22 آبان 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز جزئی زانو

پروتز جزئی زانو چیست؟

پروتز جزئی زانو؛ یک عمل جراحی باز مفصل زانو برای بیماران مبتلا به آرتروز پیشرفته یعنی بافت غضروف از بین رفته، استخوان های مفصل  در تماس با یکدیگر است  ، اما سایش در کل مفصل زانو پخش نشده و در ناحیه خاصی از قسمت داخلی یا خارجی مفصل زانو انجام می شود.

با پیشرفت آسیب مفاصل ، علاوه بر درد و محدودیت حرکات ، پاها تغییر شکل می دهد.  گروه بیمار هدف ، گروه بیمار میانسال و پیر است. حتی اگر ساییدگی زانو در ناحیه جزئی باشد ، نشستن ، بلند شدن و بالا رفتن از پله ها که نیاز به خم شدن زانو دارند بسیار دردناک و مشکل می شوند. آسیب غضروف جزئی و کلسیفیکاسیون در مفصل زانو ، محور بار مفصل زانو را مختل می کند و فرایند سایش پس از تجزیه محور بطور قابل توجهی سرعت می یابد.

پروتز جزئی زانو

پروتز جزئی زانو در بیماران 50 تا 60 ساله مبتلا به کلسیفیکاسیون پیشرفته زانو در یک ناحیه جزئی اجازه می دهد تا به یک زندگی عادی ، متحرک و بدون درد برگردند. انتخاب بیمار برای پروتز جزئی زانو بسیار مهم است. در این بیماران ، منیسک ، رباط های صلیبی خلفی و رباط های جانبی داخلی و خارجی باید سالم باشد.

انواع مختلفی از پروتزهای جزئی زانو برای قسمت داخلی و قسمت بیرونی زانو وجود دارد. قطعاتی که به عنوان غضروف عمل می کنند نیز ممکن است ثابت یا متحرک باشند.

مناسب ترین نوع پروتز جزئی زانو برای بیمار با معاینه  فیزیکی که با تصاویر اشعه ایکس و MR انجام می شود باید مطابق سن ، وزن  و حرکت بیمار بعد از درمان توسط متخصص انجام می شود.

پروتز جزئی زانو برای چه افرادی مناسب است؟

کلسیفیکاسیون مفصل زانو (استئوآرتریت) یک اختلال دژنراتیو است. کلسیفیکاسیون از قسمت خاصی از مفصل شروع می شود ، معمولاً از قسمت داخلی زانو (میانی) شروع می شود و در سراسر زانو پخش می شود.

متأسفانه ، هیچ درمانی جایگزینی برای پروتز کامل زانو برای بهبود طولانی مدت پس از گسترش ساییدگی مفصل به کل مفصل و از بین رفتن بافت غضروف و تخریب منیسک و لیگامان وجود ندارد.

پروتز جزئی زانو برای بیمارانی که ساییدگی مفصل در داخل یا خارج از زانو است و هنوز کل مفصل را فرسوده نکرده است مناسب است. این گروه از بیماران تقریباً 20٪ از بیماران دارای مشکل کلسیفیکاسیون هستند.

برای اینکه پروتز جزئی زانو موفقیت آمیز باشد ، بیشتر بافت های غضروف در مفصل زانو ، منیسک و لیگامان ها باید سالم باشد. بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید که باعث تخریب کل مفصل می شوند ، برای پروتز جزئی مناسب نیستند.

قبل از درمان پروتز برای مفصل زانو کدام روش درمانی قابل انجام است؟

سن بیمار هنگام تصمیم گیری برای انجام درمان در کلیه درمان های پروتز (پروتزهای نیمه و کامل زانو ، پروتزهای لگن ، پروتزهای مچ پا و شانه) یکی از مهم ترین معیارها است، این امر به این دلیل است که مواد خارجی مورد استفاده در درمان مفاصل با ساییدگی پیشرفته مناسب با بیمار دارای مدت زمانی معینی است.

در برنامه ریزی قبل از درمان ، زمان تخمین زده شده بهبود که به بیمار پس از درمان داده می شود ، طبق عمر مکانیکی مواد نیست بیشتر مواد پروتز می توانند طولانی تر از عمر انسان باشند.

از آنجایی که ساختار بدن و استخوان انسان در طی سال ها تغییر می کند ، دوره زمانی برای بهبود دوره پیوند مفصل و پروتز است.

