که کودکان در هنگام استفاده از پروتز باید بدانند، چیست؟

  • هنگامی که کودک از پروتز استفاده نمی کند، لازم است که از جوراب یا باندهای مخصوص جهت پوشاندن ناحیه قطع عضو استفاده شود، بدین ترتیب احتمال ورم کردن این ناحیه کاهش پیدا خواهد کرد.
  • سوکت های پروتز کودکان، جوراب ها و بانداژها باید به طور منظم به کمک آب و صابون تمیز شوند، بدین ترتیب از تجمع باکتری ها در اطراف در محل قطع عضو پیشگیری خواهد شد.
  • باید به کودک آموزش داده شود که در حین انجام فعالیت هایی که آب یا مواد شیمیایی در آن دخالت دارد، از پوشیدن پروتز خودداری کند. مگر اینکه پزشک متخصص تشخیص داده باشد که پروتز مورد استفاده کودک شما برای چنین فعالیت هایی مناسب است.

پروتز کودکان و موانع موجود بر سر راه آنها

چه راه حلی برای رفع این مشکلات اندیشیده شده است؟

ما به طور روزافزون شاهد پیشرفت تکنولوژی و فناوری در زمینه های متعدد هستیم که حوزه پروتز کودکان نیز از پیامدهای آن بی نصیب نبوده است. متاسفانه بیش از 50 درصد از مردمان مناطق جنگ زده که به پروتز دارند را کودکان تشکیل می دهند.

قطع عضو کودکان، فرایند پیچیده ای است که سختی های طاقت فرسایی برای آنها به دنبال داشته است. با این حال متخصصان به دنبال انواع پروتزهایی هستند که بدون ایجاد هرگونه درد یا وارد آوردن فشار به اندام دچار نقص عضو، راحتی را برای کودکان به ارمغان آوردند.

نتیجه گیری

در نهایت براساس آنچه بیان شد، موانع متعددی بر سر راه کودکان جهت بهره مندی از پروتز وجود دارد. مهمترین عامل محدود کننده را باید سن کودک دانست و لازم است که نیازهای او در هر سن خاصی در نظر گرفته شود.

عامل مهم دیگر اندازه پروتزها است. اگرچه پروتزها در انواع سایزها طراحی و تولید می شوند اما تطبیق با با اندازه مورد نیاز کودکان دشوار است. رشد مداوم کودکان نه تنها پروتزهای قبلی را بلا استفاده خواهد کرد، بلکه هزینه های بسیاری برای والدین آنها نیز در بر خواهد داشت.

اما ما همواره به آینده ای روشن برای این کودکان امیدوار هستیم و هر روز شاهد پیشرفت های چشمگیری در این حوزه بوده ایم که خوشحالی کودکان و رضایتمندی آنها را تضمین خواهد کرد.

پروتز کودکان و موانع موجود بر سر راه آنها

Source: www.kenneyorthopedics.com, ww.ft.com

24 دی 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز گوش

پروتز گوش می تواند ظاهری بسیار طبیعی برای افراد به همراه داشته باشد. چنین پروتزهایی در انواع مختلفی تولید شده و به افراد آسیب دیده کمک می کند تا اعتماد به نفس بیشتری را در روابط اجتماعی خود داشته باشند. ساخت پروتزهای گوش در انواع مختلف می تواند مدت زمانی به طول بیانجامد.

در واقع انواع مختلف پروتزهای گوش، متناسب با نیازهای فرد طراحی می شوند. طول عمر چنین پروتزهایی متغیر بوده و به مراقبت فرد از این پروتزها بستگی دارد. در برخی موارد برای کاشت پروتز گوش لازم است که فرد تحت عمل های جراحی قرار گیرند.

در مقاله پیش رو قصد داریم تا در مورد انواع پروتزهای گوش به بحث و بررسی پرداخته و مزایا و معایب استفاده از پروتزهای مختلف را توضیح داده و چگونگی نگهداری از آنها را به شما نشان دهیم.

