21 دی 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

همه چیزهایی که باید در مورد اسکولیوز بدانید!

اسکولیوز باعث خم شدن ستون فقرات از یک سمت می شود. این می تواند بر هر قسمت از ستون فقرات تأثیر بگذارد ، اما شایع ترین مناطق در سطح قفسه سینه و قسمت تحتانی کمر است.

این مشکل اغلب در کودکان ظاهر می شود. در بیشتر موارد ، درمان لازم نیست ، زیرا منحنی خود را با رشد اصلاح می کند. با این حال ، بر اساس میزان انحنا و سن کودک ، اغلب فیزیوتراپی توصیه می شود.

تعداد بسیار کمی از بیماران مبتلا به اسکولیوز ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشند. عوارض اسکولیوز شامل درد مزمن ، کمبودهای تنفسی و ناتوانی در ورزش است.

همه چیزهایی که باید در مورد اسکولیوز بدانید!

حقایق واضح در مورد اسکولیوز

در اینجا نکات کلیدی در مورد اسکولیوز ذکر شده است. غالباً علل اسکولیوز مشخص نیست.تعدادی از افراد مبتلا به اسکولیوز به عمل جراحی نیاز دارند.

علائم در نوزادان شامل برآمدگی در یک طرف سینه است.

این مشکل در زنان بیشتر از مردان است.

اسکولیوز چیست؟

فرد مبتلا به اسکولیوز یک منحنی C یا S مانند در ستون فقرات خود خواهد داشت.

این مشکل ممکن است در هر سنی ظاهر شود ، اما اغلب از سنین 10 تا 12 سالگی یا در دوران نوجوانی بروز می کند ، اما نوزادان گاهی اوقات می توانند علائمی داشته باشند.

دلایل این مشکل معمولاً مشخص نیست ، اما برخی موارد با فلج مغزی ، دیستروفی عضلانی ، اسپینا بیفیدا یا نقص هنگام تولد مرتبط هستند.منحنی گاهی اوقات دائمی است و ممکن است ناشی از شرایط دیگری باشد. منحنی در مواقعی موقتی است و احتمالاً با گذشت زمان از بین می رود.

درمان

بیشتر کودکان مبتلا به اسکولیوز منحنی خفیفی دارند که نیازی به درمان ندارند.

پزشک هر 4 تا 6 ماه پیگیری را برای نظارت بر منحنی ستون فقرات در کلینیک با اشعه X توصیه می کند.

هنگام تصمیم گیری در مورد گزینه های درمانی ، پزشک فاکتورهای زیر را در نظر خواهد گرفت:

رابطه جنسی: زنان نسبت به مردان به احتمال بیشتری درگیر اسکولیوز هستند و به تدریج این مشکل بدتر می شود.

شدت منحنی: هرچه منحنی بزرگتر باشد ، خطر بدتر شدن آن با گذشت زمان بیشتر می شود. منحنی های S شکلی که به آن “منحنی های دوتایی” نیز می گویند ، به مرور زمان بدتر می شوند. منحنی های C به احتمال کمتری بدتر می شوند.

موقعیت منحنی: منحنی که در قسمت مرکزی ستون فقرات قرار دارد ، در مقایسه با منحنی های قسمت پایین یا بالایی احتمالاً بدتر می شود.

بلوغ استخوان: در صورت متوقف شدن رشد استخوان فرد ، خطر بدتر شدن این مشکل کمتر است. در حالی که استخوان ها هنوز در حال رشد هستند ، استفاده از بریس ها روش موثری است.

گچ گرفتن

این روش گاهی اوقات برای درمان اسکولیوز در نوزادان استفاده می شود تا به ستون فقرات نوزاد کمک کند تا هنگام رشد ، به وضعیت عادی خود برگردد. بریس ها به قسمت بیرونی بدن بیمار متصل شده و در هر زمان پوشیده می شوند. از آنجا که شیرخوار به سرعت در حال رشد است ، اندازه بریس ها به طور منظم تغییر می کنند.

بریس

اگر بیمار دارای اسکولیوز متوسط ​​باشد و استخوانها هنوز در حال رشد هستند ، پزشک ممکن است استفاده از یک بریس را توصیه کند. با این کار از انحنای بیشتر جلوگیری می شود ، اما آن را درمان نمی کند. بریس ها معمولاً در تمام مدت ، حتی شب ها ، پوشیده می شوند. هرچه بیمار بیشتر بریس را بپوشد ، اثربخشی بیشتری دارد.

اگر کودک مایل به شرکت در فعالیت های بدنی باشد ، می توان بریس ها را از او جدا کرد.وقتی استخوان ها از رشد متوقف می شوند ، دیگر از بریس استفاده نمی شود. دو نوع بریس وجود دارد:

ارتز توراکولومبوساکرال (TLSO) از پلاستیک ساخته شده است و به گونه ای طراحی شده است که به راحتی در اطراف منحنی های بدن قرار بگیرد. معمولاً در زیر لباس قابل مشاهده نیست.