در سلامت مفصل زانو؛ رویکرد صحیح در انتخاب مناسب ترین روش درمانی برای بیمار باید به شکل زیر باشد:

بیمار تا حد ممکن نباید تحت عمل جراحی قرار بگیرد و با توجه به سن و زندگی باید گزینه های درمانی (استراحت ، دارو ، ورزش ، کنترل وزن ،  تزریق داخل مفصلی ، درمان های PRP ، سلول های بنیادی) در اولویت قرار بگیرند.

پس از ارزیابی گزینه های درمانی غیر جراحی و انجام جراحی های بسته ، روش های درمانی جراحی باز باید آغاز شود.

پروتز جزئی زانو

مزایای پروتز جزئی زانو در مقایسه با پروتز کل زانو چیست؟

  • در پروتز جزئی زانو ، ساختار طبیعی مفصل زانوی بیمار حفظ می شود ، یعنی منیسک ، لیگامان های صلیبی و قدامی و خلفی حفظ می شوند. این روش درمانی هیچ مانعی برای درمان های بعدی زانو ندارد.
  • برش از پروتز کلی زانو کوچک تر است و این به معنی زخم و اسکار کم تری است.
  • طول مدت بستری در بیمارستان در پروتز کل زانو 3 روز یا بیشتر است ، در حالی که میانگین بستری در پروتز جزئی زانو 2 روز است.
  • پس از پروتز جزئی زانو ، دوره بهبود سریع تر و درد کم تر است.
  • پروتز جزئی زانو ، مانند پروتز کل زانو بعد از عمل محدودیتی ایجاد نمی کند بلکه باعث تسکین درد می شود.

هدف از پروتز جزئی زانو چیست؟

هدف اصلی از درمان پروتز جزئی زانو ، رهایی بیمار از درد زانو و محدودیت حرکت ناشی از کلسیفیکاسیون پیشرفته در ناحیه محدودی از قسمت داخلی یا خارجی مفصل زانو است. تخریب مفصل می تواند با سرعت بسیار بالایی با درمان پروتز جزئی زانو متوقف شود. با پروتز جزئی زانو ، ساییدگی در مفصل زانو می تواند کند شود و فرایند منتهی به پروتز کامل زانو متوقف می شود.

پروتز جزئی زانو به محافظت از باقی مانده غضروف سالم ، رباط و منیسک کمک می کند. کلسیفیکاسیون زانو ، بیمار را به یک زندگی دردناک و بی قرار محکوم می کند ، از آنجا که بیمار به اندازه کافی حرکت نمی کند ، وزن آن افزایش می یابد و با افزایش وزن ، بار تحمل شده توسط مفصل افزایش می یابد و روند ساییدگی در مفصل تسریع می شود.

خیلی مهم است که هنگام ورود به این فرآیند دیر نشود، زیرا کلسیفیکاسیون یک اختلال دژنراتیو است، قسمت داخلی یا خارجی مفصل بسیار ساییده می شود و طی چند سال کل مفصل زانو دچار کلسیفیکاسیون می شود و روند تعویض کل زانو آغاز می شود.

علاوه بر پیشرفت های امروزی در پروتزهای مدرن و تکنیک های جراحی و افزایش امکانات تکنولوژیکی ، این امکان را فراهم می کند که با انتخاب بیمار مناسب و پروتز مناسب ، در مقایسه با سال های گذشته میزان بهبود  بیشتری را به بیمار ارائه دهیم.

Source: www.ortobiyoloji.com

1 مرداد 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

مراقبت های بعد و قبل از پروتز زانو

زانو بزرگ ترین مفصل در بدن است و تقریبا مثل یک لولا به نظر می رسد. از انتهای پایین شامل استخوان درشت نی، از انتهای بالا شامل استخوان ران و کلاه زانو (پاتلا) که در انتهای استخوان ران در یک لانه حرکت می کند می باشد. روی مفاصل این 3 استخوان که با یکدیگر در تماس هستند با غضروف مفصلی پوشانده می شود که اجازه می دهد استخوان ها آزادانه حرکت کنند و به عنوان یک بالشتک عمل می کند.

تمام سطوح باقی مانده زانو با یک بافت نرم  نازک به نام غشای سینوویال پوشانده شده است. این غشا یک مایع ویژه ای را ایجاد می کند که سبب روان شدن زانو می شود و اصطکاک را در زانوی سالم به حداقل می رساند.