پروتز گوش

انواع پروتز گوش

پروتزهای گوش در انواع مختلفی تولید می شود که هر یک مزایا و معایب مربوط به خود را دارند. پروتزهای گوش معمولا از جنس سیلیکون بوده و در دو نوع کلی ساخته می شوند. یکی از انواع این پروتزها به پوست می چسبد و نوع دیگر آن پروتز استخوان سازگار است که کاشت آن نیاز به عمل جراحی روی گوش فرد آسیب دیده دارد.

در نوع دوم طی عمل جراحی که صورت می گیرد، دو یا سه ایمپلنت تیتانیوم درون گوش قرار گرفته که به عنوان پایه در نظر گرفته می شوند. بنابراین پروتز گوش ساخته شده را روی این پایه های فلزی قرار می دهند. انتخاب هر یک از روش های مطرح شده نیاز به مشاوره های پزشکی داشته و لازم است که نیازهای فرد آسیب دیده در نظر گرفته شود.

مزایا و معایب استفاده از پروتز گوش

پروتز گوش می تواند مزایای مختلفی را برای فرد آسیب دیده به همراه داشته باشد که در ادامه برخی از آنها بیان خواهیم کرد:

  • پروتزهای گوش ساخته شده بسیار طبیعی به نظر می رسند.
  • استفاده از پروتزهای گوش عوارض جانبی و خطرات کمتری نسبت روش های پیوند گوش دارد.
  • استفاده از پروتزهای گوش برای افرادی که تمایلی به انجام عمل های جراحی ندارند، بسیار مناسب است.

در کنار مزایایی که برای پروتز گوش مطرح شد، این پروتزها معایبی نیز به دنبال دارند که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد

  • مخفی کردن درز جایی که سیلیکون در کنار پوست طبیعی قرار می گیرد، کار بسیار سختی است.
  • تطبیق رنگ پوست که در طول سال معمولا دچار تغییر می شود، کار بسیار سختی است.
  • تعویض و جابجایی پروتز ممکن است که سبب خرابی پروتز شده و نیاز باشد که مجددا آن را اصلاح کرد.
  • چنین پروتزهایی ممکن است که در هنگام انجام فعالیت های شدید، از گوش جدا شده و بیفتند.
  • پروتزهای گوش نیاز به مراقبت مکرر و جایگزینی دوره ای دارند.

نکاتی که پیش از پروتز گوش باید به آنها دقت کنید.

قبل از تصمیم گیری برای انتخاب پروتزهای گوش، بهتر است که تمامی گزینه های موجود را در نظر بگیرید. در مورد بازسازی گوش ها، گزینه جراحی نیز وجود دارد که برخی از افراد به دلیل عوارض ناشی از آن، این گزینه را رد می کنند.

در صورتی که گزینه جراحی را انتخاب می کنید، بهتر است که همه جوانب را در نظر گرفته و مدت زمان بازسازی گوش ها را نیز در خاطر داشته باشید. در نظر داشته باشید که انتخاب پروتزهای متحرک به شما امکان می دهد که در شب یا هنگام استراحت، آنها را برداشته و در صورت لزوم آنها دوباره در جای خود بچسبانید.

در مورد پروتزهایی که نیاز به جراحی دارند، تحقیق کنید.

جراحی گوش به منظور قرار دادن پروتز های مختلف روی آن می تواند سبب بروز عوارض مختلفی شود. این نوع جراحی ممکن است که به دلیل رد بافت یا عفونت ناموفق بوده و باعث ایجاد زخم های اضافی شده یا مانع از بهبودی گوش گردد.

بنابراین بهتر است که پیش از اقدام به هر کاری عواقب کار را در نظر داشته باشید و با اطلاعات کافی برای پروتز گوش اقدام کنید. البته لازم به ذکر است که زخم های به وجود آمده در اثر جراحی گوش، با استفاده از پروتزهای گوش پوشانده می شود.