بریس میلواکی – این یک بریس کاملاً پیچشی است و دارای یک حلقه گردن برای استراحت چانه و قسمت پشت سر است. این نوع بریس فقط در مواردی استفاده می شود که استفاده از TLSO امکان پذیر یا مؤثر نباشد.

یک مطالعه نشان داد که در هنگام استفاده از بریس در افراد 10-15 ساله که دارای اسکولیوز ایدیوپاتیک هستند ، خطر بدتر شدن وضعیت یا نیاز به جراحی را کاهش می دهد.

درمان کایروپراکتیک

برخی از افراد برای تسکین درد و ناراحتی اسکولیوز به پزشک مراجعه می کنند.کایروپراکتورها ستون فقرات را تغییر می دهند و یکی از روش های درمانی جایگزین هستند. افراد بر این باورند که در این روش مجدداً ستون فقرات بهبود یافته و باعث راحتی فرد می شود.

روش درمانی کایروپراکتیک می تواند کیفیت زندگی را برای فرد مبتلا به اسکولیوز بهبود بخشد. با این حال ، این یک درمان نیست. اگرچه می تواند به افراد مبتلا به اسکولیوز کمک کند که احساس بهتری داشته باشند اما انحنای ستون فقرات را برطرف نمی کند.

مهم است به پزشک متخصص اسکولیوز مراجعه کنید. دریافت درمان کایروپراکتیک از غیر متخصص می تواند علائم را بدتر کند.

همه چیزهایی که باید در مورد اسکولیوز بدانید!

علائم

اسکولیوز به طور معمول از نوزادی یا بزرگسالی آشکار می شود.

علائم در نوجوانان

شایع ترین شکل اسکولیوز در بزرگسالان ظاهر می شود که به اسکولیوز ایدیوپاتیک بزرگسالان معروف است. این می تواند کودکان را از سن 10 سالگی تحت تأثیر قرار دهد.”ایدیوپاتی” به این معنی است که علت مشخصی برای این مشکل وجود ندارد. علائم می تواند شامل این موارد باشد که:

قفسه دنده متقارن نیست، تا دنده ها در ارتفاعات مختلف قرار داشته باشند.

یک باسن برجسته تر از دیگری است.

لباس شخص به درستی آویزان نمی شود.

یک شانه بالاتر از دیگری است.

علائم در نوزادان

در نوزادان علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

برآمدگی در یک طرف سینه

به طور مداوم دراز کشیدن به یک طرف مشکلات قلب و ریه ها که منجر به تنگی نفس و درد قفسه سینه (در موارد شدیدتر)

برخی از انواع اسکولیوز می تواند باعث کمردرد شود ، اما معمولاً خیلی دردناک نیست. اگر فردی برای اسکولیوز خود درمانی نداشته باشد ، ممکن است در زندگی بعداً درگیر مشکلاتی شود مانند اختلال در عملکرد قلب و ریه.

تمرینات

تمرین های مختلف ممکن است به درمان اسکولیوز کمک کند. کلینیک های مختلف استراتژی های مختلفی را پیشنهاد می کنند. با این حال ، همه آنها با هدف دستیابی به وضعیت نرمال در ستون فقرات ، قفس دنده ، شانه ها و لگن تمریناتی را دارند.

در سال 2016 ، برخی محققان توضیح دادند كه تحقیقات شواهدی را نشان می دهد كه ورزش می تواند به درمان اسكولیوز كمك كند. با این حال ، برای یافتن اینکه کدام یک از تمرینات موثرترین هستند ، زمان بیشتری لازم است.

عمل جراحی

در موارد شدید ، اسکولیوز می تواند با گذشت زمان پیشرفت کند. در این موارد ، پزشک ممکن است فیوژن ستون فقرات را توصیه کند. این عمل جراحی، منحنی ستون فقرات را کاهش داده و از بدتر شدن آن جلوگیری می کند.

جراحی اسکولیوز موارد زیر را شامل می شود:

پیوند استخوان: جراح دو یا چند مهره را با استخوان جدید پیوند می زند. بعضی اوقات ، آنها از میله های فلزی ، قلاب ، پیچ یا سیم استفاده می کنند تا در حین بهبودی استخوان بخشی از ستون فقرات را مستقیم نگه دارند.

مراقبت های ویژه: این عمل 4-8 ساعت طول می کشد. بعد از عمل ، بیمارستان کودک را به یك بخش مراقبت های ویژه (ICU) منتقل می كند و در آنجا داروهای مایع داخل وریدی و تسكین درد را دریافت می كند. در بیشتر موارد ، کودک در طی 24 ساعت از بخش مراقبت های ویژه خارج می شود ، اما ممکن است مجبور شود برای یک هفته تا 10 روز در بیمارستان بماند.