زانوی سالم به راحتی خم می شود. بار روی مفصل را حمل می کند و به راحتی حرکت می کند. بنابراین بدون احساس درد می توانید راه بروید، بنشینید و بچرخید. اما در طول زمان، غضروف  شروع به ترک خوردگی یا پوسیدگی می کند، مفصل توانایی حمل بار را از دست می دهد. این آسیب به تدریج رشد می کند، زیرا توانایی غضروف برای بازسازی خود محدود است. در ابتدا، فقط کمی گرفتگی در زانو احساس می شود، اما بعد از شروع اصطکاک بین استخوان ها در مفصل ، احساس درد نیز شروع می شود.

مراقبت های بعد و قبل از پروتز زانوعلل زانو درد و از دست دادن عملکرد زانو:

آرتریت شایع ترین علت زانو درد مزمن است. استئوآرتریت “،” آرتریت روماتوئید “و” آرتریت تروماتیک” شایع ترین انواع هستند.

استئوآرتريت:

غضروفی که از استخوان های زانو محافظت می کند و به عنوان یک بالشتک عمل می کند، در طول زمان با نرم شدن پوسیده می شود. بنابراین استخوان ها با اصطکاک، باعث درد و سفتی در زانو می شوند. استخوان هایی که در برابر یکدیگر قرار دارند شروع به اصطکاک می کنند، در نتیجه سطوح آنها سخت شده و به مفصل آسیب می رساند. این استئو آرتریت است . استئوآرتریت معمولا بعد از سن 50 سالگی در افرادی که سابقه خانوادگی آرتریت دارند، رخ می دهد. اضافه وزن و اختلالاتی مانند زانوی پرانتزی سبب فشار بیشتر به مفصل می شود. این باعث ایجاد آسیب زانو می شود.

آرتریت:

این یک بیماری مزمن است که شبیه به “آرتریت روماتوئید” یا “نقرس” است و می تواند باعث تورم و التهاب بافت غضروف مفصل گردد. با پیشرفت بیماری، غضروف از بین می رود و مفصل سخت می شود.

آرتریت روماتوئید:

با ضخیم شدن غشای سینوویال و التهاب آن و در نتیجه پر شدن بیش از حد حفره مفصلی با مایع سینوویال رخ می دهد. التهاب مزمن با تخریب غضروف ، ممکن است باعث از بین رفتن غضروف، درد و سفتی شود.

آرتریت تروماتیک:

ممکن است به علت آسیب شدید زانو ایجاد شود. سقوط بد یا ضربه سنگین به زانو می تواند به مفصل آسیب برساند. اگر این آسیب به شکل مناسب درمان نشود، وزن اضافی به مفصل اضافه می شود.

با گذشت زمان این شرایط منجر به فرسایش غضروف (آرتریت  تروماتیک) می شود. شکستگی زانو یا پارگی  جدی رباط ممکن است نهایتا غضروف مفصلی را از بین ببرد. در نتیجه این آسیب، زانو درد و عملکرد زانو ممکن است کاهش یابد.

پروتز زانو چه زمانی انجام می شود؟

تصمیم گیری برای پروتز کل زانو توسط خانواده و متخصص انجام می شود. شرایطی که ممکن است به جراحی پروتز کل زانو نیاز باشد عبارتند از:

  • زانو درد شدید که مانع حرکات روزانه مانند راه رفتن، بالا پایین رفتن از پله ها، نشستن روی صندلی می شود.
  • زانو درد خفیف یا شدید هنگام استراحت در شب یا روز
  • التهاب مزمن زانو و تورم که با استراحت کردن یا دارو بهبود نمی یابد.
  • تغییر شکل زانو: زانو ممکن است به داخل یا خارج تغییر شکل دهد.
  • سفت شدن زانو: ممکن است نتوانید زانو را خم کنید
  • داروهای ضد التهاب ممکن است درد شما را کاهش ندهند. آسپرین و برخی از داروها در مراحل اولیه آرتریت موثر هستند؛ ممکن است در بیماران مبتلا به درد شدید آرتریت موثر نباشد.
  • استفاده از درمان هایی مانند تزریق کورتیزون، فیزیوتراپی یا برخی از روش های جراحی ممکن است در بهبود شما موثر نباشد.

آماده شدن برای جراحی:

شما می توانید زندگی خود را در دوره بهبود پس از عمل با استفاده از اقدامات احتیاطی ساده قبل از جراحی آسان کنید.

