30 مرداد 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

کارها و حرکاتی که بعد از عمل پروتز لگن باید انجام داد

جراحی پروتز لگن می تواند یک فرآیند سخت باشد. به منظور افزایش تحرک لگن و همچنین بهبود عملکرد آن مانند قبل ، باید سعی کنید لگن را تقویت کنید. ممکن است بعد از جراحی پروتز لگن مدتی به فیزیوتراپی نیاز داشته باشید. هنگام بازگشت به خانه بعد از عمل ، باید بدانید که پس از جراحی پروتز لگن چه کارهایی انجام دهید. برای جلوگیری از بروز مشکلاتی مانند لخته شدن خون ، انجام این کار پس از جراحی پروتز لگن بسیار مهم است.

 

کارها و حرکاتی که بعد از عمل پروتز لگن باید انجام داد

حرکاتی که باید بعد از عمل جراحی پروتز لگن انجام شود:

پیاده روی:

ممکن است لازم باشد برای چند هفته بعد از جراحی تعویض  لگن، برنامه پیاده روی را انجام دهید. پیاده روی بعد از عمل جراحی تعویض مفصل لگن ممکن است در دوره اول کمی دردناک باشد. با این حال ، این برنامه پیاده روی بسیار مهم است. با  کمک  واکر یا عصا ، می توانید به آرامی سعی کنید از یک گوشه اتاق به گوشه دیگر قدم بزنید. به تدریج فاصله و فرکانس پیاده روی را افزایش دهید.

  • وقتی راحت راه بروید ، می توانید پیاده روی های کوتاه و آهسته را در بیرون انجام دهید.
  • حتما قبل از افزایش زمان و دفعات پیاده روی با متخصص خود مشورت کنید. بسته به روند بهبود شما بعد از عمل جراحی تعویض مفصل لگن ، دامنه تعویض مفصل لگن و وضعیت سلامتی شخصی ، متخصص شما ممكن است محدودیت های بیشتری را اعمال كند.

حرکت مچ پا بالا – پایین

در روزهای اول پس از عمل جراحی تعویض مفصل لگن ، جریان خون در پاها و ران ها باید سالم باشد و از لخته شدن جلوگیری شود. برای این کار می توانید تمرینات مچ پا انجام دهید. در یک جای راحت بنشینید و یا دراز بکشید. پای خود را به طوری که انگشتان به سمت صورت باشد بالا سپس به سمت پایین حرکت دهید.

  • این حرکات را 15-10 بار در ساعت تکرار کنید.
  • در حالی که این تمرینات برای پایی که عمل جراحی تعویض مفصل لگن انجام شده مهم است ، می توانید این حرکات را برای گردش خون سالم برای پای دیگر نیز انجام دهید.

چرخش از مچ:

راه دیگر برای تسریع و تسهیل جریان خون ، کشیدن شکل دایره ای با پای خود از مچ است. برای این حرکت در یک مکان راحت بنشینید یا به پشت دراز بکشید. در حالی که مچ خود را ثابت نگه داشته اید ، با پای خود دور بزنید.

  • این حرکت را هر یک ساعت 15-10 بار تکرار کنید.
  • می توانید حرکت چرخش از مچ را همراه با حرکات بالا و پایین انجام دهید.

سفت کردن مفصل لگن:

بعد از عمل جراحی تعویض مفصل لگن ، عضلات در ناحیه لگن و باسن و گردش خون در این قسمت ها از اهمیت زیادی برخوردار است. برای حمایت از این ، عضلات خود را در ناحیه لگن سفت کنید. 5 ثانیه صبر کنید و دوباره آن را آزاد کنید. می توانید این حرکت را 10 بار تکرار کنید.

خم شدن زانو:

حرکتی دیگر که می توانید برای حمایت از گردش خون در پا انجام دهید ، حرکت خم شدن زانو است. روی زمین بنشینید و پاها را به سمت جلو دراز کنید. در حالی که یک پای روی زمین دراز کشیده ، پای دیگر را از زانو خم کرده و به سمت خود بکشید. سپس به حالت شروع برگردید و با پای دیگر انجام دهید. می توانید برای هر پا 10 بار این حرکت را تکرار کنید.

صاف بالا بردن پاها:

برای حمایت از گردش خون پاها و لگن می توانید حرکت صاف بالا بردن پاها را انجام دهید. روی زمین دراز بکشید. یک پا را بدون خم کردن به سمت بالا ببرید. 5 ثانیه صبر کنید و پایین بیاورید. با پای دیگر نیز انجام دهید. می توانید برای هر پا 10 بار این حرکت را تکرار کنید.