پروتز گوش چگونه به پوست متصل می شوند؟

گزینه های مختلفی برای اتصال پروتزهای گوش به پوست وجود دارد که در ادامه دو نوع آن را مطرح خواهیم کرد:

  1. آهنربا: یکی از روش هایی که پروتزهای گوش را به پوست متصل می کند، استفاده از آهنربا است. کاشت آهنربا برای اتصال پروتزهای گوش نیاز به دو عمل جراحی دارد. این جراحی ها را می توان در کمتر از یک سال انجام داده و پروتزها را در جای مناسب قرار داد.
  2. چسب : پروتزهای گوش یا گوش مصنوعی را می توان به کمک چسب هایی مخصوص به پوست وصل کرد. چنین چسب هایی برای افرادی که فعالیت زیاد داشته و دچار تعریق می شوند، مناسب نیست اما استفاده از آنها به افراد کمک می کند تا در هنگام انجام فعالیت های مختلف، پروتز گوش نیفتاده و فرد دچار مشکل نشود.

سفارش پروتزهای گوش چگونه است؟

دریافت پروتز گوش متناسب با فرد معمولا به یک الی دو هفته زمان نیاز دارد. در برخی موارد امکان آن وجود دارد این پروسه به مدت زمان طولانی تری نیز نیاز داشته باشد. جراحی برای ایمپلنت پروتز گوش از سن 5 سال به بالا انجام می شود.

ایمپلنت ها باید حداقل سه ماه در محل مورد نظر قرار گیرند تا در نهایت برای قرار گرفتن پروتزهای اصلی روی آن آماده شوند. در طی این مدت فرد متقاضی پروتز گوش توسط متخصص گوش و حلق و بینی معاینه شده و روند کاشت ایمپلنت ها مورد بررسی قرار می گیرد.

پروتز گوش

چگونه باید از پروتزهای گوش نگهداری کرد؟

هر دو نوع پروتز گوش که شامل نوع آهنربایی و چسبی هستند، نیاز به مراقبت و تمیز شدن به طور مداوم و روزانه دارند. به طور کلی توصیه می شود که در مطب روش های تمیز کردن پروتز را دنبال کرده و آنها را اعمال کنید.

هر شب پروتز گوش خود را برداشته و آن را تمیز کنید. در صورتی که از پروتزهای چسبی استفاده می کنید، بسیار مهم است که هر شب چسب های موجود در این ناحیه را تمیز کرده و به بهداشت این ناحیه اهمیت بدهید.

تمیز کردن و مراقبت از پروتزها سبب می شود که این پروتزها را بتوان به مدت طولانی تری مورد استفاده قرار داد. چنانچه پوست حساسی دارید، در هنگام تمیز کردن از پاک کننده ها یا مرطوب کننده های مخصوص این کار استفاده کنید.

طول عمر پروتزهای گوش چگونه است؟

طول عمر پروتزهای گوش به عوامل مختلفی بستگی دارد و می تواند کاملا متفاوت باشد. طول عمر پروتزهای گوش بسته به نوع آنها می تواند 6 ماه تا دوسال باشد. برخی دیگر از پروتزهای گوش طول عمری معادل 5 تا 7 سال دارند.

این امر بیشتر به موادی که پروتزهای گوش از آنها ساخته می شود، بستگی داشته و مراقبت های فرد نیز از پروتز گوش می تواند تاثیر مستقیمی بر طول عمر آنها داشته باشد.

آیا پروتزهای گوش زیر پوشش بیمه ها قرار می گیرند؟

به دلیل اینکه استفاده از پروتز گوش یک روش درمانی سازنده محسوب می شود، معمولا تحت پوشش بیمه قرار گرفته و افراد می توانند از مزایایی که بیمه برای آنها در نظر گرفته است، بهره مند شوند. اگرچه بیمه های مختلف با هم تفاوت دارند، اما اصولا اکثر آنها درصد بالایی از هزینه های مربوط به پروتزهای گوش را پوشش می دهند.

Source: www.cedars-sinai.org, www.earcommunity.org