  • متخصص در مورد هر گونه مشکل سلامتی که باید قبل از جراحی بررسی شود، با شما صحبت خواهد کرد.
  • اگر سیگار می کشید باید قبل از جراحی آن را ترک کنید. به بهبود شما کمک می کند و عوارض بعد از پروتز را کاهش می دهد.
  • قبل از جراحی، اگر مشکل دندان و لثه دارید، آنها را درمان کنید
  • تغذیه مناسب و سالم داشته باشید
  • مقدار مصرف الکل را محدود کنید
  • اگر در یک خانه دو طبقه زندگی می کنید، طبقه پایین را انتخاب کنید.

 روند عملیات:

اینکه چه مدت قبل از عمل جراحی باید از خوردن و نوشیدن پرهیز کنید به شما اطلاع داده می شود. لیستی از داروهایی که مصرف می کنید را به متخصص گزارش دهید.

بعد از عمل:

بعد از جراحی ممکن است احساس درد کنید، برای از بین بردن این درد از داروهای مسکن به طور متناوب استفاده می شود. چند ساعت پس از عمل جراحی، می توانید با کمک واکر ایستاده یا راه بروید. هنگام استفاده از واکر، باید مراقب باشید، زیرا سرم و کاتتر شما برداشته نشده است. پیاده روی و ورزش در روند بهبود شما بسیار مهم هستند.

مراقبت های بعد و قبل از پروتز زانونکاتی که بعد از عملیات باید در نظر گرفته شود:

  • باید یک برنامه ورزشی منظم برای تقویت زانوی خود داشته باشید
  • به ویژه خود را در مقابل سقوط و صدمات محافظت کنید.
  • کنترل منظم پس از عمل جراحی را فراموش نکنید

تمرینات چهارسر رانی:

  • به تخت تکیه داده بنشینید و پای خود را دراز کنید
  • ماهیچه هایی که زانو را به سمت باسن می کشند را سفت کنید، پشت پا را به تخت فشار دهید
  • 5 ثانیه صبر کنید، سپس پا را آزاد کنید.
  • این حرکت را تکرار کنید

تمرین خم کردن زانو به صورت نشسته:

  • یک بالشت نرم زیر زانو قرار داده روی صندلی بنشینید
  • پا را بالا ببرید و تا 5 بشمارید
  • پا را عقب بکشید و 5 ثانیه در همان حالت بمانید
  • این حرکت را تکرار کنید

هشدار مهم:

در صورت درد شدید در زانو

درد یا تورم در پا

قرمزی شدید و  ترشح در محل جراحی

تب بالای 38.5 درجه

درد قفسه سینه و تنگی نفس، حتما به متخصص مراجعه کنید.

Source: www.memorial.com

9 تیر 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

جراحی تعویض مفصل زانو یا آرتروپلاستی

جراحی تعویض مفصل زانو که همچنین با عنوان آرتروپلاستی زانو شناخته می شود، می تواند به کاهش درد و بازسازی عملکرد در بیماری های شدید مفصل زانو کمک کند. این روش شامل قطع کردن استخوان و غضروف آسیب دیده از استخوان ران، ساق و کشکک زانو و جایگزینی آن با یک مفصل مصنوعی (پروتز) ساخته شده از آلیاژهای فلزی، پلاستیک های درجه یک و پلیمرها می باشد.

جراح ارتوپد برای تعیین اینکه آیا تعویض مفصل زانو برای شما مناسب است، محدوده حرکت، ثبات و قدرت زانوی شما را ارزیابی می کند. تصویربرداری اشعه ایکس به تعیین میزان آسیب دیدگی کمک می کند.

پزشک شما می تواند از میان انواع پروتز های جایگزین زانو و تکنیک های جراحی، با توجه به سن، وزن، سطح فعالیت، اندازه و شکل زانو و سلامت کلی شما انتخاب کند.

جراحی تعویض مفصل زانو یا آرتروپلاستیچرا جراحی مفصل زانو انجام می شود

شایعترین علت جراحی تعویض زانو این است که درد شدید ناشی از استئوآرتریت را کاهش دهد. افرادی که نیاز به جراحی تعویض زانو دارند، معمولا مشکلات راه رفتن، بالا رفتن از پله ها و نشستن و بلند شدن از صندلی را دارند. بعضی از افراد حتی در حالت استراحت هم زانو درد دارند.