تمریناتی برای سلامتی لگن:

حرکت بالابردن زانو:

بعد از گذشت دو یا سه روز از عمل جراحی تعویض مفصل لگن ، باید اجازه متخصص خود را و برای انجام حرکات مختلف بگیرید. حرکاتی مانند بلند کردن زانو به شما کمک می کند تا قدرت زانو و باسن را دوباره به دست آورید.  واکر یا واحد پشتیبانی دیگر (که ممکن است یک صندلی باشد) را محکم بگیرید. با خم کردن زانو ، پا را تا حد ممکن بالا ببرید. چند ثانیه آن را نگه دارید و به آرامی پایین بیاورید.

  • همین حرکت را با پای دیگر خود تکرار کنید. سپس این چرخه را 10 بار به مدت 4-3 روز تکرار کنید.
  • هنگام انجام این حرکت حتما از جایی کمک بگیرید
  • حتما قبل از انجام این حرکات با متخصص خود مشورت کنید.

 

کارها و حرکاتی که بعد از عمل پروتز لگن باید انجام داد

 

باز کردن پاها به جانب:

حرکات باز کردن پا یا لگن توانایی باز شدن پا به پهلوها را افزایش می دهد. بایستید و از یک صندلی محکم بگیرید. پا را بلند کنید و کمی به پهلو باز کنید. پشت و بدن خود را صاف نگه دارید. چند ثانیه صبر کنید و به آرامی پای خود را به موقعیت اصلی برگردانید.

  • این حرکت را برای هر پا 10 بار تکرار کنید. می توانید روزانه 3-2 ست این کار را انجام دهید.

باز کردن پاها به عقب:

باز کردن پا به عقب باعث افزایش توانایی پا برای حرکت به عقب خواهد شد. بایستید و از یک صندلی محکم بگیرید. پا را بلند کنید و کمی به عقب باز کنید. پشت و بدن خود را صاف نگه دارید. چند ثانیه صبر کنید و به آرامی پای خود را به حالت اصلی برگردانید.

  • این حرکت را برای هر پا 10 بار تکرار کنید. می توانید روزانه 3-2 ست این کار را انجام دهید.

کارهایی که باید در روند بهبود بعد از عمل جراحی تعویض مفصل لگن انجام شود:

قبل از جراحی خانه خود را آماده کنید:

وقتی بدانید که جراحی تعویض مفصل لگن دارید ، باید خانه خود را برای روند بهبود آماده کنید. پس از عمل جراحی تعویض مفصل لگن ، برای مراقبت به یک نفر نیاز دارید. علاوه بر این ، بعد از عمل جراحی تعویض مفصل لگن ، ممکن است بخواهید وسایل را در خانه جایی قرار دهید که به راحتی به آنها دسترسی پیدا کنید .

Source: www.iyibakkendine.com

28 خرداد 1398 توسط کلینیک حکیم 0 دیدگاه

پروتز لگن

پروتز لگن

ایمپلنت جایگزین و پروتز لگن مناسب شما بسته به اندازه، آسیب آرتریت، سطح فعالیت، وزن، سن و دیگر عوامل شیوه زندگی در نهایت توسط جراح شما انتخاب می شود. اما هر چه شما اطلاعات بیشتری راجع به پروتز لگن داشته باشید، بهتر است.

داشتن اطلاعاتی راجع به تولید ک

نندگان مختلف، سبک ها و مواد مورد استفاده به شما کمک می کند تا با جراح خود کار کنید و بهترین ایمپلنت را برای خود انتخاب کنید. از آنجایی که هر ایمپلنت بسیار متفاوت است، جراحان معمولا تنها با چند سبک و برند کار می کنند و در استفاده از آن مهارت ویژه ای دارند.

 

پروتز لگن

پروتز لگن خوب چه ویژگی هایی دارد:

به فعالیت های و حرکات طبیعی اجازه می دهد.

انتظار می رود 15-20 سال یا بیشتر دوام داشته باشد.

سابقه خوبی برای استفاده در گیرنده های مفصل جایگزین داشته باشد (برای حداقل 5-10 سال).

مطابق با شرایط و نیازهای شما باشد (به عنوان مثال برای افرادی با آلرژی نیکل، زیست-سازگار است). جراح شما درباره شیوه زندگی، آلرژی و غیره سوالاتی خواهد پرسید.

 

چه عواملی در جایگزینی استاندارد هیپ دخیل هستند؟

جایگزینی معمولی هیپ بدون در نظر گرفتن رویکرد (قدامی یا خلفی) شامل بازسازی سطح استخوان و فراهم آوردن پروتزی با بهترین اجزای تشکیل دهنده برای ساختن یک مفصل جدید لگن است.

در اینجا هر آنچه در روش جایگزینی لگن با جراحی معمولی وجود دارد، را بررسی می نماییم:

در ابتدا لگن از جا در می آید. این کار شامل کشیدن “توپ” (سر ران) از سوکت آن است. پس از آن سطح سوکت بازسازی شده و استخوان و غضروف آسیب دیده حذف می شود. سپس یک کاپ فلزی مصنوعی در محل قرار می گیرد. کاپ فلزی کوچک کاملا در استخوان تو خالی شما جای می گیرد. پروتز ها می توانند سیمانی یا غیرسیمانی باشند. سپس یک قطعه پلاستیکی با شکل کاسه ای به کاپ فلزی وصل می شود. این دو قطعه سوکت جدید شما را تشکیل می دهند و با عنوان جزء “استابولار” نامیده می شود.