بهبودی: کودکان معمولاً می توانند پس از 4-6 هفته به مدرسه بروند و تقریباً 1 سال بعد از عمل می توانند در ورزش شرکت کنند. در برخی موارد ، آنها ممکن است برای حمایت از ستون فقرات حدود 6 ماه به یک بریس پشتی احتیاج داشته باشند.

آنها باید هر 6 ماه یکبار به بیمارستان برگردند تا بررسی های لازم انجام شود. این معمولاً یک روش سرپایی است. هنگامی که ستون فقرات بزرگ شد ، جراح میله ها را خارج می کند.

پزشک فقط درصورتی که فواید آن از خطرات بیشتر باشد ، فیوژن نخاعی را توصیه می کند. خطرات شامل موارد زیر است:

جابجایی میله: ممکن است یک میله از موقعیت صحیح خود حرکت کند ، بنابراین انجام جراحی مجدد لازم است.

Pseudarthrosis: یکی از استخوانهایی که برای فیوز کردن ستون فقرات به کار می رود ممکن است محکم چسبیده شده و منجر به ناراحتی خفیف و اصلاح ناموفق ستون فقرات می شود و ممکن است نیاز به جراحی بیشتر باشد.

عفونت: اگر این اتفاق بیفتد ، معمولاً با آنتی بیوتیک درمان می شود.

آسیب عصبی: آسیب در اعصاب ستون فقرات رخ می دهد و منجر به علائم خفیفی مانند بی حسی در یک یا هر دو پا و مشکلات شدید می شود و عملکرد بدن پایین می آید.

جراح مغز و اعصاب ممکن است در طول جراحی اسکولیوز حضور داشته باشد.

علل

در زیر برخی از علل احتمالی اسکولیوز ذکر شده است:

شرایط عصبی عضلانی: اینها روی اعصاب و ماهیچه ها تأثیر می گذارد و شامل فلج مغزی ، پولیومیلیت و دیستروفی عضلانی است.

اسکولیوز مادرزادی (در بدو تولد) نادر است و به این دلیل رخ می دهد که استخوان های ستون فقرات هنگام رشد جنین در داخل شکم مادر به طور غیر طبیعی رشد کرده باشند.

ژن های خاص: تصور می شود حداقل یک ژن در بروز اسکولیوز نقش دارد.

طول پا: اگر یک پا از پای دیگر بلندتر باشد ، ممکن است فرد دچار اسکولیوز شود.

اسکولیوز سندروم: اسکولیوز می تواند به عنوان بخشی از بیماری دیگر از جمله نوروفیبروماتوز و سندرم مارفان ایجاد شود.

پوکی استخوان: به دلیل تخریب استخوان ممکن است اسکولیوز ثانویه ایجاد شود.

دلایل دیگر: وضعیت بد بدنی ، حمل نادرست کوله پشتی ، اختلالات بافت همبند و برخی آسیب ها.

عوامل خطر

عوامل خطر ابتلا به اسکولیوز شامل موارد زیر است:

سن: علائم و نشانه ها اغلب قبل از بلوغ شروع می شوند.

جنسیت: زنان احتمال درگیری بیشتری با این مشکل نسبت به مردان دارند.

ژنتیک: ممکن است نزدیکان فرد مبتلا به این بیماری نیز این مشکل را داشته باشند.

انواع

انجمن اسکولیوز انگلیس پنج نوع اصلی اسکولیوز را شرح می دهد:

اسکولیوز مادرزادی ، هنگامی که ستون فقرات قبل از تولد به درستی شکل نگیرد.

اسکولیوز زودرس بین تولد و سن 10 سالگی ظاهر می شود.

اسکولیوز ایدیوپاتیک بزرگسالان ، که با بزرگ شدن کودک اتفاق می افتد ، منجر به خمیدگی و پیچ خوردگی ستون فقرات می شود.

اسکولیوز دژنراتیو می تواند در بزرگسالان به دلیل فرسودگی سیستم اسکلتی باشد.

اسکولیوز عصبی عضلانی ناشی از مشکلی در عضلات یا سیستم عصبی است.

کیفوز Scheuermann ، مشکلی که قسمت های جلوی مهره ها کندتر از قسمت های پشت رشد می کنند .

اسکولیوز سندروم به یکی از انواع سندرمها از جمله سندرم مارفان و تریزومی 21 مرتبط است.

تشخیص

پزشک معاینه فیزیکی ستون فقرات ، دنده ها ، باسن و شانه ها را انجام می دهد.

پزشک می تواند با کمک ابزاری به نام شیب سنج یا اسکولیومتر ، میزان اسکولیوز را اندازه گیری کند.

ممکن است نیاز باشد بیمار به یک متخصص ارتوپدی مراجعه کند.

اسکن های تصویربرداری مانند اشعه X ، اسکن CT و MRI می توانند به ارزیابی شکل ، جهت ، مکان و زاویه منحنی کمک کنند.

Source: www.medicalnewstoday.com