خطرات

جراحی تعویض مفصل زانو، مانند هر عمل جراحی دیگری دارای خطرات احتمالی است. این خطرات عبارتند از:

  • عفونت
  • لخته های خون در ورید پا یا ریه ها
  • حمله قلبی
  • سکته مغزی
  • آسیب عصبی

علائم عفونت

در صورت بروز علائم زیر بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید:

  • تب بیش از 37.8 درجه سانتی گراد
  • لرز
  • زهکشی از محل جراحی
  • افزایش قرمزی، حساسیت به لمس، تورم و درد در زانو

عفونت زانوی جایگزین شده معمولا نیاز به جراحی برای حذف قطعات مصنوعی و آنتی بیوتیک برای مبارزه با باکتری ها دارد. بعد از اینکه عفونت پاکسازی شد، یک جراحی دیگر برای نصب زانوی جدید انجام می شود.

زانوی مصنوعی می تواند دچار مشکل شود

یکی دیگر از خطرات جراحی تعویض مفصل زانو، شکستگی مفصل مصنوعی است. استفاده روزانه حتی قوی ترین قطعات فلزی و پلاستیکی را کهنه می کند. خطر شکست مفصل اگر فرد فعالیت های با تاثیر بالا انجام داده یا دارای وزن بیش از حد باشد، افزایش پیدا می کند.

آمادگی برای جراحی تعویض مفصل زانو

غذا و داروها

پزشک یا متخصص بیهوشی شما ممکن است به شما توصیه نماید که قبل از عمل جراحی، از مصرف برخی داروها و مکمل های غذایی خودداری کند. به احتمال زیاد از شما خواسته می شود که بعد از نیمه شب روز جراحی چیزی نخورید.

جراحی تعویض مفصل زانو یا آرتروپلاستیچه انتظاری از عمل جراحی تعویض مفصل زانو باید داشت؟

قبل از انجام روش

جراحی تعویض مفصل زانو به بیهوشی نیاز دارد. عملکرد و ترجیحات شما به تیم درمان کمک می کند تا تصمیم بگیرند که آیا از بیهوشی عمومی استفاده کنند یا اینکه بی حسی ستون فقرات کافی است. بی حسی ستون فقرات شما را بیدار نگه می دارد، اما از کمر به پایین را احساس نخواهید کرد.

قبل، در طی و پس از عمل جراحی، به شما آنتی بیوتیک داخل وریدی تزریق می شود تا از عفونت پس از جراحی جلوگیری شود. همچنین ممکن است که بلاک کننده عصبی در اطراف زانو برای بی حس کردن آن دریافت نمایید. بی حسی به تدریج بعد از عمل از بین می رود.

در طول روند

زانوی شما در موقعیت خمیده قرار می گیرد تا تمام سطوح مفصل را در معرض دید قرار دهد. پس از ایجاد برشی با طول حدود 6 تا 10 اینچ (15 تا 25 سانتیمتر)، جراح کشکک زانو را کنار زده و سطوح مفصلی آسیب دیده را حذف می کند.

پس از آماده سازی سطح مفصلی، جراح قطعات مفصل مصنوعی را به هم متصل می کند. قبل از بستن برش، جراح زانوی شما را خم کرده و میچرخاند و با تست کردن زانو عملکرد مناسب آن را تضمین کند. این عمل حدود دو ساعت طول می کشد.

بعد از این روش

یک تا دو ساعت بعد از عمل را در اتاق ریکاوری خواهید ماند. سپس به بخش عادی در بیمارستان منتقل خواهید شد، و احتمالا چند روزی را در بیمارستان بستری خواهید بود. داروهای تجویز شده توسط دکتر شما باید به کنترل درد کمک کنند.

در طول مدت بستری بودن در بیمارستان، شما تشویق خواهید شد که پا و مچ پا را جابجا کنید، چرا که این کار میزان جریان خون را به عضلات پا افزایش می دهد و به جلوگیری از تورم و لخته شدن خون کمک می کند. به احتمال زیاد داروهای رقیق کننده خون دریافت خواهید کرد و برای محافظت بیشتر در برابر تورم و لخته شدن، از بوت های فشرده سازی استفاده می شود.

از شما خواسته می شود تمرینات تنفسی مکرر را انجام داده و به تدریج میزان فعالیت خود را افزایش دهید.

روز بعد از عمل جراحی یک فیزیوتراپیست به شما نحوه ورزش دادن زانو جدیدتان را آموزش می دهد. پس از ترک بیمارستان، فیزیوتراپی را در خانه یا مرکز درمانی ادامه خواهید داد.

تمرینات خود را به طور منظم و طبق تجویز پزشک انجام دهید. برای به دست آوردن بهترین نتایج ریکاوری، تمامی دستورالعمل های تیم مراقبتی خود از جمله رژیم غذایی و تمرینات ورزشی را انجام دهید.

Source: www.mayoclinic.org