 

تفاوت بین پروتز سیمانی و غیر سیمانی چیست؟

در پروتز سیمانی، از سیمانی که سریع خشک می شود به عنوان چسب برای متصل کردن پروتز به استخوان شما استفاده می شود. پروتز غیرسیمانی، از موادی ساخته شده است که استخوان واقعی شما به درون پروتز رشد کرده و آن را در جا محکم می نماید. در گذشته بیشتر از پروتزهای سیمانی استفاده میشد اما هم اکنون پروتزهای غیرسیمانی رایج تر هستند.

سپس سر توپ شکل مفصل ران (استخوان فوقانی ران) که از سوکت در آمده، به طور کامل برداشته می شود. هنگامی که سر برداشته می شود، داخل استخوان ران (فمور) بازسازی سطحی شده و قطعه مصنوعی به استخوان ران متصل می شود. سپس استیم (ساقه) اجزاء فمورال به سر جدید ران (که به نام توپ نیز نامیده می شود) نصب می شود. سرهای فمورال در اندازه ها و انواع متفاوتی وجود دارند. و تغییرات زیادی از سر فمورال وجود دارد، بنابراین جراح شما تست می کند که کدام یک مناسب ترین سوکت مصنوعی برای شما است. پس از اتصال، قطعه توپ به سوکت کاسه ای شکل (قطعه استابولار) وصل می شود. این قطعه “جزء فمورال” نامیده می شود.

 

همه چهار جزء توپ و سوکت طبیعی بدن شما را جایگزین می کنند. این ها قطعات تشکیل دهنده جایگزین کامل ران هستند!

 

اجزاء: چه اجزایی ایمپلنت یا پروتز جایگزین لگن را می سازند؟

مفصل طبيعی لگن از دو جزء اصلی تشکیل شده است: توپ و سوکت. در طی آرتروپلاستی مفصلی کامل، چهار قسمت برای ایجاد لگن جدید معرفی می شود. همانطور که در توصیف (ساده شده) برای فوق جراحی جایگزینی لگن ذکر شده است، چهار اجزای مصنوعی عبارتند از: اجزاء استابولار، یک لاینر پلاستیکی، سر فمورال و استیم فمورال.

 

اجزای استابولار (سوکت) – قطعه کاسه ای شکل که سوکت جدید را تشکیل می دهد. این قطعه کاسه یا کاپ شکل در سوکت با سطح بازسازی شده فیت می شود. این قطعه معمولا از فلز ساخته شده است، اما گاهی اوقات از سرامیک یا ترکیبی از پلاستیک و فلز ساخته می شود.

لاینر استابولار- لاینر پلاستیکی با اجزای استابولار متناسب شده و اجازه می دهد که سر فمورال (ران) در سوکت ساده تر و طبیعی تر حرکت کند. این قطعه معمولا از پلاستیک با کیفیت بالا ساخته شده است.

سر فمورال (توپ)- توپی که مستقیما به سوکت جدید، پلاستیکی قرار می گیرد و به استیم فمورال متصل می شود. اشکال و اندازه های زیادی از “سر” وجود دارد. سرهای فمورال از فلز، پلاستیک، سرامیک با دوام یا ترکیبی از این مواد ساخته می شوند.

استیم فمورال- استیم یه ساقه به توپ متصل می شود و از مفصل ران جدید پشتیبانی می کند. معمولا اگر این قطعه فلزی متخلخل باشد، اجازه می دهد تا استخوان به صورت طبیعی رشد کند و به این قطعه متصل شود که جایگزینی برای استخوان ران می شود.

 

چه مواد تشکیل دهنده ای در پروتزهای جایگزین لگن استفاده می شود؟

قطعات جایگزین مصنوعی می توانند از پلاستیک، فلز یا سرامیک مستحکم ساخته شوند. در اغلب موارد، اجزای استیم یا ساقه فمورال از تیتانیوم، کبالت تیتانیوم، فولاد ضد زنگ، آلیاژ کبالت و کروم یا مخلوطی از تیتانیوم و کبالت ساخته شده است. سر، لاینر و قطعات استابولار را می تواند از هر دو فلز، پلاستیک یا سرامیک و یا ترکیبی از موارد فوق ساخته شده باشد. مواد ایمپلنت یا پروتز باید مستحکم و انعطاف پذیر باشند تا بتوانند از عهده حرکات روزمره برآیند. آنها همچنین باید زیست- سازگار باشند (به این معنی که با بدن تناسخی نداشته و واکنش و حساسیتی ایجاد نکنند).

 

source: peerwell.co